Muzyka poważna

Piąta część, ostatnia, obejmuje nagrania Psalmów proroczych i części trzeciej Psalmów błagalnych (CD 1) oraz Psalmów Pochwalnych (CD 2).

Grupę Psalmów błagalnych zamyka dziesięć pozostałych utworów, po dwudziestu sześciu prezentowanych w poprzednich częściach wydawnictwa. Dominującym motywem tych psalmów jest wołanie o ratunek i zmiłowanie. Psalmy prorocze wyrażają zaś nadzieję i oczekiwanie na przyjście Mesjasza. Ostatnia część „Opera omnia” Mikołaja Gomółki to Psalmy pochwalne. To hymny kierowane bezpośrednio do Stwórcy, opisujące dzieła, jakich Bóg dokonał dla przeszłych pokoleń.

Na płytach, oprócz Chóru Polskiego Radia, występują też goście: Elisabeth Rumsey – viola basowa, Andrzej Mikołaj Szadejko – pozytyw i Maciej Gocman – śpiew na CD 1 oraz sama Agnieszka Budzińska-Bennett – śpiew/harfa gotycka i zespół instrumentów dawnych Compass Viol Consort na CD 2.

Imponujący, elegancki 13-płytowy album Polskiego Radia to pierwsze w Polsce kompletne wydanie czterech ksiąg utworów klawesynowych Françoisa Couperina w znakomitym wykonaniu Władysława Kłosiewicza. W ten sposób artysta pragnie uczcić przypadającą w 2013 roku  280 rocznicę śmierci najwybitniejszego kompozytora francuskiego baroku i 300 rocznicę wydania jego pierwszej księgi dzieł klawesynowych. Nagrania zostały zrealizowane w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego w latach 1993-96.

7 płytowy album  wydany z okazji  Jubileuszu znakomitej polskiej skrzypaczki zawiera nagrania archiwalne z lat 1974-2007 - w  tym  22 nagrania po raz pierwszy opublikowane na płytach.

Kaja Danczowska jest laureatką międzynarodowych Konkursów: V Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im.Henryka Wieniawskiego w 1967 r. – 3 nagroda, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Alberto Curci w Neapolu w 1969 r. – 2 nagroda, Konkursu Wykonań Muzycznych w Genewie w 1970 r. –2 nagroda,  Międzynarodowego Konkursu Radiowego w Monachium  w 1975 r. – 3nagroda, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli  w 1976 r. - srebrny medal.

Najznakomitsze wykonania z całego dorobku nagraniowego Kai Danczowskiej zostały wybrane przez samą artystkę - niektóre  z nich po raz pierwszy opuściły archiwa Polskiego Radia i radiofonii niemieckich. Dodatkowym atutem są komentarze Kai Danczowskiej zamieszczone w booklecie. Kaja Danczowska z niemal fotograficzna pamięcią, drobiazgowo odtworzyła chwile z tamtych lat - ludzi, orkiestry,koncerty, podróże, spotkania.

Dwupłytowy album zawierający nagranie koncertowe opery "Der Berggeist", dokonane podczas 13. Wielkanocnego Festiwalu im. Ludwiga van Beethovena. Jest to rejestracja pierwszego wykonania tej opery po 172 latach i jednocześnie pierwsze fonograficzne nagranie dzieła Louisa Spohra.

Duch Gór wpisuje się w tradycję niemieckiej opery wczesnoromantycznej, opisującej - znane jeszcze z mitologii greckiej - niełatwe stosunki świata fantastycznego ze śmiertelnikami. Zwykle postać fantastyczna zakochuje się w istocie śmiertelnej, ale miłość ta nie ma szans na szczęśliwe spełnienie – przynajmniej w życiu doczesnym. W Duchu Gór zakochany w księżniczce Almie tytułowy bohater zostaje w końcu przywołany do porządku przez (niewidzialnego i niemego) Przedwiecznego Ducha, który uświadamia górskiemu młodzieńcowi, że miłość jest wyłącznym atrybutem śmiertelników.

