Promocje

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

Upamiętnienie światowej sławy dyrygenta i kompozytora oraz mistrzowski popis czołowych polskich zespołów symfonicznych: Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie i NOSPR w Katowicach.

Gdyby nie wypadek, któremu podczas wojny uległ w rodzinnym Lwowie, Stanisław Skrowaczewki (1923-2017) zostałby zapewne pianistą-wirtuozem. Kontuzjowany w obie dłonie poświęcił się jednak komponowaniu i dyrygowaniu orkiestrami - i jeszcze przed trzydziestką osiągnął spektakularne, europejskie sukcesy. Pracował w Krakowie, Wrocławiu, Katowicach i Warszawie, w Paryżu studiował u Nadii Boulanger, zdobywał laury międzynarodowych konkursów kompozytorskich i dyrygenckich. W 1956 r. poprowadził orkiestry z Cleveland, Nowego Jorku, Pittsburgha i Cincinnati, a w 1960 r. podjął decyzję o pozostaniu w USA na stałe. Zamieszkał w Minneapolis, gdzie szefował orkiestrze symfonicznej i skąd coraz częściej wyjeżdżał na zaproszenia filharmonii i oper w Nowym Jorku, Berlinie, Wiedniu, Londynie, Amsterdamie, Paryżu, Tokio… Nagrał dziesiątki płyt (zasłynął zwłaszcza interpretacjami monumentalnych dzieł austriackiego neoromantyka Antona Brucknera), nigdy też nie przestał pielęgnować związków z ojczyzną - zwłaszcza w ostatnich dekadach swojego życia był w Polsce częstym - witanym z honorami - gościem.

Pospieszalscy śpiewają (i grają) Herberta, Baczyńskiego, Norwida i innych, czyli największy rodzinny zespół w Polsce i wiersze największych polskich poetów.

Kiedy na początku lat 90. XX wieku bracia Jan, Karol, Marcin i Mateusz Pospieszalscy nagrali pierwszą płytę rodzinnego zespołu - legendarny już album z kolędami - więcej niż połowy obecnego składu Pospieszalskich nie było jeszcze na świecie. Dziś bez 15-osobowej (stan na listopad 2024) orkiestry trudno sobie wyobrazić polską scenę muzyczną. Tworzą ją wirtuozi wykształceni na polskich i europejskich muzycznych uczelniach, na co dzień grający w czołowych formacjach popowych, jazzowych, folkowych I hip-hopowych. O muzyce klasycznej nie wspominając.

Podczas jednego z regularnie zwoływanych rodzinnych zlotów-warsztatów, Mateusz Pospieszalski, jeden z nieformalnych liderów zespołu, saksofonista, kompozytor i człowiek-elektrownia, zaproponował, by przygotować album, na którym znalazłaby ujście pozamuzyczna pasja niemal wszystkich członków rodziny: czytanie wierszy.  Propozycja została przyjęta przez entuzjastyczną aklamację.

Mówi Mateusz Pospieszalski:  „To zespół, który funkcjonuje bez kalkulacji i biznes-planu, więc możemy na nikogo się nie oglądać i robić tylko to, na czym nam zależy. A ten album o dumna demonstracja naszych możliwości: jako kompozytorów i wykonawców. Ma działać na emocje, a dzięki słowom, także pobudzać intelektualnie.” 

„Cellotapes” to zbiór utworów na wiolonczelę (często nagrywaną na wiele nakładających się  ścieżek) i subtelną elektronikę. Także gra słów: tytuł w języku angielskim oznacza po prostu „taśmy klejące”, a zamysłem Michała Pepola jest, aby te „taśmy” były ideą spinającą różne gatunkowo utwory w spójną całość: Bach vs. współczesność, fonograficzna premiera słynnej kompozycji Pawła Mykietyna, kultowe dzieła europejskiego i amerykańskiego minimalizmu. I - przede wszystkim - nowa, autorska muzyka, którą Pepol już teraz kreśli swoje działania w przyszłości.

Poezja, jazz i autorski slalom między muzycznymi stylami - Tadeusz Olchowski śpiewa o dojrzałej miłości, przemijaniu, godzeniu się z losem i ulotnych chwilach zachwytu.

