Rock

Artur Giordano – kompozytor, aranżer, realizator i reżyser muzyczny.

Od ponad trzech dekad związany z Radiem Lublin i Polskim Radiem, współtwórca niezliczonych projektów muzycznych, słuchowisk i reportaży dźwiękowych. Laureat prestiżowych nagród, m.in. Melchiorów 2025 „Twórca Roku”, Prix Italia 2006 i 2009 r., Prix Europa 2005, Audionomia Award 2024 Sound Design, Grand Prix Marulic 2001 oraz nagrody za realizację akustyczną „Polska i Świat” Polskie Radio 2002 i 2003 r.

Jako twórca muzyki do reportaży, dokumentów, filmów i kampanii społecznych, od lat łączy precyzję techniczną z emocjonalną głębią brzmienia.

Album „POZYTYW” jest jedynie małym wycinkiem z jego wyjątkowego dorobku, to zapis muzycznej wrażliwości, która od lat inspiruje i porusza.

"Atramentowe 10 lat, Best Of” LP to podsumowanie muzycznej dekady twórczości Stanisławy Celińskiej - od wydania bestsellerowego albumu Atramentowa w 2015. Z okazji jubileuszu po raz pierwszy utwory Artystki ukazują się na płycie winylowej, na pięknym barwnym krążku w kolorze atramentowym.

To niezwykłe wydawnictwo zawiera 10 utworów, osobiście wybranych przez Stanisławę - piękne ponadczasowe kompozycje w mistrzowskiej interpretacji. Znalazły się na niej ulubione piosenki słuchaczy - wielbicieli twórczości Celińskiej,  piosenki bliskie sercu Artystki oraz utwory niosące ważne przesłanie. Poza Stanisławą Celińską wśród autorów znalazły teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Marcina Sosnowskiego, a w piękną całość łączy muzyka Macieja Muraszko.

Złoto i brylanty z archiwum Polskiego Radia, czyli osiem sensacyjnie odnalezionych piosenek, które w latach 1973-74 Irena Santor nagrała z Janem Ptaszynem Wróblewskim i jazzmanami.

Studio Jazzowe Polskiego Radia, z którego Jan Ptaszyn Wróblewski zrekrutował muzyków stanowiących trzon towarzyszącej Irenie Santor orkiestry, było zespołem unikalnym w skali europejskiej. Saksofonista, lider, kompozytor, aranżer i dyrygent zwykł był trzymać za ogon dwie, trzy, a nawet cztery sroki. W latach 70. Studio Jazzowe było jego poligonem, warsztatem i magazynem: konfiguracji personalnych, konwencji i pomysłów. Akompaniowało też wokalistom, choć wtedy - jak w tym przypadku - nie pod swoim dumnym szyldem, za to łącząc siły z muzykami Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.

Wspomina Irena Santor: „Współpracę z Ptaszynem i jego wspaniałymi wirtuozami i wspominam ze wzruszeniem i dumą! Ileż ja się od nich nauczyłam! Jakież to było inne! Niezwykłość naszych okołojazzowych piosenek polegała m.in. na tym, że nikt nie wymagał ode mnie, żebym śpiewała jazz. Oni grali po swojemu, a ja śpiewałam w moim stylu i jakoś to wszystko się ze sobą ładnie splotło.”

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

Rozpisana na dziesięć piosenek opowieść Limboskiego o współczesnym świecie, kraju nad Wisłą oraz człowieku w miłosno-sceptycznym związku z rzeczywistością XXI wieku.

Przez ostatnich pięć lat - tyle czasu minęło od premiery jego ostatniego albumu z piosenkami po polsku - Limboski był… bardzo zajęty. Po wybuchu pandemii, gdy w Polsce zamarło życie koncertowe, wyjechał do Berlina. Z początku pracował poza branżą muzyczną, ale szybko do niej wrócił - jako wykładowca British and Irish Institute for Modern Music (BIMM), właściciel własnego studia nagraniowego, no i, przede wszystkim, jako aktywny twórca. Wydał trzy albumy z coverami (cykl„Home Tapes”) i świetną, angielskojęzyczną płytę „Duality” w duecie z Amerykaninem Rev.Reyem. I stale tworzył nowe, w pełni autorskie piosenki. Last but not least: dwukrotnie został ojcem.

„Z partyjnym pozdrowieniem. 12 hitów w stylu lambada hardcore”

Polskie Radio z nostalgicznym pozdrowieniem prezentuje wyjątkową - bogato ilustrowaną i wspaniale brzmiącą - winylową reedycję pierwszej – legendarnej płyty Big Cyca.

Już to grali, i to wiele razy, bo od premiery jednego z najbardziej popularnych albumów epoki wczesnego Balcerowicza niedługo minie 35 lat (słownie: trzydzieści pięć). Rock and roll w postaci czystej, prostej i szczerej. Przeboje, o których w czasach bez Internetu i telefonów komórkowych wieści docierały do wsi, miasteczek i metropolii. Słowa, które znali duzi i mali. Melodie, które niesione wiatrem ustrojowych i gospodarczych zmian trafiły pod strzechy, blachy i dachówki.

