Muzyka

Lora Szafran zaprosiła do nagrania płyty dwoje gości – saksofonistę Henryka Miśkiewicza (którego słyszymy w „Tomaszowie” i piosence „Groszki i róże”) oraz śpiewającą Agę Zaryan (z którą panie zaśpiewały w duecie „Grande Valse Brillante”). Ta ostatnia powiedziała o Szafran: U Lory najważniejsze są szczerość i bycie sobą. Taka jest Lora Artystka i Lora Człowiek! Słychać to w każdej piosence na tej płycie!

Prezentowana płyta jest artystyczną wizytówką trzydziestoletniego tenora. Long Long nagrał fragmenty ról, w których jest obsadzany  (Alfredo z Traviaty oraz Książę Mantui z Rigoletta Verdiego). Artysta prezentuje się też w ariach z oper, w których chciałby występować w przyszłości. Rozległą skalę swych możliwości prezentuje w arii Tamina z Czarodziejskiego fletu Mozarta. I oczywiście Moniuszko, który w osobie Long Longa zyskał nowego ambasadora. Mówi się, że arię Stefana z III aktu opery Straszny Dwór Long Long wykonał podczas Konkursu im. Stanisława Moniuszki w 2019 roku lepiej, niż niejeden Polak.

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

Najnowsza płyta „Ucieczka Saula” wyznacza zupełnie nowy kierunek w twórczości Michała Augustyniaka, występującego pod pseudonimem Limboski. Wcześniej lubował się w vintage'owych brzmieniach, grał solówki gitarowe i raczej stronił od bitów i sampli. Teraz zaserwował nam zupełnie unikalne połączenie avant popu z frapującą elektroniką, a tekstowo osiąga wyżyny poetyckiej wielobarwności. Przy tym wszystkim Limboski zachował swój styl i charakterystyczny pazur, a melodie wpadają w ucho jak zawsze.

15 Inwencji dwugłosowych BWV 772-786 i 15 Sinfonii na trzy głosy BWV 787-801. Lekcje śpiewności, nauki o kontrapunkcie, prowadzeniu głosów i artykulacji udzielonej przez Wielkiego Bacha dla młodszych i starszych adeptów gry na klawesynie.

Lilianna Stawarz- klawesynistka-solistka-kameralistka-czasami szef orkiestry. Pedagog. Entuzjastka muzyki instrumentalnej i wokalnej epoki baroku. Muzyk, który często słyszy kolorami i widzi muzykę. Niepoprawna optymistka.

Lidia Kopania to Artystka znana szerszej publiczności przede wszystkim z udziału w 54 edycji Konkursu Piosenki EUROWIZJI, która odbyła się 2009 roku w Moskwie.

Od roku 2003 Lidia współpracuje z niemieckim zespołem Kind Of Blue. W Polsce współpracowała z czołowymi twórcami branży muzycznej, między innymi z Robertem Jansonem oraz Jackiem Cyganem.

Na początku 2014 roku, wspólnie z Piotrem „Dzikim” Chancewiczem oraz niemieckimi twórcami Jensem Lueck’iem Berndem Kimpel’em, przygotowała trzeci solowy album w swojej karierze - „Pod słowami”.

„No Plain Shortcuts” - debiutancki album Letters From Silence - przynosi 12 kompozycji nasyconych różnorodnymi inspiracjami. Z jednej strony ich utwory przywodzą na myśl avant-popowe eksperymenty ze Skandynawii, Niemiec czy Wielkiej Brytanii oraz folkowy klimat, z drugiej – za sprawą barwy wokalu Wawrzyńca Dąbrowskiego i chropowatych partii gitarowych Maćka Bąka – grunge’ową niepokorność. Naturalność jest tu artystycznym drogowskazem. Muzyką udaje się złapać nieokiełznane frazy płynące nie tyle z głowy, a bardziej, jak sami muzycy mawiają – „z trzewi”. W warstwie słownej przewijają się motywy bycia w drodze, ruchu, ucieczki, próby znalezienia miejsca człowieka i opisania jego emocjonalności. Płyta stanowi przepełnioną refleksją podróż po rozległych, surowych krajobrazach, ale i po wewnętrznej mapie zagubionego w rozpędzonej współczesności człowieka.

