Muzyka

Album, który Państwu rekomendujemy zawiera dwa fonogramy. Pierwszy z nich obejmuje cztery pierwsze odcinki radiowej sagi. Poznajemy w nich rodzinę Matysiaków: panią Helenę i pana Józefa, ich dzieci: Stacha i Gienka oraz Zosię. Dowiadujemy się, że z rodziną nie mieszka obecnie najstarsza córka Matysiaków - Danusia. To dramat rodzinny. Bo Danusia żyje w związku z mężczyzną, którego nie chce zaakceptować pan Józef. Zwracamy Państwa uwagę, że w pierwszym i w czwartym odcinku pojawia się Narrator, który występuje incydentalnie jako przewodnik i komentator wydarzeń mających miejsce u Matysiaków. W tej roli znakomity aktor Tadeusz Łomnicki.

Historyczny występ Stonesów odbył się 25 marca 2016 roku w kompleksie Ciudad Deportiva. Film nosi tytuł „Havana Moon: The Rolling Stones Live in Cuba”. Nazwę zawdzięcza piosence Chucka Berry’ego. Jego reżyserią zajął się Paul Dugdale, który współpracował już ze Stonesami w 2013 roku przy okazji dokumentu „The Rolling Stones: Sweet Summer Sun - Hyde Park Live”. Nakręcił także filmy koncertowe Coldplay, Eda Sheerana, Adele i One Direction. „Koncert na Kubie był niesamowity.

To była cudowna chwila: ogromne morze ludzi, którzy stali aż po horyzont. Można było poczuć entuzjazm bijący z tłumu i to był dla mnie pamiętny moment” - przyznał w oficjalnym oświadczeniu Mick Jagger. Tego samego zdania był Keith Richards, który powiedział: „Jest słońce, jest księżyc, są gwiazdy i jest The Rolling Stones. Występ na Kubie był naprawdę wyjątkowy. To była pamiętna noc w Hawanie.” Na koncert przyszedł ponad milion osób, a Stonesi zagrali swoje największe przeboje, w tym m.in.: „(I Can't Get No) Satisfaction”, „Jumpin' Jack Flash”, „Start Me Up”, „Brown Sugar”, „You Got the Silver” czy „Before They Make Me Run”.

Warszawskie combo The Stubs nie zwalnia tempa - ich najnowszy album "Social Death by Rock'n'Roll" przynosi kolejny zestaw brudnych hitów prosto z piekielnych czeluści piwnicy, w której grają próby. Jeżeli potrzebujecie jakoś umiejscowić zespół na muzycznej mapie rock'n'rolla to pomocne mogą się okazać nazwy Murder City Devils i The Obits, ale to tylko drogowskazy, bo The Stubs mają większe jaja.

Tomasz Chyła Quintet to trójmiejski zespół, który świetnie obrazuje, że młoda scena jazzowa w Polsce rośnie w siłę. To doskonale doprecyzowana wizja muzyki, jaką ma lider tego zespołu, skrzypek Tomasz Chyła, który do współpracy zaprosił znakomitych muzyków. Jego pozornie niepasujący do jazzu instrument błyskotliwie funkcjonuje w symbiozie z resztą członków zespołu, którzy prężnie budują i rozwijają trójmiejską scenę w takich składach jak Algorhythm, Kamil Piotrowicz Quintet, Inner Out czy Jerzy Małek Group. Skrzypce frapująco dialogują z saksofonem Piotra Chęckiego i fortepianem Szymona Burnosa, a mocne podstawy utworów zapewnia sekcja rytmiczna kontrabasisty Krzysztofa Słomkowskiego i perkusisty Sławomira Koryzno. Muzycy pokazują nowe oblicze, naznaczone muzyczną charyzmą lidera, zafascynowanego postacią jazzowego skrzypka Zbigniewa Seiferta. Największym dotychczasowym osiągnięciem zespołu było zdobycie Grand Prix na 40 Festiwalu Jazz Juniors w Krakowie w 2016 roku.

