Muzyka

Natalia Nykiel szturmem wdarła się̨ na muzyczną scenę. Po premierze jej debiutanckiej płyty „Lupus Electro” jasnym stało się, że właśnie takiego głosu w Polsce brakowało, a miliony odsłon jej teledysków oraz frekwencja na koncertach potwierdziły rokowania krytyków, że Nykiel zapełnia trwającą od wielu lat na rodzimym rynku lukę – nie oglądając się na obowiązujące trendy otworzyła nowy, od dawna wyczekiwany rozdział na gruncie polskiego electro popu.

Jeśli musisz uczyć się na błędach, to lepiej na cudzych. Życie lub śmierć firmy zależą od siły marki. Każdego dnia padają jakieś marki, a zarządy firm rwą włosy z głowy i klną na czym świat stoi, chociaż same wpędziły się w takie kłopoty. Wiele firm kieruje się przekonaniem, że jeśli już raz stworzyły udaną markę, to powinny ją rozszerzać na inne linie produktów. Większość marek, którym to się udało, dokonała rozszerzenia w tych kategoriach produktów, które były zbliżone do oryginału. Coca-Cola zapisała na swoim koncie światowy hit, gdy wprowadziła na rynek Diet Coke. 
O wiele mniejszy sukces odniosła, kiedy zaoferowała ubrania pod własną marką. Jednak gdy firmy nie potrafią zrozumieć, w czym zawiera się istota ich marek, porażki okazują się nieuchronne, a ich skutki katastrofalne.

W wyniku współpracy Polskiego Centrum Informacji Muzycznej z Polskim Radiem S. A., przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ukazały się pierwsze płyty nowej serii „Muzyka Polska Dzisiaj – Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich”. Wydanych zostało 10 monograficznych płyt kompaktowych audio poświęconych twórczości współczesnych kompozytorów polskich różnych generacji, mieszkających i działających w Polsce i poza granicami kraju, twórców, którzy pomimo znaczącego dorobku nie posiadali dotąd własnej, monograficznej płyty: Zbigniewa Penherskiego (ur. 1935), Lidii Zielińskiej (ur. 1953), Magdaleny Długosz (ur. 1954), Tadeusza Wieleckiego (ur. 1954), Anny Zawadzkiej-Gołosz (ur. 1955), Jacka Grudnia (ur. 1961), Jarosława Siwińskiego (ur. 1964), Michała Talmy-Sutta (ur. 1969), Ewy Trębacz (ur. 1973) oraz Aleksandra Kościowa (ur. 1974).

Dzięki ścisłej współpracy z kompozytorami, płyty zawierają reprezentatywne dla twórców zestawy utworów w najbardziej cenionych przez nich wykonaniach. Nagrania pochodzą głównie ze zbiorów Biblioteki-Fonoteki Związku Kompozytorów Polskich (POLMIC) oraz z Archiwum Polskiego Radia. Są to przede wszystkim rejestracje festiwali „Warszawska Jesień” i „Warszawskie Spotkania Muzyczne”, cyklów koncertowych „Generacje”, „Portrety Kompozytorów”, „Muzyka Teraz” oraz najwybitniejsze nagrania studyjne Polskiego Radia. Dzięki dużemu zaangażowaniu twórców oraz wielu innych osób i instytucji, zasoby te zostały wzbogacone o pozycje z prywatnych archiwów kompozytorów (głównie ich własne realizacje muzyki elektroakustycznej) oraz cenne nagrania studyjne i koncertowe powstałe w innych ośrodkach.

"Take-off" to 13 melodyjnych piosenek, tworzonych najprostszymi, ale wyrazistymi środkami, takimi jak: bujająca, motoryczna sekcja rytmiczna, jazgotliwa gitara oraz mocny wokal o charakterystycznej barwie. Można tu znaleźć głównie energetyczne, surowe brzmienia, które przynosi chociażby otwierający płytę „Lovers game", ale także inne kompozycje, jak na przykład cukierkowy „Drifted".

Renton odważnie bawi się muzycznymi klimatami, pozostając stylistycznie w konwencji bezpretensjonalnego gitarowego grania, zakorzenionego w tradycji popowej piosenki spod znaku The Beatles. Cytrynowy kolor okładki – energetyczny i ożywczy – doskonale oddaje charakter tej płyty.