Na płycie „Leopold Stokowski in Poland” znajdziemy, nigdy wcześniej nie udostępnione fonograficznie, jedyne i niepowtarzalne kreacje „Bajki” Stanisława Moniuszki i „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, a także „I Symfonii” Witolda Lutosławskiego. Co prawda ten ostatni nie był zadowolony z interpretacji utworu, ale być może niechęć kompozytora należy złożyć na karb czasu, który minął od wymyślenia i opracowania ostatecznej wersji tej jednej z pierwszych kompozycji Lutosławskiego.

Dla każdego, kto włoży ten krążek do odtwarzacza, ciekawostką będą rozpoczynające płytę zapisy dźwięków z powitania Leopolda Stokowskiego w Polsce, w maju 1959 roku i płytę kończący krótki wywiad ze Stokowskim, przeprowadzony również w maju 1959 przez Witolda Stankowskiego z Polskiego Radia, w warszawskim Hotelu Bristol.

Album Leny Piękniewskiej pt. „Coś przyjdzie: miłość lub wojna” jest zapisem fonograficznym koncertu, który odbył się w studiu im. Agnieszki Osieckiej w dniu 27 stycznia 2019 r.

„Lato z Radiem Festiwal 2019” to muzyczna esencja trasy koncertowej organizowanej przez Polskie Radio.

Na płycie znalazły się utwory artystów biorących udział w festiwalu.

Koncerty odbyły się w Zakopanem, Pucku, Stalowej Woli oraz Krakowie, a wśród muzycznych gwiazd usłyszeliśmy m.in. Darię Zawiałow, Perfect, Korteza, Nosowską, Smolika, Barbarę Wrońską, Kayah, Krzysztofa Zalewskiego, Włodka Pawlika, Kapelę ze Wsi Warszawa, Brodkę, Julię Pietruchę, Muńka Staszczyka, Skubasa, Sławka Uniatowskiego i Chopin University Big Band pod dyrekcją Piotra Kostrzewy.

Płyta powstała specjalnie na unikatowe wydarzenie muzyczne – Lato z Radiem Festiwal, które obyło się 26 sierpnia 2018 roku w Gdyni na Skwerze Kościuszki. Była to największa w Polsce plenerowa, letnia impreza muzyczna o charakterze otwartym, transmitowana przez wszystkie anteny Polskiego Radia i portal PolskieRadio.pl.

Koncerty odbywały się na dwóch scenach. Do uczestnictwa w tym projekcie zaproszeni zostali czołowi artyści polskiej sceny muzycznej, charakteryzujący się ambitnym repertuarem, znani z anten Polskiego Radia. Kierownictwo artystyczne festiwalu objął jeden z najwybitniejszych polskich dziennikarzy muzycznych Piotr Metz. Na składance przygotowanej przez Agencję Muzyczną znajdą się utwory wszystkich polskich wykonawców, którzy będą występować podczas festiwalu.

Płytę miała swoją premierę 27 sierpnia 2018r.

Już za chwilę „Lato z Radiem” ruszy w radiową podróż po raz 50. Agencja Muzyczna i Program Pierwszy Polskiego Radia przygotowały z tej okazji dwa wydawnictwa: pięciopłytowy box CD oraz specjalną płytę winylową. Po raz 25. fonografia towarzyszy latem kultowej audycji radiowej.