Nie uczestniczy w wyścigu zwanym show-biznesem, za to pielęgnuje swoje literackie i muzyczne pasje, ciesząc się uznaniem słuchaczy, którzy poznali go kilka lat temu dzięki piosence „Janusze”, przewrotnym wyznaniu sympatii wobec statystycznego rodaka. Kompozytorskie, autorskie i wykonawcze doświadczenie, zdobywane tu i tam przez kilka dekad pracy fortepianie i mikrofonie, Tadeusz Olchowski wykorzystał, przygotowując w 2021 r. debiutancki album „Tadek”. Kontynuacja - czyli „Poczekalnia” - dokumentuje nie tylko rozwój muzycznej wizji, ale i zmianę lirycznej optyki: tym razem osią opowieści zawartej w piosenkach są uczucia.

Międzynarodowe inspiracje, natchnione kompozycje, wybitni wykonawcy. Nowa płyta Polskiego Radia to bilet do azylu, w którym harmonię ośmiu ludzkich głosów dopełnia brzmienie najbardziej polskich „skrzypiec” na świecie - suki biłgorajskiej.

Krążek „Wszystkiemu wbrew” jest piątą w karierze i czwartą wydawaną przy współudziale Polskiego Radia płytą zespołu NaVi. Czas biegnie szybko i jubilat – Paweł Poszytek, lider i gitarzysta grupy – z zaskoczeniem zdał sobie w pewnej chwili sprawę, że w tym roku mija trzydzieści lat od kiedy po raz pierwszy zaistniał na zawodowej scenie z zespołem RADIO 24.

By swój jubileusz świętować możliwie najbardziej godnie, Poszytek poprosił o udział w nagraniu najnowszej płyty swego obecnego składu czworo wokalistów, którzy w różnych momentach istnienia NaVi spełniali się przy mikrofonie zespołu, czy to w studiu, czy na koncertach. Wszyscy łatwo zgodzili się uhonorować jubileusz lidera i tak powstał zestaw dziesięciu utworów, skomponowanych i napisanych przede wszystkim przez Pawła Poszytka i perkusistę NaVi – Przemka Kuczyńskiego.

W kolejnych piosenkach słyszymy obecną wokalistkę NaVi – Annę Rosochacką, która wykonuje tytułowy utwór płyty: „Wszystkiemu wbrew” i jeszcze dwie inne piosenki oraz śpiewających po dwa razy Grzegorza Wilka i Sonię Stochmiałek, aż wreszcie w zamykającej płytę piosence „Statki”, której premiera towarzyszy pojawieniu się krążka w przestrzeni cyfrowej i tradycyjnych sklepach, słyszymy Anię Szarmach.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Piotr Sałajczyk wielokrotnie nagradzany pianista i kameralista, a także ceniony pedagog, zaliczany do grona najwybitniejszych polskich wykonawców swojej generacji, zainteresował się twórczością Mieczysława Weinberga przy okazji zbliżania się setnej rocznicy urodzin kompozytora. Jedną z pasji Sałajczyka, który ma na koncie wiele prawykonań muzyki najnowszej, jest przywracanie salom koncertowym twórczości kompozytorów nieco zapomnianych.

Sonaty Mieczysława Weinberga na tyle zainspirowały Piotra Sałajczyka, że w roku 2019 włączył na stałe do swojego repertuaru koncertowego siedem spośród nich. Powołał też do życia Weinberg Trio, które oprócz niego tworzą skrzypek Szymon Krzeszowiec i wiolonczelista Arkadiusz Dobrowolski. Panowie koncertują wspólnie do dziś.

W wyniku współpracy Polskiego Centrum Informacji Muzycznej z Polskim Radiem S. A., przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ukazały się pierwsze płyty nowej serii „Muzyka Polska Dzisiaj – Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich”. Wydanych zostało 10 monograficznych płyt kompaktowych audio poświęconych twórczości współczesnych kompozytorów polskich różnych generacji, mieszkających i działających w Polsce i poza granicami kraju, twórców, którzy pomimo znaczącego dorobku nie posiadali dotąd własnej, monograficznej płyty: Zbigniewa Penherskiego (ur. 1935), Lidii Zielińskiej (ur. 1953), Magdaleny Długosz (ur. 1954), Tadeusza Wieleckiego (ur. 1954), Anny Zawadzkiej-Gołosz (ur. 1955), Jacka Grudnia (ur. 1961), Jarosława Siwińskiego (ur. 1964), Michała Talmy-Sutta (ur. 1969), Ewy Trębacz (ur. 1973) oraz Aleksandra Kościowa (ur. 1974).

