Winyle

Złoto i brylanty z archiwum Polskiego Radia, czyli osiem sensacyjnie odnalezionych piosenek, które w latach 1973-74 Irena Santor nagrała z Janem Ptaszynem Wróblewskim i jazzmanami.

Studio Jazzowe Polskiego Radia, z którego Jan Ptaszyn Wróblewski zrekrutował muzyków stanowiących trzon towarzyszącej Irenie Santor orkiestry, było zespołem unikalnym w skali europejskiej. Saksofonista, lider, kompozytor, aranżer i dyrygent zwykł był trzymać za ogon dwie, trzy, a nawet cztery sroki. W latach 70. Studio Jazzowe było jego poligonem, warsztatem i magazynem: konfiguracji personalnych, konwencji i pomysłów. Akompaniowało też wokalistom, choć wtedy - jak w tym przypadku - nie pod swoim dumnym szyldem, za to łącząc siły z muzykami Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.

Wspomina Irena Santor: „Współpracę z Ptaszynem i jego wspaniałymi wirtuozami i wspominam ze wzruszeniem i dumą! Ileż ja się od nich nauczyłam! Jakież to było inne! Niezwykłość naszych okołojazzowych piosenek polegała m.in. na tym, że nikt nie wymagał ode mnie, żebym śpiewała jazz. Oni grali po swojemu, a ja śpiewałam w moim stylu i jakoś to wszystko się ze sobą ładnie splotło.”

"Atramentowe 10 lat, Best Of” LP to podsumowanie muzycznej dekady twórczości Stanisławy Celińskiej - od wydania bestsellerowego albumu Atramentowa w 2015. Z okazji jubileuszu po raz pierwszy utwory Artystki ukazują się na płycie winylowej, na pięknym barwnym krążku w kolorze atramentowym.

To niezwykłe wydawnictwo zawiera 10 utworów, osobiście wybranych przez Stanisławę - piękne ponadczasowe kompozycje w mistrzowskiej interpretacji. Znalazły się na niej ulubione piosenki słuchaczy - wielbicieli twórczości Celińskiej,  piosenki bliskie sercu Artystki oraz utwory niosące ważne przesłanie. Poza Stanisławą Celińską wśród autorów znalazły teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Marcina Sosnowskiego, a w piękną całość łączy muzyka Macieja Muraszko.

Fonograficzne wydarzenie dekady. Blisko 40 nigdy niepublikowanych nagrań mistrza jazzowej trąbki z archiwum Polskiego Radia w 6-płytowym albumie „Tomasz Stańko - Polish Radio Sessions 1970-1991”

Najsłynniejszy polski jazzman przez wiele lat regularnie gościł w studiach nagraniowych Polskiego Radia w Warszawie. Podczas dłuższych i krótszych sesji towarzyszyli mu czołowi artyści improwizujący z Polski i zagranicy. Te taśmy - oraz niezliczone rejestracje koncertów - nigdy nie zostały opublikowane.

Z pragnienia, by miłośnikom jazzu zaprezentować nieznaną/zapomnianą/zaginioną część dorobku Tomasza Stańko, narodziła się idea wydania unikatowego boksu - radiowego portfolio trębacza, kompozytora i lidera.

Fonograficzne wydarzenie dekady. Blisko 40 nigdy niepublikowanych nagrań mistrza jazzowej trąbki z archiwum Polskiego Radia w 6-płytowym albumie „Tomasz Stańko - Polish Radio Sessions 1970-1991”

Najsłynniejszy polski jazzman przez wiele lat regularnie gościł w studiach nagraniowych Polskiego Radia w Warszawie. Podczas dłuższych i krótszych sesji towarzyszyli mu czołowi artyści improwizujący z Polski i zagranicy. Te taśmy - oraz niezliczone rejestracje koncertów - nigdy nie zostały opublikowane.

Z pragnienia, by miłośnikom jazzu zaprezentować nieznaną/zapomnianą/zaginioną część dorobku Tomasza Stańko, narodziła się idea wydania unikatowego boksu - radiowego portfolio trębacza, kompozytora i lidera.

Fonograficzne wydarzenie dekady. Blisko 40 nigdy niepublikowanych nagrań mistrza jazzowej trąbki z archiwum Polskiego Radia w 6-płytowym albumie „Tomasz Stańko - Polish Radio Sessions 1970-1991”

Najsłynniejszy polski jazzman przez wiele lat regularnie gościł w studiach nagraniowych Polskiego Radia w Warszawie. Podczas dłuższych i krótszych sesji towarzyszyli mu czołowi artyści improwizujący z Polski i zagranicy. Te taśmy - oraz niezliczone rejestracje koncertów - nigdy nie zostały opublikowane.

