Jazz

Krzysztof Komeda w Polskim Radiu vol. 8 - suplement to ósma, kończąca serię płyta, zawierająca nagrania radiowe Krzysztofa Komedy.
Na płycie usłyszymy:
- sześć nagrań z Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia z przełomu lat 1956/57 słynnego Sekstetu Komedy, pierwszej formacji muzycznej naszego artysty;
- fragment występu tegoż Sekstetu podczas Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie w roku 1957;
- kompozycję „Fourth” w wykonaniu Tria Komedy z roku 1963; - piosenka „Ja nie chcę spać” w wykonaniu Kaliny Jędrusik z towarzyszeniem zespołu Krzysztofa Komedy nagrana w Warszawie w roku 1967r;
- nagrania bonusowe: Kołysanka z filmu „Rosemary’s baby” w wykonaniu Mieczysława Kosza, oraz „Dwaj ludzie z Szafą” muzykę filmową w wykonaniu     Orkiestry PRiTV w Łodzi p/d M.Debicha oraz bardzo interesująca rozmowa Magdaleny Konopki z Krzysztofem Komedą (nagranie z roku 1967r.)

„Muzyka baletowa i filmowa 2” to piąty album z serii Krzysztof Komeda w Polskim Radiu. Płyta zawiera nagrania Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane przez Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem, zarejestrowane podczas Festiwalu Jazz Jamboree 1961. Album zawiera także nagrania z Festiwali Jazz Jamboree 1962 i 63, podczas których wystąpił Kwintet Komedy oraz Trio Komedy.

Na płycie prezentujemy zarówno nagrania studyjne Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane w Studiu Polskiego Radia w roku 1959 podczas przygotowywania muzyki do filmu „Niewinni Czarodzieje” oraz Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem rejestrowane w warszawskim Studiu w roku 1961 jak i relacje z Festiwali Jazz Jamboree.

W roku 1961 na Jazz Jamboree Krzysztof Komeda wystąpił ze swoim Trio wraz z BerntemRosengrenem. W roku 1962 Komeda wystąpił na festiwalu z dwoma formacjami: Trio z Romanem Dylągiem i RuneCarlsonemoraz Grupą Krzysztofa Komedy prezentującą muzykę baletową kompozytora. W formacji tej wystąpili: Wanda Warska, Michał Urbaniak, Zbigniew Namysłowski, Eje Thielin, Roman Dyląg i Rune Carlson.

Natomiast w roku 1963 Komeda wystąpił na JJ’63 z Kwintetem w którym oprócz lidera wystąpili: Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Maciej Suzin i Czesław Bartkowski.

Nagrania umieszczone na płycie „Janusz Skowron Polish Radio Jazz Archives 35” pochodzą z lat 1981-1998 i jak wszystkie inne w serii zostały wydobyte z radiowych archiwów. W większości dotychczas nie były publikowane na płytach. Każdy z utworów został opisany barwnie przez Tomasza Tłuczkiewicza w towarzyszącym albumowi tekście, a opisy uzupełniają cytaty z wypowiedzi o Januszu kolegów muzyków: Kazimierza Jonkisza, Krzesimira Dębskiego, Krzysztofa Ścierańskiego, Tomasza Stańki, Witolda Szczurka, Cezarego Konrada i Piotra Wojtasika.

W rok po śmierci Zbigniewa Namysłowskiego pojawia się w sprzedaży poświęcony temu Artyście album, kolejny w wydawanej przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia serii Polish Radio Jazz Archives.

Nie sposób dyskutować z poglądem, że Namysłowski był jednym z współtwórców tzw. „polskiej szkoły jazzu”. Wielu zaś uważa za akt założycielski tej „szkoły” debiut Zbigniew Namysłowski Quartet (Namysłowski, Włodek Gulgowski, Tadeusz Wójcik i Czesław Bartkowski) w czasie festiwalu Jazz Jamboree 1963.

Oto drugi zestaw nagrań Mieczysława Kosza wynalezionych w Archiwum Polskiego Radia. Szesnaście utworów zarejestrowanych w latach 1967-1971, głównie w studiach Polskiego Radia, dwa zaś pochodzą z recitalu Kosza w warszawskiej Filharmonii Narodowej podczas Jazz Jamboree ’70. Nagrania te nigdy wcześniej nie były prezentowane na płytach.

