Muzyka

Ten dwupłytowy album, na który nagrania Andrzej Ratusiński wybrał osobiście, stanowi najwszechstronniejszą chyba prezentację sztuki pianistycznej artysty występującego przez lata w najbardziej prestiżowych salach koncertowych Europy, nierzadko u boku takich dyrygenckich sław, jak Leonard Bernstein, Herbert von Karajan czy Wolfgang Sawallich.

Na płytach znajdziemy nagrania koncertów fortepianowych J.S. Bacha, F. Mendelssohna i E. Griega, a także studyjne oraz koncertowe rejestracje prezentujące Andrzeja Ratusińskiego w roli wybitnego interpretatora solowych transkrypcji dzieł Bacha, Liszta i kompozycji Chopina. Maciej Grzybowski opisuje szczegółowo zawartość albumu kończąc słowami artysty:

Z powodów, których mogę się tylko domyślać, te nagrania przeleżały w archiwach ponad czterdzie­ści lat. To szmat czasu, w którym zmieniałem się jako człowiek i dojrzewałem jako pianista dzięki osobistym kontaktom z najwybitniejszymi muzykami ubiegłego stulecia. Proszę więc moich Słuchaczy o potraktowanie tego zapisu jako rejes­tracji archiwalnych.

Nowy album artysty, który modom się nie kłania i w którego głosie brzmią i czysta poezja, i proza nie zawsze wypełnionego poezją życia.

Najszczerszy z piewców szczerości w muzyce, nadwrażliwy twardziel, wędkarz i (były) bokser. Tak śpiewa tylko on. Tak czuje prawie każdy (ale rzadko się do tego przyznaje). Marek Dyjak, przekroczywszy jubileuszową granicę pięćdziesiątego roku życia, w pięknym stylu zrywa z własnym postanowieniem sprzed kilku lat i… nie kończy kariery nagraniowej. Jego najnowszy album - ten, którego według zapowiedzi miało nigdy nie być! - to zbiór dziesięciu nasyconych emocjami piosenek o zakrętach życia dojrzałego mężczyzny.

Na swojej nowej płycie, nagrywanej podczas kilku sesji w studiu Cavatina w Bielsku-Białej, Dyjak zaśpiewał teksty Ernesta Brylla, Jana Kondraka, Jacka Kleyffa, Mariana Hemara, Artura Majewskiego i Jacka Musiatowicza. Piosenki skomponowali Przemysław Gintrowski, Marek Tarnawski, Michał Lorenc, Bolesław Horowicz, Piotr Mikołajczak, Mateusz Kołakowski, Artur Majewski i Jacek Musiatowicz.

Trzypłytowy album stanowi precyzyjnie skomponowaną przez artystę antologię - zawiera największe kreacje artystyczne Bernarda Ładysza:

CD1 zawiera największe kreacje operowe, m.in. arię Skołuby ze Strasznego dworu Moniuszki, scenę śmierci z Borysa Godunowa Musorgskiego oraz pieśni Moniuszki, Noskowskiego, Schuberta, Niewiadomskiego i innych.

CD 2 to najpiękniejsze polskie kolędy, pieśni dla matki (m.in. Nie zobaczysz matko syna Katarzyny Gertner) oraz romanse Wertyńskiego i innych twórców (m.in. Bajkał, Wołga, Wołga, Jaskółka, Był bal). 

CD 3 to piosenki i pieśni popularne (m.in. Zegar, Droga,Miasto pokoju, Zielone lata oraz przeboje musicalowe: m.in. Południowy Pacyfik,  Gdybym był bogaczem).

„Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki nagrane przez Chór Polskiego Radia pod kierownictwem Agnieszki Budzińskiej-Bennett to ogromne przedsięwzięcie wydawnicze - promujące najznakomitszą polską muzykę dawną. Do projektu zaproszeni zostali wybitni muzycy z kraju i zagranicy, specjalizujący się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora. Wydawnictwo to – poza ogromną wartością muzyczną ma także na celu przybliżenie piękna i bogactwa dawnego języka polskiego.

W booklecie albumu poza wnikliwymi opisami merytorycznymi znajdują się teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi. Chór Polskiego Radia będzie realizował ten projekt etapami do 2020 roku, wydając w sumie 5 albumów dwupłytowych obejmujących całość „Melodii na psałterz polski”.

Z okazji jubileuszu 70-lecia istnienia Chór Polskiego Radia rozpoczął unikatowy i spektakularny projekt - nagranie pięciu albumów dwupłytowych zawierających „Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki, z piękną staropolszczyzną Jana Kochanowskiego.

