Muzyka

Big City Blues & Howlin’ Wolf to już 19-ta część serii Polish Radio Jazz Archives. Płyta zawiera relację z koncertu w Warszawie formacji bluesowej z USA.

Był to pierwszy po 1945 roku koncert gwiazd bluesa w Polsce, który odbył się podczas Festiwalu Jazz Jamboree’64. W skład Big City Blues wchodzili m.in.: Willie Dixon i Sunnyland Slim. Gościnnie z zespołem Big City Blues wystąpił Howlin’ Wolf.

Płyta nr.17 z radiowej serii Polish Radio Jazz Archives,różni się od wszystkich poprzednich tym, że choć materiał dźwiękowy pochodzi z radiowych zbiorów to został zarejestrowany w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych przed ponad 65 laty na płytach szelakowych 78 obrotów. Płyty te dziś  są bezużyteczne z racji braku odpowiednich gramofonów jak również jakości technicznej ich samych jak i  odtwarzanej z nich muzyki.

Skarbem Polskiego Radia SA są nie tylko nieprzebrane ilości zachowanych nagrań ale i pracownicy, tacy jak pani Anna Rutkowska pracująca z dźwiękiem w radiowym  Archiwum, również przekazująca część swej wiedzy studentom w łódzkiej „Filmówce„.

Pani Anna zdigitalizowała stare nagrania, po czym je odszumiła, wyczyściła i przygotowała master. Dzięki czemu możemy posłuchać nagrań z lat 1934 -1945 orkiestr : Duka Ellingtona i Benny Goodmana jak również kwartetu i sekstetu Benny Goodmana.

Duża dawka swingu w wykonaniu gigantów jazzu

Edward Czerny & His Orchestra to pozycja dla wielu fanów jazzu będąca zapewne zaskoczeniem,ale właśnie ten big-band gdy tylko była taka potrzeba wykonywał z powodzeniem repertuar jazzowy. Grano  utwory bardziej melodyjne ale na pewno zdecydowanie swingowe.

Prezentujemy Państwu kompozycje m.in. Glena Millera, Quincy Jonesa, Duka.Ellingtona, Dizzy Gillespiego, ale i Edwarda Dyląga  oraz Edwarda Czernego czy  Amerykanina Paula Glass’a stypendysty u Witolda Lutosławskiego. W kompozycji Karela Krautgartnera  „Concertino for clarinet and band”  wspaniałe solo klarnetowe zagrał Henryk Rzeźniczek jak wszyscy saksofoniści orkiestry będący wirtuozem również  tego instrumentu.

W wielu nagraniach słychać wspaniałą trąbkę Józefa Mizery wspierającego później również orkiestry Andrzeja Trzaskowskiego i Jana Ptaszyna Wróblewskiego.

Od roku 1964 ta sama orkiestra pod nazwą Orkiestra Jazzowa Polskiego Radia p/d Andrzeja Kurylewicza wykonywała kompozycje zdecydowanie jazzowe i jej poświęcimy kolejną płytę.

Na kolejnej płycie z naszej jazzowej serii prezentujemy standardy jazzowe w wykonaniu  zespołu Jazz Rockers Zbigniewa Namysłowskiego oraz  kwintetu Andrzeja Kurylewicza.

Jazz Rockers nie mają nic wspólnego z rockiem po za ekspresją wykonawczą nie tylko front manów: Namysłowskiego-Urbaniaka ale i świetnie grającej sekcji: Sadowski, Skorupka, Zieliński.

Nagrania pochodzą z lat 1961/62, najlepszego okresu tej formacji.

Kwartet Kurylewicza nagrywał w tym samym czasie ale w Krakowie. Kurylewicz, który zabrał Trzaskowskiemu najlepszą w kraju sekcje Dyląg-Dąbrowski nie może jeszcze do końca zrezygnować z gry na fortepianie zmuszając Karolaka do powrotu do saksofonu.

Płyty słucha się wyśmienicie przez ponad 79 minut.