25 czerwca do sklepów trafi box zawierający pięć płyt CD. To pięć dekad muzycznego istnienia „Lata z Radiem” – trzy ostatnie XX wieku i dwie pierwsze wieku XXI. Decyzja, które utwory umieścić na tych płytach z pewnością była jedną z najtrudniejszych, jakie kiedykolwiek przyszło podjąć twórcom repertuaru na tzw. płyty składankowe, ale efekt jest naprawdę niesamowity. 93 piosenki polskie i zagraniczne, większość mód, trendów, stylów i gatunków muzycznych, które towarzyszyły słuchaczom „Lata z radiem” przez to pięćdziesięciolecie i… słynna „Polka Dziadek” – muzyczne hasło rozpoznawcze audycji – w odświeżonej przez Smolika wersji z roku 2018. Wymienianie któregokolwiek z tytułów, bądź wykonawców tego zestawu byłoby nieeleganckie w stosunku do każdego z pozostałych. To naprawdę 93 hity swoich czasów! Po prostu trzeba zajrzeć do tzw. tracklisty, którą zamieszczamy pod tekstem! Do tego ponad 50 stron książeczki ze zdjęciami, w której Roman Czejarek opisuje półwieczną historię „Lata z Radiem”.

Muzyka Chopina, Elsnera i Dobrzyńskiego, 150-letni angielski fortepian i małżeński duet wirtuozów. Grając na cztery ręce, Agnieszka i Krzysztof Książkowie stworzyli album bez precedensu w światowej fonografii.

Ukochany kompozytor Polaków miał zaledwie 16 lat, gdy - nie bez wpływu Józefa Elsenera, swojego nauczyciela w warszawskim Konserwatorium, który z upodobaniem pisał muzykę na cztery ręce - przeniósł na papier wariacje na temat „Pieśni Moore’a” niemieckiego kompozytora Ferdynanda Riesa. Młodzieńczy rękopis geniusza, stworzony trochę dla zabawy, a trochę z towarzyskiej konieczności, nigdy nie trafił do druku. Jego fragmenty odnalazły się dopiero w latach 60. XX wieku, a całość zrekonstruował pianista i kompozytor Jan Ekier. I choć trwający ok. 7 minut utwór nie jest częścią chopinowskiego, żelaznego kanonu, to dla współczesnych, młodych artystów okazał się pretekstem, by stworzyć fascynującą opowieść o salonowym muzykowaniu w Warszawie w początkach XIX wieku.

Płyta „Night Lakes” jest spełnieniem młodzieńczych marzeń Krzysztofa Ścierańskiego. Jako początkujący muzyk marzył o tym, aby zostać gitarzystą w jakimś zespole, komponować, koncertować i zwiedzać świat. Przez wiele lat udawało mu się spełniać swoje marzenia, ale tylko jako gitarzyście basowemu. Dopiero teraz marzenie to zostało spełnione i Krzysztof nagrał płytę jako gitarzysta solowy.

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

„Muzyka baletowa i filmowa 2” to piąty album z serii Krzysztof Komeda w Polskim Radiu. Płyta zawiera nagrania Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane przez Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem, zarejestrowane podczas Festiwalu Jazz Jamboree 1961. Album zawiera także nagrania z Festiwali Jazz Jamboree 1962 i 63, podczas których wystąpił Kwintet Komedy oraz Trio Komedy.

Na płycie prezentujemy zarówno nagrania studyjne Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane w Studiu Polskiego Radia w roku 1959 podczas przygotowywania muzyki do filmu „Niewinni Czarodzieje” oraz Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem rejestrowane w warszawskim Studiu w roku 1961 jak i relacje z Festiwali Jazz Jamboree.

W roku 1961 na Jazz Jamboree Krzysztof Komeda wystąpił ze swoim Trio wraz z BerntemRosengrenem. W roku 1962 Komeda wystąpił na festiwalu z dwoma formacjami: Trio z Romanem Dylągiem i RuneCarlsonemoraz Grupą Krzysztofa Komedy prezentującą muzykę baletową kompozytora. W formacji tej wystąpili: Wanda Warska, Michał Urbaniak, Zbigniew Namysłowski, Eje Thielin, Roman Dyląg i Rune Carlson.