Kierownictwo artystyczne nad całością objęła Agnieszka Budzińska-Bennett - założycielka słynnego, międzynarodowego zespołu Peregrina specjalizującego się w muzyce średniowiecza. Do projektu zaprosiła wybitnych instrumentalistów z kraju i zagranicy, specjalizujących się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy renesansowy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora, ogromnie istotne dla kultury polskiej.
Oddajemy w Wasze ręce drugi album (vol. 3 i 4), zawierającego Psalmy dziękczynne i pokutne oraz Psalmy królewskie. W booklecie dołączonym do albumy, poza wnikliwymi opisami merytorycznymi, znajdziecie teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi.

Patronat nad albumem objął Program 2 Polskiego Radia.

Album nominowany do nagrody Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka Poważna: Album Roku Muzyka Dawna.

Na płycie „Leopold Stokowski in Poland” znajdziemy, nigdy wcześniej nie udostępnione fonograficznie, jedyne i niepowtarzalne kreacje „Bajki” Stanisława Moniuszki i „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego, a także „I Symfonii” Witolda Lutosławskiego. Co prawda ten ostatni nie był zadowolony z interpretacji utworu, ale być może niechęć kompozytora należy złożyć na karb czasu, który minął od wymyślenia i opracowania ostatecznej wersji tej jednej z pierwszych kompozycji Lutosławskiego.

Dla każdego, kto włoży ten krążek do odtwarzacza, ciekawostką będą rozpoczynające płytę zapisy dźwięków z powitania Leopolda Stokowskiego w Polsce, w maju 1959 roku i płytę kończący krótki wywiad ze Stokowskim, przeprowadzony również w maju 1959 przez Witolda Stankowskiego z Polskiego Radia, w warszawskim Hotelu Bristol.

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

Złoto i brylanty z archiwum Polskiego Radia, czyli osiem sensacyjnie odnalezionych piosenek, które w latach 1973-74 Irena Santor nagrała z Janem Ptaszynem Wróblewskim i jazzmanami.

Studio Jazzowe Polskiego Radia, z którego Jan Ptaszyn Wróblewski zrekrutował muzyków stanowiących trzon towarzyszącej Irenie Santor orkiestry, było zespołem unikalnym w skali europejskiej. Saksofonista, lider, kompozytor, aranżer i dyrygent zwykł był trzymać za ogon dwie, trzy, a nawet cztery sroki. W latach 70. Studio Jazzowe było jego poligonem, warsztatem i magazynem: konfiguracji personalnych, konwencji i pomysłów. Akompaniowało też wokalistom, choć wtedy - jak w tym przypadku - nie pod swoim dumnym szyldem, za to łącząc siły z muzykami Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.

Wspomina Irena Santor: „Współpracę z Ptaszynem i jego wspaniałymi wirtuozami i wspominam ze wzruszeniem i dumą! Ileż ja się od nich nauczyłam! Jakież to było inne! Niezwykłość naszych okołojazzowych piosenek polegała m.in. na tym, że nikt nie wymagał ode mnie, żebym śpiewała jazz. Oni grali po swojemu, a ja śpiewałam w moim stylu i jakoś to wszystko się ze sobą ładnie splotło.”

Po doskonale przyjętych, nominowanych do Fryderyka płytach "Going Away" i "Czekanie", Kraków Street Band powraca z nowym, długo wyczekiwanym albumem pt. "Dwie myśli stąd".

Materiał ten, tak jak sam zespół, jest bardzo różnorodny gatunkowo, pełen muzycznej i literackiej elegancji, pulsujący dynamiką oraz obfitujący w nieoczekiwane zwroty akcji. Słychać tu zarówno bogaty instrumentalny przepych, jak i kameralne, minimalistyczne kompozycje niemalże w dynamice szeptu. Na płycie pobrzmiewa miejski folk, jazz, blues, ale także stylowa piosenka literacka zakorzeniona w najlepszych krakowskich tradycjach.

"Dwie myśli stąd" to obowiązkowa pozycja dla wszystkich, którzy cenią sobie prawdziwą, żywą muzykę i piosenki, które zostają w sercu na dłużej.

Mieczysław Szcześniak powraca z najbardziej osobistym i międzynarodowym projektem w swojej karierze.

Album „Brothers” to wyjątkowa muzyczna podróż, w której spotykają się trzy światy — polska wrażliwość, amerykański soul i gospel oraz klimaty country i bluesa. To projekt, który przekracza granice kultur, pokoleń i gatunków muzycznych, tworząc ponadczasową opowieść o emocjach, przyjaźni i sile muzyki.