Połowa z proponowanych utworów jest autorstwa Mieczysława Kosza. Reszta to jazzowe standardy, popowe hity polskie i zagraniczne, a nawet nokturn Ferenca Liszta i melodia ludowa. Wszystkie interpretowane przez Kosza w sposób niedostępny nikomu innemu. Muzyka była dla tego pianisty sposobem wyrzucenia z siebie kłębiących się w nim emocji, nie zaś patentem na wirtuozerskie tanie sztuczki.

Wymienianie laurów i nazwisk, z którymi przyszło pojawiać się na scenie i w studiach nagraniowych klarneciście Szymonowi Klimie, pianiście Dominikowi Wani, kontrabasiście Adamowi Kowalewskiemu i perkusiście Przemysławowi Jaroszowi zajęłoby zbyt dużo czasu i miejsca. Nie mówiąc o ich własnych projektach i wybitnych nagraniach solowych.

Spotykali się w różnych przestrzeniach i składach, aż w głowie Szymona Klimy zakiełkował pomysł, a pozostali koledzy zgodzili się, że we czterech stanowią konglomerat, który spokojnie może przyjąć nazwę IMPROVISION QUARTET. Bo też improwizacja jest tym, co panom wspólnie wychodzi naprawdę znakomicie.

A ponieważ improwizować trzeba na jakiś temat, ci czterej postanowili sięgnąć najpierw do bogatej tradycji muzyki polskiej. Ich poprzednia płyta inspirowana była folkiem ze zbiorów Oskara Kolberga.

Eryk Kulm w jazzie zdziałał tyle, że mógłby być nazywany legendą. Ale jest skromnym, wyciszonym artystą. Trzyma się z dala od głównego nurtu i nagrywa rzadko. A kiedy to robi, jego muzyka przypomina o tym jak jest istotną postacią.

Tak też jest w przypadku „Private Things”. Eryk Kulm w 1975 roku jako początkujący perkusista wyjechał do USA uczyć się w prestiżowym Berklee College of Music. Ale prawdziwe szlify zdobył grając przez 15 lat na ulicach i w klubach Nowego Jorku. To nauczyło go jak grać jazz. Dlatego kiedy wrócił do Polski, z miejsca dostał angaż do grupy Zbigniewa Namysłowskiego.

Stanisław Rybarczyk, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju złożył Piotrowi Baronowi takie zamówienie – Moniuszko na jazzowo – pod koniec 2012 roku właśnie. Artysta entuzjazmu nie okazał, co Rybarczyk teraz opisuje w tekście na płycie. Ostatecznie jednak Baron, zainspirowany słynnym wydawnictwem „Legrand Jazz”, powstałym pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia, dwa i pół roku przed urodzeniem naszego znakomitego jazzmana, zmierzył się z tematem. Rybarczyk pisze, że jazzowy koncert podczas Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie, w sierpniu 2013 roku był „strzałem w dziesiątkę”, a publiczność „odjechała”.

Płyta, będąca zapisem koncertu, zawiera siedem utworów autorstwa wszystkich członków formacji. Pełne pasji wykonanie nadaje kompozycjom żywiołowość i tworzy niepowtarzalny styl. „Talents” - w tym określeniu kryje się najbardziej trafna, choć lapidarnie ujęta, charakterystyka zespołu.

Seria Jazz.PL związana jest z przypadającą w 2022 roku 85. rocznicą powstania Programu 2 Polskiego Radia.

„Melodies. The Magic Mountain” jest drugą płytą tego składu, którego członkowie zdążyli się już zaprezentować fanom jazzu w kilkunastu krajach, na trzech kontynentach, jako wrażliwi artyści o niezwykle lirycznym podejściu do tworzonej przez siebie muzyki.

„Tralala” to autorska płyta Mateusza Pospieszalskiego  nagrana przez Quintet Mateusza Pospieszalskiego, zespół w którym jedynie muzycy z sekcji noszą inne nazwiska a niżeli lider zespołu. Maksymilian Mucha grający na kontrabasie oraz berlińczyk i perkusista Moritz Baumgartner. Dodatkowo na tubie w dwóch utworach gra Karol Pospieszalski.