Natomiast w roku 1963 Komeda wystąpił na JJ’63 z Kwintetem w którym oprócz lidera wystąpili: Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Maciej Suzin i Czesław Bartkowski.

Krzysztof Komeda w Polskim Radiu vol. 8 - suplement to ósma, kończąca serię płyta, zawierająca nagrania radiowe Krzysztofa Komedy.
Na płycie usłyszymy:
- sześć nagrań z Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia z przełomu lat 1956/57 słynnego Sekstetu Komedy, pierwszej formacji muzycznej naszego artysty;
- fragment występu tegoż Sekstetu podczas Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie w roku 1957;
- kompozycję „Fourth” w wykonaniu Tria Komedy z roku 1963; - piosenka „Ja nie chcę spać” w wykonaniu Kaliny Jędrusik z towarzyszeniem zespołu Krzysztofa Komedy nagrana w Warszawie w roku 1967r;
- nagrania bonusowe: Kołysanka z filmu „Rosemary’s baby” w wykonaniu Mieczysława Kosza, oraz „Dwaj ludzie z Szafą” muzykę filmową w wykonaniu     Orkiestry PRiTV w Łodzi p/d M.Debicha oraz bardzo interesująca rozmowa Magdaleny Konopki z Krzysztofem Komedą (nagranie z roku 1967r.)

Krzysztof Komeda Trzciński w Polskim Radiu vol. 1-8 (BOX)

"Moments” to wspomnienia, fragmenty z życia uchwycone w dźwiękach. To muzyka ilustracyjna, nasycona emocjami, nastrajająca do przemyśleń intelektualnych. Kompozycje zarejestrowane na płycie to ostatnie pół roku mojego życia, choć znajdują się tam, także starsze tematy wykonywane przeze mnie od lat. Część materiału napisana została na kwartet jazzowy, część na trio, gram też dwa utwory na gitarze akustycznej, co stanowi pewnego rodzaju nowość. Płyta charakteryzuje się spójnością, można jej wielokrotnie słuchać, działa dość kojąco i relaksuje. Chociaż zawiera utwory o dynamicznym przebiegu, to jednak dominują melodyjne tematy i wirtuozowskie partie solowe. Brzmienie zespołu nawiązuje do stylistyki ECM, to nowoczesne europejskie granie.

Na wydawnictwo „Krok po kroku z Trójką, Wrocław” składa się płyta CD wraz z opracowaniem graficznym i zdjęciami, które razem stanowią rodzaj mapy, pozwalającej na łatwe dotarcie do zaproponowanych przez „Trójkę” miejsc. Przewodnik w formie audio został przygotowany przez doświadczonych dziennikarzy Programu 3 Polskiego Radia: Joannę Mielewczyk-Gaweł i Krystiana Hanke. W ramach projektu powstało ponadgodzinne nagranie, obejmujące kilkanaście miejsc, które warto zobaczyć we Wrocławiu – tych bardziej, a także tych mniej znanych. Opowiedziały o nich wrocławianie i osoby związane z miastem oraz z Trójką. Dodatkową atrakcją wydawnictwa są ukryte zadania i zagadki na trasach, o której opowiada audioprzewodnik.

"Krecia robota" to już drugi album autora tekstów Michała Błeszyńskiego i kompozytorki Marii Holki. Tym razem, swojego głosu użyczył wyjątkowy aktor Jerzy Stuhr.

Autorzy kontynuują ideę międzypokoleniowej twórczości familijnej, dedykowanej zarówno dzieciom jak i dorosłym, którą podjęli przy poprzedniej płycie p.t. „Bajka o siwobrodym krasnalu“. Najnowsze wydawnictwo to połączenie piosenek z ich czytanymi wersjami.

