Muzyka

Rok 2019 to sto dziesiąta rocznica urodzin oraz pięćdziesiąta śmierci Grażyny Bacewicz. I z tej okazji zrealizowano wyjątkowe nagranie pięciu Sonat skrzypcowych tej wybitnej polskiej kompozytorki. Jest to pierwsze dla Polskiego Radia nagranie kompletu Sonat skrzypcowych Grażyny Bacewicz. Podjęli się tego dzieła dwaj utytułowani muzycy: skrzypek Jakub Jakowicz i pianista Bartosz Bednarczyk. Nagrania wydane na prezentowanej płycie – poza ogromną wartością muzyczną – mają także na celu przybliżenie postaci wyjątkowej artystki i jej sztuki kompozytorskiej. Ostatnia Sonata na skrzypce i fortepian to dzieło wybitne, a mało popularne i rzadko wykonywane. V Sonata skomponowana w 1951 roku to dowód na stylistyczną „nieoczywistość” dorobku twórczego artystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.tystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.

„Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku” to najnowsza płyta Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Album zawiera zarówno wykonania koncertowe, jak również rejestracje archiwalne realizowane dla Polskiego Radia.Wszystkie powstały w latach 2015 -2019.

„Wodecki jazz” to bardzo ciekawy muzycznie, przyjemny dla ucha projekt Piotra Barona – utytułowanego muzyka jazzowego i aranżera.

Opole 2015 – album 3CD – Muzyczna Biografia. 90 lat Polskiego Radia. Utwory, które przywołają najpiękniejsze wspomnienia. Wśród wykonawców m.in.: Ewa Demarczyk, Anna German, Violetta Villas, Irena Santor, Ewa Bem, Lady Pank, Tilt, De Mono, Perfect, Maanam, Edyta Bartosiewicz, Zakopower.

„Porywamy Państwa w najbardziej sentymentalną podróż świata. Piosenki, które wpisały się w biografie nasze i wielu poprzednich pokoleń poprowadzą nas przez lata. I chociaż, jak śpiewa Irena Santor „Tych lat nie odda nikt”, to jednak mamy nadzieję, że te utwory przywołają  najpiękniejsze wspomnienia, a może zachwycą również i tych, którzy usłyszą je po raz pierwszy. To będzie naprawdę przebojowa podróż. Naszą Muzyczną Biografię rozpoczynamy w latach pięćdziesiątych i prowadzimy do współczesności. W tym czasie zmieniło się wszystko, również w piosence, a jednak każdy z tych utworów obronił się. Posłuchajcie i przekonajcie się sami. Naprawdę polecamy.”

Słodko-gorzkie tanga w wykonaniu najsłynniejszego w Polsce zespołu przedwojennej muzyki rozrywkowej.

Jan Emil Młynarski, z tych Młynarskich: śpiewak jazz bandu, wirtuoz gry na bandżoli (oryginalnej, z Myszką Miki na skórzanej membranie, odziedziczonej po legendarnym Stanisławie Grzesiuku), perkusista, muzyczny archeolog Warszawy, elitarny jazzman, zabawiacz tłumów. Jako lider Warszawskiego Combo Tanecznego i autor radiowych audycji przeszukuje archiwa, a to, co znajduje - ocala od zapomnienia.

Repertuar jego zespołu to w lwiej części  utwory z okresu międzywojennego i wcześniejsze. Piosenki z rodowodem, jak sam nazwa zespołu wskazuje, warszawskim, retro-oktet prezentuje w brzmieniu współczesnym (jeśli chodzi o kwestie techniczne) i w aranżacjach bliskich oryginalnym (gdy idzie o kwestie artystyczne). Przed blisko stu laty bawiły i wzruszały publiczność rewii, gości dansingów i bywalców podwórkowych potańcówek. Teraz bawią i wzruszają, w zasadzie, wszędzie i o każdej porze.

Złoto z archiwum Polskiego Radia, czyli pierwsze studyjne nagrania tria Mieczysława Kosza. Kilka kompozycji autorskich, popularne piosenki i… Thelonious Monk!

Pierwsze trzy utwory na nowej płycie (znane już z wydanej kilka lat temu kompilacji „Piano solo, duo, trio”) to autorskie kompozycje Kosza, zarejestrowane w radiowym studiu 28 października 1968 r. To muzyka śmiała i ponadczasowo nowoczesna, sygnalizująca wielkie artystyczne ambicje, dramaturgicznie i wykonawczo doskonała.