Płyta nagrana w stylistyce odpowiadającej twórczości Mateusza czyli alternatywa jazzu z elementami folku i rocka. Jest utwór klasycznie jazzowy i pop, ale w charakterze Mateusza Pospieszalskiego, muzyka niebywale twórczego i interesującego. Płyta niezwykle energetyczna. Ciekawe teksty samego Pospieszalskiego ale i Wojciecha Waglewskiego, Jacka Jerzego Bieleńskiego, Bartłomieja Kudasika czy Adama Nowaka.

To tytuł albumu, którego powstaniu przyświecała idea zebrania i pokazania szerszej publiczności kompozycji wielkich artystów – muzyków oraz przyjaciół, którzy mieszkają w różnych krajach na całym świecie, takich jak między innymi Kuba, Polska, Kostaryka, Hiszpania czy Stany Zjednoczone. Global Friendship to inne miejsca, odmienne tradycje muzyczne, ale jeden wachlarz emocji i jeden uniwersalny język, jakim jest muzyka.

Tomasz Chyła Quintet to trójmiejski zespół, który świetnie obrazuje, że młoda scena jazzowa w Polsce rośnie w siłę. To doskonale doprecyzowana wizja muzyki, jaką ma lider tego zespołu, skrzypek Tomasz Chyła, który do współpracy zaprosił znakomitych muzyków. Jego pozornie niepasujący do jazzu instrument błyskotliwie funkcjonuje w symbiozie z resztą członków zespołu, którzy prężnie budują i rozwijają trójmiejską scenę w takich składach jak Algorhythm, Kamil Piotrowicz Quintet, Inner Out czy Jerzy Małek Group. Skrzypce frapująco dialogują z saksofonem Piotra Chęckiego i fortepianem Szymona Burnosa, a mocne podstawy utworów zapewnia sekcja rytmiczna kontrabasisty Krzysztofa Słomkowskiego i perkusisty Sławomira Koryzno. Muzycy pokazują nowe oblicze, naznaczone muzyczną charyzmą lidera, zafascynowanego postacią jazzowego skrzypka Zbigniewa Seiferta. Największym dotychczasowym osiągnięciem zespołu było zdobycie Grand Prix na 40 Festiwalu Jazz Juniors w Krakowie w 2016 roku.

Prezentowana Symfonia „LECH, CZECH i RUS” jest zapisem premierowego koncertu, który odbył się 9 lipca 2016 roku w Sali Filharmonii NOSPR w Katowicach z okazji 1050-lecia Chrztu Polski. Kompozytorem jest Grzech Piotrowski, orkiestrę poprowadził dyrygent Alexander Humala.

Symfonię wykonali: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia  (NOSPR), Narodowa Orkiestra Instrumentów Ludowych z Kijowa, Chór Pro Forma, Chór Ars Brunensis (Brno) oraz WORLD ORCHESTRA Concertino: Tora Augestad - classical vocal Ruth Wilhelmine Meyer – vocal Apolonia Nowak - folk vocal, Rasm Al-Mashan – vocal, Ghostman – vocal, Marcin Wasilewski – piano, Azat Bikchurin – kuraj, Krzysztof Lenczowski – celllo, Grzech Piotrowski – saxophone, Lars Andreas Haug – tuba, Terje Isungset - percussionist (wood, stones), Sebastian Wypych – dbasz, Mateusz Smoczyński – violin,, Robert Luty – drums, Espen Leite – accordion, Adeb Chamoun – darabuka, Mateusz Szemraj - guitar

25 years after to album wydany z okazji dwudziestej piątej rocznicy powstania legendarnej jazzowej grupy STRING CONNECTION założonej przez Krzesimira Dębskiego, Krzysztofa Przybyłowicza, Janusza Skowrona, Zbigniewa Wrombela.

