Muzyka

W końcu Warszawa otrzymała to co wytańczyła milionami kroków. Nowoczesne podejście do tanga. “Warszawskie Tango Elektryczne” to wypadkowa miłości do tanga w jego najpiękniejszych tradycyjnych odsłonach i otwartości na nowoczesne gatunki muzyczne. Na płycie znajdują się utwory o mocno tanecznym charakterze, w którym ujawnia się warszawski klimat. Całość dopełniają nastrojowe ballady w językach polskim i hiszpańskim. Urszula Borkowska swobodnie czerpiąc z estetyki muzyki elektronicznej i popowej prezentuje współczesne podejście do muzyki tangowej, nadając jej niepowtarzalny, nowy wymiar. Warszawskich kamienic, zaułków ulic po obydwu stronach Wisły i zapisanych w ich przestrzeniach historii.

Urszula Borkowska, autorka płyty, jedna z najbardziej liczących się postaci na polskim rynku muzyki tangowej, połączyła globalne i lokalne inspiracje z doświadczeniami zebranymi podczas prac nad poprzednimi płytami – Tangomania oraz wydaną przez Warner Music – Tango Va Banque - Tanga Filmowe z Anną Dereszowską jako solistką. W rezultacie na polski rynek trafia polska odpowiedz na fusion tango. Młody, zdobywający coraz większą popularność gatunek łączący muzykę akustyczną z elektroniczną a tradycyjne tango z muzyką rozrywkową.

Rok 2019 był w Polsce Rokiem Stanisława Moniuszki. Kasia Moś uczciła pamięć o kompozytorze , dając niezapomniany koncert w sali NOSPR w Katowicach.
Zapis tego wyjątkowego wydarzenia ukazuje się na płycie "Moniuszko 200" z towarzyszeniem jednej z najlepszych orkiestr kameralnych w Europie - Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy AUKSO pod batutą Marka Mosia.

Album składa się z płyty CD i DVD w wersji koncertowej. Za warstwę muzyczną i aranżację odpowiedzialni są: Mateusz Moś (skrzypce, brat Kasi) i Mateusz Kołakowski (fortepian).

Na scenie oprócz orkiestry i wokalistki pojawili się także muzycy zespołu Kasi: Mateusz Kołakowski (fortepian, instrumenty klawiszowe), Mateusz Moś (skrzypce, wokal, kompozycje/aranżacje) Maciej Magnuski (gitara basowa, syntezator basowy Moog) i Tomasz Mądzielewski (perkusja).

Karol Kurpiński urodził się w 1785 roku we Włoszakowicach. Karol Kazimierz, który w przyszłości miał się stać jednym z czołowych polskich kompozytorów I połowy XIX wieku, był piątym z sześciorga dzieci Marcina Kurpińskiego i Franciszki z Wańskich, pochodzącej z rodu znanych wielkopolskich muzyków - Jana i Rocha Wańskich. W dwunastym roku życia Karol Kurpiński udał się do miejscowości Sarnowa koło Rawicza, by w tamtejszym kościele, którego proboszczem był brat jego matki ks. Karol Wański, podjąć się pełnienia funkcji organisty.

Na płycie znalazły się utwory autorskie, których charakterystyczną cechą jest umiejętne ujęcie w poetyckim słowie zjawisk na pozór prostych i oczywistych. Dojrzałe teksty, pełne zręcznych, niebanalnych metafor i odkrywczych skojarzeń komponują się z niezwykle spójnymi aranżacjami instrumentalnymi. W warstwie muzycznej usłyszymy piosenkę rockowo – poetycką z elementami bluesa. Oryginalne brzmienie, we frazie bliskie tradycji, nie poddaje się współczesnym modom. Nietuzinkowa wyobraźnia artysty, wykonanie oraz klimat tej płyty, dostarczają wielu autentycznych wzruszeń.

Kolędy na Boże Narodzenie i Wielkanoc, czyli wyśpiewany sercem prezent od Kai i Janusza Prusinowskich, wirtuozów i niestrudzonych ambasadorów polskiej muzyki tradycyjnej.

Kolorowa (i długa!) opowieść o muzycznej tradycji, czyli Kaja i Janusz Prusinowscy ożywiają piosenki, tańce i zabawy, którymi dawno, dawno temu rozbrzmiewały pola, lasy i… przytulne, wiejskie domostwa.