Dzięki ścisłej współpracy z kompozytorami, płyty zawierają reprezentatywne dla twórców zestawy utworów w najbardziej cenionych przez nich wykonaniach. Nagrania pochodzą głównie ze zbiorów Biblioteki-Fonoteki Związku Kompozytorów Polskich (POLMIC) oraz z Archiwum Polskiego Radia. Są to przede wszystkim rejestracje festiwali „Warszawska Jesień” i „Warszawskie Spotkania Muzyczne”, cyklów koncertowych „Generacje”, „Portrety Kompozytorów”, „Muzyka Teraz” oraz najwybitniejsze nagrania studyjne Polskiego Radia. Dzięki dużemu zaangażowaniu twórców oraz wielu innych osób i instytucji, zasoby te zostały wzbogacone o pozycje z prywatnych archiwów kompozytorów (głównie ich własne realizacje muzyki elektroakustycznej) oraz cenne nagrania studyjne i koncertowe powstałe w innych ośrodkach.

"Gatunek L" to czwarty album studyjny GrubSona. Artysta, który wielokrotnie udowadniał, że potrafi łączyć różne gatunki muzyczne, tym razem przedstawia swoją najbardziej przemyślaną i spójną płytę, która stanowi jego największe muzyczne przedsięwzięcie w całej dotychczasowej karierze.

Gościnnie na płycie pojawia się jego przyjaciel Jarecki oraz niezaprzeczalni międzynarodowi gracze - Szwed Promoe z Looptroop Rockers oraz Nowojorczyk Chip-Fu z grupy Fu-Schnickens. Dodatkowo do płyty, poza wsparciem koncertującego z GrubSonem live bandu SANEPID, dograła się orkiestra "eM Band".

"Gatunek L" to podsumowanie całej dotychczasowej muzycznej kariery i życia GrubSona, mieszanka jego ulubionych stylów i gatunków, mocnych tekstów - pisanych w oparciu o sumę doświadczeń w trasie i poza nią, a także – co najważniejsze - pierwszy album nagrany i stworzony całkowicie niezależnie. Za produkcję albumu odpowiedzialni są DJ BRK, SoDrumatic, OER oraz GrubSon, a za za mix i mastering Dj Eprom.

Polskie melodie ludowe w rytmach techno, na dodatek zagrane przez orkiestrę dętą!? To „Prawdziwie Polskie Techno” („True Polish Techno")! Na taką techno-awanturę czekaliśmy! Mózgiem projektu jest Michał Fetler, znany z Jazzbandu Młynarski Masecki i grupy Polmuz, który ze swą orkiestrą stworzył klubowe bomby, równocześnie zachwycające słowiańskim liryzmem i porywające surowym jazzowym sznytem.

Prawdziwie Polskie Techno to zupełnie nowy garnitur orkiestry dętej Fanfara Awantura, kojarzonej dotychczas z estetyką bałkańsko-punkową. Po wielu latach udawania Cyganów, nadszedł czas na swoisty coming-out i objawienie prawdziwie nafutrowanego, techno-polo-futurystycznego oblicza. Tradycyjna, na pozór, orkiestra dęta zaskoczy teraz biegłością w stylach Rave, Psytrance, Progressive, Minimal czy Detroit Techno, choć zagrane z klubową werwą utwory na motywach polki czy walcerka zdradzają, że awanturniczy tech-załoganci obeznani są też zarówno z muzyką Gorana Bregovica, Brandt Brauer Frick, jak i rozwibrowanym tanecznie jazzem gigantów z The Comet Is Coming i Sons Of Kemet.

