Muzyka

Album pt. „Smoleńsk – ostatnia misja. Pamięci Ofiar katastrofy smoleńskiej w 2010 roku” składa się z dwóch płyt CD. W części słownej wydawnictwa (CD 1) zawarto archiwalne nagrania wypowiedzi ważnych postaci Kościoła oraz polskiej polityki i najnowszej historii zarejestrowane w czasie uroczystości żałobnych, które odbyły się po 10 kwietnia 2010 r. W warstwie muzycznej wydawnictwa (CD 2) znalazły się dwa kanoniczne dla polskiej muzyki utwory związane z martyrologią katyńską – „Epitafium katyńskie na orkiestrę” Andrzeja Panufnika oraz III Symfonia - „Symfonia pieśni żałosnych” op. 36 na sopran i orkiestrę Henryka Mikołaja Góreckiego zarejestrowanych podczas Nadzwyczajnego Koncertu Symfonicznego w hołdzie Ofiarom Katastrofy (Studio koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, 18 kwietnia 2010 r.).

W twórczości Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jest ogromny ładunek nadziei, męstwa i determinacji, by sprostać wyzwaniom jakie niesie los. Z wierszy można czerpać natchnienie i odwagę do brania życia takim, jakie ono jest i odnajdywania piękna, radości oraz spełnienia w najtrudniejszych nawet warunkach. Jest w nich liryczna i gorąca miłość, jest też realistyczne, twarde, bardzo męskie widzenie tego, co się dzieje. Krzysztof Kamil Baczyński to wojownik, kiedy trzeba walczyć i pełen ciepła, wrażliwości oraz zdumiewającej, jak na dwudziestoparoletniego człowieka, dojrzałości poeta.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Gdyby szukać słów opisujących muzykę Karoliny Skrzyńskiej były by to: wrażliwość na świat dookoła i niepohamowana siła głosu, zakorzenionego głęboko w naturze. Fascynuje, porusza i nie daje się zapomnieć.

"Palcem po wodzie" jest drugim, studyjnym albumem Karoliny. Swoją treścią silnie nawiązuje do żywiołu wody utożsamianego z energią kobiecą. Żywiołu z jednej strony ulotnego i subtelnego, z drugiej nieujarzmionego o ogromnej sile. Muzyka artystki i zespołu przenosi słuchacza w przestrzenie odległe od pędzącej codzienności, gdzie natura i siła tego co rdzenne wciąż mają głos. To prawdziwa uczta dźwięków instrumentów z różnych stron świata, technik wokalnych (biały głos, śpiew gardłowy), poruszających melodii i rytmów jak również poetyckich, osobistych tekstów.

Upamiętnienie światowej sławy dyrygenta i kompozytora oraz mistrzowski popis czołowych polskich zespołów symfonicznych: Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie i NOSPR w Katowicach.

Gdyby nie wypadek, któremu podczas wojny uległ w rodzinnym Lwowie, Stanisław Skrowaczewki (1923-2017) zostałby zapewne pianistą-wirtuozem. Kontuzjowany w obie dłonie poświęcił się jednak komponowaniu i dyrygowaniu orkiestrami - i jeszcze przed trzydziestką osiągnął spektakularne, europejskie sukcesy. Pracował w Krakowie, Wrocławiu, Katowicach i Warszawie, w Paryżu studiował u Nadii Boulanger, zdobywał laury międzynarodowych konkursów kompozytorskich i dyrygenckich. W 1956 r. poprowadził orkiestry z Cleveland, Nowego Jorku, Pittsburgha i Cincinnati, a w 1960 r. podjął decyzję o pozostaniu w USA na stałe. Zamieszkał w Minneapolis, gdzie szefował orkiestrze symfonicznej i skąd coraz częściej wyjeżdżał na zaproszenia filharmonii i oper w Nowym Jorku, Berlinie, Wiedniu, Londynie, Amsterdamie, Paryżu, Tokio… Nagrał dziesiątki płyt (zasłynął zwłaszcza interpretacjami monumentalnych dzieł austriackiego neoromantyka Antona Brucknera), nigdy też nie przestał pielęgnować związków z ojczyzną - zwłaszcza w ostatnich dekadach swojego życia był w Polsce częstym - witanym z honorami - gościem.