Prusinowscy grać na ludowych instrumentach i śpiewać w sposób możliwie bliski temu, jak robiło się to dawno, dawno temu, przez lata uczyli się od wiejskich muzykantów. Dziś sami są mistrzami, z ogromnym - liczonym nagraniami, koncertami i nagrodami - dorobkiem. I równie ogromnym wpływem na wszystkich, którzy pragną, by muzyczna tradycja nigdy nie stała się przeszłością, a była żywą częścią przyszłości.

7 płytowy album  wydany z okazji  Jubileuszu znakomitej polskiej skrzypaczki zawiera nagrania archiwalne z lat 1974-2007 - w  tym  22 nagrania po raz pierwszy opublikowane na płytach.

Kaja Danczowska jest laureatką międzynarodowych Konkursów: V Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im.Henryka Wieniawskiego w 1967 r. – 3 nagroda, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Alberto Curci w Neapolu w 1969 r. – 2 nagroda, Konkursu Wykonań Muzycznych w Genewie w 1970 r. –2 nagroda,  Międzynarodowego Konkursu Radiowego w Monachium  w 1975 r. – 3nagroda, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli  w 1976 r. - srebrny medal.

Najznakomitsze wykonania z całego dorobku nagraniowego Kai Danczowskiej zostały wybrane przez samą artystkę - niektóre  z nich po raz pierwszy opuściły archiwa Polskiego Radia i radiofonii niemieckich. Dodatkowym atutem są komentarze Kai Danczowskiej zamieszczone w booklecie. Kaja Danczowska z niemal fotograficzna pamięcią, drobiazgowo odtworzyła chwile z tamtych lat - ludzi, orkiestry,koncerty, podróże, spotkania.

Płyta, będąca zapisem koncertu, zawiera siedem utworów autorstwa wszystkich członków formacji. Pełne pasji wykonanie nadaje kompozycjom żywiołowość i tworzy niepowtarzalny styl. „Talents” - w tym określeniu kryje się najbardziej trafna, choć lapidarnie ujęta, charakterystyka zespołu.

Seria Jazz.PL związana jest z przypadającą w 2022 roku 85. rocznicą powstania Programu 2 Polskiego Radia.

„Ślad” to tytuł najnowszej autorskiej płyty Janusza Strobla - wybitnego gitarzysty i kompozytora.

To artystyczne przedsięwzięcie z orkiestrą Sinfonia Viva pod dyr. Tomasza Radziwonowicza, we współpracy z Polskim Radiem i House of music. Do jego realizacji Janusz Strobel zaprosił również artystów: Pawła Pańtę i Luisa Ribeiro.

Rola tego dzieła w literaturze muzycznej łączącej gitarę klasyczną z orkiestrą jest wyjątkowa, ponieważ na przestrzeni epok powstało niewiele dzieł z wykorzystaniem powyższego instrumentarium. Tym samym światowa biblioteka muzyczna wzbogaca się o niezmiernie cenną pozycję.

Jan Trebunia-Tutka jak każdy z członków rodziny, wyróżnia się talentem, jest mistrzem altówki i wokalistą o niezwykłej barwie głosu. Komponuje, pisze teksty, a przy tym, stając na scenie w pozycji lidera, przykuwa uwagę swoją osobowością i wizerunkiem. 

Tworzy, grając długo z zespołem rodzinnym Trebunie-Tutki oraz z zespołem Jazgot, ale zaistniał wyraźnie i solowo współpracując z Mirosławem Kowalikiem – autorem tekstów, muzyki, producentem muzycznym i jednocześnie basistą - członkiem zespołu Raz Dwa Trzy. 

"Po co tyle mówić" to płyta, która powstaje z miłości do muzyki i człowieka. Łączy umiłowanie tradycji góralskiej z muzyką współczesną - tworząc oryginalne polskie brzmienie. Znajdziemy tutaj dźwięki, które nawiązują do różnych gatunków i kultur. A Mirosław Kowalik w prostych słowach potrafi przekazuje najważniejsze treści. Odnajdziemy tu zarówno utwory refleksyjne np. „W jedną stronę” ale również żartobliwe jak „A na stole naleweczka”. Po co tyle mówić to projekt przy udziale znakomitej orkiestry rozrywkowej eM Band, która współpracowała  z takimi artystami jak Leszek Możdżer, Marek Bałata, Ewa Uryga, czy Basia Trzetrzelewska. 