Przedstawiamy jubileuszowy, dwupłytowy album „Anna Treter to ja”, który jest osobistym podsumowaniem 40 lat muzycznych poszukiwań Artystki. Wyboru utworów dokonała sama Anna Treter przedstawiając piosenki dla Niej ważne. Znajdziemy premierowe utwory, archiwalne nagrania z repertuaru zespołu Pod Budą, a także piosenki z solowych płyt Artystki, która swoimi piosenkami stara się opowiedzieć o tym co ją otacza, o ludziach, których spotkała po drodze, o rzeczach, które ją zadziwiły. Słuchając tych wyjątkowych tekstów opowiadanych z lekkością i humorem oraz pięknych dźwięków zostajemy zabrani w wyjątkową, magiczną podróż wewnątrz Duszy i świata Anny Treter.

Gościnnie w nagraniu płyty udział wzięli: Kuba Badach, Andrzej Poniedzielski, Magda Steczkowska, Kapela Sebastiana Karpiela – Bułecki, Hanka Wójciak, Ryszard Rynkowski, Ryszard Sygitowicz, Jacek Królik, Jan Pilch, Andrzej Pawlukiewicz i wielu innych artystów. Wokalistce towarzyszy zespół pięciu znakomitych krakowskich muzyków, z którymi współpracuje na stałe od ponad 15 lat. Wojciech Bobrowski – gitary basowe, Tomasz Hernik - akordeon, puzony, duduk, instrumenty Klawiszowe, Jan Hnatowicz – gitary, ukulele, doboro, Artur Malik – perkusja, instrumenty perkusyjne, Adam Niedzielin – fortepian, instumenty klawiszowe.

Piosenki zawarte na tym krążku powstały w ciągu paru tygodni, a właściwie kilku spotkań towarzyskich. To nietypowe jak na kapelę rockową wydawnictwo na polskim rynku muzycznym - nie zawiera żadnych dźwięków nagranych na gitarach elektrycznych oraz sampli, czy innego typu gotowych próbek dźwiękowych. Jest to w 100% płyta akustyczna, choć nieco inna niż akustyczne dokonania rockowych gwiazd zza oceanu w latach 90. ubiegłego wieku. Na płycie przeważają utwory „do przodu”, co nie jest łatwe do zrealizowania w akustycznym rockowym składzie. Brzmienia gitary basowej nagrano tradycyjnie, na „piecu” basowym. Wszystkie efekty aranżacyjne zostały tradycyjnie nagrane i w razie potrzeby przetworzone komputerowo.

Rok 1942. Pacyfik. Wojska sprzymierzone ponoszą kolejne klęski. Pearl Harbour, Singapur, Malaje, Kuantan, Wake, Baraan. Corregidor - mała, ufortyfikowana wysepka niedaleko Manili. 11 tysięcy Amerykanów i Filipińczyków utrzymało się tam jeszcze pięć miesięcy po upadku stolicy Filipin, broniąc się przed oddziałami japońskiej Czternastej Armii, codziennym ostrzałem artyleryjskim i bombardowaniami. Skapitulowali 7 maja 1942. Dla Amerykanów wstrząśniętych kolejnym zwycięstwami Japończyków to symbol pierwszego długotrwałego oporu. Amerykańskie audycje radiowe na całym obszarze Pacyfiku przez wiele dni zaczynały się od słów "Corregidor broni się jeszcze".

Umiejętne połączenie przebojowego popu z muzyką kaszubską! Dla pełnego oddania charakteru muzyki kaszubskiej zostały użyte typowe dla niej instrumenty, nie zabrakło również ludowych artystów: stale współpracującej z Verą kapeli Monijoce oraz zespołu Pieśni i Tańca Sierakowice i Chmielanie...
Vera to urodzona Kaszubka, od 2004 roku wokalistka zespołu Ha-Dwa-O!, dwukrotna laureatka "Szansy na sukces" (piosenki Violetty Villas), uczestniczka "Idola", festiwali w Opolu, oraz "Bitwy na głosy" (grupa Macieja Miecznikowskiego).

Album prezentuje niemiecką muzykę fletową połowy XVIII wieku utrzymaną w stylu tzw. szkoły berlińskiej. Zawiera utwory kompozytorów  związanych z dworem pruskim  i inspirowanych osobowością Fryderyka II Wielkiego – monarchy absolutnego, którego największą miłością była muzyka, a pasją gra na flecie… (W roku 2012 przypada 300 letnia rocznica urodzin Fryderyka Wielkiego).