Dwupłytowy album „ Głosem Dziecka vol. 1” jest podsumowaniem pierwszej edycji  Konkursu Dziecięcych Talentów Polskiego Radia Dzieciom.

Anthony Strong - 28-letni wokalista i pianista jazzowy, który w rodzinnej Anglii jest zwany „angielską supergwiazdą new jazzu”. Śpiewa z naturalnością, z jaką oddycha, a na fortepianie gra tak naturalnie, jak śpiewa… brzmi jak skrzyżowanie popołudniowej herbatki ze szklanką whiskey.

Album Stepping Out zawiera standardy jazzowe i kompozycje oryginalne Instrumenty w bogatej aranżacji instrumentów smyczkowych i dętych. Muzyce z tego albumu towarzyszą dodatkowo dwa wideoklipy do utworów Cheek to Cheek oraz For Once In My Life.

„Anthony to imponujący pianista i wokalista. Ujął mnie natychmiast swą energią i klasą. Jest pełny pozytywnej energii, tak poszukiwanej w dzisiejszych czasach” – opinia Didiera Martina (dyrektora sekcji Jazz & Classique Naïve).

„Gypsy Love” to album, na którym spotykają się silne osobowości i odmienne muzyczne światy.

Kwintet w składzie: Roby Lakatos (skrzypce), Szymon Klima (klarnet/klarnet basowy), Robert Szaksci Lakatos (fortepian), Adam „Szabas” Kowalewski (kontrabas) oraz Grzegorz Pałka (perkusja) tworzy brzmienie pełne energii, wrażliwości i improwizacyjnej swobody.

Płyta oparta jest na autorskich kompozycjach członków zespołu — zarówno nowych, napisanych specjalnie na potrzeby sesji nagraniowej, jak i tych, które dojrzewały wcześniej na koncertach i w szufladach kompozytorów. Swoje utwory wnoszą tu m.in. Roby Lakatos, Szymon Klima, Robert Szaksci Lakatos oraz Adam Kowalewski, którego trzy kompozycje stanowią ważną część muzycznej narracji albumu. Ta różnorodność twórczych temperamentów przekłada się na materiał wyjątkowo autentyczny, wielobarwny i emocjonalny.

Album "Męskie Granie 2016" zawiera obszerny zapis pięciu koncertów z trasy z 2016 roku. Są to zapisy koncertów z Poznania, Katowic, Krakowa, Warszawy i Żywca.

Na pierwszym krążku dwupłytowego albumu znalazły się niepowtarzalne wykonania artystów takich jak Acid Drinkers, Daniel Bloom z Gabą Kulką, Brodka, Hey, Lao Che, Wojtek Mazolewski Quintet, Ørganek, O.S.T.R., Dawid Podsiadło, Krystyna Prońko z projektem Albo Inaczej, Raz Dwa Trzy z Leszkiem Możdżerem oraz Xxanaxx.

Druga płyta to zapis koncertu Męskie Granie Orkiestra 2016 – projektu stworzonego specjalnie na potrzeby trasy. W tym roku trzon MGO tworzyli Tomek Organek, Dawid Podsiadło i O.S.T.R. Na płycie nie zabrakło także gości – Orkiestrę wokalnie wspomogli Andrzej „Kobra” Kraiński i Katarzyna Figura.

Oddajemy w Państwa ręce dwupłytowy album „Męskie Granie 2017”, który jest już ósmym albumem poświęconym kultowej trasie koncertowej.

Zeszłoroczne „Męskie Granie 2016” było najlepiej sprzedającą się składanką na polskim rynku muzycznym i osiągnęła status platynowej płyty.

„Męskie Granie 2017” to album wyjątkowy, bo obejmuje wybrane utwory ze wszystkich tegorocznych koncertów. Muzyczna esencja trasy koncertowej, zamknięta w niespełna trzech godzinach. Dokumentacja szalonych emocji, energetycznych wykonań i elektrycznych dźwięków.

„Męskie Granie 2019” to dziesiąty album dokumentujący niezwykłą trasę koncertową z udziałem topowych polskich artystów.

Dekada z Męskim Graniem to mnóstwo znakomitej muzyki zagranej na żywo przed wielotysięczną publicznością. Nie inaczej było w roku 2019.

Dwupłytowy album zawiera ciekawe interpretacje klasyki polskiej i zagranicznej muzyki popularnej w wykonaniu m.in. Natalii Przybysz, duetu The Dumplings oraz zespołu Lao Che.