Po kilkuletniej przerwie prezentujemy dwunastą płytę z cyklu „Jan Kanty Pawluśkiewicz. Antologia”.
Oratorium „Pieśni Doliny Jozafata” jest zapisem koncertu zorganizowanego z okazji 50. rocznicy pracy artystycznej Jana Kantego Pawluśkiewicza, który odbył się w 2017 roku. Na scenie ICE Kraków wystąpili: Orkiestra Akademii Beethovenowskiej pod dyrekcją Ewy Strusińskiej, chór pod kierownictwem Wiesława Delimata oraz soliści – Elżbieta Towarnicka, Magdalena Idzik, Iwona Socha, Aleksander Kruczek i Kamil Zdebel.

Nakładem Polskiego Radia, ukazała się nowa płyta skrzypka Jakuba Jakowicza i pianisty Bartosza Bednarczyka. Płyta poświęcona w całości muzyce kameralnej Franciszka Schuberta i usłyszymy na niej Fantazję C-dur D934, Sonatę a-moll  D385  oraz Rondo h-moll D895.

Album jest zwieńczeniem wielu recitali schubertowskich, które Jakowicz i Bednarczyk wykonywali w ostatnim czasie, a wybór nagranego repertuaru nie jest przypadkowy. Fantazja C-dur D934 na skrzypce i fortepian to arcydzieło, które od wielu lat fascynowało Muzyków, i które wielokrotnie pojawiało się w programie ich koncertów. To utwór niezwykle ekspresyjny i wirtuozowski, a jego szalona wręcz rozpiętość wyrazowa i śmiała struktura kompozycyjna wykraczają poza czasy, w których powstał. Nie bez powodu prawykonanie w 1828 roku nie było sukcesem, a jej piękno i artyzm doceniono w pełni dopiero w następnym stuleciu. Odmienność Fantazji oraz bardzo wysokie wymagania techniczne, jakie stawia przed muzykami sprawiają, że nawet dziś nie jest ona często wykonywana, a nagranie utworu jest prawdziwym wyzwaniem dla każdego duetu skrzypcowo-fortepianowego.

Album wyprodukowany przez kompozytora – wykonawcę – Jacka Telusa na podstawie scenariusza autorstwa prof. Stanisława Balbusa (UJ), przyjaciela Czesława Miłosza i znawcy jego twórczości. Utwory zawarte w tym wyjątkowym wydawnictwie są chronologicznym przekrojem twórczej drogi Poety – noblisty, a powstały materiał poparty jest oficjalną zgodą jedynego spadkobiercy praw do twórczości Czesława Miłosza – jego syna Anthony'ego Miłosza.

„Piosenki nie tylko o zwierzętach” Izabeli Byry, to płyta dedykowana najmłodszym.
Nowatorstwo i niezwykłość tej muzyki, polega na poważnym traktowaniu  dziecka - słuchacza, zarówno w sferze tekstowej jak i muzycznej, choć z dużą dozą dowcipu. Istotna jest też szczerość i czystość przekazu.

„Podwieczorek przy mikrofonie” był niezwykle popularną audycją w drugiej połowie lat 50 oraz w latach 60 i 70, prowadzoną na luzie, z dużą ilością satyry, z przebojami i z gwiazdami.

„Delicje z Podwieczorków przy mikrofonie” to zbiór 70 piosenek  zarejestrowanych, podczas kolejnych wydań programu w latach 1962 -1973, w wykonaniu jednej z gwiazd audycji - Ireny Santor.  Na płytach znalazły się pełne blasku interpretacje znanych utworów z repertuaru Artystki oraz też piękne choć całkiem zapomniane, piosenki. Zdecydowanie warto  je sobie przypomnieć. Być może to jest początek prezentacji gwiazd biorących udział w podwieczorkach…

A zatem proponujemy kolekcję niemal czterdziestu piosenek, wśród których są i te bardzo znane, ale w mniej znanych wersjach, jak i te, o których możemy nie pamiętać, że były wykonywane przez Irenę Jarocką, a byłoby szkoda.

Wymienianie laurów i nazwisk, z którymi przyszło pojawiać się na scenie i w studiach nagraniowych klarneciście Szymonowi Klimie, pianiście Dominikowi Wani, kontrabasiście Adamowi Kowalewskiemu i perkusiście Przemysławowi Jaroszowi zajęłoby zbyt dużo czasu i miejsca. Nie mówiąc o ich własnych projektach i wybitnych nagraniach solowych.

Spotykali się w różnych przestrzeniach i składach, aż w głowie Szymona Klimy zakiełkował pomysł, a pozostali koledzy zgodzili się, że we czterech stanowią konglomerat, który spokojnie może przyjąć nazwę IMPROVISION QUARTET. Bo też improwizacja jest tym, co panom wspólnie wychodzi naprawdę znakomicie.