Rzadko zdarza się żeby jakiś debiut był aż tak zaskakujący. Bo Siostrę Janinę poza jej talentem, śpiewem czy grą na gitarze wyróżnia jedna rzecz: na co dzień jest zakonnicą. Ale noszony przez nią habit w niczym Jej nie ogranicza, wręcz odwrotnie: Janina czyli Anna Kaczmarzyk – siostra należąca do Zgromadzenia Służebniczek NMP NP, postanowiła wyjść do ludzi ze swoją muzyką. I robi to w stylu, który nie ustępuje gwiazdom scenicznym. Uzbrojona w swój głos, ukulele, gitarę ale też w silną wiarę wchodzi w sferę dotąd praktycznie nie znaną dla osób duchownych. Nie jest to jednak muzyka skierowana tylko do osób wierzących: to po prostu dobra muzyka. Dla wszystkich. I może być to jeden z najciekawszych debiutów ostatnich lat.

Płyta jest zapisem koncertu Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa, który odbył się w Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, 22 czerwca 2019 roku.

Album w całości poświęcony jest muzyce polskiej XX i XXI wieku. Zawiera dwa koncerty wiolonczelowe, Stanisława Moryty i Piotra Mossa, w wykonaniu znakomitego wiolonczelisty Tomasza Strahla, grającego wraz z Orkiestrą pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka. Koncerty dopełnia uwertura do opery Maria, nieco dziś zapomnianego Romana Statkowskiego, którą w chwili premiery (1906) uznano za jedno z najlepszych polskich dzieł gatunku ówczesnej epoki. Jej orkiestrowy wstęp zachwyca symfonicznym rozmachem i dramatycznym nerwem wprowadzającym w akcję rozgrywającą się na siedemnastowiecznych Kresach. Czas międzywojenny reprezentuje zaś w programie koncertu błyskotliwa, motoryczna, wielobarwna Uwertura na orkiestrę Antoniego Szałowskiego. Koncert wpisał się również w obchody podwójnego jubileuszu Piotra Mossa, który w 2019 roku obchodził swe 70. urodziny oraz półwiecze pracy artystycznej.

Już od czasów kina niemego oraz ścieżek dźwiękowych granych „na żywo” – KINO powiązane było z muzyką. Dwóch artystów powróciło do korzeni łącząc autorskie kompozycje z obrazami zaczerpniętymi ze sztuk wizualnych.

Projekt SIMPLEFIELDS powstał w grudniu 2011 r., a tworzą go:  Krzysztof Antkowiak  oraz  Marcin Domurat. Efektem spotkania  jest płyta "Dirt on TV".

SIMPLEFIELDS zabiera nas w sentymentalną podróż przez ulice wielkich miast, przywołuje atmosferę zadymionych klubów, olśniewających kobiet oraz czarnych charakterów niczym z kart powieści Bukowskiego i Chandlera.

4 Symfonie Johannesa Brahmsa z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach zarejestrowane na przełomie 2008/2009 to zdarzenie nie mające swojego odpowiednika w całej dyskografii Maestro Jerzego Semkowa. Maestro Semkow należał to tzw. starej szkoły. Nie dopuszczał nagrywania „po kawałku”. Uważał, że to zabija tok muzycznej narracji.Sesje z NOSPR przebiegały zatem w konwencji koncertowej, dyrygentowi zależało na zachowaniu linii czystego koncertowego wykonania.

„Woman In Black” - spektakularny powrót Sashy Strunin. Materiał zaprezentowany na krążku „Woman In Black” z pewnością nas zaskoczy. To płyta dojrzała i osobista, pokazująca artystyczną podróż jaką niedawno przebyła wokalistka.