Trzecią  płytę –kronikę  Festiwalu Jazz Jamboree ’63  otwiera kwartet Zbigniewa Namysłowskiego znanym standardem Jerome Kerna „Ol, Man River” w bardzo ciekawej aranżacji.Kwintet Andrzeja Trzaskowskiego z Namysłowskim i Urbaniakiem prezentuje m.in.wariacje jazzową na temat melodii ludowej, którą kompozytor i wykonawca sam zapowiada i objaśnia. Ekipa z Gdańska to kwintet Alka Musiała z  Ryszardem Kruzą i Włodzimierzem Nahornym  w bardzo pięknej kompozycji Matt Dennis’a„Angel Eyes”.  Druga część płyty to dwie kompozycje Krzysztofa Komedy w wykonaniu jego kwintetu w którym po raz pierwszy gra Tomasz Stańko.

Album prezentuje przede wszystkim występ wspaniałej wokalistki jazzowej z Holandii  o międzynarodowej renomie Rity Rays, która wystąpiła w Warszawie z Trio Pim’a Jacobsa, z którym wiernie koncertowała przez całe dziesięciolecia. Już w roku 1956 Rita Rays nagrywała w Columbia Studios w Nowym Yorku z Art. Blakey iJazz Messengers, a producentem nagrań był George Avakian.

Album „Jazz Jamboree ’63”  zawiera 14 utworów w wykonaniu Rity, utwór J.Kosmy pt. „Atumn Leaves” w wykonaniu Pim Jacobs Trio, standardy w wykonaniu  wibrafonisty Jerzego Miliana,któremu akompaniuje sekcja Krzysztofa Komedy z Maciejem Sizinem na basie i Leszkiem Dudziakiem na perkusji. Płytę kończy utwór, temat filmowy Krzysztofa Komedy pt. „What’s Up Mr. Basie” w wykonaniu Kwintetu Krzysztofa Komedy z Michałem Urbaniakiem, Tomaszem Stańko, Maciejem Suzinem i Czesławem Bartkowskim.

Johnny Griffin  to amerykański saksofonista tenorowy, który wraz z pianistą Kennym  Drew po raz pierwszy przyjechał do Polski w 1963 roku jako gwiazda festiwalu jazzowego Jazz Jamboree. Na festiwalu do amerykanów dołączyli muzycy holenderscy: Wim Overgaauw grający na gitarze i Rudi Jacobs na kontrabasie (w koncercie wieczornym gitarzystę wymienił perkusista Robert Joseph).

Prezentowany dwupłytowy album zawiera właśnie nagrania z Jazz Jamboree’63. To bardzo interesujące wykonania standardów jazzowych ze wspaniałymi, długimi solówkami Griffina i żywą reakcją publiczności. Świetnie się tego słucha.

„Mieczysław Kosz” to już dziesiąta część, wydawanej przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia S.A., serii „Polish Radio Jazz Archives”.

Ostatni w tym roku album serii zawiera nagrania pianisty Mieczysława Kosza. Przedwcześnie, tragicznie zmarły pianista i kompozytor nie zdążył zarejestrować wielu swoich utworów i kompozycji. Prezentujemy Państwu aż dziewięć niepublikowanych do tej pory utworów, w tym trzy kompozycje własne Mieczysława Kosza. Nagrań dokonano w latach 1969-71 w Warszawie. Pomimo pewnych niedoskonałości technicznych prezentowanych nagrań, fortepian Kosza brzmi świetnie, a płyty słucha się z poczuciem wielkiej straty jaką odniosła polska pianistyka z powodu przedwczesnej śmierci wspaniale rozwijającego się artysty.

Dziś już raczej tak się nie gra, a na pewno trudno usłyszeć tak grających muzyków na żywo.

Wśród wykonawców znalazły się same gwiazdy wczesnych lat sześćdziesiątych: amerykański mistrz klarnetu Albert Nicholas i  Emil Mangelsdorff Swingtet w nagraniach, Elizabeth Charles, Orkiestra Zygmunta Wicharego, Jeanne Johnstone – Schiele, Oktet Jerzego “Dudusia” Matuszkiewicza, Big Band Jana Tomaszewskiego i New Orleans Stompers.

Prezentujemy kolejną – już ósmą część serii wydawanej przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia S.A. Polish Radio Jazz Archives.