Kolejnych sześć utworów (umowna strona B) to zapis sesji z 2 lutego 1968 r. Zespół gra w bardziej tradycyjny, swingujący sposób. Tak Kosz uwodził słuchaczy: błyskotliwymi interpretacjami polskich i amerykańskich standardów oraz swoim numerem popisowym: arią z operetki „Das Land des Lächelns” („Kraina uśmiechu”), znaną w Polsce pod tytułem „Twoim jest serce me”.

Album ukazuje się na płycie kompaktowej, której okładkę zaprojektował Dawid Ryski.

Płyta Polskiego Radia jest drugą z serii prezentującej wcześniej niepublikowane, koncertowe i studyjne nagrania Mieczysława Kosza jako solisty, lidera własnego zespołu i sidemana.

Kolorowa (i długa!) opowieść o muzycznej tradycji, czyli Kaja i Janusz Prusinowscy ożywiają piosenki, tańce i zabawy, którymi dawno, dawno temu rozbrzmiewały pola, lasy i… przytulne, wiejskie domostwa.

Prusinowscy grać na ludowych instrumentach i śpiewać w sposób możliwie bliski temu, jak robiło się to dawno, dawno temu, przez lata uczyli się od wiejskich muzykantów. Dziś sami są mistrzami, z ogromnym - liczonym nagraniami, koncertami i nagrodami - dorobkiem. I równie ogromnym wpływem na wszystkich, którzy pragną, by muzyczna tradycja nigdy nie stała się przeszłością, a była żywą częścią przyszłości.

„Męskie Granie 2019” to dziesiąty album dokumentujący niezwykłą trasę koncertową z udziałem topowych polskich artystów.

Dekada z Męskim Graniem to mnóstwo znakomitej muzyki zagranej na żywo przed wielotysięczną publicznością. Nie inaczej było w roku 2019.

Dwupłytowy album zawiera ciekawe interpretacje klasyki polskiej i zagranicznej muzyki popularnej w wykonaniu m.in. Natalii Przybysz, duetu The Dumplings oraz zespołu Lao Che.

Znajdziemy na nim też hołd dla grupy Breakout oraz pełne energii utwory w wykonaniu Darii Zawiałow i duetu Mazolewski/Porter.

Drugą część to zapis koncertu Męskie Granie Orkiestra 2019 na czele z Katarzyną Nosowską, Tomaszem Organkiem, Igorem Walaszkiem i Krzysztofem Zalewskim.

W ich wykonaniu jeden z największych przebojów roku – „Sobie i Wam”, który stał się hymnem jubileuszowej edycji. Edycja specjalna albumu zawiera dodatkowo utwór zespołu Łąki Łan oraz wersję studyjną singla „Sobie i Wam”.

„AUTOSTYGMATYZACJA” to płyta, która nie prosi o uwagę - ona ją wymusza. Brzmi jak czasy, gdy rock był prawdziwy, brudny i szczery. Kiedy nie chodziło o lajki, tylko o to, żeby coś w człowieku drgnęło.

To album o tym, co potrafimy zrobić sami sobie - o wewnętrznym gnębieniu, które zaczyna się w myślach, a kończy w sercu. O tym, jak łatwo uwierzyć we własne potępienie, zanim ktokolwiek zdąży nas osądzić. To właśnie autostygmatyzacja - gdy sami nakładamy na siebie piętno, którego nikt inny nie widzi. To opowieść o walce z własnymi demonami i o tym, jak łatwo stać się swoim największym przeciwnikiem. Ale też o tym, że z tej walki da się wyjść - poobijanym, ale żywym. Jedenaście utworów, które brzmią jak katharsis - głośnych, surowych, ale dających ulgę.

„Gypsy Love” to album, na którym spotykają się silne osobowości i odmienne muzyczne światy.

Kwintet w składzie: Roby Lakatos (skrzypce), Szymon Klima (klarnet/klarnet basowy), Robert Szaksci Lakatos (fortepian), Adam „Szabas” Kowalewski (kontrabas) oraz Grzegorz Pałka (perkusja) tworzy brzmienie pełne energii, wrażliwości i improwizacyjnej swobody.

Płyta oparta jest na autorskich kompozycjach członków zespołu — zarówno nowych, napisanych specjalnie na potrzeby sesji nagraniowej, jak i tych, które dojrzewały wcześniej na koncertach i w szufladach kompozytorów. Swoje utwory wnoszą tu m.in. Roby Lakatos, Szymon Klima, Robert Szaksci Lakatos oraz Adam Kowalewski, którego trzy kompozycje stanowią ważną część muzycznej narracji albumu. Ta różnorodność twórczych temperamentów przekłada się na materiał wyjątkowo autentyczny, wielobarwny i emocjonalny.