Piosenki zawarte na tym krążku powstały w ciągu paru tygodni, a właściwie kilku spotkań towarzyskich. To nietypowe jak na kapelę rockową wydawnictwo na polskim rynku muzycznym - nie zawiera żadnych dźwięków nagranych na gitarach elektrycznych oraz sampli, czy innego typu gotowych próbek dźwiękowych. Jest to w 100% płyta akustyczna, choć nieco inna niż akustyczne dokonania rockowych gwiazd zza oceanu w latach 90. ubiegłego wieku. Na płycie przeważają utwory „do przodu”, co nie jest łatwe do zrealizowania w akustycznym rockowym składzie. Brzmienia gitary basowej nagrano tradycyjnie, na „piecu” basowym. Wszystkie efekty aranżacyjne zostały tradycyjnie nagrane i w razie potrzeby przetworzone komputerowo.

Płyta z kategorii poezji śpiewanej. Płyta utrzymana w rytmach tanga w tle poetycka opowieść oparta na muzyce i tekstach Astora Piazzoli, Paolo Conte, Jacquesa Brela, Georga Trakla i grupy znakomitych polskich autorów. Jest to studyjna wersja recitalu Bellatrix Marcina Przybylskiego. Spektakl prezentowany był między innymi na scenie teatru muzycznego Roma, gdzie spotkał się z gorącym przyjęciem publiczności.

Lidia Kopania to Artystka znana szerszej publiczności przede wszystkim z udziału w 54 edycji Konkursu Piosenki EUROWIZJI, która odbyła się 2009 roku w Moskwie.

Od roku 2003 Lidia współpracuje z niemieckim zespołem Kind Of Blue. W Polsce współpracowała z czołowymi twórcami branży muzycznej, między innymi z Robertem Jansonem oraz Jackiem Cyganem.

Na początku 2014 roku, wspólnie z Piotrem „Dzikim” Chancewiczem oraz niemieckimi twórcami Jensem Lueck’iem Berndem Kimpel’em, przygotowała trzeci solowy album w swojej karierze - „Pod słowami”.

Poznaj kulisy najgłośniejszych i najbardziej kosztownych wpadek rekinów biznesu. W cyklu "Porażki marek" przedstawiamy najbardziej spektakularne pomyłki światowych gigantów rynkowych jak Kellog, Unilever, Reynolds, Coca Cola, Mc Donald`s, Sony czy Pepsi. W części 2 poznamy "Poronione pomysły" firm, które uporczywie twierdzą, Że wiedzą lepiej niż ich klienci, co im jest potrzebne. Najmądrzejsza nawet strategia marki nie spowoduje, Że klient kupi towar, na który nie ma ochoty. Rzecz w tym, Że to co firmy uważają za wspaniałe, klienci często traktują jako dziwactwo. Butelkowana woda mineralna dla psów? To fantastyczny pomysł - twierdzi firma. To jakiś żart! - odpowiada klient."

...Okręt przechylony jest już tak mocno, że część pokładu niknie pod wodą. Wreszcie z głuchym stęknięciem kładzie się na burtę. Słychać przez obnażony aż po dno bok, jak coś tam wewnątrz ciężko przewala się i łamie, jak toczy się z hurkotem, a woda wokół wre i kipi ogromnymi bąblami. Już zniknął maszt ze zwłokami Kwiatkowskiego i pomost, wewnątrz kadłuba coś jeszcze rwie się z trzaskiem i kontrtorpedowiec szybko przewraca się, ukazując kawał zielonego, pokrytego wodorostami dna. U rufy sterczy zeń trójramienna śruba... Nie ma już "Wichra". 

Unikalny koncert zespołu Mosaic zarejestrowany 15 stycznia 2010 roku w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego. Gościnnie udział wzięły: Weronika Grozdew-Kołacińska, wokalistka o bułgarskich korzeniach i Maria Bienias, śpiewaczka ze wsi Wola Korycka.

Najstarsze pieśni bożonarodzeniowe z Polski i Bułgarii oraz opowieści o tradycji kolędowania na Mazowszu. Muzyczna podróż w czasie i przestrzeni przy dźwiękach instrumentów dawnych i tradycyjnych z różnych stron świata. Niektórzy ludzie pędzą przed siebie... a my do Betlejem.