„L’amore dei tre re” Italo Montemezziego to poemat tragiczny w 3 aktach, do którego libretto napisał Sem Benelli. Prapremiera opery miała miejsce 10 kwietnia 1913 r. w La Scali. Rok później operę wystawiono w Metropolitan Opera pod batutą Arturo Toscaniniego. W Nowym Jorku opera weszła do stałego repertuaru i od tego momentu była wystawiana na wielu światowych scenach. Wszędzie spotykała się z przychylnym przyjęciem, a w jej obsadzie znalazły się wielkie gwiazdy operowe. W 1941 r. dokonano nagrania płytowego tego dzieła pod batutą kompozytora, który w czasie wojny przebywał na emigracji w USA. W okresie powojennym nastąpił zmierzch zainteresowania operą, która do dziś czeka na zajęcie miejsca w kanonie operowym.

Opera „Maria Padilla” Gaetano Donizettiego zarejestrowana na żywo podczas 15. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W partii tytułowej wystąpiła sławna sopranistka Nelly Miricioiu. W realizacji dzieła udział wzięli soliści: Helena Zubanovich, Jorge Prego, David Pershall, Andrew Craig Brown, Jennifer Feinstein, Eric Barry i Eric Downs , którym towarzyszyła Polska Orkiestra Radiowa, Chór Polskiego Radia w Krakowie, Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej. Całość poprowadził Łukasz Borowicz.
Opera została zrealizowana we współpracy z Opera Program Yale School of Music i jego dyrektorem artystycznym, Prof. Doris Yarick Cross.

Projekt dotyczy wydania na płycie CD koncertowej wersji opery „Ifigenia na Taurydzie” [Iphigénie en Tauride] Christopha Willibalda Glucka.

Wykonanie opery w oryginalnej francuskiej wersji językowej było związane z 300. rocznicą urodzin kompozytora. Odbyło się w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Filharmonii Narodowej w ramach XVIII Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. To wykonanie i jego rejestracja jest kontynuacją współpracy z Wydziałem Wokalnym Yale School of Music i profesor Doris Yarick-Cross w ramach prezentacji na Festiwalu koncertowych wersji wyjątkowych, ale rzadko prezentowanych oper.

Do udziału w projekcie zostali zaproszeni młodzi znakomici śpiewacy ze Stanów Zjednoczonych, Finlandii i Wielkiej Brytanii: tenor Eric Barry (partia Pyladesa), baryton David Pershall (partia Orestesa), sopran Helena Juntunen (wykonującą główną rolę Ifigenii), bas George Mosley (partia Taosa). Role drugoplanowe powierzone zostały młodym francuskim śpiewakom: Laurze Holm, Annie Destrael, Guillaume’owi Durand i Benoit Deney’owi. Wystąpiły też zespoły Polskiej Orkiestry Radiowej i Chóru Polskiego Radia z Krakowa. Całość poprowadził dyrygent Łukasz Borowicz. Projekt wsparła Ambasada Stanów Zjednoczonych w Polsce. Koncert został zarejestrowany przez Polskie Radio.

Komiczna opera radiowa oparta na motywach celtyckich. Opera powstała na zamówienie Polskiego Radia, a premiera antenowa odbyła się 10 listopada 1959 roku. Libretto opery napisał Edward Fiszer, sięgając do wydanej przez PAX w 1956 roku "Legendy o królu Arturze i Rycerzach Okrągłego Stołu" Sigrid Undset w tłumaczeniu Beaty Hłasko. Z siedmiu ksiąg, w których norweska pisarka zebrała i we właściwy sobie sposób sparafrazowała obrosłe licznymi wątkami historie o legendarnym królu Arturze i jego rycerzach, autor libretta wybrał trzy rozdziały księgi piątej. Stanowią one pewną całość, na tyle autonomiczną wobec pozostałych wątków historii arturiańskiej, że można je potraktować jako rodzaj przypowieści o wyrazistej poincie. Ten wyjęty z całości epizod łączy się jednak ideowo z całą historią poprzez przywołanie średniowiecznego kanonu rycerskiego.

Muzykę skomponowała Grażyna Bacewicz, która stworzyła dla tej historii ekwiwalentną formę, rodzaj komedii muzycznej, którą można usytuować między wodewilem a operą buffa.

Dwupłytowy album wydany przez Polskie Radio przy współpracy ze Stowarzyszeniem im. Ludwiga van Beethovena. Zawiera nagranie koncertowe opery Luigiego Cherubiniego, którego dokonano 17 marca 2008 roku w  Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas koncertu XII Festiwalu Ludwika van Beethovena.