STRING CONNECTION to symbol polskiego jazzu lat 80-tych. Grupa przeszła do historii jako jedna z najciekawszych formacji tamtego okresu. Sukcesy zespołu: liczne nagrody, udział w najważniejszych festiwalach Europy spowodowały, iż poznański kwintet wpisał się na stałe do panteonu polskiego jazzu. Wiosną 2009 roku  zespół powrócił po kilkuletniej przerwie i ruszył w trasę po całej Polsce, której koncerty kończył się potrójnym bisem.

„Andrzej Jagodziński – W Hołdzie Wolności” jest autorskim wyborem utworów od czasu, kiedy Polska była pod zaborami do roku 1997 wyrażających tęsknotę za wolnością  i walkę o niepodległość. Andrzej Jagodziński po mistrzowsku połączył podniosły i niełatwy temat utworów z interpretacją jazzową. Znane większości słuchaczy oryginalne brzmienia poszczególnych utworów nabrały zupełnie nowego charakteru w warstwie muzycznej w żaden sposób nie ujmując powagi w warstwie tekstowej.

„Woman In Black” - spektakularny powrót Sashy Strunin. Materiał zaprezentowany na krążku „Woman In Black” z pewnością nas zaskoczy. To płyta dojrzała i osobista, pokazująca artystyczną podróż jaką niedawno przebyła wokalistka.

Album „Woman In Black” to połączenie jazzu „noir” i rhythm and blues. Przywołuje na myśl obrazy zadymionych kafejek i gangsterów z lat 50 ale z nowym i ekscytującym brzmieniem odzwierciedlającym czasy teraźniejsze. Płyta powstała pod czujnym okiem wybitnego kompozytora, muzyka i producenta Garego Guthmana, który współpracował m.in. z takimi gwiazdami jak Tony Bennett, Aretha Franklin, Tom Jones czy Bee Gees. Na krążku  Sashy towarzyszą jedni z najlepszych polskich muzyków, tacy jak: Paweł Pańta na kontrabasie (laureat nagrody Grammy za album nagrany wspólnie z Włodkiem Pawlikiem „Night in Calisia”), Paweł Dobrowolski  na perkusji (na stałe współpracujący m.in. z Anną Marią Jopek), Filip Wojciechowski na fortepianie (grający muzykę klasyczną w jazzowych aranżacjach), Jacek Namysłowski na puzonie, Michał Milczarek na gitarze (lider własnego projektu autorskiego Michał Milczarek Trio), czy Maciej Kajper (jeden z najlepszych saksofonistów w Polsce) i oczywiście Gary Guthman na trąbce.

Wojciech Karolak zawsze interesował się kompozycją. Na studiach, na własny użytek, poznawał „Osnowy Orkiestrowki” Rimskiego-Korsakowa. Komponował niemal wszystko dla siebie i wiele dla innych, a jego bigbandowe aranże uchodzą za wyjątkowe. „Time Killers” to majstersztyk „orkiestrowki”, w kalejdoskopie stylów od Counta Basiego po Zawinula.

Wiesław Wysocki jest jednym z najbardziej zapracowanych muzyków w Polsce. Multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer. Dźwięki jego saksofonów, klarnetów, fletu, fortepianu usłyszeć można od lat na płytach wielu wykonawców, w kinach, w teatrach muzycznych i niemal wszystkich salach koncertowych i klubach w Polsce.

Wiktor Wysocki, syn Wiesława, jeździł ze swoim tatą na każdą możliwą imprezę muzyczną jeszcze zanim zaczął chodzić do szkoły. Dziś, będąc w trakcie zdawania matury kiedy album „Jazz dla młodego” trafia do słuchaczy, jest już też multiinstrumentalistą, grając (co zrozumiałe) na tych samych instrumentach, co ojciec, ale także na perkusji.

Sławek Wierzcholski, jeden z tuzów polskiej sceny bluesowej i autor kilkuset tekstów, od 40. lat lider zespołu „Nocna Zmiana Bluesa”, potrafi też udatnie napisać teksty do piosenek, tylko w założeniu, dla dzieci. Taki świat widziany okiem sześciolatka z doświadczeniem gościa w wieku sześćdziesiąt plus.