Z pragnienia, by miłośnikom jazzu zaprezentować nieznaną/zapomnianą/zaginioną część dorobku Tomasza Stańko, narodziła się idea wydania unikatowego boksu - radiowego portfolio trębacza, kompozytora i lidera.

Wielki powrót Włodzimierza Nahornego! Legendarny kompozytor i pianista oraz wszechstronna Nula Stankiewicz wspólnie stworzyli ponadczasowy album, w którym jazz harmonijnie łączy się z najczystszą poezją.

Włodzimierz Nahorny - dobry duch sceny muzycznej i jeden z tych, którzy stworzyli nieśmiertelny kanon polskiej piosenki.

Nula Stankiewicz - wokalistka o subtelnym, lirycznym głosie, a zarazem dziennikarka radiowa, miłośniczka piosenki literackiej, od lat popularyzująca twórczość Jonasza Kofty, Agnieszki Osieckiej i Jana Wołka.

Wspólnie nagrali album „Bliskość ciszy” - swoisty wybór najpiękniejszych utworów Nahornego, wzbogacony premierową kompozycją do słów Ewy Lipskiej. Towarzyszą im znakomici jazzmani: kontrabasista Paweł Pańta i perkusista Sebastian Frankiewicz.

Andrzej Trzaskowski na czele orkiestry STUDIO S-1 i charyzmatyczny Tomasz Stańko jako solista. Polskie Radio z dumą prezentuje wielokolorowe klejnoty z muzycznego archiwum.

Andrzej Trzaskowski (1933-98) po spektakularnych, jazzowych latach 60. - kiedy nie tylko nagrywał cenione autorskie albumy w Polsce, ale też wyrobił sobie mocną pozycję na scenie europejskiej - w kolejnej dekadzie wybrał dla siebie inną rolę: kompozytora filmowych ścieżek dźwiękowych, promotora muzyki i muzyków, edukatora oraz - przede wszystkim - dyrektora wszechstronnej i wszechobecnej na ówczesnych antenach Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji STUDIO S-1. Zarządzał bogatym repertuarem oryginalnym i adaptowanym, pomagał w rozwoju karier, no i dyrygował w studiu nagraniowym i podczas festiwali, od Opola po Jazz Jamboree.

Słodko-gorzkie tanga w wykonaniu najsłynniejszego w Polsce zespołu przedwojennej muzyki rozrywkowej.

Jan Emil Młynarski, z tych Młynarskich: śpiewak jazz bandu, wirtuoz gry na bandżoli (oryginalnej, z Myszką Miki na skórzanej membranie, odziedziczonej po legendarnym Stanisławie Grzesiuku), perkusista, muzyczny archeolog Warszawy, elitarny jazzman, zabawiacz tłumów. Jako lider Warszawskiego Combo Tanecznego i autor radiowych audycji przeszukuje archiwa, a to, co znajduje - ocala od zapomnienia.

Repertuar jego zespołu to w lwiej części  utwory z okresu międzywojennego i wcześniejsze. Piosenki z rodowodem, jak sam nazwa zespołu wskazuje, warszawskim, retro-oktet prezentuje w brzmieniu współczesnym (jeśli chodzi o kwestie techniczne) i w aranżacjach bliskich oryginalnym (gdy idzie o kwestie artystyczne). Przed blisko stu laty bawiły i wzruszały publiczność rewii, gości dansingów i bywalców podwórkowych potańcówek. Teraz bawią i wzruszają, w zasadzie, wszędzie i o każdej porze.

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

„Z partyjnym pozdrowieniem. 12 hitów w stylu lambada hardcore”

Polskie Radio z nostalgicznym pozdrowieniem prezentuje wyjątkową - bogato ilustrowaną i wspaniale brzmiącą - winylową reedycję pierwszej – legendarnej płyty Big Cyca.

Już to grali, i to wiele razy, bo od premiery jednego z najbardziej popularnych albumów epoki wczesnego Balcerowicza niedługo minie 35 lat (słownie: trzydzieści pięć). Rock and roll w postaci czystej, prostej i szczerej. Przeboje, o których w czasach bez Internetu i telefonów komórkowych wieści docierały do wsi, miasteczek i metropolii. Słowa, które znali duzi i mali. Melodie, które niesione wiatrem ustrojowych i gospodarczych zmian trafiły pod strzechy, blachy i dachówki.