Anthony Strong - 28-letni wokalista i pianista jazzowy, który w rodzinnej Anglii jest zwany „angielską supergwiazdą new jazzu”. Śpiewa z naturalnością, z jaką oddycha, a na fortepianie gra tak naturalnie, jak śpiewa… brzmi jak skrzyżowanie popołudniowej herbatki ze szklanką whiskey.

Album Stepping Out zawiera standardy jazzowe i kompozycje oryginalne Instrumenty w bogatej aranżacji instrumentów smyczkowych i dętych. Muzyce z tego albumu towarzyszą dodatkowo dwa wideoklipy do utworów Cheek to Cheek oraz For Once In My Life.

„Anthony to imponujący pianista i wokalista. Ujął mnie natychmiast swą energią i klasą. Jest pełny pozytywnej energii, tak poszukiwanej w dzisiejszych czasach” – opinia Didiera Martina (dyrektora sekcji Jazz & Classique Naïve).

Złożony z trzech płyt CD album stanowi najbardziej reprezentatywną w dotychczasowej (i zresztą bardzo niedługiej, bo datowanej zaledwie na ostatnią dekadę) historii fonografii retrospektywę twórczości kompozytorskiej Eugeniusza Morawskiego (1876-1948). Morawski, rówieśnik Mieczysława Karłowicza i Feliksa Nowowiejskiego, nieco starszy od Karola Szymanowskiego (ur. 1882), w ocenie współczesnych muzykologów polskich i niemieckich stanowi najwybitniejszą osobowość kompozytorską właśnie obok Karłowicza i Szymanowskiego.

Niestety aż 75 procent dorobku kompozytorskiego Morawskiego przepadła podczas Powstania Warszawskiego. Na płytach przedstawione zostaną 3 ocalałe z wojennej pożogi poematy symfoniczne (Don Quichotte, Nevermore i Ulalume) oraz 2 wybitne partytury baletowe – Świtezianka i Miłość, przy czym druga z nich – stanowiąca opus magnum Morawskiego – szerokiej publiczności zostanie zaprezentowana po raz pierwszy.

Dwupłytowy album „ Głosem Dziecka vol. 1” jest podsumowaniem pierwszej edycji  Konkursu Dziecięcych Talentów Polskiego Radia Dzieciom.

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

Nieodkryty wcześniej skarb z archiwum Polskiego Radia: dwa koncerty Mieczysława Kosza na Jazz Jamboree w 1967 i 1968 r.

Niewidomy wirtuoz fortepianu zadebiutował na warszawskim święcie jazzu w 1967 r., zaledwie kilka miesięcy po przyjeździe do stolicy z Krakowa. Występując jako lider tria z Januszem Kozłowskim na kontrabasie i Sergiuszem Perkowskim na perkusji wzbudził powszechny zachwyt. Janusz Wolski, korespondent magazynu „Jazz”, relacjonował na gorąco: „Najciekawszym wydarzeniem koncertu »Nowe twarze w polskim jazzie« był występ Mieczysława Kosza. Zademonstrował on bardzo osobistą koncepcję gry, dobre wyczucie swingu, pełny, soczysty dźwięk i wielką kulturę muzyczną. Kosz wzoruje się na Billu Evansie, co w połączeniu z wielką muzykalnością dało »czysty« jazz, bez efekciarstwa i niepotrzebnych popisów.”

Z okazji jubileuszu 70-lecia istnienia Chór Polskiego Radia rozpoczął unikatowy i spektakularny projekt - nagranie pięciu albumów dwupłytowych zawierających „Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki, z piękną staropolszczyzną Jana Kochanowskiego.

Kierownictwo artystyczne nad całością objęła Agnieszka Budzińska-Bennett - założycielka słynnego, międzynarodowego zespołu Peregrina specjalizującego się w muzyce średniowiecza. Do projektu zaprosiła wybitnych instrumentalistów z kraju i zagranicy, specjalizujących się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy renesansowy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora, ogromnie istotne dla kultury polskiej.
Oddajemy w Wasze ręce drugi album (vol. 3 i 4), zawierającego Psalmy dziękczynne i pokutne oraz Psalmy królewskie. W booklecie dołączonym do albumy, poza wnikliwymi opisami merytorycznymi, znajdziecie teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi.

Patronat nad albumem objął Program 2 Polskiego Radia.

Album nominowany do nagrody Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka Poważna: Album Roku Muzyka Dawna.