Kultowi wykonawcy: Krystyna Prońko, Sławek Wierzcholski (Nocna Zmiana Bluesa), Jerzy Styczyński (Dżem), Ryszard Sygitowicz (Perfect), znakomite kompozycje Roberta Obcowskiego, sekcja rytmiczna złożona z czołówki polskich muzyków, niebanalne, klimatyczne choć  i zaskakujące teksty .... to tylko niektóre z atutów CD "Samotna kolacja” duetu Krystyna Prońko / Sławek Wierzcholski.

Połączenie potencjałów dwojga artystów z odmiennych stylistyk dało niezwykły efekt piętnastu piosenek będących mieszanką soul / blues /country.

Piosenki - dialogi między wokalistami tworzą zaskakujący efekt: niekiedy nostalgiczno-poetycki a czasem żartobliwy i ekspresyjny.

Druga płyta serii Witold Lutosławski w Polskim Radiu zawiera nagrania dzieł Lutosławskiego, które zostały dokonane pod jego batutą. Wszystkie z udziałem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia oraz ze znakomitymi polskimi solistami: śpiewaczką Haliną Łukomaską – sopran, pianistką Ewą Pobłocką i z Krzysztofem Jakowiczem – skrzypce. Płyta stanowi bezcenny zapis „artystycznych zdarzeń”, dotyczących tzw. wykonań autorskich oraz wykonań autoryzowanych. Te drugie mają miejsce wówczas gdy, jak w tym przypadku, soliści kreują swe partie bezpośrednio pod okiem (tu pod batutą) Kompozytora. W tym miejscu należałoby otworzyć długą i wielowątkową dyskusję na temat wykonań kompozytorskich. Na ile mogą one być „wykonaniem wzorcowym”? Czy ich istnienie ogranicza, albo czy przeciwnie – wyzwala potrzebę poszukiwania innych jeszcze wizji interpretacyjnych? Pytań jest wiele. Dyskusja mogłaby być fascynująca.

Płyta Wojciecha Majewskiego jest w całości poświęcona muzyce wielkiego rosyjskiego kompozytora Aleksandra Nikołajewicza Skriabina (1872-1915). Album zatytułowany „Wojciech Majewski gra Skriabina” składa się z 34 miniatur: preludiów, mazurków, etiud, poematów i innych. Chronologiczny układ utworów-od dziecięcego „Kanonu”(1883) aż do ostatnich „5 Preludiów op.74”(1914)- ukazuje ewolucję stylu kompozytorskiego wielkiego ekspresjonisty, który jawi się jako najwybitniejszy kontynuator „myśli” chopinowskiej. W początkowej fazie swej drogi twórczej, Skriabin komponował w sposób bezpośrednio nawiązujący do muzyki Chopina, by z biegiem lat stworzyć swój własny, awangardowy język muzyczny. Późne, dojrzałe dzieła ukazują rosyjskiego kompozytora jako nowatora, który w niezwykle oryginalny sposób rozwinął fakturę fortepianową i wytyczył nowe horyzonty rozwoju muzyki europejskiej i światowej.

„WOŁYŃ 1943" - to czteropłytowe wydawnictwo Polskiego Radia SA, poświęcone tragedii polskiej ludności Wołynia, wymordowanej przez bojówki ukraińskich nacjonalistów na Wołyniu i Mołopolsce Wschodniej w latach 1943-44.

W albumie znalazły się  reportaże i rozmowy nagrane przez dziennikarzy Polskiego Radia: Annę Lisiecką, Irenę Piłatowską, Iwonę Smolkę i Antoniego Szybisa. Jeden z reportaży - "Kainowa zbrodnia" Anny Lisieckiej - w 2010 r. otrzymał Nagrodę Wolności Słowa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz był nominowany do prestiżowej nagrody radiowców Prix Europe. Na płytach umieszczono także fragmenty powieści Włodzimierza Odojewskiego "Oksana" (czyta Krzysztof Gosztyła) oraz słuchowisko Teatru Polskiego Radia "Anioły" (w reżyserii Andrzeja Piszczatowskiego) na motywach opowiadań z tomu "Nienawiść" Stanisława Srokowskiego. Całość uzupełniają wywiady z obydwoma autorami, którzy w czasie wołyńskiej rzezi byli chłopcami i opisali przeżycia w swoich działach.