Znajdziemy na nim też hołd dla grupy Breakout oraz pełne energii utwory w wykonaniu Darii Zawiałow i duetu Mazolewski/Porter.

Drugą część to zapis koncertu Męskie Granie Orkiestra 2019 na czele z Katarzyną Nosowską, Tomaszem Organkiem, Igorem Walaszkiem i Krzysztofem Zalewskim.

W ich wykonaniu jeden z największych przebojów roku – „Sobie i Wam”, który stał się hymnem jubileuszowej edycji. Edycja specjalna albumu zawiera dodatkowo utwór zespołu Łąki Łan oraz wersję studyjną singla „Sobie i Wam”.

Kolorowa (i długa!) opowieść o muzycznej tradycji, czyli Kaja i Janusz Prusinowscy ożywiają piosenki, tańce i zabawy, którymi dawno, dawno temu rozbrzmiewały pola, lasy i… przytulne, wiejskie domostwa.

Prusinowscy grać na ludowych instrumentach i śpiewać w sposób możliwie bliski temu, jak robiło się to dawno, dawno temu, przez lata uczyli się od wiejskich muzykantów. Dziś sami są mistrzami, z ogromnym - liczonym nagraniami, koncertami i nagrodami - dorobkiem. I równie ogromnym wpływem na wszystkich, którzy pragną, by muzyczna tradycja nigdy nie stała się przeszłością, a była żywą częścią przyszłości.

Nieodkryty wcześniej skarb z archiwum Polskiego Radia: dwa koncerty Mieczysława Kosza na Jazz Jamboree w 1967 i 1968 r.

Niewidomy wirtuoz fortepianu zadebiutował na warszawskim święcie jazzu w 1967 r., zaledwie kilka miesięcy po przyjeździe do stolicy z Krakowa. Występując jako lider tria z Januszem Kozłowskim na kontrabasie i Sergiuszem Perkowskim na perkusji wzbudził powszechny zachwyt. Janusz Wolski, korespondent magazynu „Jazz”, relacjonował na gorąco: „Najciekawszym wydarzeniem koncertu »Nowe twarze w polskim jazzie« był występ Mieczysława Kosza. Zademonstrował on bardzo osobistą koncepcję gry, dobre wyczucie swingu, pełny, soczysty dźwięk i wielką kulturę muzyczną. Kosz wzoruje się na Billu Evansie, co w połączeniu z wielką muzykalnością dało »czysty« jazz, bez efekciarstwa i niepotrzebnych popisów.”

Złoto z archiwum Polskiego Radia, czyli pierwsze studyjne nagrania tria Mieczysława Kosza. Kilka kompozycji autorskich, popularne piosenki i… Thelonious Monk!

Pierwsze trzy utwory na nowej płycie (znane już z wydanej kilka lat temu kompilacji „Piano solo, duo, trio”) to autorskie kompozycje Kosza, zarejestrowane w radiowym studiu 28 października 1968 r. To muzyka śmiała i ponadczasowo nowoczesna, sygnalizująca wielkie artystyczne ambicje, dramaturgicznie i wykonawczo doskonała.

Kolejnych sześć utworów (umowna strona B) to zapis sesji z 2 lutego 1968 r. Zespół gra w bardziej tradycyjny, swingujący sposób. Tak Kosz uwodził słuchaczy: błyskotliwymi interpretacjami polskich i amerykańskich standardów oraz swoim numerem popisowym: arią z operetki „Das Land des Lächelns” („Kraina uśmiechu”), znaną w Polsce pod tytułem „Twoim jest serce me”.

Album ukazuje się na płycie kompaktowej, której okładkę zaprojektował Dawid Ryski.

Płyta Polskiego Radia jest drugą z serii prezentującej wcześniej niepublikowane, koncertowe i studyjne nagrania Mieczysława Kosza jako solisty, lidera własnego zespołu i sidemana.

Słodko-gorzkie tanga w wykonaniu najsłynniejszego w Polsce zespołu przedwojennej muzyki rozrywkowej.

Jan Emil Młynarski, z tych Młynarskich: śpiewak jazz bandu, wirtuoz gry na bandżoli (oryginalnej, z Myszką Miki na skórzanej membranie, odziedziczonej po legendarnym Stanisławie Grzesiuku), perkusista, muzyczny archeolog Warszawy, elitarny jazzman, zabawiacz tłumów. Jako lider Warszawskiego Combo Tanecznego i autor radiowych audycji przeszukuje archiwa, a to, co znajduje - ocala od zapomnienia.