"Krecia robota" to inteligentne, błyskotliwe teksty z morałem i różnorodna muzyka, łącząca w sobie takie style jak jazz, swing, klasyka czy piosenka francuska. W nagraniach udział wzięli czołowi polscy instrumentaliści a partie wokalne zaśpiewała autorka wszystkich kompozycji - Maria Holka.

To płyta dedykowana przede wszystkich małym słuchaczom, ale stworzona tak, aby radość ze słuchania mieli również dorośli. "Krecia robota" jest unikalną propozycją dla rodziców, którzy chcą swoim dzieciom pokazywać wartościową twórczość, kształtującą ich wrażliwość i zamiłowanie do muzyki.

Płyta jest odpowiedzią na słowa zaproszenia papieża Franciszka skierowane do młodych ludzi ze wszystkich kontynentów na XXXI Światowe Dni Młodzieży w Krakowie: „Kraków, miasto św. Jana Pawła II i św. Faustyny Kowalskiej czeka na nas z otwartymi ramionami i otwartym sercem”.

Jan Paweł II pielgrzymując po świecie zawsze spotykał się z młodzieżą. „Tych spotkań – mawiał – nauczyłem się tu, w Krakowie, od was się tego nauczyłem”. Symbolem bliskości papieża z młodymi stało się okno domu arcybiskupów krakowskich przy ulicy Franciszkańskiej 3. Młodzi wiedzieli, że tu, przy każdej wizycie Jana Pawła II w Krakowie maja wyznaczoną „nieformalną audiencję”, poza oficjalnym protokołem ale „przewidywalną”. Spotkania są świadectwem, tego, że Papież znał prawdę o młodzieży. Ukazują jak daje się porywać jej żywiołowym, spontanicznym reakcjom, ale jednocześnie zdaje sobie, że za fasadą entuzjazmu młodzi ludzie noszą w sobie trudne do rozwiązania problemy. Dlatego te improwizowane rozmowy są autentyczne.

Nagrania powstały w legendarnym Studiu S4 Polskiego Radia im. Jerzego Wasowskiego, a w rejestracji materiału wzięły udział trzy zespoły. Przede wszystkim KRAJECZKA. To dzieci w wieku lat 6-13 podrosłych tymczasem członków zespołu KRAJKA, do których dołączyły dzieci z ukraińskich rodzin poszukujących w Polsce schronienia z racji wojny. Oczywiście dzieciom w kilku utworach towarzyszą śpiewacy z zespołu KRAJKA, także z udziałem dorosłych uchodźców przed wojną. Młodym i starszym wokalistom akompaniuje kapela wirtuoza skrzypiec i rekonstruktora folkloru z Kijowa, Serhija Okhrimchuka, która od roku 2015 współpracuje z zespołem KRAJKA.

Po 5 latach wspólnego muzykowania Kożuch wydaje płytę pt. "Idzie burza". Dodatkowo, do singla promującego krążek powstaje niesamowity teledysk.

Zespół Kożuch powstał w 2011 roku jako kapela Gęsty Kożuch Kurzu jednak wraz z wydaniem pierwszej płyty postanowiliśmy skrócić nazwę do mniej akrobatycznego ortograficznie Kożucha, i oto jesteśmy. Fascynację ludowym repertuarem i nauki płynące bezpośrednio od wiejskich mistrzów łączymy z naszą wrażliwością, spontanicznością i energią.

Wykonawca: Korniki
Data Produkcji: 2012

Płyta z piosenkami dla dzieci w wieku 6-9 lat, zawierająca 12 przebojowych utworów w stylu rock&rolla z lat 50. i muzyki folk. Płyta zawiera również jako bonus utwory w wersji karaoke.

Korniki - zespół dziecięcy z Rypina, zdobywca wielu nagród na ogólnopolskich przeglądach. Dodatkowo w nagraniu wykorzystano zespół akompaniujący złożony z tradycyjnych akustycznych instrumentów.

