Muzyka

Dziś już raczej tak się nie gra, a na pewno trudno usłyszeć tak grających muzyków na żywo.

Wśród wykonawców znalazły się same gwiazdy wczesnych lat sześćdziesiątych: amerykański mistrz klarnetu Albert Nicholas i  Emil Mangelsdorff Swingtet w nagraniach, Elizabeth Charles, Orkiestra Zygmunta Wicharego, Jeanne Johnstone – Schiele, Oktet Jerzego “Dudusia” Matuszkiewicza, Big Band Jana Tomaszewskiego i New Orleans Stompers.

Jazz Jamboree’62 vol. 2  to szósta  płyta z serii Polish Radio Jazz Archives stanowiąca drugą cześć  festiwalowej kroniki.  Znalazły się na niej nagrania Kwintetu Andrzeja Kurylewicza, tria węgierskiego pianisty Atilli Garaya z czeskim basistą Janem Arnetem i Andrzejem Zielińskim na perkusji, dwa wokalne standardy zaśpiewane przez Wandę Warską z towarzyszeniem Tria Wojciecha Karolaka, gdańskiego BigBandu Jana Tomaszewskiego, Swingtetu Jerzego Matuszkiewicza, jak również wulkanu energii New Orleans Stompers i radzieckiego Vadim Sakun Sekstet .

Wiesław Wysocki jest jednym z najbardziej zapracowanych muzyków w Polsce. Multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer. Dźwięki jego saksofonów, klarnetów, fletu, fortepianu usłyszeć można od lat na płytach wielu wykonawców, w kinach, w teatrach muzycznych i niemal wszystkich salach koncertowych i klubach w Polsce.

Wiktor Wysocki, syn Wiesława, jeździł ze swoim tatą na każdą możliwą imprezę muzyczną jeszcze zanim zaczął chodzić do szkoły. Dziś, będąc w trakcie zdawania matury kiedy album „Jazz dla młodego” trafia do słuchaczy, jest już też multiinstrumentalistą, grając (co zrozumiałe) na tych samych instrumentach, co ojciec, ale także na perkusji.

Sławek Wierzcholski, jeden z tuzów polskiej sceny bluesowej i autor kilkuset tekstów, od 40. lat lider zespołu „Nocna Zmiana Bluesa”, potrafi też udatnie napisać teksty do piosenek, tylko w założeniu, dla dzieci. Taki świat widziany okiem sześciolatka z doświadczeniem gościa w wieku sześćdziesiąt plus.

Piotr Zubek jest jednym z najbardziej niezwykłych wokalistów tuż po dwudziestce. Ma charakterystyczny w brzmieniu głos o wielkiej skali, po której porusza się z dużą swobodą. Przy okazji cechuje go, zupełnie niecharakterystyczne dla jego pokolenia, zamiłowanie do melodii.

Alternatywni, (jeszcze) bez kontraktów i fonograficznego debiutu. Bez kompleksów, pozerstwa i doświadczeń w tzw. branży. Z garaży, piwnic i płyt demo. Polskie Radio i autor trójkowej audycji "Offensywa" - Piotr Stelmach - z radością przedstawiają kolejne utwory młodych, głodnych sukcesu Artystów!

Piotr Sałajczyk wielokrotnie nagradzany pianista i kameralista, a także ceniony pedagog, zaliczany do grona najwybitniejszych polskich wykonawców swojej generacji, zainteresował się twórczością Mieczysława Weinberga przy okazji zbliżania się setnej rocznicy urodzin kompozytora. Jedną z pasji Sałajczyka, który ma na koncie wiele prawykonań muzyki najnowszej, jest przywracanie salom koncertowym twórczości kompozytorów nieco zapomnianych.

Sonaty Mieczysława Weinberga na tyle zainspirowały Piotra Sałajczyka, że w roku 2019 włączył na stałe do swojego repertuaru koncertowego siedem spośród nich. Powołał też do życia Weinberg Trio, które oprócz niego tworzą skrzypek Szymon Krzeszowiec i wiolonczelista Arkadiusz Dobrowolski. Panowie koncertują wspólnie do dziś.