Album „Woman In Black” to połączenie jazzu „noir” i rhythm and blues. Przywołuje na myśl obrazy zadymionych kafejek i gangsterów z lat 50 ale z nowym i ekscytującym brzmieniem odzwierciedlającym czasy teraźniejsze. Płyta powstała pod czujnym okiem wybitnego kompozytora, muzyka i producenta Garego Guthmana, który współpracował m.in. z takimi gwiazdami jak Tony Bennett, Aretha Franklin, Tom Jones czy Bee Gees. Na krążku  Sashy towarzyszą jedni z najlepszych polskich muzyków, tacy jak: Paweł Pańta na kontrabasie (laureat nagrody Grammy za album nagrany wspólnie z Włodkiem Pawlikiem „Night in Calisia”), Paweł Dobrowolski  na perkusji (na stałe współpracujący m.in. z Anną Marią Jopek), Filip Wojciechowski na fortepianie (grający muzykę klasyczną w jazzowych aranżacjach), Jacek Namysłowski na puzonie, Michał Milczarek na gitarze (lider własnego projektu autorskiego Michał Milczarek Trio), czy Maciej Kajper (jeden z najlepszych saksofonistów w Polsce) i oczywiście Gary Guthman na trąbce.

Będzie Głośno! – pod takim hasłem Czwórka promuje młodych, zdolnych, polskich muzyków niemających jeszcze kontraktu z żadną wytwórnią. Jest to program, który umożliwia nieznanym muzykom bezpośredni kontakt z radiem, a poprzez audycję pod tytułem Będzie Głośno! i listę przebojów dociera do słuchaczy. Częścią projektu jest konkurs „Wydaj płytę z Będzie głośno”, który Czwórka zorganizowała po raz trzeci. W 2019 zwyciężyła Sara Kordowska.

...Okręt przechylony jest już tak mocno, że część pokładu niknie pod wodą. Wreszcie z głuchym stęknięciem kładzie się na burtę. Słychać przez obnażony aż po dno bok, jak coś tam wewnątrz ciężko przewala się i łamie, jak toczy się z hurkotem, a woda wokół wre i kipi ogromnymi bąblami. Już zniknął maszt ze zwłokami Kwiatkowskiego i pomost, wewnątrz kadłuba coś jeszcze rwie się z trzaskiem i kontrtorpedowiec szybko przewraca się, ukazując kawał zielonego, pokrytego wodorostami dna. U rufy sterczy zeń trójramienna śruba... Nie ma już "Wichra". 

Krótko przed atakami terrorystycznymi 11 września 2001 roku Saddam Husajn ogłosił najwyższy stan gotowości bojowej dla swoich wojsk. W ten sposób zdradził się, że co najmniej wiedział o planowanych zamachach. Był to początek końca wszechwładnego dyktatora. A jakie było całe jego życie?...

Saddam Husajn pochodził z małej biednej wioski nad rzeką Tygrys, położonej na przedmieściach obecnego miasta Tikrit. Najprawdopodobniej był Synem wiejskiej prostytutki. Surowe wychowanie, najpierw przez wuja faszystę, a później przez bezwzględnego ojczyma, miało niebagatelny wpływ na jego dalsze losy…

Wstrząsająca biografia, odkrywająca także kulisy prywatnego życia krwawego satrapy.

„Marsz, marsz Niepodległa” jest to autorskie spojrzenie Ryszarda Makowskiego na historię Polski po 1918 roku. Trudno oczywiście streścić ponad 100 lat w dziesięciu utworach. Piosenki nawiązują do konkretnych wydarzeń, jak i postaci ważnych dla swojej epoki oraz dla autora. 

Tracklistę na ten dwupłytowy album skomponował Piotr Metz na podstawie listy polskich i zagranicznych utworów, które gościły na antenie Trójki. Album zawiera utwory artystów znanych i debiutujących. Znajdziecie tu Melę Koteluk, Pablopavo i Ludziki, Dido, Kasię Nosowską, Julię Pietruchę, Dawida Podsiadło, Radiohead i wiele innych znanych z trójkowej anteny hitów. 

Czym jest płyta zatytułowana "Wczoraj"? Dla młodzieży poruszającą lekcją historii okresu PRL-u; dla tych, którzy pamiętają TAMTEN grudzień - ścinającym krew w żyłach żywym obrazem. Dwanaście mocnych i jednoznacznych utworów stanowi poetycki zapis wydarzeń stanu wojennego, czasu, kiedy salwą na kopalni Wujek rozstrzelano demokrację.