Na płycie znajdują się standardy w wykonaniu: Kwintetu Andrzeja Trzaskowskiego, Jazz Rockers Zbigniewa Namysłowskiego, Zespołu Jerzego Miliana oraz Zespołu Andrzeja Kurylewicza. W nagraniach udział wzięli m.in: Michał Urbaniak, Roman Dyląg, Andrzej Dąbrowski, Jan”Ptaszyn” Wróblewski, Wojciech Karolak, Janusz Hojan, Krzysztof Sadowski i inni.

Polish Radio Archives nr. 8 zawiera kompozycje m.in.: Milesa Davisa, Horace Silvera, Johna Coltrane, Juliana „Connonball” Adderlaya, Randy Westona. Nagrania pochodzą z lat 1961 – 1962.

Jazz Jamboree’62 vol. 2  to szósta  płyta z serii Polish Radio Jazz Archives stanowiąca drugą cześć  festiwalowej kroniki.  Znalazły się na niej nagrania Kwintetu Andrzeja Kurylewicza, tria węgierskiego pianisty Atilli Garaya z czeskim basistą Janem Arnetem i Andrzejem Zielińskim na perkusji, dwa wokalne standardy zaśpiewane przez Wandę Warską z towarzyszeniem Tria Wojciecha Karolaka, gdańskiego BigBandu Jana Tomaszewskiego, Swingtetu Jerzego Matuszkiewicza, jak również wulkanu energii New Orleans Stompers i radzieckiego Vadim Sakun Sekstet .

Na płycie zamieszczono nagrania formacji kierowanych przez Andrzeja Trzaskowskiego, które zarejestrowano podczas festiwalu Jazz Jamboree ’62, jak również w Studio 1 Polskiego Radia w Warszawie w tym samym roku.

Album zawiera nagrania legendarnego zespołu The Wreckers, z którym Andrzej Trzaskowski koncertował  na festiwalach w Newport i Waszyngtonie oraz w klubach jazzowych Nowego Jorku, San Francisco i Bostonu właśnie w 1962 roku. Na płycie znajdują się również nagrania kwintetu oraz Trio Andrzeja Trzaskowskiego.

Płytę tę rozpoczynają dwa nieznane szerzej nagrania Sekstetu Komedy z roku 1957, zarejestrowane w  Polskim Radiu Gdańsk, następne dwa, zarejestrowane z kolei w Polskim  Radiu Poznań, w tym jedna z wczesnych kompozycji K. Komedy współautorstwa Jana Wróblewskiego pt. „That Second”.

Kolejne nagranie zostało wykorzystane w filmie „Niewinni Czarodzieje”, a nagrane zostało przez kwartet kompozytora w Polskim Radiu Warszawa w roku 1959. W dalszych nagraniach bierze udział szwedzki saksofonista Bernt Rosengren i Trio Krzysztofa Komedy. To kompozycje z filmu „Nóż w wodzie” nagrane w Polskim Radiu w Warszawie oraz podczas festiwalu Jazz Jamboree’61.

Płytę kończą cztery nagrania Tria Krzysztofa Komedy zarejestrowane podczas festiwalu Jazz Jamboree’62.  Są to: „Pierwsza etiuda baletu jazzowego”, melodia z filmu „Alicja w krainie czarów” Franka Churchilla oraz dwie kompozycje z filmu „Nóż w wodzie”. Wraz z Krzysztofem Komedą grającym na fortepianie w nagraniu wzięli udział: Roman „Gucio” Dyląg – grający na kontrabasie  i Rune Carlson – na perkusji.

Don Ellis / Wojciech Karolak TRIO – druga płyta z radiowej serii Polish Radio Jazz Archives.  Zawiera nagrania dokonane w sali Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas  5 Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree 1962.

Wiesław Wysocki jest jednym z najbardziej zapracowanych muzyków w Polsce. Multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer. Dźwięki jego saksofonów, klarnetów, fletu, fortepianu usłyszeć można od lat na płytach wielu wykonawców, w kinach, w teatrach muzycznych i niemal wszystkich salach koncertowych i klubach w Polsce.