"Lodoϊska", to komedia heroiczna w trzech aktach, autorstwa włoskiego kompozytora Luigiego Cherubiniego. Wielobarwna akcja utworu rozgrywa się na terenie Polski ok. 1600 roku w Rzeczypospolitej szlacheckiej. Głównym bohaterem opery jest hrabia Floreski, który wraz ze służącym Varbelem poszukuje zaginionej w niewyjaśnionych okolicznościach ukochanej Lodoϊski. Pierwsza inscenizacja utworu miała miejsce prawie dwieście lat temu.

Simon Boccanegra - dyskretnie awangardowa opera Verdiego. Cała opowieść toczy się w ponurej atmosferze pałacu dożów, konsekwentnie podkreślanej przez muzykę. Być może z tego powodu w operze dominują niskie głosy, już w prologu, którego akcja rozpoczyna się w nocy, protagoniści śpiewają głosami barytonowymi i basowymi, a głosy kobiece pojawiają się tylko w chórze.

Album stanowi zapis opery Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego „Monbar czyli Flibustierowie” wstawionej w 2010 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Po raz ostatni operę wystawiono w 1863 roku. Monbar czyli Flibustierowie – pierwsza i jedyna ukończona 3-aktowa opera Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego pierwotnie nosiła tytuł Korsarz. Powstawała latach 1836–1838. Libretto osnute na noweli Der Flibustier K. F. van der Veldego napisał przyjaciel kompozytora Ludwik Paprocki.

Album zawiera nagranie jednoaktowej opery Hagith Karola Szymanowskiego wykonanej na koncercie inaugurującym Sezon Artystyczny 2018/2019 Polskiej Orkiestry Radiowej.

Oprócz Polskiej Orkiestry Radiowej w koncercie wzięli udział: Chór Filharmonii Narodowej (przygotowany przez Bartosza Michałowskiego) i znakomici soliści: Wioletta Chodowicz - sopran (rola tytułowa), Ryszard Minkiewicz - tenor, Andrzej Lampert – tenor, Dariusz Machej – bas-baryton i Łukasz Rosiak – baryton.

Album otrzymał nagrodę Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka Poważna: Album Roku Muzyka Oratoryjna i Operowa.

4 Symfonie Johannesa Brahmsa z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach zarejestrowane na przełomie 2008/2009 to zdarzenie nie mające swojego odpowiednika w całej dyskografii Maestro Jerzego Semkowa. Maestro Semkow należał to tzw. starej szkoły. Nie dopuszczał nagrywania „po kawałku”. Uważał, że to zabija tok muzycznej narracji.Sesje z NOSPR przebiegały zatem w konwencji koncertowej, dyrygentowi zależało na zachowaniu linii czystego koncertowego wykonania.

Trzypłytowy album Polskiego Radia oraz firmy ATLAS z nagraniami znakomitej sopranistki  z lat 1979 – 1999. W albumie, obok pierwszych nagrań z przesłuchań Ogólnopolskiego Konkursu im. Adama Didura z 1979 r., znajdziemy arie z oper Wolfganga Amadeusa Mozarta, Giuseppe Verdiego, Stanisława Moniuszki, Karola Szymanowskiego, Antona Werberna, Antoniego Dvoraka, a także nagrania muzyki współczesnej, m.in.: Witolda Lutosławskiego, Włodzimierza Kotońskiego i Kazimierza Serockiego.

Piąta część, ostatnia, obejmuje nagrania Psalmów proroczych i części trzeciej Psalmów błagalnych (CD 1) oraz Psalmów Pochwalnych (CD 2).

Grupę Psalmów błagalnych zamyka dziesięć pozostałych utworów, po dwudziestu sześciu prezentowanych w poprzednich częściach wydawnictwa. Dominującym motywem tych psalmów jest wołanie o ratunek i zmiłowanie. Psalmy prorocze wyrażają zaś nadzieję i oczekiwanie na przyjście Mesjasza. Ostatnia część „Opera omnia” Mikołaja Gomółki to Psalmy pochwalne. To hymny kierowane bezpośrednio do Stwórcy, opisujące dzieła, jakich Bóg dokonał dla przeszłych pokoleń.

Na płytach, oprócz Chóru Polskiego Radia, występują też goście: Elisabeth Rumsey – viola basowa, Andrzej Mikołaj Szadejko – pozytyw i Maciej Gocman – śpiew na CD 1 oraz sama Agnieszka Budzińska-Bennett – śpiew/harfa gotycka i zespół instrumentów dawnych Compass Viol Consort na CD 2.