Repertuar jego zespołu to w lwiej części  utwory z okresu międzywojennego i wcześniejsze. Piosenki z rodowodem, jak sam nazwa zespołu wskazuje, warszawskim, retro-oktet prezentuje w brzmieniu współczesnym (jeśli chodzi o kwestie techniczne) i w aranżacjach bliskich oryginalnym (gdy idzie o kwestie artystyczne). Przed blisko stu laty bawiły i wzruszały publiczność rewii, gości dansingów i bywalców podwórkowych potańcówek. Teraz bawią i wzruszają, w zasadzie, wszędzie i o każdej porze.

Opole 2015 – album 3CD – Muzyczna Biografia. 90 lat Polskiego Radia. Utwory, które przywołają najpiękniejsze wspomnienia. Wśród wykonawców m.in.: Ewa Demarczyk, Anna German, Violetta Villas, Irena Santor, Ewa Bem, Lady Pank, Tilt, De Mono, Perfect, Maanam, Edyta Bartosiewicz, Zakopower.

„Porywamy Państwa w najbardziej sentymentalną podróż świata. Piosenki, które wpisały się w biografie nasze i wielu poprzednich pokoleń poprowadzą nas przez lata. I chociaż, jak śpiewa Irena Santor „Tych lat nie odda nikt”, to jednak mamy nadzieję, że te utwory przywołają  najpiękniejsze wspomnienia, a może zachwycą również i tych, którzy usłyszą je po raz pierwszy. To będzie naprawdę przebojowa podróż. Naszą Muzyczną Biografię rozpoczynamy w latach pięćdziesiątych i prowadzimy do współczesności. W tym czasie zmieniło się wszystko, również w piosence, a jednak każdy z tych utworów obronił się. Posłuchajcie i przekonajcie się sami. Naprawdę polecamy.”

„Wodecki jazz” to bardzo ciekawy muzycznie, przyjemny dla ucha projekt Piotra Barona – utytułowanego muzyka jazzowego i aranżera.

„Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku” to najnowsza płyta Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Album zawiera zarówno wykonania koncertowe, jak również rejestracje archiwalne realizowane dla Polskiego Radia.Wszystkie powstały w latach 2015 -2019.

Rodzina Karpieli - cieśli i architektów podhalańskich to także ważny ród muzyczny. Nestor Bolesław Karpiel-Bułecka (zmarły 31.01.2017) był nie tylko wybitnym skrzypkiem, ale jako jeden z pierwszych w latach po II wojnie dokumentował muzykę na Podhalu. Sam też został kilkakrotnie zarejestrowany przez Polskie Radio, dokonując historycznego nagrania całego wesela z licznymi komentarzami oraz nagrania kompletu nut podhalańskich - również z komentarzem o niemal każdej nucie.

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, poprowadzona przez swego dyrektora artystycznego Michała Klauzę, dokonała nagrania „Nędzy uszczęśliwionej” podczas koncertu w dniu 19 września 2021 roku, w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, inaugurując swój Sezon Artystyczny 2021/2022. Partie wokalne i mówione wykonali Justyna Stępień – sopran, Justyna Reczeniedi – sopran, Sylwester Smulczyński – tenor, Robert Gierlach – bas-baryton i Wojciech Gierlach – bas. We fragmentach mówionych wziął również udział wybitny warszawski aktor, Krzysztof Wakuliński.

Koncert, którego nagranie znalazło się na pierwszej płycie, odbył się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w piątek, 13 sierpnia 2021 r. Marcie Zalewskiej towarzyszyła jazzrockowa supergrupa, składająca się ze znakomitych muzyków młodego pokolenia.

Kolędy na Boże Narodzenie i Wielkanoc, czyli wyśpiewany sercem prezent od Kai i Janusza Prusinowskich, wirtuozów i niestrudzonych ambasadorów polskiej muzyki tradycyjnej.

Pospieszalscy śpiewają (i grają) Herberta, Baczyńskiego, Norwida i innych, czyli największy rodzinny zespół w Polsce i wiersze największych polskich poetów.

Kiedy na początku lat 90. XX wieku bracia Jan, Karol, Marcin i Mateusz Pospieszalscy nagrali pierwszą płytę rodzinnego zespołu - legendarny już album z kolędami - więcej niż połowy obecnego składu Pospieszalskich nie było jeszcze na świecie. Dziś bez 15-osobowej (stan na listopad 2024) orkiestry trudno sobie wyobrazić polską scenę muzyczną. Tworzą ją wirtuozi wykształceni na polskich i europejskich muzycznych uczelniach, na co dzień grający w czołowych formacjach popowych, jazzowych, folkowych I hip-hopowych. O muzyce klasycznej nie wspominając.