Wiktor Wysocki, syn Wiesława, jeździł ze swoim tatą na każdą możliwą imprezę muzyczną jeszcze zanim zaczął chodzić do szkoły. Dziś, będąc w trakcie zdawania matury kiedy album „Jazz dla młodego” trafia do słuchaczy, jest już też multiinstrumentalistą, grając (co zrozumiałe) na tych samych instrumentach, co ojciec, ale także na perkusji.

Sławek Wierzcholski, jeden z tuzów polskiej sceny bluesowej i autor kilkuset tekstów, od 40. lat lider zespołu „Nocna Zmiana Bluesa”, potrafi też udatnie napisać teksty do piosenek, tylko w założeniu, dla dzieci. Taki świat widziany okiem sześciolatka z doświadczeniem gościa w wieku sześćdziesiąt plus.

Piotr Zubek jest jednym z najbardziej niezwykłych wokalistów tuż po dwudziestce. Ma charakterystyczny w brzmieniu głos o wielkiej skali, po której porusza się z dużą swobodą. Przy okazji cechuje go, zupełnie niecharakterystyczne dla jego pokolenia, zamiłowanie do melodii.

Alternatywni, (jeszcze) bez kontraktów i fonograficznego debiutu. Bez kompleksów, pozerstwa i doświadczeń w tzw. branży. Z garaży, piwnic i płyt demo. Polskie Radio i autor trójkowej audycji "Offensywa" - Piotr Stelmach - z radością przedstawiają kolejne utwory młodych, głodnych sukcesu Artystów!

Piotr Sałajczyk wielokrotnie nagradzany pianista i kameralista, a także ceniony pedagog, zaliczany do grona najwybitniejszych polskich wykonawców swojej generacji, zainteresował się twórczością Mieczysława Weinberga przy okazji zbliżania się setnej rocznicy urodzin kompozytora. Jedną z pasji Sałajczyka, który ma na koncie wiele prawykonań muzyki najnowszej, jest przywracanie salom koncertowym twórczości kompozytorów nieco zapomnianych.

Sonaty Mieczysława Weinberga na tyle zainspirowały Piotra Sałajczyka, że w roku 2019 włączył na stałe do swojego repertuaru koncertowego siedem spośród nich. Powołał też do życia Weinberg Trio, które oprócz niego tworzą skrzypek Szymon Krzeszowiec i wiolonczelista Arkadiusz Dobrowolski. Panowie koncertują wspólnie do dziś.

Piotr Moss - kompozytor; ur. 13 maja 1949, Bydgoszcz. Studiował kompozycję u Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1972. W latach 1976-77 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, uzyskując tam nagrodę Stowarzyszenia Przyjaciół Lili Boulanger za całokształt twórczości. 

Utwory Piotra Mossa były wykonywane w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Afryce Południowej. Od 1993 kompozytor współpracuje z pisarzem Jeanem-Louisem Bauerem. Razem stworzyli m.in. melodramat Ugui na recytatora i orkiestrę (1993), oratorium Gédéon (1996), dwie opery kameralne: Karla (1996) i Les Ailes de Jean-Pierre (1997), cykl pieśni na tenor i orkiestrę De l’amour... (1994) a ostatnio utwór wokalno-instrumentalny „La Malédiction de Noémia” (2005). Od 1981 Piotr Moss mieszka w Paryżu.

Jego twórczość jest niezwykle obfita i różnorodna. Obejmuje wszelkie gatunki utworów, z wyraźnym nurtem muzyki filmowej i teatralnej, dominującym w jego wcześniejszej twórczości, ale obecnym i dzisiaj, choć na dalszym planie.
Przełomowe znaczenie w biografii Piotra Mossa miał kontakt kompozytora z Nadią Boulanger. Studia u niej spowodowały wzrost zainteresowania Mossa muzyką autonomiczną. Jego utwory charakteryzują się dużą swobodą w wykorzystywaniu rozmaitych technik kompozytorskich, sięganiu do tradycji i stosowaniu nowoczesnego języka muzycznego. Czasami stosuje cytaty z dzieł obcych i własnych.

Emocja muzyki Piotra Mossa jest z ducha romantyczna, kompozytor podkreśla zresztą związki swojej twórczości z romantyzmem i neoromantyzmem mówiąc o humanistycznym aspekcie komponowanej przez siebie muzyki, przez co należy zapewne rozumieć jej przystępność i unikanie częstej wśród współczesnych twórców hermetyczności.