Psalmy mądrości odpowiadają na podstawowe pytanie „jak żyć” lub „jak pozostać dobrym człowiekiem”. Siedemnaście Psalmów błagalnych pojawiło się już na poprzedniej części wydawnictwa. Tym razem zaprezentowano kolejnych dziewięć wykonywanych wyłącznie a cappella i siedem Psalmów Syjonu, których tematem jest pochwała świątyni jerozolimskiej.

Na płytach, oprócz Chóru Polskiego Radia, występują też goście: belgijski zespół Oltremontano Antwerpen (Martin Bolterauer – cynk, Robert Schlegl – puzon, Juan Gonzalez Martinez – puzon i Cameron Drayton – puzon) na  CD 1 oraz Anna Zawisza – śpiew i Marcin Szelest – organy na CD 2.

Każda z poprzednich części nagrania Psalmów Mikołaja Gomółki zyskała duże uznanie, również ze względu na niezwykle staranne przygotowanie edytorskie serii. Wszystkie były nominowane do nagrody Fryderyk, zaś część pierwsza otrzymała nagrodę Stowarzyszenia Wydawców Katolickich Feniks 2019.

Tamara Granat (laureatka prestiżowych konkursów pianistycznych, animatorka kultury i wieloletnia liderka DUO GRANAT) i Adrian Kreda (obecnie dziekan w Konserwatorium Muzycznym
w szwajcarskiej Genewie) znają się od 35 lat. Podzielają pasję do gry w duecie i potrzebę realizacji ambitnych, nietuzinkowych przedsięwzięć. Są m.in. autorami opracowania tango operity Astora Piazzolli „Maria de Buenos Aires” na dwa fortepiany, głos, parę taneczną i perkusję, jako pierwsi w Polsce zaprezentowali koncert Maksa Brucha op. 88a (z wenezuelskim dyrygentem Gerardo Estradą i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Częstochowskiej), grywają koncerty z orkiestrami i recitale na całym świecie, prezentując zarówno autorskie wizje i projekty, jak i repertuar klasyczny; nagrywają płyty oraz programy radiowe i telewizyjne, prowadzą międzynarodowe kursy mistrzowskie; nie stronią od muzyki popularnej (program „Melodie dużego ekranu”).

Złożony z trzech płyt CD album stanowi najbardziej reprezentatywną w dotychczasowej (i zresztą bardzo niedługiej, bo datowanej zaledwie na ostatnią dekadę) historii fonografii retrospektywę twórczości kompozytorskiej Eugeniusza Morawskiego (1876-1948). Morawski, rówieśnik Mieczysława Karłowicza i Feliksa Nowowiejskiego, nieco starszy od Karola Szymanowskiego (ur. 1882), w ocenie współczesnych muzykologów polskich i niemieckich stanowi najwybitniejszą osobowość kompozytorską właśnie obok Karłowicza i Szymanowskiego.

Niestety aż 75 procent dorobku kompozytorskiego Morawskiego przepadła podczas Powstania Warszawskiego. Na płytach przedstawione zostaną 3 ocalałe z wojennej pożogi poematy symfoniczne (Don Quichotte, Nevermore i Ulalume) oraz 2 wybitne partytury baletowe – Świtezianka i Miłość, przy czym druga z nich – stanowiąca opus magnum Morawskiego – szerokiej publiczności zostanie zaprezentowana po raz pierwszy.

Rok 2019 to sto dziesiąta rocznica urodzin oraz pięćdziesiąta śmierci Grażyny Bacewicz. I z tej okazji zrealizowano wyjątkowe nagranie pięciu Sonat skrzypcowych tej wybitnej polskiej kompozytorki. Jest to pierwsze dla Polskiego Radia nagranie kompletu Sonat skrzypcowych Grażyny Bacewicz. Podjęli się tego dzieła dwaj utytułowani muzycy: skrzypek Jakub Jakowicz i pianista Bartosz Bednarczyk. Nagrania wydane na prezentowanej płycie – poza ogromną wartością muzyczną – mają także na celu przybliżenie postaci wyjątkowej artystki i jej sztuki kompozytorskiej. Ostatnia Sonata na skrzypce i fortepian to dzieło wybitne, a mało popularne i rzadko wykonywane. V Sonata skomponowana w 1951 roku to dowód na stylistyczną „nieoczywistość” dorobku twórczego artystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.tystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.

„Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki nagrane przez Chór Polskiego Radia pod kierownictwem Agnieszki Budzińskiej-Bennett to ogromne przedsięwzięcie wydawnicze - promujące najznakomitszą polską muzykę dawną. Do projektu zaproszeni zostali wybitni muzycy z kraju i zagranicy, specjalizujący się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora. Wydawnictwo to – poza ogromną wartością muzyczną ma także na celu przybliżenie piękna i bogactwa dawnego języka polskiego.

W booklecie albumu poza wnikliwymi opisami merytorycznymi znajdują się teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi. Chór Polskiego Radia będzie realizował ten projekt etapami do 2020 roku, wydając w sumie 5 albumów dwupłytowych obejmujących całość „Melodii na psałterz polski”.

Z okazji jubileuszu 70-lecia istnienia Chór Polskiego Radia rozpoczął unikatowy i spektakularny projekt - nagranie pięciu albumów dwupłytowych zawierających „Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki, z piękną staropolszczyzną Jana Kochanowskiego.

Kierownictwo artystyczne nad całością objęła Agnieszka Budzińska-Bennett - założycielka słynnego, międzynarodowego zespołu Peregrina specjalizującego się w muzyce średniowiecza. Do projektu zaprosiła wybitnych instrumentalistów z kraju i zagranicy, specjalizujących się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy renesansowy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora, ogromnie istotne dla kultury polskiej.
Oddajemy w Wasze ręce drugi album (vol. 3 i 4), zawierającego Psalmy dziękczynne i pokutne oraz Psalmy królewskie. W booklecie dołączonym do albumy, poza wnikliwymi opisami merytorycznymi, znajdziecie teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi.

Patronat nad albumem objął Program 2 Polskiego Radia.

Album nominowany do nagrody Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka Poważna: Album Roku Muzyka Dawna.

Na płycie „Leopold Stokowski in Poland” znajdziemy, nigdy wcześniej nie udostępnione fonograficznie, jedyne i niepowtarzalne kreacje „Bajki” Stanisława Moniuszki i „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, a także „I Symfonii” Witolda Lutosławskiego. Co prawda ten ostatni nie był zadowolony z interpretacji utworu, ale być może niechęć kompozytora należy złożyć na karb czasu, który minął od wymyślenia i opracowania ostatecznej wersji tej jednej z pierwszych kompozycji Lutosławskiego.

Dla każdego, kto włoży ten krążek do odtwarzacza, ciekawostką będą rozpoczynające płytę zapisy dźwięków z powitania Leopolda Stokowskiego w Polsce, w maju 1959 roku i płytę kończący krótki wywiad ze Stokowskim, przeprowadzony również w maju 1959 przez Witolda Stankowskiego z Polskiego Radia, w warszawskim Hotelu Bristol.

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

„Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku” to najnowsza płyta Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Album zawiera zarówno wykonania koncertowe, jak również rejestracje archiwalne realizowane dla Polskiego Radia.Wszystkie powstały w latach 2015 -2019.

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, poprowadzona przez swego dyrektora artystycznego Michała Klauzę, dokonała nagrania „Nędzy uszczęśliwionej” podczas koncertu w dniu 19 września 2021 roku, w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, inaugurując swój Sezon Artystyczny 2021/2022. Partie wokalne i mówione wykonali Justyna Stępień – sopran, Justyna Reczeniedi – sopran, Sylwester Smulczyński – tenor, Robert Gierlach – bas-baryton i Wojciech Gierlach – bas. We fragmentach mówionych wziął również udział wybitny warszawski aktor, Krzysztof Wakuliński.

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie we współpracy z Chórem Polskiego Radia i solistami zwieńczyła obchody Roku Moniuszkowskiego nagraniem utworów religijnych ojca polskiej opery. Na płycie znalazły się dwie Msze łacińskie Es-dur, Des-dur, a także Msza polska d-moll, dedykowana pamięci matki kompozytora. Jest to pierwsze w dziejach fonografii wydanie mszy w ich pełnej wersji.

W wasze ręce trafia płyta z mszami w wersji oryginalnej czyli na orkiestrę smyczkową, chór, solistów i organy. Każda z tych mszy jest napisana w nieco innym stylu. Moniuszko śledził trendy, które obowiązywały w muzyce europejskiej, doskonale znał twórczość Rossiniego, Donizettiego i Verdiego, potrafił elementy tych trendów połączyć, czerpać z nich i wypracować własny muzyczny styl. Dzięki niezwykłemu zmysłowi melodycznemu i wyczuciu harmonii potrafił doskonale budować dramaturgię i formę, używając w mszach języka muzycznego prostszego niż w operach.