Piotr Zubek jest jednym z najbardziej niezwykłych wokalistów tuż po dwudziestce. Ma charakterystyczny w brzmieniu głos o wielkiej skali, po której porusza się z dużą swobodą. Przy okazji cechuje go, zupełnie niecharakterystyczne dla jego pokolenia, zamiłowanie do melodii.

Płyta jest zapisem koncertu zagranego w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej, który stanowi podsumowanie trasy koncertowej Wojtek Pilichowski Band.

Wojtek Pilichowski Band – „Fair of Noise – koncert w Trójce” -  to dziesiąta, solowa płyta  najbardziej rozpoznawalnego polskiego basisty na świecie – Wojtka Pilichowskiego.

Wirtuozerskie, porywające solowe partie lidera, znalazły znakomite oparcie w grze młodych muzyków: gitarzysty Artura Twarowskiego, Tomasza Świerka grającego na instrumentach klawiszowych, Leny Romul – saxofon, ewi, śpiew, perkusisty Tomasza Mądzielewskiego. Utwory wykonane podczas koncertu przedstawione zostały w nowych, często zaskakujących aranżacjach. Niejednokrotnie łączone ze sobą tworzą nową, niespotykaną jakość. Niepowtarzalna atmosfera Studia im. Agnieszki Osieckiej udzieliła się muzykom jak i publiczności – te emocje udało się uchwycić na tym wydawnictwie, co czyni je ważną pozycją w katalogu każdego fana muzyki.

Dziś już raczej tak się nie gra, a na pewno trudno usłyszeć tak grających muzyków na żywo.

Wśród wykonawców znalazły się same gwiazdy wczesnych lat sześćdziesiątych: amerykański mistrz klarnetu Albert Nicholas i  Emil Mangelsdorff Swingtet w nagraniach, Elizabeth Charles, Orkiestra Zygmunta Wicharego, Jeanne Johnstone – Schiele, Oktet Jerzego “Dudusia” Matuszkiewicza, Big Band Jana Tomaszewskiego i New Orleans Stompers.

Album prezentuje przede wszystkim występ wspaniałej wokalistki jazzowej z Holandii  o międzynarodowej renomie Rity Rays, która wystąpiła w Warszawie z Trio Pim’a Jacobsa, z którym wiernie koncertowała przez całe dziesięciolecia. Już w roku 1956 Rita Rays nagrywała w Columbia Studios w Nowym Yorku z Art. Blakey iJazz Messengers, a producentem nagrań był George Avakian.

Album „Jazz Jamboree ’63”  zawiera 14 utworów w wykonaniu Rity, utwór J.Kosmy pt. „Atumn Leaves” w wykonaniu Pim Jacobs Trio, standardy w wykonaniu  wibrafonisty Jerzego Miliana,któremu akompaniuje sekcja Krzysztofa Komedy z Maciejem Sizinem na basie i Leszkiem Dudziakiem na perkusji. Płytę kończy utwór, temat filmowy Krzysztofa Komedy pt. „What’s Up Mr. Basie” w wykonaniu Kwintetu Krzysztofa Komedy z Michałem Urbaniakiem, Tomaszem Stańko, Maciejem Suzinem i Czesławem Bartkowskim.

W 1992 roku Monika Lidke wyjechała z Polski na studia językowe do Paryża, później uczyła się śpiewu w Paryskiej Wyższej Szkole Spektaklu. Paryż był miejscem, w którym Monika eksperymentowała w ramach różnych formacji muzycznych, był to czas intensywnych poszukiwań artystycznych. W 2005 roku przeniosła się do Londynu, aby rozwijać się jako wokalistka jazzowa. Nad Tamizą szybko poczuła się jak w domu i uświadomiła sobie, że ma bardzo osobistą wizję dla swojej muzyki i tekstów.

Trzecią  płytę –kronikę  Festiwalu Jazz Jamboree ’63  otwiera kwartet Zbigniewa Namysłowskiego znanym standardem Jerome Kerna „Ol, Man River” w bardzo ciekawej aranżacji.Kwintet Andrzeja Trzaskowskiego z Namysłowskim i Urbaniakiem prezentuje m.in.wariacje jazzową na temat melodii ludowej, którą kompozytor i wykonawca sam zapowiada i objaśnia. Ekipa z Gdańska to kwintet Alka Musiała z  Ryszardem Kruzą i Włodzimierzem Nahornym  w bardzo pięknej kompozycji Matt Dennis’a„Angel Eyes”.  Druga część płyty to dwie kompozycje Krzysztofa Komedy w wykonaniu jego kwintetu w którym po raz pierwszy gra Tomasz Stańko.