Piotr Moss - kompozytor; ur. 13 maja 1949, Bydgoszcz. Studiował kompozycję u Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1972. W latach 1976-77 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, uzyskując tam nagrodę Stowarzyszenia Przyjaciół Lili Boulanger za całokształt twórczości. 

Utwory Piotra Mossa były wykonywane w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Afryce Południowej. Od 1993 kompozytor współpracuje z pisarzem Jeanem-Louisem Bauerem. Razem stworzyli m.in. melodramat Ugui na recytatora i orkiestrę (1993), oratorium Gédéon (1996), dwie opery kameralne: Karla (1996) i Les Ailes de Jean-Pierre (1997), cykl pieśni na tenor i orkiestrę De l’amour... (1994) a ostatnio utwór wokalno-instrumentalny „La Malédiction de Noémia” (2005). Od 1981 Piotr Moss mieszka w Paryżu.

Jego twórczość jest niezwykle obfita i różnorodna. Obejmuje wszelkie gatunki utworów, z wyraźnym nurtem muzyki filmowej i teatralnej, dominującym w jego wcześniejszej twórczości, ale obecnym i dzisiaj, choć na dalszym planie.
Przełomowe znaczenie w biografii Piotra Mossa miał kontakt kompozytora z Nadią Boulanger. Studia u niej spowodowały wzrost zainteresowania Mossa muzyką autonomiczną. Jego utwory charakteryzują się dużą swobodą w wykorzystywaniu rozmaitych technik kompozytorskich, sięganiu do tradycji i stosowaniu nowoczesnego języka muzycznego. Czasami stosuje cytaty z dzieł obcych i własnych.

Emocja muzyki Piotra Mossa jest z ducha romantyczna, kompozytor podkreśla zresztą związki swojej twórczości z romantyzmem i neoromantyzmem mówiąc o humanistycznym aspekcie komponowanej przez siebie muzyki, przez co należy zapewne rozumieć jej przystępność i unikanie częstej wśród współczesnych twórców hermetyczności.

„Wodecki jazz” to bardzo ciekawy muzycznie, przyjemny dla ucha projekt Piotra Barona – utytułowanego muzyka jazzowego i aranżera.

Stanisław Rybarczyk, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju złożył Piotrowi Baronowi takie zamówienie – Moniuszko na jazzowo – pod koniec 2012 roku właśnie. Artysta entuzjazmu nie okazał, co Rybarczyk teraz opisuje w tekście na płycie. Ostatecznie jednak Baron, zainspirowany słynnym wydawnictwem „Legrand Jazz”, powstałym pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia, dwa i pół roku przed urodzeniem naszego znakomitego jazzmana, zmierzył się z tematem. Rybarczyk pisze, że jazzowy koncert podczas Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie, w sierpniu 2013 roku był „strzałem w dziesiątkę”, a publiczność „odjechała”.

Na fali niesłabnącej popularności przedwojennych piosenek, które przetrwały próbę czasu i zmieniających się upodobań muzycznych kolejnych pokoleń Polaków, Polska Filharmonia Kameralna Sopot pod batutą maestro Wojciecha Rajskiego oddaje w Państwa ręce nowe wydawnictwo – tym razem dedykowane twórczości Henryka Warsa i Władysława Szpilmana.

Kilkuletnia kooperacja sopockich filharmoników z cenionymi wykonawcami zaowocowała kolejnym wspólnym projektem. Do nagrania albumu Wojciech Rajski zaprosił znanych ze wspólnych koncertów i poprzednich wydawnictw solistów: Joannę Knitter (śpiew), Wojciecha Staroniewicza (saksofon tenorowy, saksofon sopranowy), Artura Jurka (fortepian, aranżacje), Romana Ślefarskiego (perkusja) i Janusza „Macka” Mackiewicza (kontrabas).