Do współtworzenia tego niezwykłego projektu zaproszeni zostali soliści: Ewa Majcherczyk, Elwira Janasik, Andrzej Lampert, Jarosław Bręka. Chór Polskiego Radia i Orkiestrę Polskiego Radia w Warszawie poprowadził Michał Klauza.

Do płyty dołączony jest booklet z omówieniem utworów autorstwa Marcina Majchrowskiego. Patronat nad płytą objął Program 2 Polskiego Radia.

„Sonety krymskie” Stanisława Moniuszki, z uwagi na stopień trudności wykonania, są bardzo rzadko prezentowane publiczności, nie weszły przebojem do sal koncertowych. Tych wyjątkowych arcydzieł można teraz posłuchać dzięki wydawnictwu, które powstało w koprodukcji Chóru Polskiego Radia i {oh!} Orkiestry Historycznej pod dyrekcją Dirka Vermeulena z gościnnym udziałem tenora Aleksandra Kunacha.

Spośród 18 sonetów z Mickiewiczowskiego cyklu, autor Halki do swojej kantaty wybrał dziewięć i ułożył je w muzyczno-poetycką opowieść o fascynującej podróży po Półwyspie Krymskim. Zapraszamy melomanów do odbycia dźwiękowej pielgrzymki śladami Mickiewicza.

Jan Krenz Diamentowe Batuty - to album dwupłytowy, pierwszy z serii 12 albumów polskich dyrygentów, laureatów Diamentowej Batuty.
Diamentowa Batuta to nagroda indywidualna przyznawana przez Zarząd Polskiego Radia "za wybitne kreacje artystyczne, rozsławianie muzyki polskiej w kraju i za granicą oraz przybliżanie jej milionom słuchaczy Polskiego Radia”. Laureatami nagrody są dyrygenci: Jan Krenz, Stefan Rachoń, Stanisław Wisłocki, Antoni Wit, Krzysztof Penderecki, Kazimierz Kord, Stefan Stuligrosz, Jerzy Maksymiuk, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Tadeusz Strugała i Jacek Kaspszyk.

Muzyka Chopina, Elsnera i Dobrzyńskiego, 150-letni angielski fortepian i małżeński duet wirtuozów. Grając na cztery ręce, Agnieszka i Krzysztof Książkowie stworzyli album bez precedensu w światowej fonografii.

Ukochany kompozytor Polaków miał zaledwie 16 lat, gdy - nie bez wpływu Józefa Elsenera, swojego nauczyciela w warszawskim Konserwatorium, który z upodobaniem pisał muzykę na cztery ręce - przeniósł na papier wariacje na temat „Pieśni Moore’a” niemieckiego kompozytora Ferdynanda Riesa. Młodzieńczy rękopis geniusza, stworzony trochę dla zabawy, a trochę z towarzyskiej konieczności, nigdy nie trafił do druku. Jego fragmenty odnalazły się dopiero w latach 60. XX wieku, a całość zrekonstruował pianista i kompozytor Jan Ekier. I choć trwający ok. 7 minut utwór nie jest częścią chopinowskiego, żelaznego kanonu, to dla współczesnych, młodych artystów okazał się pretekstem, by stworzyć fascynującą opowieść o salonowym muzykowaniu w Warszawie w początkach XIX wieku.

Upamiętnienie światowej sławy dyrygenta i kompozytora oraz mistrzowski popis czołowych polskich zespołów symfonicznych: Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie i NOSPR w Katowicach.

Gdyby nie wypadek, któremu podczas wojny uległ w rodzinnym Lwowie, Stanisław Skrowaczewki (1923-2017) zostałby zapewne pianistą-wirtuozem. Kontuzjowany w obie dłonie poświęcił się jednak komponowaniu i dyrygowaniu orkiestrami - i jeszcze przed trzydziestką osiągnął spektakularne, europejskie sukcesy. Pracował w Krakowie, Wrocławiu, Katowicach i Warszawie, w Paryżu studiował u Nadii Boulanger, zdobywał laury międzynarodowych konkursów kompozytorskich i dyrygenckich. W 1956 r. poprowadził orkiestry z Cleveland, Nowego Jorku, Pittsburgha i Cincinnati, a w 1960 r. podjął decyzję o pozostaniu w USA na stałe. Zamieszkał w Minneapolis, gdzie szefował orkiestrze symfonicznej i skąd coraz częściej wyjeżdżał na zaproszenia filharmonii i oper w Nowym Jorku, Berlinie, Wiedniu, Londynie, Amsterdamie, Paryżu, Tokio… Nagrał dziesiątki płyt (zasłynął zwłaszcza interpretacjami monumentalnych dzieł austriackiego neoromantyka Antona Brucknera), nigdy też nie przestał pielęgnować związków z ojczyzną - zwłaszcza w ostatnich dekadach swojego życia był w Polsce częstym - witanym z honorami - gościem.