„Wodecki jazz” to bardzo ciekawy muzycznie, przyjemny dla ucha projekt Piotra Barona – utytułowanego muzyka jazzowego i aranżera.

Stanisław Rybarczyk, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju złożył Piotrowi Baronowi takie zamówienie – Moniuszko na jazzowo – pod koniec 2012 roku właśnie. Artysta entuzjazmu nie okazał, co Rybarczyk teraz opisuje w tekście na płycie. Ostatecznie jednak Baron, zainspirowany słynnym wydawnictwem „Legrand Jazz”, powstałym pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia, dwa i pół roku przed urodzeniem naszego znakomitego jazzmana, zmierzył się z tematem. Rybarczyk pisze, że jazzowy koncert podczas Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie, w sierpniu 2013 roku był „strzałem w dziesiątkę”, a publiczność „odjechała”.

Na fali niesłabnącej popularności przedwojennych piosenek, które przetrwały próbę czasu i zmieniających się upodobań muzycznych kolejnych pokoleń Polaków, Polska Filharmonia Kameralna Sopot pod batutą maestro Wojciecha Rajskiego oddaje w Państwa ręce nowe wydawnictwo – tym razem dedykowane twórczości Henryka Warsa i Władysława Szpilmana.

Kilkuletnia kooperacja sopockich filharmoników z cenionymi wykonawcami zaowocowała kolejnym wspólnym projektem. Do nagrania albumu Wojciech Rajski zaprosił znanych ze wspólnych koncertów i poprzednich wydawnictw solistów: Joannę Knitter (śpiew), Wojciecha Staroniewicza (saksofon tenorowy, saksofon sopranowy), Artura Jurka (fortepian, aranżacje), Romana Ślefarskiego (perkusja) i Janusza „Macka” Mackiewicza (kontrabas).

Duet autorski Jeremi Przybora – autor tekstów i Jerzy Wasowski – kompozytor pojawił się ze swoim Kabaretem w Telewizji Polskiej, wkrótce po jej powstaniu, jesienią 1958 roku. Przez kolejne osiem lat twórcy regularnie dostarczali widzom znakomitą rozrywkę, snując opowieści, sami wykonując swoje utwory oraz zapraszając do ich wykonania wschodzącą elitę polskich aktorów: Kalinę Jędrusik, Barbarę Krafftównę, Aleksandrę Śląską, Krystynę Sienkiewicz, Irenę Kwiatkowską, Wiesława Michnikowskiego, Mieczysława Czechowicza, Wiesława Gołasa, Edwarda Dziewońskiego, Bohdana Łazukę i jeszcze kilkoro innych.

Płyta “Rapujące cyfry” zawiera 14 autorskich, dziecięcych piosenek.

Każda z piosenek oparta jest na innym charakterystycznym rytmie: jest tytułowy rap, boogie, reggae, swing, walc, ale też polskie rytmy – kujawiak, oberek, czy czeska polka. Płyta „Rapujące cyfry” jest pełna porywających rytmów, wpadających w ucho melodii i ciekawych tekstów, które nie jedną osobę zainspirują do muzykowania.

Dlatego można tu znaleźć również wersje instrumentalne piosenek do samodzielnego śpiewania, akordy, które ułatwią zagranie tych nieskomplikowanych utworów oraz dwie piosenki w wersji anglojęzycznej.

We wspólnym graniu i śpiewaniu jest moc! Płycie towarzyszy wydana przez wydawnictwo Pani Twardowska książka „Rapujące cyfry” z propozycjami zabaw, nutami i scenariuszem bajki muzycznej. 

Płyta “Rapujące cyfry” zawiera 14 autorskich, dziecięcych piosenek.

Każda z piosenek oparta jest na innym charakterystycznym rytmie: jest tytułowy rap, boogie, reggae, swing, walc, ale też polskie rytmy – kujawiak, oberek, czy czeska polka. Płyta „Rapujące cyfry” jest pełna porywających rytmów, wpadających w ucho melodii i ciekawych tekstów, które nie jedną osobę zainspirują do muzykowania.