Duet autorski Jeremi Przybora – autor tekstów i Jerzy Wasowski – kompozytor pojawił się ze swoim Kabaretem w Telewizji Polskiej, wkrótce po jej powstaniu, jesienią 1958 roku. Przez kolejne osiem lat twórcy regularnie dostarczali widzom znakomitą rozrywkę, snując opowieści, sami wykonując swoje utwory oraz zapraszając do ich wykonania wschodzącą elitę polskich aktorów: Kalinę Jędrusik, Barbarę Krafftównę, Aleksandrę Śląską, Krystynę Sienkiewicz, Irenę Kwiatkowską, Wiesława Michnikowskiego, Mieczysława Czechowicza, Wiesława Gołasa, Edwarda Dziewońskiego, Bohdana Łazukę i jeszcze kilkoro innych.

Płyta “Rapujące cyfry” zawiera 14 autorskich, dziecięcych piosenek.

Każda z piosenek oparta jest na innym charakterystycznym rytmie: jest tytułowy rap, boogie, reggae, swing, walc, ale też polskie rytmy – kujawiak, oberek, czy czeska polka. Płyta „Rapujące cyfry” jest pełna porywających rytmów, wpadających w ucho melodii i ciekawych tekstów, które nie jedną osobę zainspirują do muzykowania.

Dlatego można tu znaleźć również wersje instrumentalne piosenek do samodzielnego śpiewania, akordy, które ułatwią zagranie tych nieskomplikowanych utworów oraz dwie piosenki w wersji anglojęzycznej.

We wspólnym graniu i śpiewaniu jest moc! Płycie towarzyszy wydana przez wydawnictwo Pani Twardowska książka „Rapujące cyfry” z propozycjami zabaw, nutami i scenariuszem bajki muzycznej. 

Płyta “Rapujące cyfry” zawiera 14 autorskich, dziecięcych piosenek.

Każda z piosenek oparta jest na innym charakterystycznym rytmie: jest tytułowy rap, boogie, reggae, swing, walc, ale też polskie rytmy – kujawiak, oberek, czy czeska polka. Płyta „Rapujące cyfry” jest pełna porywających rytmów, wpadających w ucho melodii i ciekawych tekstów, które nie jedną osobę zainspirują do muzykowania.

Dlatego można tu znaleźć również wersje instrumentalne piosenek do samodzielnego śpiewania, akordy, które ułatwią zagranie tych nieskomplikowanych utworów oraz dwie piosenki w wersji anglojęzycznej.

We wspólnym graniu i śpiewaniu jest moc! Płycie towarzyszy wydana przez wydawnictwo Pani Twardowska książka „Rapujące cyfry” z propozycjami zabaw, nutami i scenariuszem bajki muzycznej. 

Płyta jest zapisem koncertu zagranego w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej, który stanowi podsumowanie trasy koncertowej Wojtek Pilichowski Band.

Wojtek Pilichowski Band – „Fair of Noise – koncert w Trójce” -  to dziesiąta, solowa płyta  najbardziej rozpoznawalnego polskiego basisty na świecie – Wojtka Pilichowskiego.

Wirtuozerskie, porywające solowe partie lidera, znalazły znakomite oparcie w grze młodych muzyków: gitarzysty Artura Twarowskiego, Tomasza Świerka grającego na instrumentach klawiszowych, Leny Romul – saxofon, ewi, śpiew, perkusisty Tomasza Mądzielewskiego. Utwory wykonane podczas koncertu przedstawione zostały w nowych, często zaskakujących aranżacjach. Niejednokrotnie łączone ze sobą tworzą nową, niespotykaną jakość. Niepowtarzalna atmosfera Studia im. Agnieszki Osieckiej udzieliła się muzykom jak i publiczności – te emocje udało się uchwycić na tym wydawnictwie, co czyni je ważną pozycją w katalogu każdego fana muzyki.

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

Rockowo, biesiadnie i refleksyjnie. Do tańca i pod rozwagę. Satyrycznie i lirycznie. Nowy album PIERSI uszczęśliwi fanów i rzuci wyzwanie niedowiarkom. 