Pierwszy nakład „Z partyjnym pozdrowieniem…” wydało w 1990 państwowe wówczas przedsiębiorstwo Polskie Nagrania „Muza” pod utworzonym specjalnie na tę okazję szyldem Pomarańczowa Muza (oczywista aluzja do legendarnej Pomarańczowej Alternatywy). Były to czasy, gdy dobre płyty sprzedawały się w imponujących, idących w dziesiątki tysięcy egzemplarzy nakładach. Oficjalnie, bo kwitł już rynek piracki, dzięki któremu w ręce nastoletnich Polaków trafiły kolejne setki tysięcy, przeważnie marnie wyglądających i jeszcze gorzej brzmiących fonogramów.

Jeden z najsłynniejszych albumów w historii polskiego rocka, otoczony legendą, ponadczasowy. Wyczekiwana przez fanów reedycja brzmi i wygląda perfekcyjnie.

Dwie płyty analogowe zostały opakowane w lśniącą lakierem podwójną kopertę typu gatefold, a w środku znalazło się miejsce na długi wspominkowy tekst. Ikoniczny front okładki - z jaskrawo zielonym logotypem zaprojektowanym przed Edwarda Lutczyna - prezentuje się oszałamiająco.

A muzyka…

Najsłynniejsze nagranie koncertowe w historii polskiego rocka. Ponad 40 lat po premierze do sklepów trafia dwupłytowe, winylowe wznowienie drugiego albumu Perfectu.

Październikowy wieczór ’82. Na dworze ciemna i zimna noc stanu wojennego, a w warszawskim klubie Stodoła blask i żar. Gra zespół Perfect w pierwszym, legendarnym składzie: na gitarach Zbigniew Hołdys i Andrzej Urny, na gitarze basowej Andrzej Nowicki, na perkusji Piotr Szkudelski. Przy mikrofonie Grzegorz Markowski, do niedawana obiecujący aktor teatralny, dziś bóg rocka, spocony, z obnażonym torsem, owijający sobie publiczność wokół palca.

Po przerwie wymuszonej przez komunistyczne władze był to pierwszy koncert zespołu, którego słuchała cała Polska. Nakład debiutanckiego albumu z niezapomnianą białą okładką sięgnął trzystu tysięcy egzemplarzy. W radiu tej muzyki nie można było usłyszeć, ale grało się ją na każdej prywatce, aż do zdarcie płyty. Posłuchać jej na żywo było marzeniem każdego nastolatka.

Anna Rusowicz prezentuje album wypełniony słonecznym blaskiem, życiową mądrością i paradą muzycznych wspaniałości.

„Dziewczyna Słońca” to dziesięć piosenek zainspirowanych muzycznym bogactwem hippisowskiej złotej ery przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Wokalistce towarzyszy zespół wirtuozów, którzy podróżują z nią po ścieżkach soulu, rocka, rhythm and bluesa, gitarowego popu, a nawet jazzu.

Idea wydania na specjalnej płycie winylowej wybranych nagrań z kompilacji była prostą konsekwencją sukcesu dwupłytowego albumu kompaktowego. Nie bez trudu wybrano dziewięć utworów w historycznych wykonaniach (strona A – Kozakiewicz kompozytor, strona B – Kozakiewicz gitarzysta), które uzupełnia nowa wersja nagranej ponownie w roku 2022  piosenki „Płyń pod prąd”, skomponowanej przez Dariusza Kozakiewicza dla zespołu TEST w roku 1974. Ten utwór we współczesnym wykonaniu zespołu DAREK KOZAKIEWICZ LIVE, w którym oprócz towarzyszących liderowi od lat basisty Tomka Płonki i perkusisty Sławka Puchały, pojawiła się wokalistka Justyna Panfilewicz, zapowiadał już od października 2022 roku wersję winylową jubileuszowego podsumowania pięćdziesięcioletniej działalności Kozakiewicza. Premiera tej wyjątkowej płyty, która powstała przy udziale firmy Enea, w limitowanym nakładzie 500 numerowanych egzemplarzy, została zaplanowana na koniec stycznia tego roku.

Oto kolejne wydawnictwo Agencji Muzycznej Polskiego Radia i pierwsza w historii płyta winylowa dokumentująca działania muzyczne Czwórki Polskiego Radia.

Tym razem Damian Sikorski podjął się zadania prawdziwie karkołomnego, wybierając po jednym utworze każdego z czterech zwycięzców i dodatkowo siedem innych nagrań ze wszystkich lat, które znalazły się na stronach A i B jubileuszowego, kolekcjonerskiego wydawnictwa na płycie winylowej. To naprawdę trudne zadanie dokonać wyboru spośród wykonawców tak różnej muzycznie proweniencji, ale końcowy efekt pozwala spokojnie myśleć o przyszłości polskiej sceny.

Archiwa muzyczne Polskiego Radia skrywają prawdziwe perełki! Czasem trzeba zbiegu kilku nieoczywistych wątków, by takie nagrania dotarły do szerokiego kręgu słuchaczy. To właśnie historia płyty „Dotyk” Renaty Lewandowskiej!

W 2015 roku, kilkunastoletni wówczas Krystian Zieliński usłyszał i zobaczył Renatę Lewandowską w telewizyjnych nagraniach z opolskiego festiwalu w roku 1977. Przez kilkanaście miesięcy poszukiwał kontaktu do Artystki, którą odnalazł dopiero w 2017 roku w… USA, jako malującą artystkę Renatę Roberts, która śpiewać przestała czterdzieści lat wcześniej.