,,For Tea'' to szósta płyta w dyskografii Kasi Skrzyneckiej.
Kasia przygotowała ją na 20 lecie swojej pracy estradowej. Starannie dobierała repertuar i udało jej się pozyskać piosenki od zaprzyjaźnionych, bardzo znanych amerykańskich kompozytorów w osobach Stevena Dorffa ( pisał min dla Celine Dion) i Juda Friedmana (pisał min dla Whitney Houston). Jedną piosenkę podarował jej stary znajomy, angielski wokalista Gordon Haskell.

Już od czasów kina niemego oraz ścieżek dźwiękowych granych „na żywo” – KINO powiązane było z muzyką. Dwóch artystów powróciło do korzeni łącząc autorskie kompozycje z obrazami zaczerpniętymi ze sztuk wizualnych.

Projekt SIMPLEFIELDS powstał w grudniu 2011 r., a tworzą go:  Krzysztof Antkowiak  oraz  Marcin Domurat. Efektem spotkania  jest płyta "Dirt on TV".

SIMPLEFIELDS zabiera nas w sentymentalną podróż przez ulice wielkich miast, przywołuje atmosferę zadymionych klubów, olśniewających kobiet oraz czarnych charakterów niczym z kart powieści Bukowskiego i Chandlera.

Płyta ’56 to opowieść o pierwszym ważnym powstaniu ludu robotniczego w okresie Polski Ludowej który był początkiem wielkiej walki z komunistycznym systemem.

Rock and roll to muzyka akcji, muzyka ulicy, dlatego wydarzenia czerwca to dla mnie temat naturalny. Jest w tym siła i autentyczność  przez to czuję co dzieje się na ulicy… bo jestem wrażliwy na ucisk ludzi przez totalitarne systemy.

Komponując muzykę do tekstów pisanych przez bohaterów wydarzeń Czerwca 56 oraz autorów opisujących te wydarzenia we współczesnym czasie czuje potrzebę oddania hołdu ludziom którzy walczyli za prawdę i wolność. ( Andrzej Dziubek).

Na płycie znajdzie się utwór „Rozstrzelano moje serce w Poznaniu ” z tekstem jednego z najważniejszych wierszy Kazimiery Iłłakowiczówny - świadka tamtych wydarzeń. Słowa tego kultowego wiersza znajdują się m.in. na pomniku poświęconym ofiarom Czerwca 1956 przy ulicy Gajowej w Poznaniu, niedaleko której mieszkała poetka.

Płyta ’56 jest kontynuacją płyt nawiązujących do najważniejszych dla zespołu tematów w historii Polski  jak w przypadku poprzedniej płyty pt. Myśmy Rebelianci” poświęconej walce Żołnierzy Niezłomnych. 

Płyta powstała specjalnie na unikatowe wydarzenie muzyczne – Lato z Radiem Festiwal, które obyło się 26 sierpnia 2018 roku w Gdyni na Skwerze Kościuszki. Była to największa w Polsce plenerowa, letnia impreza muzyczna o charakterze otwartym, transmitowana przez wszystkie anteny Polskiego Radia i portal PolskieRadio.pl.

Koncerty odbywały się na dwóch scenach. Do uczestnictwa w tym projekcie zaproszeni zostali czołowi artyści polskiej sceny muzycznej, charakteryzujący się ambitnym repertuarem, znani z anten Polskiego Radia. Kierownictwo artystyczne festiwalu objął jeden z najwybitniejszych polskich dziennikarzy muzycznych Piotr Metz. Na składance przygotowanej przez Agencję Muzyczną znajdą się utwory wszystkich polskich wykonawców, którzy będą występować podczas festiwalu.

Płytę miała swoją premierę 27 sierpnia 2018r.

Płyta zawierająca fragmenty "Pamiętnika z Powstania Warszawskiego" Mirona Białoszewskiego do muzyki Mateusza Pospieszalskiego.

Jest to autorski pomysł reżysera Jerzego Bielunasa, który po kilku latach starań uzyskał zgodę spadkobierców praw autorskich wybitnego polskiego poety, aby dokonać skrótów - redakcji i adaptacji scenicznej "Pamiętnika.." W efekcie powstał zbiór scen poetycko muzycznych ukazujący tragedię walczącego miasta i  kolejne etapy jego agonii.