PIERSI jakie są, każdy słyszy. Od ponad czterdziestu lat w jaskrawych kolorach i ironicznie opisują absurdalną polską rzeczywistość, a zgodnie z zasadą, że nie samą satyrą człowiek żyje, tworzą też piosenki do tańca i gromadnego śpiewania w sytuacjach nieformalnych (a nawet całkiem luźnych).

„Piersi i Przyjaciele 2” to 17 premierowych utworów zróżnicowanych stylistycznie, w tym hit lata ”Bałkanica” cieszący się stale rosnącą popularnością (ponad 11 milionów odsłon w systemie YouTube!).

Nowy album to także nowy wokalista odużej charyzmie – Adam Asanov oraz goście, przyjaciele zespołu: Łukasz i Paweł Golec, Jacek „Dżej Dżej” Jędrzejak (Big-Cyc, Czarno-Czarni), Andrzej Nowak(TSA, Złe Psy), Tomasz „Lipa” Lipnicki (Illusion, Lipali), Rafał „Jezioro”Jezierski (były muzyk i współzałożyciel grupy Piersi), zespół Trebunie-Tutki.

Jak mówi Adam Asanov: „Album „Piersi i Przyjaciele 2” to piosenki o bardzo różnych stylistykach zarówno muzycznych jak i tekstowych . To melodyjne utwory,często zahaczające o pastisz, ale również publicystykę. Momentami jest bardzo ostro, bywa też biesiadnie i tanecznie, a także chilloutowo i refleksyjnie.Płytę otwiera piosenka „Bałkanica”, której popularność przerosła najśmielsze oczekiwania zespołu, a zamyka utwór instrumentalny „Smooth Pigułka”.”

Jest to reedycja pierwszej płyty zespołu Perfect, który ukazał się na rynku  w pamiętnym  1981 roku – roku niepokojów społecznych i rosnącej świadomości nieuchronnych zmian.  Płyta „Perfect”  była protestem przeciwko ówczesnej rzeczywistości i stanowiła  głos pokolenia.

Zarejestrowane nagrania - pomimo upływu lat nadal brzmią świeżo i energetycznie.  Kultowy dla pokolenia 50-latków, tzw. "biały album” zespołu, nagrywany był podczas dwóch sesji  w studiu M1 na Myśliwieckiej (obecnie Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. A. Osieckiej) przez Wojtka Przybylskiego i Jarka Regulskiego. Zespół nagrywał, a następnie koncertował w składzie: Zbigniew Hołdys, Grzegorz Markowski, Ryszard Sygitowicz, Zdzisław Zawadzki, Piotr Szkudelski.

Reedycja płyty nagranej z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej. Znane i niezwykle popularne utwory, m. in. : "Autobiografia", "Nie płacz Ewka", "Chcemy być sobą", "Niepokonani" w aranżacjach wybitnych muzyków: Wojciecha Karolaka, Jana Kantego Pawluśkiewicza, Adama Sztabę, Wiesława Pieregorólkę, Piotra Siejkę. Nowe brzmienie Perfectu.

Jeden z najsłynniejszych albumów w historii polskiego rocka, otoczony legendą, ponadczasowy. Wyczekiwana przez fanów reedycja brzmi i wygląda perfekcyjnie.

Dwie płyty analogowe zostały opakowane w lśniącą lakierem podwójną kopertę typu gatefold, a w środku znalazło się miejsce na długi wspominkowy tekst. Ikoniczny front okładki - z jaskrawo zielonym logotypem zaprojektowanym przed Edwarda Lutczyna - prezentuje się oszałamiająco.

A muzyka…

„Muzyka” to nowa, niezwykle kolorowa płyta zespołu Perfect, ukazująca pełnię możliwości gitarowego akustycznego grania, wzbogacona wyjątkowym brzmieniem gości takich jak Henryk Miśkiewicz (saksofon), Andrzej Jagodziński (instrumenty klawiszowe).