Podczas jednego z regularnie zwoływanych rodzinnych zlotów-warsztatów, Mateusz Pospieszalski, jeden z nieformalnych liderów zespołu, saksofonista, kompozytor i człowiek-elektrownia, zaproponował, by przygotować album, na którym znalazłaby ujście pozamuzyczna pasja niemal wszystkich członków rodziny: czytanie wierszy.  Propozycja została przyjęta przez entuzjastyczną aklamację.

Mówi Mateusz Pospieszalski:  „To zespół, który funkcjonuje bez kalkulacji i biznes-planu, więc możemy na nikogo się nie oglądać i robić tylko to, na czym nam zależy. A ten album o dumna demonstracja naszych możliwości: jako kompozytorów i wykonawców. Ma działać na emocje, a dzięki słowom, także pobudzać intelektualnie.” 

Błędowski & Jemioła (Paweł Błędowski i Łukasz Jemioła) – dwaj autorzy utworów, tworzący dotąd na własny rachunek, postanowili połączyć siły we wspólnym muzycznym projekcie. Najpierw jako duet pod szyldem – „The Beatles Akustycznie" razem śpiewali piosenki „Czwórki z Liverpoolu", której fanami są od dziecka. W końcu nadszedł czas na autorskie piosenki nagrane od serca, na tzw. „setkę", bez „ulepszaczy smaku". Czego dowodem jest powstanie albumu „Błędowski & Jemioła", który – jak sami twierdzą zawiera „dwa głosy, dwie gitary oraz szczery i prosty przekaz". Znajdujące się na nim piosenki świetnie radzą sobie zarówno w serwisie YT jak i na platformach streamingowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że utwory "Niezwykły zwykły dzień" i "Śpiewaj mi" mają w sobie tzw. gen przeboju, gdyż świetnie sprawdzają się na antenie radiowej.

Kolejne sensacyjne znalezisko z archiwum Polskiego Radia - nigdy nie publikowane, studyjne nagranie kwartetu Jana Ptaszyna Wróblewskiego z Mieczysławem Koszem.

Rok 1968 - po spektakularnym debiucie na festiwalu Jazz Jamboree ’67 - był dla Mieczysława Kosza szczęśliwy, wypełniony sukcesami i obietnicami wspaniałej przyszłości. Niewidomy pianista koncertował i nagrywał jako lider własnego tria i rozchwytywany solista, dużo podróżował po Polsce i Europie, sporo nagrywał na potrzeby Polskiego Radia. Los zetknął go wtedy z Janem Ptaszynem Wróblewskim, starszym o zaledwie sześć lat, ale już cieszącym się ugruntowaną sławą jednego z ojców-założycieli polskiego jazzu, z ważnym artystycznym epizodem w USA. Propozycji, żeby grać w kwartecie sławniejszego kolegi po prostu nie mógł odrzucić.

Solowy recital Mieczysława Kosza, który… nigdy się nie odbył. Czterdzieści minut z improwizującym bez wytchnienia, niespełnionym geniuszem to dla słuchacza czas zachwytu i wzruszenia.

W archiwach Polskiego Radia zachowały się nagrania koncertów Mieczysława Kosza z pięciu kolejnych edycji festiwalu Jazz Jamboree: od debiutu w kameralnej sali Filharmonii Narodowej w 1967 r. po zamykający tę serię występ w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki w 1971 r. Tylko jeden z tych występów - w 1969 r. - był samodzielną prezentacją artysty. Podczas pozostałych Kosz muzykował solo zaledwie przez kilka minut. Album „Ikar. Solo na Jazz Jamboree” to próba odpowiedzi na pytanie: jak brzmiałby dłuższy, samodzielny recital Kosza, gdyby pianista kiedykolwiek zdecydował się go zagrać?

Trzy dyski  „Kabaretu pod Egidą” dokumentujące trzy różne sezony naszej kabaretowej historii, to jednocześnie poglądowa lekcja polskiego poczucia humoru. Jakie tematy poruszały publiczność, jaki nastrój panował na widowni… Bez przesady można zauważyć, że poczucie humoru od zawsze tworzyło podskórny nurt życia publicznego. Nurt prawdziwszy, bliższy realiom niż oficjalne enuncjacje mediów, polityków  a także oceny historyków. Na tym polega potęga śmiechu, że w paradoksie, w absurdalnym skrócie pokazuje prawdę. W kpinach, w ironii  przejawia się duch wolności  i niezbędny społeczeństwu ładunek optymizmu.  