Publikacja płyty stanowi wyjątkowe wydarzenie literackie i muzyczne; wiersze, które leżały w szufladzie przez tyle lat, są żywym świadectwem walk i owocem gorzkiej refleksji człowieka głęboko zakorzenionego w idei humanizmu i ze zgrozą patrzącego na świat, w którym przyszło mu żyć.

Muzykę do nich skomponował siedemnastoletni Adam Gołaszewski, który zna stan wojenny z opowieści rodzinnych i z lekcji historii. Poezja Wiktora Bugli stała się dla młodego twórcy inspiracją do oddania szczególnej atmosfery lat osiemdziesiątych i okazją do artystycznego zmierzenia się z tym trudnym tematem. Piosenki w wykonaniu znakomitych aktorów Kingi Ilgner i Karola Dziuby, pełne dramatyzmu i gorzkiej prawdy, stanowią przejmujące świadectwo minionego czasu.

Wybitna, niezwykle melodyjna poezja, zaskakująco dojrzałe kompozycje młodego muzyka oraz poruszające interpretacje w wykonaniu aktorów Teatru Narodowego składają się na tę wyjątkową płytę.

Wyjątkowy projekt oraz wyjątkowi Artyści w przejmującej muzycznej opowieści o dniu codziennym mieszkańców Walczącej Warszawy. Opowieść, która zamienia się w dialog pokoleń 14/44. Oryginalne wiersze młodych Twórców czasu Walczącej Stolicy zaśpiewane z niezwykłym wyczuciem rzeczywistości minionych dni w połączeniu z historią opowiedzianą przez Raperów językiem dzisiejszej „ulicy”.

W warstwie muzycznej odnaleźć można wiele stylów muzycznych. Razem potrafiły stworzyć spójną całość.

O.S.T.R., LUKASYNO, BORIXON, KASTA, SOBOTA, TADEK, PROCEENTE, KĘKĘ oraz Anna Karwan, Joanna Kulig, Joanna Lewandowska, Kari Amirian, Monika Kuczera, Marta Zalewska, Mateusz Krautwurst, Sławek Uniatowski to Artyści, którzy uwierzyli, że słowem i muzyką można połączyć, na pierwszy rzut oka, odległe od siebie czasy.

Dwupłytowy album z przebojami „Nadzień dobry” i ”Na dobranoc” to specjalna kompilacja utworów „słonecznych”- pomagających z energią wejść w nowy dzień oraz „księżycowych” - o charakterze relaksacyjnym, umilającym wieczorny odpoczynek. Album prezentuje szerokie spektrum wykonawców, a wśród nich najnowszy przebój zespołu Piersi „Bałkanica” oraz kultowe już piosenki grupy Perfect m.in. „Chcemy być sobą”. Znalazło się tu miejsce m.in. dla niedawnej głośnej debiutantki Klary oraz artysty o ugruntowanej pozycji na rynku muzycznym Raya Wilsona. Obie płyty wzbogacone są o specjalne, bonusowe nagrania koncertowe zarejestrowane w Trójkowym Studiu im. A. Osieckiej, m.in. M. Maleńczuka oraz G. Łobaszewskiej.

Legenda powraca! W maju odbędzie się ogólnopolska premiera najnowszej płyty Rezerwatu – premiera handlowa krążka odbędzie się już 15 kwietnia! Album zatytułowany „Dotykaj” będzie trzecią oficjalną płytą Rezerwatu – ostatnia ukazała się w roku 1987!

Na najnowszej płycie Rezerwatu znajdzie się 11 premierowych utworów oraz specjalny bonus track, kultowy utwór „Zaopiekuj się mną” w specjalnej wersji, w której Andrzej Adamiak naśladuje głosem wszystkie instrumenty! Premiera handlowa oczekiwanego krążka odbędzie się już 15 kwietnia za wyłącznym pośrednictwem sieci księgarni Matras. Oficjalna ogólnopolska premiera płyty będzie miała miejsce 20 maja. „Dotykaj” będzie trzecią płytą Rezerwatu wydaną prawie 30 lat po premierze ostatniej i ukaże się nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia.