„Melodie na psałterz polski” Mikołaja Gomółki nagrane przez Chór Polskiego Radia pod kierownictwem Agnieszki Budzińskiej-Bennett to ogromne przedsięwzięcie wydawnicze - promujące najznakomitszą polską muzykę dawną. Do projektu zaproszeni zostali wybitni muzycy z kraju i zagranicy, specjalizujący się w muzyce epoki, jak na przykład Marc Lewon, profesor lutni w Schola Cantorum Basiliensis czy zespół Compass Viol Consort.

„Melodie na psałterz polski” zawierają ponad 150 krótkich utworów utrzymanych w układzie czterogłosowym. Psalmy - przełożone na język polski przez Kochanowskiego i umuzycznione przez Mikołaja Gomółkę - stanowią najbardziej znane, wydrukowane za życia autora i jedyne zachowane do dziś dzieło kompozytora. Wydawnictwo to – poza ogromną wartością muzyczną ma także na celu przybliżenie piękna i bogactwa dawnego języka polskiego.

W booklecie albumu poza wnikliwymi opisami merytorycznymi znajdują się teksty wszystkich śpiewanych Psalmów w przekładzie Kochanowskiego wraz z ich wersjami angielskimi. Chór Polskiego Radia będzie realizował ten projekt etapami do 2020 roku, wydając w sumie 5 albumów dwupłytowych obejmujących całość „Melodii na psałterz polski”.

Złoto i brylanty z archiwum Polskiego Radia, czyli osiem sensacyjnie odnalezionych piosenek, które w latach 1973-74 Irena Santor nagrała z Janem Ptaszynem Wróblewskim i jazzmanami.

Studio Jazzowe Polskiego Radia, z którego Jan Ptaszyn Wróblewski zrekrutował muzyków stanowiących trzon towarzyszącej Irenie Santor orkiestry, było zespołem unikalnym w skali europejskiej. Saksofonista, lider, kompozytor, aranżer i dyrygent zwykł był trzymać za ogon dwie, trzy, a nawet cztery sroki. W latach 70. Studio Jazzowe było jego poligonem, warsztatem i magazynem: konfiguracji personalnych, konwencji i pomysłów. Akompaniowało też wokalistom, choć wtedy - jak w tym przypadku - nie pod swoim dumnym szyldem, za to łącząc siły z muzykami Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.

Wspomina Irena Santor: „Współpracę z Ptaszynem i jego wspaniałymi wirtuozami i wspominam ze wzruszeniem i dumą! Ileż ja się od nich nauczyłam! Jakież to było inne! Niezwykłość naszych okołojazzowych piosenek polegała m.in. na tym, że nikt nie wymagał ode mnie, żebym śpiewała jazz. Oni grali po swojemu, a ja śpiewałam w moim stylu i jakoś to wszystko się ze sobą ładnie splotło.”

Nowy album artysty, który modom się nie kłania i w którego głosie brzmią i czysta poezja, i proza nie zawsze wypełnionego poezją życia.

Najszczerszy z piewców szczerości w muzyce, nadwrażliwy twardziel, wędkarz i (były) bokser. Tak śpiewa tylko on. Tak czuje prawie każdy (ale rzadko się do tego przyznaje). Marek Dyjak, przekroczywszy jubileuszową granicę pięćdziesiątego roku życia, w pięknym stylu zrywa z własnym postanowieniem sprzed kilku lat i… nie kończy kariery nagraniowej. Jego najnowszy album - ten, którego według zapowiedzi miało nigdy nie być! - to zbiór dziesięciu nasyconych emocjami piosenek o zakrętach życia dojrzałego mężczyzny.

Na swojej nowej płycie, nagrywanej podczas kilku sesji w studiu Cavatina w Bielsku-Białej, Dyjak zaśpiewał teksty Ernesta Brylla, Jana Kondraka, Jacka Kleyffa, Mariana Hemara, Artura Majewskiego i Jacka Musiatowicza. Piosenki skomponowali Przemysław Gintrowski, Marek Tarnawski, Michał Lorenc, Bolesław Horowicz, Piotr Mikołajczak, Mateusz Kołakowski, Artur Majewski i Jacek Musiatowicz.

Ten dwupłytowy album, na który nagrania Andrzej Ratusiński wybrał osobiście, stanowi najwszechstronniejszą chyba prezentację sztuki pianistycznej artysty występującego przez lata w najbardziej prestiżowych salach koncertowych Europy, nierzadko u boku takich dyrygenckich sław, jak Leonard Bernstein, Herbert von Karajan czy Wolfgang Sawallich.