Prezentowana Symfonia „LECH, CZECH i RUS” jest zapisem premierowego koncertu, który odbył się 9 lipca 2016 roku w Sali Filharmonii NOSPR w Katowicach z okazji 1050-lecia Chrztu Polski. Kompozytorem jest Grzech Piotrowski, orkiestrę poprowadził dyrygent Alexander Humala.

Symfonię wykonali: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia  (NOSPR), Narodowa Orkiestra Instrumentów Ludowych z Kijowa, Chór Pro Forma, Chór Ars Brunensis (Brno) oraz WORLD ORCHESTRA Concertino: Tora Augestad - classical vocal Ruth Wilhelmine Meyer – vocal Apolonia Nowak - folk vocal, Rasm Al-Mashan – vocal, Ghostman – vocal, Marcin Wasilewski – piano, Azat Bikchurin – kuraj, Krzysztof Lenczowski – celllo, Grzech Piotrowski – saxophone, Lars Andreas Haug – tuba, Terje Isungset - percussionist (wood, stones), Sebastian Wypych – dbasz, Mateusz Smoczyński – violin,, Robert Luty – drums, Espen Leite – accordion, Adeb Chamoun – darabuka, Mateusz Szemraj - guitar

Krajka, Płonie ognisko czy Hej przyjaciele w mocnej rockowej aranżacji? Dlaczego nie!

W 2012 roku spotkało się kilku przyjaciół - muzyków rockowych postanawiając na nowo zaaranżować stare znane lubiane piosenki harcerskie i turystyczne. Z połączenia ostrych gitarowych riffów i dynamicznej perkusji powstała w tym samym roku płyta pt. „Trzy pióra”.

Dziś w składzie: Marcin Rzońca (voc), Daniel Konatowicz (voc, git), Robert Stolarek (git), Darek Krasnodębski (bass, voc) i Mirek Wójcik (dr) grają blisko trzydzieści koncertów rocznie (byli m.in. na Przystanku Woodstock w 2013 roku, kilkukrotnie na warszawskich Juwenaliach, Międzynarodowym Zlocie Skautowym Intercamp w Nysie, Dniach Chorągwi Mazowieckiej, wielu festiwalach i przeglądach piosenki w całej Polsce).

Na płycie znalazły się wszystkie najlepsze teksty Wyspiańskiego, w wykonaniu Stanisława Soyki oraz zespołów: Pustki, Whitehouse (feat. Novika), Digit All Love, Agressiva 69, NOT, Kanał Audytywny, Oszibarack, Dr No (feat. Misia Furtak), Hetane, Hedone, Linia, Klim, Made In Poland, Wu.Hae, Popupkiller i Los Pierdols. Każdy utwór na płycie "Wyspiański Wyzwala" brzmi inaczej. Jest inny tak, jak różni są ludzie. Dlatego też znajdziemy tu zarówno ciepłą, minimalistyczną, kameralną, bo wykonaną tylko na pianinie wersję wiersza "O, kocham Kraków [, bo nie od kamieni]" Stanisława Soyki, jak i mroczną postindustrialną interpretację "Gdy przyjdzie mi ten świat porzucić" w wykonaniu formacji Agressiva 69. Rockowo-balladowy utwór Pustek "Wesoły jestem" bez zgrzytów sąsiaduje tu z zaaranżowanym w duchu delikatnej klubowej elektroniki utworem Oszibaracka "Z i wg Legionu". A post-punkowy "Niech nikt nad grobem mi nie płacze" łódzkiej grupy NOT nie mógłby istnieć bez osadzonego w spokojnej konwencji chillout'u utworu "Pociecho moja Ty, książeczko" Noviki. Całość jest wyjątkowo niepokojąca i czarująca, i - co ważne - pomimo różnorodności spójna. Spoiwo stanowi duch Wyspiańskiego, który unosi się nad tym krążkiem. Muzyka w sposób rewelacyjny wydobywa z tekstów osobowość Wyspiańskiego. Słychać wyraźnie jak niepokornym był człowiekiem, jak twardym, bezkompromisowym. Tak samo bezkompromisowe są kompozycje albumu "Wyspiański Wyzwala".