Stockhausen - komponujący w domu, z dwojgiem malutkich dzieci za ścianą - postanowił „skomunikować” się z otoczeniem w nietypowy sposób. Utwór napisany dla sześciorga śpiewaków wymagał od nich specjalnej techniki wokalnej (alikwotowej) oraz całkowitego zjednoczenia. Autor zostawił dokładną „instrukcję obsługi”. Każdy artysta ma do dyspozycji: osiem (panie) lub dziewięć (panowie) rytmicznych modeli wokalnych oraz karty magicznych imion bóstw pochodzących z różnych kultur (do swobodnego żonglowania). Wszystko po to, by stworzyć ciąg płynnych 51 formuł, czyli przeprowadzeń, w których za każdym razem inny śpiewak pełni rolę przewodnika - koryfeusza. „Napisałem 75-minutowy utwór oparty na jednym nonowym akordzie B-dur” – miał żartować kompozytor. W istocie ów dźwięk B (za każdym razem odnajdywany na nowo) mieni się - za sprawą alikwotów - zmienną barwą, kontrastami, natężeniem. Wciąga w trans, obezwładnia. „Stimmung jest na pewno muzyką medytacyjną. Czas jest zniesiony” – komentował Stockhausen. - „Wsłuchujemy się we wnętrze dźwięku, we wnętrze widma harmonicznego, we wnętrze samogłoski, we wnętrze”. Pomimo specyficznej techniki wokalnej, aury akustycznej i swoistej filozofii - „wejście” w Stimmung nie jest procesem karkołomnym. Ważna jest deklaracja współuczestniczenia - wspólnego przeżywania, odczuwania, oczyszczenia. Wsłuchiwanie się w siebie i w otoczenie. Harmonia wewnętrzna i zewnętrza. Pełna wolność.

Rok 1942. Pacyfik. Wojska sprzymierzone ponoszą kolejne klęski. Pearl Harbour, Singapur, Malaje, Kuantan, Wake, Baraan. Corregidor - mała, ufortyfikowana wysepka niedaleko Manili. 11 tysięcy Amerykanów i Filipińczyków utrzymało się tam jeszcze pięć miesięcy po upadku stolicy Filipin, broniąc się przed oddziałami japońskiej Czternastej Armii, codziennym ostrzałem artyleryjskim i bombardowaniami. Skapitulowali 7 maja 1942. Dla Amerykanów wstrząśniętych kolejnym zwycięstwami Japończyków to symbol pierwszego długotrwałego oporu. Amerykańskie audycje radiowe na całym obszarze Pacyfiku przez wiele dni zaczynały się od słów "Corregidor broni się jeszcze".

Czerwona plama na śniegu rozlewała się powoli. Ciałem leżącego twarzą do ziemi Rasputina wstrząsały słabnące dreszcze. Oto umierał sługa boży, odchodził święty przyjaciel symbol ginącej Rosji W języku rosyjskim słowo Rasputin ma konkretny sens, znaczy mianowicie rozpustnik i doskonale odzwierciedla jego wybujały temperament. Musimy odkupić nasze grzechy, aby pójść po śmierci do nieba. Musimy więc grzeszyć, aby mieć co odkupić brzmiało budujące kazanie Rasputina, po którym natychmiast oddawał się rozpuście. Nie przepuścił żadnej pannie, sam bywał często przerażony siłą własnego erotyzmu. Podczas gdy dla jednych był głównie rozpustnikiem, inni wierzyli w jego mistyczną moc i uważali go za świętego. Ojciec Grigorij uzdrowiciel chorego na hemofilię carewicza Aloszy szybko wkradł się w łaski jego matki carycy Aleksandry.

Krótko przed atakami terrorystycznymi 11 września 2001 roku Saddam Husajn ogłosił najwyższy stan gotowości bojowej dla swoich wojsk. W ten sposób zdradził się, że co najmniej wiedział o planowanych zamachach. Był to początek końca wszechwładnego dyktatora. A jakie było całe jego życie?...

Saddam Husajn pochodził z małej biednej wioski nad rzeką Tygrys, położonej na przedmieściach obecnego miasta Tikrit. Najprawdopodobniej był Synem wiejskiej prostytutki. Surowe wychowanie, najpierw przez wuja faszystę, a później przez bezwzględnego ojczyma, miało niebagatelny wpływ na jego dalsze losy…

Wstrząsająca biografia, odkrywająca także kulisy prywatnego życia krwawego satrapy.