Całość ma  formę  wstrząsającej muzyczno-teatralnej narracji opisującej koszmar codziennej egzystencji setek tysięcy ludzi uwięzionych  w burzonym, płonącym mieście. Muzyczne obrazy zawierające opis tragedii Warszawy, poprzez nowoczesną szatę dźwiękową, nabierają uniwersalnego znaczenia - stają się opowieścią o tragedii każdej wojny, każdego aktu ludobójstwa,  o okrucieństwie współczesnej historii  i cierpieniu niewinnych ludzi.

Poszczególne części utworu układają się w ponadczasową opowieść o nienawiści , wojnie i przemocy, o agresji, aktach terroru, o lęku i zastraszeniu, niepewności cywilów żyjących we współczesnych miejscach konfliktów. 

Album Bruno Coulais muzyka z filmu Maria Skłodowska-Curie to projekt muzyczny realizowany przez Bruno Coulais do filmu w reż. Marie Noëlle.

 "Maria Skłodowska-Curie" to nie tylko wierna faktom opowieść o niesamowitym życiu naukowca, odkrywczyni dwóch pierwiastków – polonu i radu, ale przede wszystkim portret niezwykłej kobiety, która dzięki swojej inteligencji i wiedzy oraz nieprzeciętnym umiejętnościom zdołała przekonać do siebie świat nauki, od zawsze zdominowany przez mężczyzn. Film w reżyserii Marie Noëlle to jednak przede wszystkim portret Skłodowskiej-Curie, jakiej nie znaliśmy – czułej matki, kochającej żony, kobiety charyzmatycznej, zdecydowanej, choć pełnej dylematów i sprzeczności.

Bruno Coulais − francuski kompozytor, znany z tworzenia muzyki filmowej do filmów. m.in. "Makrokosmos", "Pan od muzyki", "Karolina" i "Tajemnicze drzwi", "Mikrokosmos", "Sekrety morza", "Himalaya - dzieciństwo wodza".

Druga płyta serii Witold Lutosławski w Polskim Radiu zawiera nagrania dzieł Lutosławskiego, które zostały dokonane pod jego batutą. Wszystkie z udziałem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia oraz ze znakomitymi polskimi solistami: śpiewaczką Haliną Łukomaską – sopran, pianistką Ewą Pobłocką i z Krzysztofem Jakowiczem – skrzypce. Płyta stanowi bezcenny zapis „artystycznych zdarzeń”, dotyczących tzw. wykonań autorskich oraz wykonań autoryzowanych. Te drugie mają miejsce wówczas gdy, jak w tym przypadku, soliści kreują swe partie bezpośrednio pod okiem (tu pod batutą) Kompozytora. W tym miejscu należałoby otworzyć długą i wielowątkową dyskusję na temat wykonań kompozytorskich. Na ile mogą one być „wykonaniem wzorcowym”? Czy ich istnienie ogranicza, albo czy przeciwnie – wyzwala potrzebę poszukiwania innych jeszcze wizji interpretacyjnych? Pytań jest wiele. Dyskusja mogłaby być fascynująca.

Na wydawnictwo „Krok po kroku z Trójką, Wrocław” składa się płyta CD wraz z opracowaniem graficznym i zdjęciami, które razem stanowią rodzaj mapy, pozwalającej na łatwe dotarcie do zaproponowanych przez „Trójkę” miejsc. Przewodnik w formie audio został przygotowany przez doświadczonych dziennikarzy Programu 3 Polskiego Radia: Joannę Mielewczyk-Gaweł i Krystiana Hanke. W ramach projektu powstało ponadgodzinne nagranie, obejmujące kilkanaście miejsc, które warto zobaczyć we Wrocławiu – tych bardziej, a także tych mniej znanych. Opowiedziały o nich wrocławianie i osoby związane z miastem oraz z Trójką. Dodatkową atrakcją wydawnictwa są ukryte zadania i zagadki na trasach, o której opowiada audioprzewodnik.