"Take-off" to 13 melodyjnych piosenek, tworzonych najprostszymi, ale wyrazistymi środkami, takimi jak: bujająca, motoryczna sekcja rytmiczna, jazgotliwa gitara oraz mocny wokal o charakterystycznej barwie. Można tu znaleźć głównie energetyczne, surowe brzmienia, które przynosi chociażby otwierający płytę „Lovers game", ale także inne kompozycje, jak na przykład cukierkowy „Drifted".

Renton odważnie bawi się muzycznymi klimatami, pozostając stylistycznie w konwencji bezpretensjonalnego gitarowego grania, zakorzenionego w tradycji popowej piosenki spod znaku The Beatles. Cytrynowy kolor okładki – energetyczny i ożywczy – doskonale oddaje charakter tej płyty.

Archiwa muzyczne Polskiego Radia skrywają prawdziwe perełki! Czasem trzeba zbiegu kilku nieoczywistych wątków, by takie nagrania dotarły do szerokiego kręgu słuchaczy. To właśnie historia płyty „Dotyk” Renaty Lewandowskiej!

W 2015 roku, kilkunastoletni wówczas Krystian Zieliński usłyszał i zobaczył Renatę Lewandowską w telewizyjnych nagraniach z opolskiego festiwalu w roku 1977. Przez kilkanaście miesięcy poszukiwał kontaktu do Artystki, którą odnalazł dopiero w 2017 roku w… USA, jako malującą artystkę Renatę Roberts, która śpiewać przestała czterdzieści lat wcześniej.

Archiwa muzyczne Polskiego Radia skrywają prawdziwe perełki! Czasem trzeba zbiegu kilku nieoczywistych wątków, by takie nagrania dotarły do szerokiego kręgu słuchaczy. To właśnie historia płyty „Dotyk” Renaty Lewandowskiej!

W 2015 roku, kilkunastoletni wówczas Krystian Zieliński usłyszał i zobaczył Renatę Lewandowską w telewizyjnych nagraniach z opolskiego festiwalu w roku 1977. Przez kilkanaście miesięcy poszukiwał kontaktu do Artystki, którą odnalazł dopiero w 2017 roku w… USA, jako malującą artystkę Renatę Roberts, która śpiewać przestała czterdzieści lat wcześniej.

Najbardziej radosny koncert 17 Przystanku Woodstock. Raggafaya to nie tylko wspaniała kaskada dźwięków, które nie pozwalają być biernym słuchaczem, ale to zaproszenie do wspólnego bycia ze sobą, do szalonych pląsów przy zachowaniu wspaniałego rytmu i fantastycznej gry zespołowej co przy tak dużych bandach jak Raggafaya jest nie łatwą sztuką. Bezceremonialni w swych tekstach nawołując wszystkich do przyjaźni z ich przekonaniami. Porządna dawka regałowej muzyki co już udowodnili nie tylko na Przystanku Woodstock ale także w programie Must Be The Music.

MEGAFON to tytuł debiutanckiego albumu zespołu Przybył. Na płycie znalazło się 11 utworów m.in. utwór „Gdy miasto wita ciemność”, który Sławomir Przybył współtworzył z Danielem Melingo – legendą argentyńskiego tanga. Album promuje single „Jeden na milion” oraz „Nocny tramwaj”.

PRZYBYŁ to zespół dowodzony przez Sławomira Przybyła – gitarzystę, autora piosenek. Z roku na rok zbliżał się do swojej debiutanckiej płyty, robiąc wokół siebie coraz więcej szumu.
W 2017 roku zespół wygrał festiwal FAMA w Świnoujściu, rok później - Jarocin Festival a w tym roku - eliminacje do Pol’and’rock Festival. Ich muzyka to oryginalne połączenie piosenki autorskiej, jazzu, rocka oraz bluesa. Charyzmatycznego głosu lidera – niskiego i chropowatego – nie da się pomylić z żadnym innym.

PROCES to trio, które tworzy eklektyczny rock. Zespół powstał w 2015 roku w Warszawie. Po ponad dwóch latach spędzonych w studio grupa podpisała kontrakt płytowy z Agencją Muzyczną Polskiego Radia, który zaowocował powstaniem debiutanckiego albumu „Łzy”.

Sami muzycy znani są na rynku muzycznym od wielu lat, jednak rodzaj muzyki, który zdecydowali się przedstawić był dla nich terenem dziewiczym.