Pierwszy nakład „Z partyjnym pozdrowieniem…” wydało w 1990 państwowe wówczas przedsiębiorstwo Polskie Nagrania „Muza” pod utworzonym specjalnie na tę okazję szyldem Pomarańczowa Muza (oczywista aluzja do legendarnej Pomarańczowej Alternatywy). Były to czasy, gdy dobre płyty sprzedawały się w imponujących, idących w dziesiątki tysięcy egzemplarzy nakładach. Oficjalnie, bo kwitł już rynek piracki, dzięki któremu w ręce nastoletnich Polaków trafiły kolejne setki tysięcy, przeważnie marnie wyglądających i jeszcze gorzej brzmiących fonogramów.

Polskie Radio z dumą prezentuje osobisty wybór jedenastu piosenek Ireny Santor: największej z wielkich dam polskiej piosenki, kochanej przez kilka pokoleń słuchaczy, podziwianej za kunszt, styl i gust.

Niezwykłe wydawnictwo zrodziło się z wzajemnej miłości i szacunku: wielbicieli wobec Ireny Santor, i jej samej - wobec swoich słuchaczy.

Kasia Moś olśniewa skalą wokalnego talentu, wszechstronnością muzycznych zainteresowań i odwagą artystycznych wyborów. Jej czwarty, autorski album to podsumowanie życia w blasku koncertowych sal i w zaciszu studiów nagraniowych, swoisty pamiętnik fascynacji, poszukiwań i przyjaźni. To świadectwo niewysłowionej - jak podpowiada tytuł płyty - wdzięczności wobec przyjaciół za dzielenie się pomysłami, wizjami i marzeniami. 

Kasia Moś: „Ten album jest klamrą, która podsumowuje niezwykle aktywny, czasem wręcz szaleńczo rozpędzony etap mojego o życia. Wybierając piosenki, z których większość jest już dobrze słuchaczom znana, czułam się jak nastoletnia dziewczyna, która nagrywa składankę na kasetę magnetofonową, żeby słuchać jej ze znajomymi na prywatce albo w samotności, ze słuchawkami na uszach, w ciemności, kiedy chce się wspominać piękne chwile.”

Kasia Moś olśniewa skalą wokalnego talentu, wszechstronnością muzycznych zainteresowań i odwagą artystycznych wyborów. Jej czwarty, autorski album to podsumowanie życia w blasku koncertowych sal i w zaciszu studiów nagraniowych, swoisty pamiętnik fascynacji, poszukiwań i przyjaźni. To świadectwo niewysłowionej - jak podpowiada tytuł płyty - wdzięczności wobec przyjaciół za dzielenie się pomysłami, wizjami i marzeniami. 

Kasia Moś: „Ten album jest klamrą, która podsumowuje niezwykle aktywny, czasem wręcz szaleńczo rozpędzony etap mojego o życia. Wybierając piosenki, z których większość jest już dobrze słuchaczom znana, czułam się jak nastoletnia dziewczyna, która nagrywa składankę na kasetę magnetofonową, żeby słuchać jej ze znajomymi na prywatce albo w samotności, ze słuchawkami na uszach, w ciemności, kiedy chce się wspominać piękne chwile.”

Jeden z najsłynniejszych albumów w historii polskiego rocka, otoczony legendą, ponadczasowy. Wyczekiwana przez fanów reedycja brzmi i wygląda perfekcyjnie.

Dwie płyty analogowe zostały opakowane w lśniącą lakierem podwójną kopertę typu gatefold, a w środku znalazło się miejsce na długi wspominkowy tekst. Ikoniczny front okładki - z jaskrawo zielonym logotypem zaprojektowanym przed Edwarda Lutczyna - prezentuje się oszałamiająco.

A muzyka…

Najsłynniejsze nagranie koncertowe w historii polskiego rocka. Ponad 40 lat po premierze do sklepów trafia dwupłytowe, winylowe wznowienie drugiego albumu Perfectu.

Październikowy wieczór ’82. Na dworze ciemna i zimna noc stanu wojennego, a w warszawskim klubie Stodoła blask i żar. Gra zespół Perfect w pierwszym, legendarnym składzie: na gitarach Zbigniew Hołdys i Andrzej Urny, na gitarze basowej Andrzej Nowicki, na perkusji Piotr Szkudelski. Przy mikrofonie Grzegorz Markowski, do niedawana obiecujący aktor teatralny, dziś bóg rocka, spocony, z obnażonym torsem, owijający sobie publiczność wokół palca.