Z tej okazji staraniem Redakcji Programów Katolickich Polskiego Radia powstał szczególny materiał dźwiękowy, którego głównym tworzywem jest słowo. W formie trwającego blisko półtorej godziny reportażu dokumentalnego przedstawione zostały najważniejsze dla kardynała Wyszyńskiego, ale i Kościoła oraz kraju momenty z jego wieloletniej posługi prymasowskiej.

Kardynał Stefan Wyszyński wygłaszał swoje homilie, jak również inne przemówienia, z pamięci. Jego współpracownicy je nagrywali i dokonywali transkrypcji. Dzięki temu możemy dziś wybierać z olbrzymiego, będącego w posiadaniu Instytutu Prymasowskiego, Radia Wolna Europa i Polskiego Radia, archiwum dźwiękowych wystąpień Kardynała.

Rockowo, biesiadnie i refleksyjnie. Do tańca i pod rozwagę. Satyrycznie i lirycznie. Nowy album PIERSI uszczęśliwi fanów i rzuci wyzwanie niedowiarkom. 

PIERSI jakie są, każdy słyszy. Od ponad czterdziestu lat w jaskrawych kolorach i ironicznie opisują absurdalną polską rzeczywistość, a zgodnie z zasadą, że nie samą satyrą człowiek żyje, tworzą też piosenki do tańca i gromadnego śpiewania w sytuacjach nieformalnych (a nawet całkiem luźnych).

Anna Ruttar wraca z nowym albumem. "In Between" to muzyczna opowieść o tym, co dzieje się pomiędzy

Po jedenastu latach od wydania znakomicie przyjętego debiutu Heart Made Anna Ruttar prezentuje swój drugi autorski album. In Between to płyta, która wymyka się gatunkowym definicjom. Łączy jazz, blues, world music, elektronikę, piosenkę autorską i klasyczne brzmienia w spójną, niezwykle osobistą opowieść o miejscach, w których rodzą się emocje, wspomnienia i inspiracje.

„Podwieczorek przy mikrofonie” był niezwykle popularną audycją w drugiej połowie lat 50 oraz w latach 60 i 70, prowadzoną na luzie, z dużą ilością satyry, z przebojami i z gwiazdami.

„Delicje z Podwieczorków przy mikrofonie” to zbiór 70 piosenek  zarejestrowanych, podczas kolejnych wydań programu w latach 1962 -1973, w wykonaniu jednej z gwiazd audycji - Ireny Santor.  Na płytach znalazły się pełne blasku interpretacje znanych utworów z repertuaru Artystki oraz też piękne choć całkiem zapomniane, piosenki. Zdecydowanie warto  je sobie przypomnieć. Być może to jest początek prezentacji gwiazd biorących udział w podwieczorkach…

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie we współpracy z Chórem Polskiego Radia i solistami zwieńczyła obchody Roku Moniuszkowskiego nagraniem utworów religijnych ojca polskiej opery. Na płycie znalazły się dwie Msze łacińskie Es-dur, Des-dur, a także Msza polska d-moll, dedykowana pamięci matki kompozytora. Jest to pierwsze w dziejach fonografii wydanie mszy w ich pełnej wersji.

W wasze ręce trafia płyta z mszami w wersji oryginalnej czyli na orkiestrę smyczkową, chór, solistów i organy. Każda z tych mszy jest napisana w nieco innym stylu. Moniuszko śledził trendy, które obowiązywały w muzyce europejskiej, doskonale znał twórczość Rossiniego, Donizettiego i Verdiego, potrafił elementy tych trendów połączyć, czerpać z nich i wypracować własny muzyczny styl. Dzięki niezwykłemu zmysłowi melodycznemu i wyczuciu harmonii potrafił doskonale budować dramaturgię i formę, używając w mszach języka muzycznego prostszego niż w operach.

Do współtworzenia tego niezwykłego projektu zaproszeni zostali soliści: Ewa Majcherczyk, Elwira Janasik, Andrzej Lampert, Jarosław Bręka. Chór Polskiego Radia i Orkiestrę Polskiego Radia w Warszawie poprowadził Michał Klauza.

Do płyty dołączony jest booklet z omówieniem utworów autorstwa Marcina Majchrowskiego. Patronat nad płytą objął Program 2 Polskiego Radia.