A ponieważ improwizować trzeba na jakiś temat, ci czterej postanowili sięgnąć najpierw do bogatej tradycji muzyki polskiej. Ich poprzednia płyta inspirowana była folkiem ze zbiorów Oskara Kolberga.

Henryk Wars, właściwie Henryk Warszawski – kompozytor, aranżer, pionier jazzu w Polsce, pianista oraz dyrygent, kojarzony głownie z muzyką rozrywkową i filmową, komponował także duże formy symfoniczne. Dzieła symfoniczne Henryka Warsa, które powstały w jego amerykańskim okresie (1947-1977) zostały odkryte dopiero pod koniec lat 90 XX wieku. Na płycie nagranej przez Polską Orkiestrę Radiową znajdziecie monumentalną Symfonię nr 1 (1949), trzyczęściowe symfoniczne Szkice miejskie (1951 re. 1974), uwerturę koncertową Maalot (1974) a także błyskotliwy jednoczęściowy Koncert na fortepian i orkiestrę (1950) w interpretacji pianisty Piotra Orzechowskiego.

Dzieła te stanowią istotny element historii muzyki polskiej XX wieku i jednocześnie ukazują w nowym świetle dorobek kompozytora, którego muzyka nie traci na popularności wśród kolejnych pokoleń fanów.

„Moda” to długo oczekiwana druga płyta Hani Stach. Artystka zdążyła już dojrzeć pod względem muzycznym jak i emocjonalnym. Nowy album to nowoczesny pop z dużą ilością gitar oraz odrobiną elektroniki.  Płytę promuje tytułowa piosenka  „Moda”. Na płycie znajduje się również  utwór  „Bez ciebie”  powstały  w wyniku współpracy Hani z Judem Friedmanem - znanym amerykańskim kompozytorem, który pisał muzykę dla takich sław jak m. in.: Whitney Houston, Rod Steward, Tina Turner i  Ray Charles oraz Mattem Noble, których Hania Stach poznała przy okazji projektu „Poland…why not?”. Producentem płyty jest Mikołaj Majkusiak, w nagraniach udział wziął zespół Hani w składzie: Wiktor Tatarek (gitary), Tomasz Zieliński (bas), Przemek Kuczyński (perkusja), Mikołaj Majkusiak (klawisze). Gościnnie pojawia się też znakomity polski basista Wojtek Pilichowski oraz Jagoda Stach, siostra Hani, aktorka, z którą artystka nagrała duet pt. „I Want No Other”. 

Rok 2019 to sto dziesiąta rocznica urodzin oraz pięćdziesiąta śmierci Grażyny Bacewicz. I z tej okazji zrealizowano wyjątkowe nagranie pięciu Sonat skrzypcowych tej wybitnej polskiej kompozytorki. Jest to pierwsze dla Polskiego Radia nagranie kompletu Sonat skrzypcowych Grażyny Bacewicz. Podjęli się tego dzieła dwaj utytułowani muzycy: skrzypek Jakub Jakowicz i pianista Bartosz Bednarczyk. Nagrania wydane na prezentowanej płycie – poza ogromną wartością muzyczną – mają także na celu przybliżenie postaci wyjątkowej artystki i jej sztuki kompozytorskiej. Ostatnia Sonata na skrzypce i fortepian to dzieło wybitne, a mało popularne i rzadko wykonywane. V Sonata skomponowana w 1951 roku to dowód na stylistyczną „nieoczywistość” dorobku twórczego artystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.tystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.

Tamara Granat (laureatka prestiżowych konkursów pianistycznych, animatorka kultury i wieloletnia liderka DUO GRANAT) i Adrian Kreda (obecnie dziekan w Konserwatorium Muzycznym
w szwajcarskiej Genewie) znają się od 35 lat. Podzielają pasję do gry w duecie i potrzebę realizacji ambitnych, nietuzinkowych przedsięwzięć. Są m.in. autorami opracowania tango operity Astora Piazzolli „Maria de Buenos Aires” na dwa fortepiany, głos, parę taneczną i perkusję, jako pierwsi
w Polsce zaprezentowali koncert Maksa Brucha op. 88a (z wenezuelskim dyrygentem Gerardo Estradą i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Częstochowskiej), grywają koncerty z orkiestrami
i recitale na całym świecie, prezentując zarówno autorskie wizje i projekty, jak i repertuar klasyczny; nagrywają płyty oraz programy radiowe i telewizyjne, prowadzą międzynarodowe kursy mistrzowskie; nie stronią od muzyki popularnej (program „Melodie dużego ekranu”).