...Okręt przechylony jest już tak mocno, że część pokładu niknie pod wodą. Wreszcie z głuchym stęknięciem kładzie się na burtę. Słychać przez obnażony aż po dno bok, jak coś tam wewnątrz ciężko przewala się i łamie, jak toczy się z hurkotem, a woda wokół wre i kipi ogromnymi bąblami. Już zniknął maszt ze zwłokami Kwiatkowskiego i pomost, wewnątrz kadłuba coś jeszcze rwie się z trzaskiem i kontrtorpedowiec szybko przewraca się, ukazując kawał zielonego, pokrytego wodorostami dna. U rufy sterczy zeń trójramienna śruba... Nie ma już "Wichra". 

Obecny okres rozwoju agresywnego islamu nadaje nowe znaczenie trwającemu już pół wieku konfliktowi na Bliskim Wschodzie. Nie jest to już tylko walka o historyczną ojczyznę Żydów, w której przez wiele wieków dominowali Arabowie. Jest to wojna dwóch dramatycznie różniących się kulturowo, ceniących zupełnie różne wartości cywilizacji, wojna, która dawno już wykroczyła poza zapalny rejon Bliskiego Wschodu. Jaka była geneza tego międzynarodowego konfliktu? Czy istnieje szansa na pokój?

Wszystko zaczęło się w styczniu 1959 roku. To wtedy, w utworzonym dwa lata wcześniej Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia, powstała pierwsza autonomiczna kompozycja, która dała początek polskiej muzyce elektronicznej. 60 lat to cała epoka! To, co wówczas wydawało się nowe, niemożliwe, abstrakcyjnie powabne, dziś pobrzmiewa nutą nostalgii, wpisując się w tak popularny nurt retromanii, spowijający także dawną awangardę. Bez dwóch zdań: tęsknimy za oldskulem!

Pierwsza była Etiuda na jedno uderzenie w talerz Włodzimierza Kotońskiego. Na 60. urodziny polscy kompozytorzy, na zamówienie Programu 2 Polskiego Radia, oddali hołd Etiudzie pisząc utwory nią zainspirowane. Niniejszy album zawiera nagranie tego wyjątkowego koncertu.

Anthony Strong - 28-letni wokalista i pianista jazzowy, który w rodzinnej Anglii jest zwany „angielską supergwiazdą new jazzu”. Śpiewa z naturalnością, z jaką oddycha, a na fortepianie gra tak naturalnie, jak śpiewa… brzmi jak skrzyżowanie popołudniowej herbatki ze szklanką whiskey.

Album Stepping Out zawiera standardy jazzowe i kompozycje oryginalne Instrumenty w bogatej aranżacji instrumentów smyczkowych i dętych. Muzyce z tego albumu towarzyszą dodatkowo dwa wideoklipy do utworów Cheek to Cheek oraz For Once In My Life.

„Anthony to imponujący pianista i wokalista. Ujął mnie natychmiast swą energią i klasą. Jest pełny pozytywnej energii, tak poszukiwanej w dzisiejszych czasach” – opinia Didiera Martina (dyrektora sekcji Jazz & Classique Naïve).

W cyklu "Porażki marek" przedstawiamy najbardziej spektakularne pomyłki światowych gigantów rynkowych, jakich jak Johnson&Johnson, Procter&Gamble, Gerber, Firestone czy RJ Reynolds. W części 3 poznamy Porażki Public Relations firm, które nie zawsze dobrze radzą sobie z kłopotami i wierzą, że najlepszą metodą zapanowania nad kryzysem jest zaprzeczenie jego istnieniu. "Kryzys? Jaki kryzys!" - mówią zazwyczaj.

Poznaj kulisy najgłośniejszych i najbardziej kosztownych wpadek rekinów biznesu. W cyklu "Porażki marek" przedstawiamy najbardziej spektakularne pomyłki światowych gigantów rynkowych jak Kellog, Unilever, Reynolds, Coca Cola, Mc Donald`s, Sony czy Pepsi. W części 2 poznamy "Poronione pomysły" firm, które uporczywie twierdzą, Że wiedzą lepiej niż ich klienci, co im jest potrzebne. Najmądrzejsza nawet strategia marki nie spowoduje, Że klient kupi towar, na który nie ma ochoty. Rzecz w tym, Że to co firmy uważają za wspaniałe, klienci często traktują jako dziwactwo. Butelkowana woda mineralna dla psów? To fantastyczny pomysł - twierdzi firma. To jakiś żart! - odpowiada klient."