Na płycie usłyszymy wspaniałe kompozycje Darka Kozakiewicza, Piotra Urbanka, Grzegorza Markowskiego, Sebastiana Piekarka - zarówno te rockowe, energetyczne, jak i charakterystyczne dla zespołu ballady. Całości dopełniają teksty zaprzyjaźnionych od lat z zespołem autorów, a przysłowiową kropką nad i jest okładka płyty, której autorem, zgodnie z tradycją, jest Edward Lutczyn.

Najsłynniejsze nagranie koncertowe w historii polskiego rocka. Ponad 40 lat po premierze do sklepów trafia dwupłytowe, winylowe wznowienie drugiego albumu Perfectu.

Październikowy wieczór ’82. Na dworze ciemna i zimna noc stanu wojennego, a w warszawskim klubie Stodoła blask i żar. Gra zespół Perfect w pierwszym, legendarnym składzie: na gitarach Zbigniew Hołdys i Andrzej Urny, na gitarze basowej Andrzej Nowicki, na perkusji Piotr Szkudelski. Przy mikrofonie Grzegorz Markowski, do niedawana obiecujący aktor teatralny, dziś bóg rocka, spocony, z obnażonym torsem, owijający sobie publiczność wokół palca.

Po przerwie wymuszonej przez komunistyczne władze był to pierwszy koncert zespołu, którego słuchała cała Polska. Nakład debiutanckiego albumu z niezapomnianą białą okładką sięgnął trzystu tysięcy egzemplarzy. W radiu tej muzyki nie można było usłyszeć, ale grało się ją na każdej prywatce, aż do zdarcie płyty. Posłuchać jej na żywo było marzeniem każdego nastolatka.

„Był to nasz pierwszy koncert po wielomiesięcznej przerwie wywołanej stanem wojennym.” (Zbigniew Hołdys)

Prezentujemy album „LIVE” – pierwszą koncertową płytę zespołu Perfect, z nagraniami zarejestrowanymi podczas pamiętnego koncertu, który odbył się podczas stanu wojennego, w październiku 1982 r. w warszawskim klubie Stodoła. Jest to  drugi (po „Białej Płycie”) album z serii reedycji płyt gramofonowych, z nagraniami stworzonymi przez Redakcję Nagrań Muzyki Rozrywkowej Polskiego Radia.

Album składa się z płyty CD, zawierającej po raz pierwszy publikowany, cyfrowy, współcześnie opracowany zapis dźwięku z oryginału płyty długogrającej oraz utworów bonusowych, które nie ukazały się na oryginalnej płycie winylowej.

Po czterech latach zespół Perfect powraca z nową studyjną płytą. Album zatytułowany „DaDaDam” ukazała się na rynku 9 czerwca. Zawiera dwanaście przebojowych kompozycji z doskonałymi tekstami znakomitych autorów (Jacek Cygan, Wojciech Waglewski, Bogdan Loebl, Andrzej Mogielnicki Robert Gawliński). Ponadczasowe ballady, a także kawał gitarowego rockowego brzmienia. Album, na który z pewnością warto było czekać, bo to Perfect w najlepszej formie!

Kolejna płyta z serii Artyści Janowi Pawłowi II w hołdzie wydana wspólnie przez Polskie Radio oraz Stowarzyszenie Muzyki Chrześcijańskiej Gospel. Repertuar z tego albumu został zaprezentowany podczas  telewizyjnego koncertu, upamiętniającego czwartą rocznicę śmierci Jana Pawła II,  transmitowanego 2.04.209 roku z Katedry w Zamościu przez Program 1 TVP. 