Dziecięcy zespół „Korniki” tworzą dzieci z Rypina i okolic w wieku 6 - 13 lat, które regularnie ćwiczą swój warsztat wokalny pod okiem Czarka Kubackiego. Wielokrotnie brały udział i zdobywały nagrody w konkursach wojewódzkich, ogólnopolskich i międzynarodowych.
Po sukcesie pierwszej płyty, wydanej również przez Polskie Radio, zespół przystąpił do pracy nad drugim albumem.

"Waltornium" to kontynuacja serii płyt z moją autorską muzyką inspirowaną snami z dzieciństwa. To poszukiwanie ich atmosfery, nieprawdopodobnego spokoju i bezpieczeństwa. Obszarem formalnym pozostaje klasyczny Eno’wski ambient. Jego “Discreet Music” stał się paradygmatem dla większości tej muzyki. Osadzone w estetyce Barokowej muzyki klasycznej, "Waltornium" zrealizowane zostało na akustycznych brzmieniach wirtualnych programu EAST/WEST, LOGIC AUDIO.

Prezentujemy dziewiątą płytę z serii „Koncerty w Trójce”, z zapisem koncertu Pawła Królikowskiego i jego Gości, który odbył się 26 maja 2013 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. A. Osieckiej.
Na albumie można usłyszeć piosenki z autorskim tekstami Pawła Królikowskiego oraz muzyką znakomitych kompozytorów, w wykonaniu Autora i znanych aktorów (ale nie tylko), z którymi Artysta spotykał się m.in. na planie filmowym oraz na deskach teatru. W wyniku tych spotkań powstawały, nie zawsze nazwane, wrażenia, nastroje i emocje, a to co było artystycznym, nieokreślonym, uczuciem stało się dla P. Królikowskiego inspiracją, na kanwie której powstały teksty jego piosenek. Autorami muzyki do tekstów Pawła Królikowskiego są: Krzesimir Dębski, Zygmunt Konieczny, Jerzy Satanowski, Wojciech Waglewski, Jan Ignacy Królikowski i Jacek Piskorz.

Są w historii rock'n'rolla wykonawcy nierozerwalnie przypisani do swojego pokolenia. Są w historii rock'n'rolla płyty, których już od pierwszych taktów, słuchało się, słucha i zawsze będzie słuchało sercem, pamiętając ten pierwszy raz. Nawet po trzydziestu latach! Zawsze poczujemy ten sam dreszcz i pewność, że to moje i nie oddam nikomu. Wartością takich płyt i to bezcenną jest przekaz! Dla mojego pokolenia rocznik 62 takim wykonawcą i taką płytą jest Brygada Kryzys z jej czarnym albumem. Nigdy nie grali czysto. Zawsze coś nie domagało i nigdy nie chodziło tu o miłe dla ucha muzyczne subtelności, aranżacyjne smaczki czy realizacyjne, nowatorskie popisy magów konsolety. Przekaz miał być bardzo prosty i na wieki: nie zgadzamy się na to co dostajemy od świata polityki i mamony. Byłem na tym koncercie w Trójce. Byłem też trzy dekady wcześniej na koncercie w Remoncie. Słuchałem ,,Centrali" i pomyślałem, że ciągle czekamy na sygnał, choć dziś na inny niż wtedy. Słuchałem ,,Fallen Fallen is Babylon" i pomyślałem, miał upaść, a nie upadł. Jest jeszcze potężniejszy, niż był kiedykolwiek. Słuchałem ,,To co czujesz, to co wiesz" i pomyślałem, patrząc wokół, że większość szuka aktualnej odpowiedzi. Szuka prawdy, którą kiedyś znali. Stali w bezruchu. Tak jak ja. Ja swoją znalazłem. Mało tego, dotarło do mnie, że nigdy jej nie zgubiłem. Poczułem się dobrze. Reszta niech szuka. Po to są takie płyty.