Żadna marka nie trwa wiecznie i kiedyś zapewne padnie. Niektóre odchodzą z wielkim hukiem, inne żałośnie kwiląc. Nie wydaje się prawdopodobne, by takie marki jak Coca-Cola czy McDonald's miały jutro znikać. Jednak wiele najsilniejszych marek ostatniego stulecia wygląda już na bardzo zmęczone, a wiele odnoszących niegdyś sukcesy padło. W części 4 cyklu przedstawiamy wiele przykładów zmęczonych marek i wpadek, które spowodowali zarządzający nimi menedżerowie.

Jeśli musisz uczyć się na błędach, to lepiej na cudzych. Życie lub śmierć firmy zależą od siły marki. Każdego dnia padają jakieś marki, a zarządy firm rwą włosy z głowy i klną na czym świat stoi, chociaż same wpędziły się w takie kłopoty. Wiele firm kieruje się przekonaniem, że jeśli już raz stworzyły udaną markę, to powinny ją rozszerzać na inne linie produktów. Większość marek, którym to się udało, dokonała rozszerzenia w tych kategoriach produktów, które były zbliżone do oryginału. Coca-Cola zapisała na swoim koncie światowy hit, gdy wprowadziła na rynek Diet Coke. 
O wiele mniejszy sukces odniosła, kiedy zaoferowała ubrania pod własną marką. Jednak gdy firmy nie potrafią zrozumieć, w czym zawiera się istota ich marek, porażki okazują się nieuchronne, a ich skutki katastrofalne.

„Żył sobie książę w dalekim kraju, książę szlachetny, lecz tak ubogi, że w swym pałacu siadał zazwyczaj na starym tronie bez jednej nogi"

Zakochał się biedactwo, jednak wybranka serca, choć piękna - okazała się osobą próżną i rozpieszczoną. Królewicz nie tracił nadziei i, aby zyskać jej względy, udał się do zamku pod postacią pomysłowego świniopasa. Posłuchajcie, czy jego wynalazki zdobędą uznanie kapryśnej panny.

„Płynie okręt przez odmęty, 
nie zwyczajny - lecz zaklęty: 
pokład pusty, burta pusta, 
poprzez burtę fala chlusta, 
wicher pędzi go i nagli, 
chociaż nie ma na nim żagli.”

Ten korsarski statek od stu lat sieje postrach na morzu, a o jego kapitanie Palemonie krążą przerażające legendy. Jednak król Fafuła IV zdecydował na łożu śmierci, że spośród jego ośmiorga dzieci koronę zdobędzie pogromca słynnego pirata. Czterej królewicze i cztery królewny wyruszają w rejs.

Alternatywni, (jeszcze) bez kontraktów i fonograficznego debiutu. Bez kompleksów, pozerstwa i doświadczeń w tzw. branży. Z garaży, piwnic i płyt demo. Polskie Radio i autor trójkowej audycji "Offensywa" - Piotr Stelmach - z radością przedstawiają kolejne utwory młodych, głodnych sukcesu Artystów!

Lumpeks to czterech utalentowanych muzyków, trzech jazzmanów z Francji i polska śpiewaczka i barabanistka. Olga Kozieł, kontrabasista Sébastien Beliah, saksofonista Pierre Borel i trębacz Louis Laurain stworzyli hipnotyzującą mieszankę jazzu i dawnej polskiej muzyki wiejskiej. Tym połączeniem jazzowej improwizacji i polskich melodii tanecznych zapracowali sobie na najwyższą nagrodę w radiowym konkursie wyłaniającym zespoły i artystów inspirujących się polską muzyką tradycyjną.