Po "Nieszporach" , "Psalmach" i "Hymnach" na tegoroczny rocznicowy koncert i płytę złożyły się hymny ku czci patronów Europy i Polski. Teksty utworów są zaczerpnięte z brewiarza, a muzykę napisali współcześni polscy kompozytorzy, którzy jednocześnie dobrali solistów do  wykonania hymnów. W nagraniu całości wzięła udział Orkiestra Symfoniczna im. K. Namysłowskiego w Zamościu pod dyrekcją Tadeusza Wicherka oraz Zespół Muzyki Dawnej Cappella Gedanensis w Gdańsku pod dyrekcją Aliny Kowalskiej-Pińczak.

Kilkadziesiąt lat na scenie, kilkanaście płyt, dziesiątki przebojów, wyrazisty image... to Janusz Panasewicz jakiego znamy z zespołu Lady Pank. Pierwszy solowy album, zatytułowany po prostu „Panasewicz” odsłonił trochę inne oblicze artysty, natomiast drugi zaskoczył wielu i to w pozytywnym znaczeniu tego słowa.

Płyta zawierająca fragmenty "Pamiętnika z Powstania Warszawskiego" Mirona Białoszewskiego do muzyki Mateusza Pospieszalskiego.

Jest to autorski pomysł reżysera Jerzego Bielunasa, który po kilku latach starań uzyskał zgodę spadkobierców praw autorskich wybitnego polskiego poety, aby dokonać skrótów - redakcji i adaptacji scenicznej "Pamiętnika.." W efekcie powstał zbiór scen poetycko muzycznych ukazujący tragedię walczącego miasta i  kolejne etapy jego agonii.

Całość ma  formę  wstrząsającej muzyczno-teatralnej narracji opisującej koszmar codziennej egzystencji setek tysięcy ludzi uwięzionych  w burzonym, płonącym mieście. Muzyczne obrazy zawierające opis tragedii Warszawy, poprzez nowoczesną szatę dźwiękową, nabierają uniwersalnego znaczenia - stają się opowieścią o tragedii każdej wojny, każdego aktu ludobójstwa,  o okrucieństwie współczesnej historii  i cierpieniu niewinnych ludzi.

Poszczególne części utworu układają się w ponadczasową opowieść o nienawiści , wojnie i przemocy, o agresji, aktach terroru, o lęku i zastraszeniu, niepewności cywilów żyjących we współczesnych miejscach konfliktów. 

Świąteczny czas, świąteczne piosenki i świąteczny sposób, by cieszyć się muzyką. Kabaret OT.TO z dumą przedstawia swoją szczęśliwą - trzynastą i pierwszą zarazem! - płytę.

Dawno temu, za górami, za lasami… Fonograficzny debiut Kabaretu OT.TO (kaseta „Faux-Pas” z 1992 r.) ukazał się w czasach, gdy zapatrzeni w przestarzałe dziś nowinki XX wieku wynosiliśmy do piwnic i na strychy pudła z trzeszczącymi i szumiącymi płytami gramofonowymi.
A przecież to najpiękniejszy i najszlachetniejszy z nośników dźwięku: nieporęczny, za to angażujący uwagę i zmysły słuchacza.
Na szczęście, po latach winyle wróciły do łask.

Ryszard Makowski wrócił do Kabaretu OT.TO w 2022 roku. Nikt chyba nie przypuszczał, że po ponad dwudziestu latach ci trzej: Wiesław Tupaczewski, Andrzej Tomanek i Ryszard Makowski znów staną wspólnie na scenie i razem będą pracować w studio nagraniowym. A jednak!

Otrzymujemy od Kabaretu OT.TO dziesięć zupełnie nowych piosenek, które zespół uzupełnił swoimi wakacyjnymi przebojami, znanymi dobrze utworami „To już lato” i „Wakacje”, a jako bonus na płycie pojawia się kultowa „Zasmażka”. Problemem twórców było wybranie tych dziesięciu spośród znacznie większej liczby propozycji przygotowanych muzycznie przez cały zespół i z tekstami, które wyszły spod piór Ryszarda Makowskiego i Wiesława Tupaczewskiego.

„Orkiestra Podróżniacy powstała w 2023 roku przy Ogniskach Muzyki Tradycyjnej w Zdziłowicach i Goraju, prowadzonych przez Fundację Piszczałka.