Na kolejnej płycie z naszej jazzowej serii prezentujemy standardy jazzowe w wykonaniu  zespołu Jazz Rockers Zbigniewa Namysłowskiego oraz  kwintetu Andrzeja Kurylewicza.

Jazz Rockers nie mają nic wspólnego z rockiem po za ekspresją wykonawczą nie tylko front manów: Namysłowskiego-Urbaniaka ale i świetnie grającej sekcji: Sadowski, Skorupka, Zieliński.

Nagrania pochodzą z lat 1961/62, najlepszego okresu tej formacji.

Kwartet Kurylewicza nagrywał w tym samym czasie ale w Krakowie. Kurylewicz, który zabrał Trzaskowskiemu najlepszą w kraju sekcje Dyląg-Dąbrowski nie może jeszcze do końca zrezygnować z gry na fortepianie zmuszając Karolaka do powrotu do saksofonu.

Płyty słucha się wyśmienicie przez ponad 79 minut.

Big City Blues & Howlin’ Wolf to już 19-ta część serii Polish Radio Jazz Archives. Płyta zawiera relację z koncertu w Warszawie formacji bluesowej z USA.

Był to pierwszy po 1945 roku koncert gwiazd bluesa w Polsce, który odbył się podczas Festiwalu Jazz Jamboree’64. W skład Big City Blues wchodzili m.in.: Willie Dixon i Sunnyland Slim. Gościnnie z zespołem Big City Blues wystąpił Howlin’ Wolf.

Prezentujemy Państwu  pierwszą płytę-kronikę Festiwalu Jazz Jamboree z roku 1964., na której umieściliśmy zarejestrowany występ genialnego basisty węgierskiego Aladara Pege wraz z Wojciechem Karolakiem grającym na fortepianie i Andrzejem  Dąbrowskim na perkusji. Płytę  otwiera występ dwóch wspaniałych muzyków niemieckich, braci Kühn, po raz pierwszy w owym czasie goszczących w Polsce - przy czym pianista Joachim był obywatelem NRD, a klarnecista Rudolf NRF. Kwintet Andrzeja Trzaskowskiego wykonuje premierowo jedenastominutową kompozycję Tomasza Stańki pt. „Kwinty”, a relacje festiwalową kończy „Django” Johna Lewisa w wykonaniu wspaniałego The Pim Jacobs Trio z Holandii.

CHEAP TOBACCO to wybuchowa mieszanka czystej energii, autentyczności oraz mocnego vintageowego brzmienia, połączona z charyzmatycznym głosem dziewczyny z Bieszczad, która dwukrotnie została wybrana najlepszą bluesową wokalistką w Polsce. Grupa podczas 7 lat istnienia zagrała ponad 450 koncertów w kraju i zagranicą, zyskując uznanie słuchaczy oraz dziennikarzy muzycznych. Na swoim koncie mają ponad 15 nagród Grand Prix oraz nagród publiczności na festiwalach krajowych i zagranicznych m.in: Rawa Blues, Suwałki Blues Festiwal, Synestezje, Bochum Total (Niemcy), Blues Alive (Czechy).

Jazz Jamboree’62 vol. 2  to szósta  płyta z serii Polish Radio Jazz Archives stanowiąca drugą cześć  festiwalowej kroniki.  Znalazły się na niej nagrania Kwintetu Andrzeja Kurylewicza, tria węgierskiego pianisty Atilli Garaya z czeskim basistą Janem Arnetem i Andrzejem Zielińskim na perkusji, dwa wokalne standardy zaśpiewane przez Wandę Warską z towarzyszeniem Tria Wojciecha Karolaka, gdańskiego BigBandu Jana Tomaszewskiego, Swingtetu Jerzego Matuszkiewicza, jak również wulkanu energii New Orleans Stompers i radzieckiego Vadim Sakun Sekstet .