Na kolejnej, 6 płycie z serii Musica Sacromonta, wydanej przez Polskie Radio i Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Świętogórskiej im. Józefa Seidlera, znalazły się dzieła muzyków bezpośrednio związanych z kapelą Kongregacji Filipinów na Świętej Górze w Gostyniu. Tym razem, obok dzieł znanego już kapelmistrza Maksymiliana Koperskiego oraz czeskiego prefekta muzyki Joannesa Baptisty Lohra, znalazła się kompozycja Józefa Elsnera (1769-1854), jednego z najwybitniejszych przedstawicieli kultury muzycznej w Polsce I poł. XIX w.

Komponowanie muzyki dla dzieci i młodzieży zawsze było i jest dla mnie radosnym przeżyciem. Możliwość nawiązania dialogu z młodym artystą, wzbogacenia jego wyobraźni o nowe wartości, stanowi dla kompozytora zadanie o tyle trudne, co pociągające. Przywołując znane powiedzonko o stykających się skrajnościach, mogę powiedzieć, że z biegiem lat coraz lepiej czuję świat dziecka z jego radościami, „wesołymi smutkami” i wszechogarniającym optymizmem.

VERKE to jubileuszowy album zespołu MILOOPA, który ukazał się 15 kwietnia 2016 z okazji 15-lecia działalności. Nowy materiał wyprodukował basista oraz lider zespołu, Radek "Bond" Bednarz przy współpracy z Rolim Mosimannem (Faith No More, Björk, The Young Gods). Verke to po Nutrition Facts (2005), Unicode (2008), Optica (2011) czwarte studyjne wydawnictwo Miloopy, które ukazało się na płycie CD, LP oraz kolekcjonerskiej płycie winylowej zapowiedzianej na czerwiec 2016.

Natalia Nykiel szturmem wdarła się̨ na muzyczną scenę. Po premierze jej debiutanckiej płyty „Lupus Electro” jasnym stało się, że właśnie takiego głosu w Polsce brakowało, a miliony odsłon jej teledysków oraz frekwencja na koncertach potwierdziły rokowania krytyków, że Nykiel zapełnia trwającą od wielu lat na rodzimym rynku lukę – nie oglądając się na obowiązujące trendy otworzyła nowy, od dawna wyczekiwany rozdział na gruncie polskiego electro popu.

Kilkadziesiąt lat na scenie, kilkanaście płyt, dziesiątki przebojów, wyrazisty image... to Janusz Panasewicz jakiego znamy z zespołu Lady Pank. Pierwszy solowy album, zatytułowany po prostu „Panasewicz” odsłonił trochę inne oblicze artysty, natomiast drugi zaskoczył wielu i to w pozytywnym znaczeniu tego słowa.

Zespół King Kong Family powstał w 2009 roku w Warszawie z inicjatywy muzyków znanych z takich kapel jak Dee Facto i Pokolenie. Muzyka King Kong Family jest efektem radosnego improwizowania. Rodzi się pod wpływem chwili i charakteryzuje się transowym pulsem. Proste teksty nie tylko idealnie korespondują z minimalistyczną muzyką, ale są także celnym komentarzem do otaczającej nas rzeczywistości. 

"Krecia robota" to już drugi album autora tekstów Michała Błeszyńskiego i kompozytorki Marii Holki. Tym razem, swojego głosu użyczył wyjątkowy aktor Jerzy Stuhr.

Autorzy kontynuują ideę międzypokoleniowej twórczości familijnej, dedykowanej zarówno dzieciom jak i dorosłym, którą podjęli przy poprzedniej płycie p.t. „Bajka o siwobrodym krasnalu“. Najnowsze wydawnictwo to połączenie piosenek z ich czytanymi wersjami.

"Krecia robota" to inteligentne, błyskotliwe teksty z morałem i różnorodna muzyka, łącząca w sobie takie style jak jazz, swing, klasyka czy piosenka francuska. W nagraniach udział wzięli czołowi polscy instrumentaliści a partie wokalne zaśpiewała autorka wszystkich kompozycji - Maria Holka.

To płyta dedykowana przede wszystkich małym słuchaczom, ale stworzona tak, aby radość ze słuchania mieli również dorośli. "Krecia robota" jest unikalną propozycją dla rodziców, którzy chcą swoim dzieciom pokazywać wartościową twórczość, kształtującą ich wrażliwość i zamiłowanie do muzyki.