Po przerwie wymuszonej przez komunistyczne władze był to pierwszy koncert zespołu, którego słuchała cała Polska. Nakład debiutanckiego albumu z niezapomnianą białą okładką sięgnął trzystu tysięcy egzemplarzy. W radiu tej muzyki nie można było usłyszeć, ale grało się ją na każdej prywatce, aż do zdarcie płyty. Posłuchać jej na żywo było marzeniem każdego nastolatka.

Anna Rusowicz prezentuje album wypełniony słonecznym blaskiem, życiową mądrością i paradą muzycznych wspaniałości.

„Dziewczyna Słońca” to dziesięć piosenek zainspirowanych muzycznym bogactwem hippisowskiej złotej ery przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Wokalistce towarzyszy zespół wirtuozów, którzy podróżują z nią po ścieżkach soulu, rocka, rhythm and bluesa, gitarowego popu, a nawet jazzu.

Idea wydania na specjalnej płycie winylowej wybranych nagrań z kompilacji była prostą konsekwencją sukcesu dwupłytowego albumu kompaktowego. Nie bez trudu wybrano dziewięć utworów w historycznych wykonaniach (strona A – Kozakiewicz kompozytor, strona B – Kozakiewicz gitarzysta), które uzupełnia nowa wersja nagranej ponownie w roku 2022  piosenki „Płyń pod prąd”, skomponowanej przez Dariusza Kozakiewicza dla zespołu TEST w roku 1974. Ten utwór we współczesnym wykonaniu zespołu DAREK KOZAKIEWICZ LIVE, w którym oprócz towarzyszących liderowi od lat basisty Tomka Płonki i perkusisty Sławka Puchały, pojawiła się wokalistka Justyna Panfilewicz, zapowiadał już od października 2022 roku wersję winylową jubileuszowego podsumowania pięćdziesięcioletniej działalności Kozakiewicza. Premiera tej wyjątkowej płyty, która powstała przy udziale firmy Enea, w limitowanym nakładzie 500 numerowanych egzemplarzy, została zaplanowana na koniec stycznia tego roku.

1 marca 1937 roku, pod kierownictwem pisarza i poety Zenona Kosidowskiego, uruchomiona została radiostacja Warszawa II. Tę właśnie datę przyjmuje się jako dzień narodzin radiowej Dwójki.

Przez cały 2022 rok Program 2 Polskiego Radia celebruje 85. rocznicę powstania. Fonograficznym zwieńczeniem obchodów jest ukazujący się w limitowanym nakładzie 1000 egzemplarzy (ręcznie numerowanym), wyjątkowy, dwupłytowy album winylowy, zatytułowany „85 lat Dwójki”, którego mecenasem jest Polska Fundacja Narodowa.

Na każdej z czterech stron dwóch winylowych płyt znalazły się muzyczne perełki, choć niezwykle trudnym zadaniem był wybór nagrań z przebogatej muzycznej historii Programu 2.

Eugenia Umińska i Grzegorz Fitelberg należeli do najbliższych muzycznych przyjaciół Karola Szymanowskiego. Skrzypaczka włączała do swojego repertuaru wszystko, co Szymanowski napisał na ten instrument. W 1951 roku wraz z odrodzoną orkiestrą radiową w Katowicach pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga nagrała dla Polskiego Radia oba Koncerty skrzypcowe Szymanowskiego. II Koncert skrzypcowy op. 61 znajduje się na STRONIE A wydawnictwa.

Archiwa muzyczne Polskiego Radia skrywają prawdziwe perełki! Czasem trzeba zbiegu kilku nieoczywistych wątków, by takie nagrania dotarły do szerokiego kręgu słuchaczy. To właśnie historia płyty „Dotyk” Renaty Lewandowskiej!

W 2015 roku, kilkunastoletni wówczas Krystian Zieliński usłyszał i zobaczył Renatę Lewandowską w telewizyjnych nagraniach z opolskiego festiwalu w roku 1977. Przez kilkanaście miesięcy poszukiwał kontaktu do Artystki, którą odnalazł dopiero w 2017 roku w… USA, jako malującą artystkę Renatę Roberts, która śpiewać przestała czterdzieści lat wcześniej.

1 lipca 1971 roku, o godzinie 9:00, po raz pierwszy na antenie Programu Pierwszego Polskiego Radia została nadana audycja „Lato z Radiem”, kolejny wówczas pomysł antenowy legendarnego Aleksandra Tarnawskiego!