Szymanowski – Complete Violin and Piano Works to podwójny album zawierający przekrój przez istotny dział twórczości wielkiego polskiego kompozytora. Umuzykalniona rodzina Szymanowskiego zorientowana była głównie w kierunku pianistycznym. Jak pisze Maciej Pinkwart w przedmowie do wydawnictwa, skrzypce, w otoczeniu wielkiego twórcy, pojawiły się jednak dość wcześnie za sprawą przyjaciela domu – amatorsko grającego Bronisława Gromadzkiego. Uczący się od najmłodszych lat Karol pod kierownictwem ojca, a potem pod czujnym okiem Gustawa Neuhausa w pierwszej kolejności zapoznał się z dorobkiem romantyzmu. Studia w Warszawie u profesora Noskowskiego, pobyt w Berlinie i znajomość z Ryszardem Straussem, inspirujące europejskie podróże śladami impresjonizmu bardzo rozwinęły Szymanowskiego jako kompozytora. Późniejsze lata: okres wojny, utrata majątku ziemskiego, przeprowadzka do Warszawy, objęcie rektoratu Warszawskiego Konserwatorium Muzycznego, czy ostatnie lata życia w Szwajcarii to czas ogromnej aktywności kompozytorskiej i wielkiej pracy nad znanymi powszechnie dziełami.

BARBARA HESSE-BUKOWSKA – RETROSPECTIVE
„Gra Hesse-Bukowskiej – pisał w 1957 roku wielki krytyk i pisarz muzyczny Bohdan Pociej – jest skupiona, dojrzała i bardzo kulturalna. Nie zaliczyłbym artystki do rzędu olśniewających wirtuozów, ale do klasy pianistów nie goniących za błyskotliwym, popisowym efektem, a skoncentrowanych tylko na dokładnym odczytaniu muzyki.” Trudno dziś byłoby trafniej scharakteryzować grę Barbary Hesse-Bukowskiej, jednej z najbardziej zasłużonych dla powojennej polskiej tradycji pianistycznej artystek.

Dwupłytowy album poświęcony jest twórczości kompozytorskiej Aleksandra Kulikowskiego, który urodził się w Wilnie 12-IX- 1915. Postać Aleksandra Kulikowskiego przybliżają wspomnienia jego uczniów oraz oficjalne dokumenty składane w zatrudniającej go szkole muzycznej oraz Związku Kompozytorów Polskich.

Obszerny esej na temat życia i twórczości kompozytora dołączony został do albumu. Profesor Kulikowski tworzył muzykę - ekspresyjną, szczerą, spontaniczną, dotykającą ludzkich przeżyć. Zapraszamy do poznania utworów zamieszczonych na płytach.

Międzynarodowe inspiracje, natchnione kompozycje, wybitni wykonawcy. Nowa płyta Polskiego Radia to bilet do azylu, w którym harmonię ośmiu ludzkich głosów dopełnia brzmienie najbardziej polskich „skrzypiec” na świecie - suki biłgorajskiej.

14. album z serii Agnieszka Duczmal & Amadeus Orkiestra Kameralna Polskiego Radia zawiera nagrania utworów Richarda Strauss, Josepha Haydn i Henry'ego Purcell. W nagraniach dwóch utworów wzięła udział wybitna polska śpiewaczka Ewa Podleś. Jej mistrzowska interpretacja Kantaty „Ariadna na Naxos”  Haydna oraz „Lamentu Dydony” z opery „ Dydona i Eneasz” Purcella wzbudza zachwyt każdego melomana. Artystce  towarzyszy  doskonała  Orkiestra Kameralna Polskiego Radia „Amadeus” pod batutą  Agnieszki Duczmal o czym możemy się już przekonać słuchając pierwszego utworu z płyty - Metamorfoz na 23 instrumenty smyczkowe Richarda Straussa.