Beata Bilińska jest jedną z najwybitniejszych polskich pianistek, doktorem habilitowanym Sztuk Muzycznym oraz adiunktem na Akademii Muzycznej Karola Szymanowskiego w Katowicach. Od ponad dwudziestu lat aktywnie działa na polskiej scenie muzycznej występując z koncertami solowymi, recitalami z orkiestrami symfonicznymi oraz kameralnymi. Na swoim koncie ma wiele zagranicznych występów między innymi we Francji, Argentynie, Austrii, Japonii, Irlandii, USA, Szwecji, Szwajcarii czy we Włoszech. Na swoim koncie ma liczne wydawnictwa płytowe, między innymi koncerty fortepianowe Chopina oraz Beethovena.

Karol Kurpiński urodził się w 1785 roku we Włoszakowicach. Karol Kazimierz, który w przyszłości miał się stać jednym z czołowych polskich kompozytorów I połowy XIX wieku, był piątym z sześciorga dzieci Marcina Kurpińskiego i Franciszki z Wańskich, pochodzącej z rodu znanych wielkopolskich muzyków - Jana i Rocha Wańskich. W dwunastym roku życia Karol Kurpiński udał się do miejscowości Sarnowa koło Rawicza, by w tamtejszym kościele, którego proboszczem był brat jego matki ks. Karol Wański, podjąć się pełnienia funkcji organisty.

U podstaw pomysłu na wydawnictwo z największymi polskimi chopinistami był szczytny cel – pomoc japońskim dzieciom, które ucierpiały w wyniku trzęsienia ziemi i tsunami z 11 marca br., zwłaszcza, że – jak się stale dowiadujemy – wstrząsy nie ustają. Pomysłodawcy pięknej akcji to radiowa Trójka i jej szefowa red. Magda Jethon.

Wszyscy, którzy zaangażowali się w to spontaniczne przedsięwzięcie – wykonawcy, realizatorzy czy producenci – zrzekli się naturalnie honorariów. Udział Polskiej Akcji Humanitarnej również nie był zaskoczeniem. Sama zaś Janina Ochojska podkreślała, że Japończycy poradzą sobie i bez nas, ale my, Polacy, chcemy i lubimy pomagać innym.

Minimax pl 6 to kolejna edycja z serii przygotowywanej od 2003 przez Piotra Kaczkowskiego z Programu III Polskiego Radia. Siedemnaście nigdzie jeszcze niepublikowanych nagrań debiutantów, wybranych z propozycji nadesłanych do audycji. Proszę nie dać się zmylić niską ceną, to pełnowartościowa płyta, która pokazuje autentyczną pasję młodych polskich twórców.

Obecny okres rozwoju agresywnego islamu nadaje nowe znaczenie trwającemu już pół wieku konfliktowi na Bliskim Wschodzie. Nie jest to już tylko walka o historyczną ojczyznę Żydów, w której przez wiele wieków dominowali Arabowie. Jest to wojna dwóch dramatycznie różniących się kulturowo, ceniących zupełnie różne wartości cywilizacji, wojna, która dawno już wykroczyła poza zapalny rejon Bliskiego Wschodu. Jaka była geneza tego międzynarodowego konfliktu? Czy istnieje szansa na pokój?

Krótko przed atakami terrorystycznymi 11 września 2001 roku Saddam Husajn ogłosił najwyższy stan gotowości bojowej dla swoich wojsk. W ten sposób zdradził się, że co najmniej wiedział o planowanych zamachach. Był to początek końca wszechwładnego dyktatora. A jakie było całe jego życie?...

Saddam Husajn pochodził z małej biednej wioski nad rzeką Tygrys, położonej na przedmieściach obecnego miasta Tikrit. Najprawdopodobniej był Synem wiejskiej prostytutki. Surowe wychowanie, najpierw przez wuja faszystę, a później przez bezwzględnego ojczyma, miało niebagatelny wpływ na jego dalsze losy…

Wstrząsająca biografia, odkrywająca także kulisy prywatnego życia krwawego satrapy.