Zespół kontynuuje przeszło stuletnią już tradycję roztoczańskich orkiestr dętych, grając starodawny repertuar taneczny, marszowy i obrzędowy. W orkiestrze gra obecnie 21 młodych muzykantek i muzykantów w wieku od 9 do 15 lat, pochodzących ze Zdziłowic, Latyczyna, Chrzanowa, Wólki Batorskiej, Zagród i Sułowca. Tradycyjnego repertuaru uczą się od starszych orkiestrantów ze słynnych Orkiestr Dętych ze Zdziłowic i Goraja.

Podróżniacy są laureatami Ogólnopolskiego Konkursu Kapel i Śpiewaków w Kazimierzu, konkursu “Muzyczne Źródełko” organizowanego przez Radiowe Centrum Kultury Ludowej i konkursu “Stara Tradycja” Festiwalu Wszystkie Mazurki Świata.

Na ich debiutanckiej płycie usłyszycie m.in. tradycyjne polki, oberki, podróżniaki, foxtroty i walce, ale też kolędę, marsz, kołysankę, pieśni maryjne, legionowe i żniwne. “Chodźwa!” to podróż przez sezon z życia młodego orkiestranta – materiał podzielony jest na poszczególne pory roku, w których granie do tańca przeplata się ze świętami i sytuacjami z obrzędowego kalendarza. Towarzyszymy Podróżniakom w ich muzycznej codzienności, w której czasami na granie trzeba wstać wcześnie rano w zimowy mróz, innym zaś razem trąbić do późnych godzin w gorącą letnią noc.

Płyta Samuel Ramey Live to obszerne fragmenty koncertu, jaki odbył się 5 grudnia 2008 roku w Auli Uniwersyteckiej w Poznaniu. W programie znalazły się m.in. najpiękniejsze arie z oper Charles'a Gounoda, Arrigo Boito i Giuseppe Verdiego. Artyście towarzyszyła Orkiestra Filharmonii Poznańskiej pod batutą jednego z najbardziej obiecujących młodych dyrygentów - Łukasza Borowicza. Jest to pierwsza w historii płyta, jaką Samuel Ramey nagrał z polskimi artystami. A w swoim dorobku ma już ponad 80 albumów zarejestrowanych dla największych wytwórnii fonograficznych świata.

Opole łączy pokolenia. Opole lansuje mody i kreuje trendy. I dlatego to nie jest tylko album wspomnień. Są tu piosenki, na których wychowywali się nasi rodzice, utwory, które nuciliśmy i nucimy od lat, i te współczesne, dopiero przez nas odkrywane. A nawet piosenki zupełnie nieznane, które swoją premierę będą miały na tegorocznym festiwalu!

Pierwszą płytę zatytułowaliśmy „Będzie zabawa” i mamy nadzieję, że sprawdzi się w  rozrywkowych momentach życia. Druga nosi tytuł - „Rzuć wszystko co złe”, jest odrobinę nostalgiczna, refleksyjna – na dobre i na złe… Dwa krążki, a na nich -  przeszłość, teraźniejszość i przyszłość polskiej piosenki.

Opole 2015 – album 3CD – Muzyczna Biografia. 90 lat Polskiego Radia. Utwory, które przywołają najpiękniejsze wspomnienia. Wśród wykonawców m.in.: Ewa Demarczyk, Anna German, Violetta Villas, Irena Santor, Ewa Bem, Lady Pank, Tilt, De Mono, Perfect, Maanam, Edyta Bartosiewicz, Zakopower.

„Porywamy Państwa w najbardziej sentymentalną podróż świata. Piosenki, które wpisały się w biografie nasze i wielu poprzednich pokoleń poprowadzą nas przez lata. I chociaż, jak śpiewa Irena Santor „Tych lat nie odda nikt”, to jednak mamy nadzieję, że te utwory przywołają  najpiękniejsze wspomnienia, a może zachwycą również i tych, którzy usłyszą je po raz pierwszy. To będzie naprawdę przebojowa podróż. Naszą Muzyczną Biografię rozpoczynamy w latach pięćdziesiątych i prowadzimy do współczesności. W tym czasie zmieniło się wszystko, również w piosence, a jednak każdy z tych utworów obronił się. Posłuchajcie i przekonajcie się sami. Naprawdę polecamy.”