Dwupłytowy album przygotowany przez zespół Alibabki. Wokalistki wybrały tytuły utworów, co nie było łatwe, bo różne mają gusty i upodobania, same ułożyły kolejność i zredagowały album. Chciały uczestniczyć na każdym etapie jego powstawania. Co więcej, choć nie występują publicznie od dawna, to dla potrzeb tego wydawnictwa nagrały w formie bonusu dwie nowe piosenki z tekstami Tomasza Wachnowskiego i muzyką Jerzego Jarosława Dobrzyńskiego, kompozytora, który upodobał je sobie szczególnie. No i okazało się, że czas nie naruszył możliwości wokalnych zespołu. Alibabki brzmią jak dawniej znakomicie.

Trzypłytowy album przygotowany z okazji jubileuszu 25-lecia wolnej Polski pod patronatem 51 KFPP Opole 2014.

Ponad 50 największych polskich przebojów w drodze do wolności: Wojciech Młynarski, Jacek Kaczmarski, Jan Pietrzak,  Martyna Jakubowicz, Stanisław Soyka, Kult, Perfect, Oddział Zamknięty, Obywatel GC, Maryla Rodowicz, Czesław Niemen, Edyta Geppert, Magdalena Umer, Ryszard Rynkowski i wielu innych.

Niepokorni – I. Przegląd Piosenki Prawdziwej

Trzypłytowe wydawnictwo to wybrane utwory z materiału zarejestrowanego podczas I. Przeglądu Piosenki Prawdziwej - Zakazane Piosenki, który odbył się w dniach 20 - 22 sierpnia 1981 roku w gdańskiej Hali "Oliwia". Znajdziemy tutaj piosenki nie tylko patriotyczne, ale także rockowe, bluesowe, folkowe i kabaretowe w pełni oddające klimat tamtych dni. Usłyszymy wykonawców takich jak: Wolna Grupa Bukowina, Grupa pod Budą, Maciej Zembaty, Maciej Pietrzyk, Wały Jagiellońskie, Jan Tadeusz Stanisławski, Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Andrzej Garczarek, Leszek Wójtowicz, Marek Grechuta i wielu innych.

,,Kombinat", ,,Telefony" i ,,Biała flaga" to Republika. Republika to Grzegorz Ciechowski. Grzegorz Ciechowski to Obywatel G.C. Obywatel G.C. to ,,Nie pytaj o Polskę". Takie były moje Spotkania z Legendą w latach 80. Teraz spotykam się z zapisem koncertu, w którym kolejne pokolenie artystów mogło pokazać co w nich zostało z twórczości Grzegorza Ciechowskiego. To nie jest komfortowa sytuacja dla artysty mierzącego się z taką materią. Dla słuchacza też. Nie jest to łatwa przyjemność i trzeba być tego świadomym, ale z każdym kolejnym utworem wchodzimy w tę przestrzeń coraz bardziej, aż widzimy w nich ducha i zostajemy.

Pierwsza przemówiła do mnie Mela Koteluk. Później znakomita seria. Rewelacyjny Skubas, Tymon i Grzegorz Turnau. Mają swój styl i nie komplikują formy. Emocje wystarczyły. Pierwsza klasa. Dalej Mateusz Ziółko, Nosowska i Kayah. Koniec. Ciągle siedzę, nie mogę się podnieść. Wyjść tak natychmiast z tej przestrzeni. Robię to powoli. Choć wokół cisza, to w głowie krążą jeszcze dźwięki Polskiej Orkiestry Radiowej p/d Adama Sztaby, który całość zaaranżował i towarzyszył wykonawcom na scenie. Jakby echo grało.

[arkadiusz tegenka], 2018

Po raz pierwszy do przestrzeni cyfrowej trafia zestaw ponad pięćdziesięciu nagrań studyjnych i koncertowych piosenek Stanisława Grzesiuka, utrwalonych przez Polskie Radio w latach 1959-1962 oraz niemal trzydzieści bardzo krótkich monologów, bądź komentujących umieszczone na albumie piosenki, bądź opowiadających, jak warszawska ulica kiedyś wyglądała i żyła.

Premierowo ten zestaw nagrań ukazał się nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia (jeszcze jako Radiowej Agencji Fonograficznej) w formie dwupłytowego albumu CD,  w 2007 roku, czyli ponad piętnaście lat temu.  Pierwszego wznowienia wyczerpanego nakładu Polskie Radio dokonało w roku 2015.