Dlatego można tu znaleźć również wersje instrumentalne piosenek do samodzielnego śpiewania, akordy, które ułatwią zagranie tych nieskomplikowanych utworów oraz dwie piosenki w wersji anglojęzycznej.

We wspólnym graniu i śpiewaniu jest moc! Płycie towarzyszy wydana przez wydawnictwo Pani Twardowska książka „Rapujące cyfry” z propozycjami zabaw, nutami i scenariuszem bajki muzycznej. 

Płyta jest zapisem koncertu zagranego w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej, który stanowi podsumowanie trasy koncertowej Wojtek Pilichowski Band.

Wojtek Pilichowski Band – „Fair of Noise – koncert w Trójce” -  to dziesiąta, solowa płyta  najbardziej rozpoznawalnego polskiego basisty na świecie – Wojtka Pilichowskiego.

Wirtuozerskie, porywające solowe partie lidera, znalazły znakomite oparcie w grze młodych muzyków: gitarzysty Artura Twarowskiego, Tomasza Świerka grającego na instrumentach klawiszowych, Leny Romul – saxofon, ewi, śpiew, perkusisty Tomasza Mądzielewskiego. Utwory wykonane podczas koncertu przedstawione zostały w nowych, często zaskakujących aranżacjach. Niejednokrotnie łączone ze sobą tworzą nową, niespotykaną jakość. Niepowtarzalna atmosfera Studia im. Agnieszki Osieckiej udzieliła się muzykom jak i publiczności – te emocje udało się uchwycić na tym wydawnictwie, co czyni je ważną pozycją w katalogu każdego fana muzyki.

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

Rockowo, biesiadnie i refleksyjnie. Do tańca i pod rozwagę. Satyrycznie i lirycznie. Nowy album PIERSI uszczęśliwi fanów i rzuci wyzwanie niedowiarkom. 

PIERSI jakie są, każdy słyszy. Od ponad czterdziestu lat w jaskrawych kolorach i ironicznie opisują absurdalną polską rzeczywistość, a zgodnie z zasadą, że nie samą satyrą człowiek żyje, tworzą też piosenki do tańca i gromadnego śpiewania w sytuacjach nieformalnych (a nawet całkiem luźnych).

„Piersi i Przyjaciele 2” to 17 premierowych utworów zróżnicowanych stylistycznie, w tym hit lata ”Bałkanica” cieszący się stale rosnącą popularnością (ponad 11 milionów odsłon w systemie YouTube!).

Nowy album to także nowy wokalista odużej charyzmie – Adam Asanov oraz goście, przyjaciele zespołu: Łukasz i Paweł Golec, Jacek „Dżej Dżej” Jędrzejak (Big-Cyc, Czarno-Czarni), Andrzej Nowak(TSA, Złe Psy), Tomasz „Lipa” Lipnicki (Illusion, Lipali), Rafał „Jezioro”Jezierski (były muzyk i współzałożyciel grupy Piersi), zespół Trebunie-Tutki.

Jak mówi Adam Asanov: „Album „Piersi i Przyjaciele 2” to piosenki o bardzo różnych stylistykach zarówno muzycznych jak i tekstowych . To melodyjne utwory,często zahaczające o pastisz, ale również publicystykę. Momentami jest bardzo ostro, bywa też biesiadnie i tanecznie, a także chilloutowo i refleksyjnie.Płytę otwiera piosenka „Bałkanica”, której popularność przerosła najśmielsze oczekiwania zespołu, a zamyka utwór instrumentalny „Smooth Pigułka”.”

Jest to reedycja pierwszej płyty zespołu Perfect, który ukazał się na rynku  w pamiętnym  1981 roku – roku niepokojów społecznych i rosnącej świadomości nieuchronnych zmian.  Płyta „Perfect”  była protestem przeciwko ówczesnej rzeczywistości i stanowiła  głos pokolenia.

Zarejestrowane nagrania - pomimo upływu lat nadal brzmią świeżo i energetycznie.  Kultowy dla pokolenia 50-latków, tzw. "biały album” zespołu, nagrywany był podczas dwóch sesji  w studiu M1 na Myśliwieckiej (obecnie Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. A. Osieckiej) przez Wojtka Przybylskiego i Jarka Regulskiego. Zespół nagrywał, a następnie koncertował w składzie: Zbigniew Hołdys, Grzegorz Markowski, Ryszard Sygitowicz, Zdzisław Zawadzki, Piotr Szkudelski.