Na płytach znajdziemy nagrania koncertów fortepianowych J.S. Bacha, F. Mendelssohna i E. Griega, a także studyjne oraz koncertowe rejestracje prezentujące Andrzeja Ratusińskiego w roli wybitnego interpretatora solowych transkrypcji dzieł Bacha, Liszta i kompozycji Chopina. Maciej Grzybowski opisuje szczegółowo zawartość albumu kończąc słowami artysty:

Z powodów, których mogę się tylko domyślać, te nagrania przeleżały w archiwach ponad czterdzie­ści lat. To szmat czasu, w którym zmieniałem się jako człowiek i dojrzewałem jako pianista dzięki osobistym kontaktom z najwybitniejszymi muzykami ubiegłego stulecia. Proszę więc moich Słuchaczy o potraktowanie tego zapisu jako rejes­tracji archiwalnych.

Album "Męskie Granie 2016" zawiera obszerny zapis pięciu koncertów z trasy z 2016 roku. Są to zapisy koncertów z Poznania, Katowic, Krakowa, Warszawy i Żywca.

Na pierwszym krążku dwupłytowego albumu znalazły się niepowtarzalne wykonania artystów takich jak Acid Drinkers, Daniel Bloom z Gabą Kulką, Brodka, Hey, Lao Che, Wojtek Mazolewski Quintet, Ørganek, O.S.T.R., Dawid Podsiadło, Krystyna Prońko z projektem Albo Inaczej, Raz Dwa Trzy z Leszkiem Możdżerem oraz Xxanaxx.

Druga płyta to zapis koncertu Męskie Granie Orkiestra 2016 – projektu stworzonego specjalnie na potrzeby trasy. W tym roku trzon MGO tworzyli Tomek Organek, Dawid Podsiadło i O.S.T.R. Na płycie nie zabrakło także gości – Orkiestrę wokalnie wspomogli Andrzej „Kobra” Kraiński i Katarzyna Figura.

Płyta „Night Lakes” jest spełnieniem młodzieńczych marzeń Krzysztofa Ścierańskiego. Jako początkujący muzyk marzył o tym, aby zostać gitarzystą w jakimś zespole, komponować, koncertować i zwiedzać świat. Przez wiele lat udawało mu się spełniać swoje marzenia, ale tylko jako gitarzyście basowemu. Dopiero teraz marzenie to zostało spełnione i Krzysztof nagrał płytę jako gitarzysta solowy.

"Atramentowe 10 lat, Best Of”  to podsumowanie muzycznej dekady twórczości Stanisławy Celińskiej - od wydania bestsellerowego albumu Atramentowa w 2015.

Płyta zawiera 17 utworów, starannie wybranych przez Stanisławę. Znalazły się na niej ulubione piosenki słuchaczy - wielbicieli twórczości Celińskiej,  piosenki bliskie sercu Artystki oraz utwory niosące ważne przesłanie. Poza Stanisławą Celińską wśród autorów znalazły teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Marcina Sosnowskiego, a w piękną całość łączy muzyka Macieja Muraszko.

Andrzej Trzaskowski na czele orkiestry STUDIO S-1 i charyzmatyczny Tomasz Stańko jako solista. Polskie Radio z dumą prezentuje wielokolorowe klejnoty z muzycznego archiwum.

Andrzej Trzaskowski (1933-98) po spektakularnych, jazzowych latach 60. - kiedy nie tylko nagrywał cenione autorskie albumy w Polsce, ale też wyrobił sobie mocną pozycję na scenie europejskiej - w kolejnej dekadzie wybrał dla siebie inną rolę: kompozytora filmowych ścieżek dźwiękowych, promotora muzyki i muzyków, edukatora oraz - przede wszystkim - dyrektora wszechstronnej i wszechobecnej na ówczesnych antenach Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji STUDIO S-1. Zarządzał bogatym repertuarem oryginalnym i adaptowanym, pomagał w rozwoju karier, no i dyrygował w studiu nagraniowym i podczas festiwali, od Opola po Jazz Jamboree.

Wielki powrót Włodzimierza Nahornego! Legendarny kompozytor i pianista oraz wszechstronna Nula Stankiewicz wspólnie stworzyli ponadczasowy album, w którym jazz harmonijnie łączy się z najczystszą poezją.

Włodzimierz Nahorny - dobry duch sceny muzycznej i jeden z tych, którzy stworzyli nieśmiertelny kanon polskiej piosenki.

Nula Stankiewicz - wokalistka o subtelnym, lirycznym głosie, a zarazem dziennikarka radiowa, miłośniczka piosenki literackiej, od lat popularyzująca twórczość Jonasza Kofty, Agnieszki Osieckiej i Jana Wołka.