Kolędy i pastorałki od wieków są nieodłącznym elementem tradycji obchodów Świąt Bożego Narodzenia. Steczkowcy poprzez wyjątkowo ciekawy dobór tekstów oraz melodii, zabierają słuchacza w muzyczną podróż, pełną zadumy i piękna.

Instrumenty wykorzystane do nagrań, aranżacje i opracowania tworzą oryginalny przekaz muzyczny. Kolędy i pastorałki w wykonaniu Agaty Steczkowskiej oraz Pawła Steczkowskiego z towarzyszeniem Chóru Agaty Steczkowskiej, z wykorzystanymi dla potrzeby projektu wieloma instrumentami stanowią wielką paletę muzycznych połączeń, pełną oryginalnych barw dźwiękowych, współbrzmień i harmonii.

Mirosław Kalisiewicz to człowiek o wielu twarzach: wokalista, kompozytor, autor tekstów do swoich utworów, a także basista, mający na swoim koncie występy z czołówką polskiego rocka i popu.

ZEMOLLEM - suita - „ZANIM”
Andrzej E-moll Kowalczyk - zadziwia nie po raz pierwszy i zapewne nie ostatni.

"Waltornium" to kontynuacja serii płyt z moją autorską muzyką inspirowaną snami z dzieciństwa. To poszukiwanie ich atmosfery, nieprawdopodobnego spokoju i bezpieczeństwa. Obszarem formalnym pozostaje klasyczny Eno’wski ambient. Jego “Discreet Music” stał się paradygmatem dla większości tej muzyki. Osadzone w estetyce Barokowej muzyki klasycznej, "Waltornium" zrealizowane zostało na akustycznych brzmieniach wirtualnych programu EAST/WEST, LOGIC AUDIO.

"Following the light" to czwarta solowa płyta Stanieckiego i podobnie jak poprzednie wymyka sie klasyfikacjom.
To w większości liryczne utwory zagrane przy użyciu gitar, elektroniki i pętli. Jak zwykle u Stanieckiego muzyka jest bardzo obrazowa, jakby stworzona do filmu.
Maciej Staniecki kompozytor muzyki teatralnej i filmowej (Vinci, Paradox Lake), współtwórca projektów elektronicznych (Nemezis, Chwasty), producent i realizator dźwięku (W. Zimpel, Młynarski&Masecki, Lotto).

In C Rileya rozbrzmiewa dziś pod każdą szerokością geograficzną. Wiemy to, ale zainspirowani afrykańskim wykonaniem z Bamako (Africa Express) i hinduskim z Brooklynu (Brooklyn Raga Massive) chcieliśmy nadać „komórkom” Rileya lokalny, polski koloryt.

Zatem na estradzie Studia im. Lutosławskiego do ksylofonu, klarnetu, skrzypiec dołączyły cymbały, lira korbowa i harmonia trzyrzędowa (niezwykle popularna na polskiej wsi, lecz po II wojnie światowej wyparta przez tańszy akordeon). Kartka Rileya zakręciła się w rytmie mazurka, nasiąknęła ludowym burdonem, zaszlochała cymbałami. Pozytyw wprowadził rys nieco sakralny, pianino echa mieszczańskiego salonu. Nie byliśmy pierwsi, ale w takim składzie In C zabrzmiało po raz pierwszy.

Płyta „Jestem tu" z utworami z widowiska „Święty z Wadowic – Jan Paweł II" to znane nazwiska, różne style i gatunki muzyczne, wyjątkowa ekspresja

i energia, a wszystko na temat spraw najważniejszych, - myśli i działań Świętego Jana Pawła II. Już nieobecnego, a jednak nadal obecnego - po prostu „Przezroczystego". 

Na wyprodukowanej przez Fundację Pełni Kultury i Narodowe Centrum Kultury płycie znajduje się 13 utworów. Ogólnopolska premiera płyty „Jestem tu" miała miejsce 18 maja 2018 r., w kolejną rocznicę urodzin Karola Wojtyły w mieście gdzie wszystko się zaczęło - w Wadowicach. A wszystko to w roku, w którym obchodzić będziemy 40. rocznicę Jego wyboru na Stolicę Piotrową.