Reedycja płyty nagranej z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej. Znane i niezwykle popularne utwory, m. in. : "Autobiografia", "Nie płacz Ewka", "Chcemy być sobą", "Niepokonani" w aranżacjach wybitnych muzyków: Wojciecha Karolaka, Jana Kantego Pawluśkiewicza, Adama Sztabę, Wiesława Pieregorólkę, Piotra Siejkę. Nowe brzmienie Perfectu.

Jeden z najsłynniejszych albumów w historii polskiego rocka, otoczony legendą, ponadczasowy. Wyczekiwana przez fanów reedycja brzmi i wygląda perfekcyjnie.

Dwie płyty analogowe zostały opakowane w lśniącą lakierem podwójną kopertę typu gatefold, a w środku znalazło się miejsce na długi wspominkowy tekst. Ikoniczny front okładki - z jaskrawo zielonym logotypem zaprojektowanym przed Edwarda Lutczyna - prezentuje się oszałamiająco.

A muzyka…

„Muzyka” to nowa, niezwykle kolorowa płyta zespołu Perfect, ukazująca pełnię możliwości gitarowego akustycznego grania, wzbogacona wyjątkowym brzmieniem gości takich jak Henryk Miśkiewicz (saksofon), Andrzej Jagodziński (instrumenty klawiszowe).

Na płycie usłyszymy wspaniałe kompozycje Darka Kozakiewicza, Piotra Urbanka, Grzegorza Markowskiego, Sebastiana Piekarka - zarówno te rockowe, energetyczne, jak i charakterystyczne dla zespołu ballady. Całości dopełniają teksty zaprzyjaźnionych od lat z zespołem autorów, a przysłowiową kropką nad i jest okładka płyty, której autorem, zgodnie z tradycją, jest Edward Lutczyn.

Najsłynniejsze nagranie koncertowe w historii polskiego rocka. Ponad 40 lat po premierze do sklepów trafia dwupłytowe, winylowe wznowienie drugiego albumu Perfectu.

Październikowy wieczór ’82. Na dworze ciemna i zimna noc stanu wojennego, a w warszawskim klubie Stodoła blask i żar. Gra zespół Perfect w pierwszym, legendarnym składzie: na gitarach Zbigniew Hołdys i Andrzej Urny, na gitarze basowej Andrzej Nowicki, na perkusji Piotr Szkudelski. Przy mikrofonie Grzegorz Markowski, do niedawana obiecujący aktor teatralny, dziś bóg rocka, spocony, z obnażonym torsem, owijający sobie publiczność wokół palca.

Po przerwie wymuszonej przez komunistyczne władze był to pierwszy koncert zespołu, którego słuchała cała Polska. Nakład debiutanckiego albumu z niezapomnianą białą okładką sięgnął trzystu tysięcy egzemplarzy. W radiu tej muzyki nie można było usłyszeć, ale grało się ją na każdej prywatce, aż do zdarcie płyty. Posłuchać jej na żywo było marzeniem każdego nastolatka.

„Był to nasz pierwszy koncert po wielomiesięcznej przerwie wywołanej stanem wojennym.” (Zbigniew Hołdys)

Prezentujemy album „LIVE” – pierwszą koncertową płytę zespołu Perfect, z nagraniami zarejestrowanymi podczas pamiętnego koncertu, który odbył się podczas stanu wojennego, w październiku 1982 r. w warszawskim klubie Stodoła. Jest to  drugi (po „Białej Płycie”) album z serii reedycji płyt gramofonowych, z nagraniami stworzonymi przez Redakcję Nagrań Muzyki Rozrywkowej Polskiego Radia.

Album składa się z płyty CD, zawierającej po raz pierwszy publikowany, cyfrowy, współcześnie opracowany zapis dźwięku z oryginału płyty długogrającej oraz utworów bonusowych, które nie ukazały się na oryginalnej płycie winylowej.