Krążek „O³” specjalne znaczenie ma dla perkusisty zespołu OMEN, Pawła Buczmy. Kiedy w 2018 roku, po jednym z koncertów, zupełnie zdrowego człowieka karetka na sygnale odwoziła do szpitala, nikt nie mógł przypuszczać, że przez kolejne cztery miesiące muzyk „jedną nogą będzie po tamtej stronie”, a przez następny kwartał lekarze będą robić, co w ich mocy, by w grudniu, o kulach mógł wyjść na Święta do domu. Ostatnia rzecz, o której wtedy sam sądził, to że jeszcze kiedykolwiek weźmie do rąk pałeczki i siądzie za bębnami.

„Warschauer Strasse” to album polskiej wokalistki jazzowej i kompozytorki, Oli Błachno.

Stworzyła ona muzyczną opowieść o dwóch miastach, ludziach, podróży i wolności, która jest motywem przewodnim całego projektu. Synonimami wolności w projekcie są: stacje kolejowe (oraz stacje metra), motyw podróży, dwa miasta bliskie sercu artystki (Berlin i Warszawa) oraz jazz, który zarówno historycznie jak i dzisiaj, wraz ze swoją improwizacją, uważany jest za muzykę wolności.

Artystka inspirowała się muzyką industrialną, popularną w I połowie XX wieku (odgłosy lokomotyw, pociągu). Imitacje odgłosów podróży nie są jednak kluczowym elementem projektu. Ta muzyka to uniwersalna historia o człowieku, dla którego podróż jest możliwością i pretekstem do przemyśleń, refleksji i wspomnień, a nade wszystko zajrzenia w głąb siebie. Każda z kompozycji posiada swoją myśl przewodnią połączoną luźno z tematyką wolności, która, co ważne, jest daleka od polityki uprzedzeń, ideologii. Utwory noszą nazwy wybranych stacji warszawskiego i berlińskiego pociągu/metra, np. Alexanderplatz, Nowy Świat-Uniwersytet, Praga, Warschauer Strasse, Warszawa Centralna.

Natalia Nykiel szturmem wdarła się̨ na muzyczną scenę. Po premierze jej debiutanckiej płyty „Lupus Electro” jasnym stało się, że właśnie takiego głosu w Polsce brakowało, a miliony odsłon jej teledysków oraz frekwencja na koncertach potwierdziły rokowania krytyków, że Nykiel zapełnia trwającą od wielu lat na rodzimym rynku lukę – nie oglądając się na obowiązujące trendy otworzyła nowy, od dawna wyczekiwany rozdział na gruncie polskiego electro popu.

Wielki powrót Włodzimierza Nahornego! Legendarny kompozytor i pianista oraz wszechstronna Nula Stankiewicz wspólnie stworzyli ponadczasowy album, w którym jazz harmonijnie łączy się z najczystszą poezją.

Włodzimierz Nahorny - dobry duch sceny muzycznej i jeden z tych, którzy stworzyli nieśmiertelny kanon polskiej piosenki.

Nula Stankiewicz - wokalistka o subtelnym, lirycznym głosie, a zarazem dziennikarka radiowa, miłośniczka piosenki literackiej, od lat popularyzująca twórczość Jonasza Kofty, Agnieszki Osieckiej i Jana Wołka.

Wspólnie nagrali album „Bliskość ciszy” - swoisty wybór najpiękniejszych utworów Nahornego, wzbogacony premierową kompozycją do słów Ewy Lipskiej. Towarzyszą im znakomici jazzmani: kontrabasista Paweł Pańta i perkusista Sebastian Frankiewicz.