16 lipca 2021 w sklepach pojawiło się wydawnictwo wyjątkowe – wydana w limitowanym nakładzie 1000 sztuk płyta winylowa, którą otwiera… „Polka dziadek”, tym razem w wersji tradycyjnej, a potem na stronach A i B dostajemy 10 polskich piosenek naprawdę z trudnością wybranych spośród tych, które królowały w „Lecie z Radiem” na przestrzeni lat. W tym wypadku warto i wypada wymienić wykonawców! Wszyscy zasługują na jednakowe wyróżnienie: Krzysztof KRAWCZYK, Zespół VOX, Maryla RODOWICZ, Zbigniew WODECKI, Zespół PAPA DANCE, Zespół PIERSI, Andrzej RROSIEWICZ, Zespół HAPPY END, Zespół WAŁY JAGIELLOŃSKIE I Irena SANTOR.

Jak napisał w tekście wstępnym do książeczki towarzyszącej płycie Marcin Kusy, Dyrektor i Redaktor Naczelny radiowej Jedynki:  „Zatem niech zakręci się nie tylko płyta, ale i łza wzruszenia. Niech przypomni się najlepszy czas, kiedy  towarzyszyło Państwu „Lato z Radiem”. Wszak jesteśmy razem już 50. lat.”

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Świąteczny czas, świąteczne piosenki i świąteczny sposób, by cieszyć się muzyką. Kabaret OT.TO z dumą przedstawia swoją szczęśliwą - trzynastą i pierwszą zarazem! - płytę.

Dawno temu, za górami, za lasami… Fonograficzny debiut Kabaretu OT.TO (kaseta „Faux-Pas” z 1992 r.) ukazał się w czasach, gdy zapatrzeni w przestarzałe dziś nowinki XX wieku wynosiliśmy do piwnic i na strychy pudła z trzeszczącymi i szumiącymi płytami gramofonowymi.
A przecież to najpiękniejszy i najszlachetniejszy z nośników dźwięku: nieporęczny, za to angażujący uwagę i zmysły słuchacza.
Na szczęście, po latach winyle wróciły do łask.

Oto kolejne wydawnictwo Agencji Muzycznej Polskiego Radia i pierwsza w historii płyta winylowa dokumentująca działania muzyczne Czwórki Polskiego Radia.

Tym razem Damian Sikorski podjął się zadania prawdziwie karkołomnego, wybierając po jednym utworze każdego z czterech zwycięzców i dodatkowo siedem innych nagrań ze wszystkich lat, które znalazły się na stronach A i B jubileuszowego, kolekcjonerskiego wydawnictwa na płycie winylowej. To naprawdę trudne zadanie dokonać wyboru spośród wykonawców tak różnej muzycznie proweniencji, ale końcowy efekt pozwala spokojnie myśleć o przyszłości polskiej sceny.

ZEMOLLEM - suita - „ZANIM”
Andrzej E-moll Kowalczyk - zadziwia nie po raz pierwszy i zapewne nie ostatni.

„Muzyka ciszy Selected” to zawarte na płycie winylowej wybrane utwory z dotychczas wydanych albumów w ramach serii płyt CD „Muzyka ciszy”, której pomysłodawcą jest Marek Niedźwiecki.
Specjalnie wyselekcjonowane utwory zamieszczone na płycie analogowej zabrzmią inaczej – jeszcze bardziej wyjątkowo. Album otwiera „Anyone Can Light A Candle” duetu Jon & Vangelis, a zamyka „In Memoriam” Steve’a Hacketta.
Prezentowany album to niewątpliwie rarytas dla kolekcjonerów tak bardzo pożądanych obecnie płyt winylowych i fanów klasyki rocka.

Materiał muzyczny został zarejestrowany i wydany na płycie CD. Jest to niezmiernie cenna pozycja wydawnicza i z tego powodu postanowiliśmy wydać materiał na płycie winylowej. Na longplay zamieścimy wybór kompozycji zamieszczonych na CD The First Side 1. Moto Perpetuo - 4'06 Adam Makowicz 2. Morning Stroll - 4'43 Adam Makowicz 3. Summertime - 4'47 George Gershwin 4. Swinging Ivories - 3'57 Adam Makowicz The Second Side 5. Swingland - 4'20 Adam Makowicz 6. Our Tender Moments - 4'04 Adam Makowicz 7. Don't Get Around - 5'10 Duke Ellington 8. Just One Of Those - 4'24 Cole Porter