Czerwona plama na śniegu rozlewała się powoli. Ciałem leżącego twarzą do ziemi Rasputina wstrząsały słabnące dreszcze. Oto umierał sługa boży, odchodził święty przyjaciel symbol ginącej Rosji W języku rosyjskim słowo Rasputin ma konkretny sens, znaczy mianowicie rozpustnik i doskonale odzwierciedla jego wybujały temperament. Musimy odkupić nasze grzechy, aby pójść po śmierci do nieba. Musimy więc grzeszyć, aby mieć co odkupić brzmiało budujące kazanie Rasputina, po którym natychmiast oddawał się rozpuście. Nie przepuścił żadnej pannie, sam bywał często przerażony siłą własnego erotyzmu. Podczas gdy dla jednych był głównie rozpustnikiem, inni wierzyli w jego mistyczną moc i uważali go za świętego. Ojciec Grigorij uzdrowiciel chorego na hemofilię carewicza Aloszy szybko wkradł się w łaski jego matki carycy Aleksandry.

Rok 1942. Pacyfik. Wojska sprzymierzone ponoszą kolejne klęski. Pearl Harbour, Singapur, Malaje, Kuantan, Wake, Baraan. Corregidor - mała, ufortyfikowana wysepka niedaleko Manili. 11 tysięcy Amerykanów i Filipińczyków utrzymało się tam jeszcze pięć miesięcy po upadku stolicy Filipin, broniąc się przed oddziałami japońskiej Czternastej Armii, codziennym ostrzałem artyleryjskim i bombardowaniami. Skapitulowali 7 maja 1942. Dla Amerykanów wstrząśniętych kolejnym zwycięstwami Japończyków to symbol pierwszego długotrwałego oporu. Amerykańskie audycje radiowe na całym obszarze Pacyfiku przez wiele dni zaczynały się od słów "Corregidor broni się jeszcze".

Zespół Ms. No One powstał w lipcu 2008 roku. W krótkim czasie wszedł w posiadanie kilku znaczących nagród m.in: Slot Art Festiwalu, Pepsi VENA Music Festivalu. Podczas koncertu finałowego VENY, w Łodzi, grupa wystąpiła u boku takich zespołów jak Primal Scream, The Klaxons, Smolik, Not, Glasvegas.

Zespół zyskał sobie przychylność zarówno międzynarodowego jury , jak i słuchaczy ( po raz pierwszy w historii festiwalu przyznano - Nagrodę Publiczności). Na początku września  2009  zespół zdobył  Grand Prix Festiwalu  GRAMY w Szczecinie.  Piosenki zespołu sygnowane są “Trójkowym Znakiem Jakości”.

Piotr Moss - kompozytor; ur. 13 maja 1949, Bydgoszcz. Studiował kompozycję u Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1972. W latach 1976-77 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, uzyskując tam nagrodę Stowarzyszenia Przyjaciół Lili Boulanger za całokształt twórczości. 

Utwory Piotra Mossa były wykonywane w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Afryce Południowej. Od 1993 kompozytor współpracuje z pisarzem Jeanem-Louisem Bauerem. Razem stworzyli m.in. melodramat Ugui na recytatora i orkiestrę (1993), oratorium Gédéon (1996), dwie opery kameralne: Karla (1996) i Les Ailes de Jean-Pierre (1997), cykl pieśni na tenor i orkiestrę De l’amour... (1994) a ostatnio utwór wokalno-instrumentalny „La Malédiction de Noémia” (2005). Od 1981 Piotr Moss mieszka w Paryżu.

Jego twórczość jest niezwykle obfita i różnorodna. Obejmuje wszelkie gatunki utworów, z wyraźnym nurtem muzyki filmowej i teatralnej, dominującym w jego wcześniejszej twórczości, ale obecnym i dzisiaj, choć na dalszym planie.
Przełomowe znaczenie w biografii Piotra Mossa miał kontakt kompozytora z Nadią Boulanger. Studia u niej spowodowały wzrost zainteresowania Mossa muzyką autonomiczną. Jego utwory charakteryzują się dużą swobodą w wykorzystywaniu rozmaitych technik kompozytorskich, sięganiu do tradycji i stosowaniu nowoczesnego języka muzycznego. Czasami stosuje cytaty z dzieł obcych i własnych.

Emocja muzyki Piotra Mossa jest z ducha romantyczna, kompozytor podkreśla zresztą związki swojej twórczości z romantyzmem i neoromantyzmem mówiąc o humanistycznym aspekcie komponowanej przez siebie muzyki, przez co należy zapewne rozumieć jej przystępność i unikanie częstej wśród współczesnych twórców hermetyczności.