Simon Boccanegra - dyskretnie awangardowa opera Verdiego. Cała opowieść toczy się w ponurej atmosferze pałacu dożów, konsekwentnie podkreślanej przez muzykę. Być może z tego powodu w operze dominują niskie głosy, już w prologu, którego akcja rozpoczyna się w nocy, protagoniści śpiewają głosami barytonowymi i basowymi, a głosy kobiece pojawiają się tylko w chórze.

U podstaw pomysłu na wydawnictwo z największymi polskimi chopinistami był szczytny cel – pomoc japońskim dzieciom, które ucierpiały w wyniku trzęsienia ziemi i tsunami z 11 marca br., zwłaszcza, że – jak się stale dowiadujemy – wstrząsy nie ustają. Pomysłodawcy pięknej akcji to radiowa Trójka i jej szefowa red. Magda Jethon.

Wszyscy, którzy zaangażowali się w to spontaniczne przedsięwzięcie – wykonawcy, realizatorzy czy producenci – zrzekli się naturalnie honorariów. Udział Polskiej Akcji Humanitarnej również nie był zaskoczeniem. Sama zaś Janina Ochojska podkreślała, że Japończycy poradzą sobie i bez nas, ale my, Polacy, chcemy i lubimy pomagać innym.

21 października 2022 roku nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia ukazał się trzeci już album z nowej serii wydawniczej, prezentującej koncerty radiowej Dwójki z cyklu Jazz.PL. Tym razem jest to wydawnictwo zatytułowane „Franciszek Pospieszalski Quintet” dedykowane muzyce Charlesa Mingusa.

Klan muzyczny rodziny Pospieszalskich jest z pewnością zjawiskiem wyjątkowym nie tylko w skali naszego kraju. Dorasta już trzecie, a właściwie czwarte pokolenie tej muzykującej i aktywnej w przestrzeni artystycznej rodziny.

Dwanaście dźwięków. Taki materiał opracowują od czasów pierwszych notacji muzycznych. Tzw. muzyka poważna (klasyka) zbudowana jest na tych dwunastu dźwiękach. Podobnie jazz, rock’n’roll, pop, disco, itd. Wędrówki muzyczne prowadzą ich do atonalności, melodeklamacji, eksperymentów. Jakkolwiek usilnie szukają nowych środków wyrażania się w muzyce, ten dwunastotonowy system determinuje ich działania. Właśnie dlatego warto posłuchać płyty „Inside the Noise”.

Album „Eugeniusz Bodo Oryginalnie” to zbiór piosenek filmowych i rewiowych niezwykłego, charyzmatycznego i wszechstronnie uzdolnionego aktora, piosenkarza i reżysera.

Klimatyczne nagrania przenoszą w sentymentalny świat międzywojennego kina i kabaretu. Nagrane w latach: 1931-1941, w większości pochodzące z popularnych, czarno-białych filmów, takich jak: „Zabawka”, „Pieśniarz Warszawy”, „Śluby ułańskie”, czy „Piętro wyżej”.

Kompozytorem muzyki do większości utworów jest wybitny polski twórca: Henryk Wars, a wśród autorów tekstów pojawiają się tak znakomite nazwiska jak: Emanuel Schlechter, Konrad Tom, czy Ludwik Starski.

Wśród nagrań znajdują się takie szlagiery jak: „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Baby”, czy „Sex appeal”. Pojawią się też utwory niepublikowane wcześniej na CD („Katarynka”, „Moja królewna”). Na płycie usłyszeć można także duety z niezwykłymi kobietami: Hanną Ordonówną, Lucyną Szczepańską i Reri (Anną Chevaliner).

Jan Krenz Diamentowe Batuty - to album dwupłytowy, pierwszy z serii 12 albumów polskich dyrygentów, laureatów Diamentowej Batuty.
Diamentowa Batuta to nagroda indywidualna przyznawana przez Zarząd Polskiego Radia "za wybitne kreacje artystyczne, rozsławianie muzyki polskiej w kraju i za granicą oraz przybliżanie jej milionom słuchaczy Polskiego Radia”. Laureatami nagrody są dyrygenci: Jan Krenz, Stefan Rachoń, Stanisław Wisłocki, Antoni Wit, Krzysztof Penderecki, Kazimierz Kord, Stefan Stuligrosz, Jerzy Maksymiuk, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Tadeusz Strugała i Jacek Kaspszyk.