Kojarzeni ze sceną metalową i alternatywną chcieli pokazać delikatniejsze oblicze. Utwory zachowane są w intymnym, rockowym klimacie wzbogaconym o szeleszczące syntezatory i sample. Płyta jest bardzo zróżnicowana. Odnajdziemy na niej  melancholijne ballady oraz żywsze, cięższe piosenki. Wszystkie mają jednak wspólny mianownik, którym jest smutek we wszystkich formach i postaciach. Znajdziemy zatem akceptację śmierci w nastrojowym „Cyklu”, pijaną energiczną rozpacz w „Na dobre i na złe”, czy wahanie nastroju po przełomie życiowym w zaskakującym „Nie ma nas”. Ponieważ jest wiele powodów, by ronić „Łzy”.

Album pt. „Prezydent RP Lech Kaczyński - Świadectwo” jest pełnym fonograficznym kompendium wiedzy na temat prezydentury prof. Lecha Kaczyńskiego.Zamieszczone na pięciu płytach CD archiwalne wypowiedzi Prezydenta (z okresu całego urzędowania) uzupełnia ciekawa i ekskluzywna szata graficzna. Współtworzy ją m.in. przeszło sto fotografii dokumentujących ważne momenty prezydentury śp. Lecha Kaczyńskiego.

Album wydany z okazji 10. Rocznicy Katastrofy pod Smoleńskiem, stanowi fonograficzny i edytorski wyraz narodowej pamięci.

Drugi box z satyrycznymi audycjami z serii Powtórka z Rozrywki to kolejna porcja historii polskiego kabaretu zapisana na sześciu płytach: Kulisy srebrnego ekranu, Rycerze Andrzeja Waligórskiego, Z pamiętnika młodej lekarki, CDN Piosenki 60 minut na godzinę, Monologi Jacka Fedorowicza, Centralna Kuźnia Młodych.

Niesłabnące zainteresowanie słuchaczy historią polskiego kabaretu i twórczością satyryczną zaowocowało wydaniem boxów z kultowymi audycjami Polskiego Radia, których tytuły weszły na stałe do kabaretowego kanonu: Rodzina Poszepszyńskich, Dialogi na cztery nogi, Fachowcy, Kocham pana, panie Sułku, Serwus jestem nerwus/Dzień dobry, jestem z Kobry i O wyższości Świąt Wielkiejnocy nad Świętami Bożego Narodzenia. Są to jednocześnie tytuły 6 płyt, które zawiera box.

Pospieszalscy śpiewają (i grają) Herberta, Baczyńskiego, Norwida i innych, czyli największy rodzinny zespół w Polsce i wiersze największych polskich poetów.

Kiedy na początku lat 90. XX wieku bracia Jan, Karol, Marcin i Mateusz Pospieszalscy nagrali pierwszą płytę rodzinnego zespołu - legendarny już album z kolędami - więcej niż połowy obecnego składu Pospieszalskich nie było jeszcze na świecie. Dziś bez 15-osobowej (stan na listopad 2024) orkiestry trudno sobie wyobrazić polską scenę muzyczną. Tworzą ją wirtuozi wykształceni na polskich i europejskich muzycznych uczelniach, na co dzień grający w czołowych formacjach popowych, jazzowych, folkowych I hip-hopowych. O muzyce klasycznej nie wspominając.

Podczas jednego z regularnie zwoływanych rodzinnych zlotów-warsztatów, Mateusz Pospieszalski, jeden z nieformalnych liderów zespołu, saksofonista, kompozytor i człowiek-elektrownia, zaproponował, by przygotować album, na którym znalazłaby ujście pozamuzyczna pasja niemal wszystkich członków rodziny: czytanie wierszy.  Propozycja została przyjęta przez entuzjastyczną aklamację.

Mówi Mateusz Pospieszalski:  „To zespół, który funkcjonuje bez kalkulacji i biznes-planu, więc możemy na nikogo się nie oglądać i robić tylko to, na czym nam zależy. A ten album o dumna demonstracja naszych możliwości: jako kompozytorów i wykonawców. Ma działać na emocje, a dzięki słowom, także pobudzać intelektualnie.”