Po czterech latach zespół Perfect powraca z nową studyjną płytą. Album zatytułowany „DaDaDam” ukazała się na rynku 9 czerwca. Zawiera dwanaście przebojowych kompozycji z doskonałymi tekstami znakomitych autorów (Jacek Cygan, Wojciech Waglewski, Bogdan Loebl, Andrzej Mogielnicki Robert Gawliński). Ponadczasowe ballady, a także kawał gitarowego rockowego brzmienia. Album, na który z pewnością warto było czekać, bo to Perfect w najlepszej formie!

Kolejna płyta z serii Artyści Janowi Pawłowi II w hołdzie wydana wspólnie przez Polskie Radio oraz Stowarzyszenie Muzyki Chrześcijańskiej Gospel. Repertuar z tego albumu został zaprezentowany podczas  telewizyjnego koncertu, upamiętniającego czwartą rocznicę śmierci Jana Pawła II,  transmitowanego 2.04.209 roku z Katedry w Zamościu przez Program 1 TVP. 

Po "Nieszporach" , "Psalmach" i "Hymnach" na tegoroczny rocznicowy koncert i płytę złożyły się hymny ku czci patronów Europy i Polski. Teksty utworów są zaczerpnięte z brewiarza, a muzykę napisali współcześni polscy kompozytorzy, którzy jednocześnie dobrali solistów do  wykonania hymnów. W nagraniu całości wzięła udział Orkiestra Symfoniczna im. K. Namysłowskiego w Zamościu pod dyrekcją Tadeusza Wicherka oraz Zespół Muzyki Dawnej Cappella Gedanensis w Gdańsku pod dyrekcją Aliny Kowalskiej-Pińczak.

Kilkadziesiąt lat na scenie, kilkanaście płyt, dziesiątki przebojów, wyrazisty image... to Janusz Panasewicz jakiego znamy z zespołu Lady Pank. Pierwszy solowy album, zatytułowany po prostu „Panasewicz” odsłonił trochę inne oblicze artysty, natomiast drugi zaskoczył wielu i to w pozytywnym znaczeniu tego słowa.

Płyta zawierająca fragmenty "Pamiętnika z Powstania Warszawskiego" Mirona Białoszewskiego do muzyki Mateusza Pospieszalskiego.

Jest to autorski pomysł reżysera Jerzego Bielunasa, który po kilku latach starań uzyskał zgodę spadkobierców praw autorskich wybitnego polskiego poety, aby dokonać skrótów - redakcji i adaptacji scenicznej "Pamiętnika.." W efekcie powstał zbiór scen poetycko muzycznych ukazujący tragedię walczącego miasta i  kolejne etapy jego agonii.

Całość ma  formę  wstrząsającej muzyczno-teatralnej narracji opisującej koszmar codziennej egzystencji setek tysięcy ludzi uwięzionych  w burzonym, płonącym mieście. Muzyczne obrazy zawierające opis tragedii Warszawy, poprzez nowoczesną szatę dźwiękową, nabierają uniwersalnego znaczenia - stają się opowieścią o tragedii każdej wojny, każdego aktu ludobójstwa,  o okrucieństwie współczesnej historii  i cierpieniu niewinnych ludzi.

Poszczególne części utworu układają się w ponadczasową opowieść o nienawiści , wojnie i przemocy, o agresji, aktach terroru, o lęku i zastraszeniu, niepewności cywilów żyjących we współczesnych miejscach konfliktów. 

Świąteczny czas, świąteczne piosenki i świąteczny sposób, by cieszyć się muzyką. Kabaret OT.TO z dumą przedstawia swoją szczęśliwą - trzynastą i pierwszą zarazem! - płytę.

Dawno temu, za górami, za lasami… Fonograficzny debiut Kabaretu OT.TO (kaseta „Faux-Pas” z 1992 r.) ukazał się w czasach, gdy zapatrzeni w przestarzałe dziś nowinki XX wieku wynosiliśmy do piwnic i na strychy pudła z trzeszczącymi i szumiącymi płytami gramofonowymi.
A przecież to najpiękniejszy i najszlachetniejszy z nośników dźwięku: nieporęczny, za to angażujący uwagę i zmysły słuchacza.
Na szczęście, po latach winyle wróciły do łask.