Projekt dotyczy wydania na płycie CD koncertowej wersji opery „Ifigenia na Taurydzie” [Iphigénie en Tauride] Christopha Willibalda Glucka.

Wykonanie opery w oryginalnej francuskiej wersji językowej było związane z 300. rocznicą urodzin kompozytora. Odbyło się w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Filharmonii Narodowej w ramach XVIII Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. To wykonanie i jego rejestracja jest kontynuacją współpracy z Wydziałem Wokalnym Yale School of Music i profesor Doris Yarick-Cross w ramach prezentacji na Festiwalu koncertowych wersji wyjątkowych, ale rzadko prezentowanych oper.

Do udziału w projekcie zostali zaproszeni młodzi znakomici śpiewacy ze Stanów Zjednoczonych, Finlandii i Wielkiej Brytanii: tenor Eric Barry (partia Pyladesa), baryton David Pershall (partia Orestesa), sopran Helena Juntunen (wykonującą główną rolę Ifigenii), bas George Mosley (partia Taosa). Role drugoplanowe powierzone zostały młodym francuskim śpiewakom: Laurze Holm, Annie Destrael, Guillaume’owi Durand i Benoit Deney’owi. Wystąpiły też zespoły Polskiej Orkiestry Radiowej i Chóru Polskiego Radia z Krakowa. Całość poprowadził dyrygent Łukasz Borowicz. Projekt wsparła Ambasada Stanów Zjednoczonych w Polsce. Koncert został zarejestrowany przez Polskie Radio.

Te bożonarodzeniowe pieśni są bliskie niemal każdemu z nas, przywołują bowiem dobro i ciepło wspólnych, rodzinnych chwil przy świątecznym stole. Piękna tradycja kolędowania sięga wczesnych wieków. Już od XIII stulecia, chodząc od domu do domu, wymieniano się darami i dobrymi życzeniami. I tak od ośmiu wieków, śpiewając i radując się kultywujemy ten piękny obrzęd. Dziś każdy z nas może w swoim domu podtrzymywać tę tradycję towarzysząc Dorocie Miśkiewicz, muzykom Pawła Tomaszewskiego i wspomaganemu przez dzieci Chórowi Polskiego Radia.

Płyta wydana w związku z Jubileuszem Krzysztofa Pendereckiego w roku 2013 r., zawiera utwory chóralne Mistrza (a cappella)z różnych okresów jego twórczości.  Chór Polskiego Radia pod dyrekcją Agnieszki Franków –Żelazny nagrał m.in. mszę Missa Brevis, Pieśń Chrubinów, hymny: O gloriosa Virginum, Veni Creator,  a także chóralne fragmenty wielkich dzieł kompozytora: De perofundis (z oratorium Siedem Bram Jerozolimy) , Agnus Dei(z Polskiego Requiem), Miserere mei , Dei (z Pasji wg św. Łukasza). Znakomite nagranie opatrzone jest wnikliwym komentarzem Małgorzaty Janickiej-Słysz na temat twórczości chóralnej Krzysztofa Pendereckiego.

Opera „Maria Padilla” Gaetano Donizettiego zarejestrowana na żywo podczas 15. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W partii tytułowej wystąpiła sławna sopranistka Nelly Miricioiu. W realizacji dzieła udział wzięli soliści: Helena Zubanovich, Jorge Prego, David Pershall, Andrew Craig Brown, Jennifer Feinstein, Eric Barry i Eric Downs , którym towarzyszyła Polska Orkiestra Radiowa, Chór Polskiego Radia w Krakowie, Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej. Całość poprowadził Łukasz Borowicz.
Opera została zrealizowana we współpracy z Opera Program Yale School of Music i jego dyrektorem artystycznym, Prof. Doris Yarick Cross.

Dwupłytowe wydawnictwo, na którym zebrano w sumie 23 piosenki ze znanych filmów polskich i zagranicznych opracowane przez kompozytorkę, dyrygentkę, pianistkę, dziennikarkę radiową, modelkę i pisarkę Agatę Steczkowską, członkinię słynnej muzykującej rodziny Steczkowskich.

W zestawie mamy piosenki zarówno z bajek, jak i filmów dla dzieci, chociażby z "Misia Uszatka", "Misia Kolargola", "Paweł i Gaweł", czy "Akademii Pana Kleksa", jak i dzieł dla dorosłych, by dać za przykład "Dziecko Rosemary", czy "Śniadanie u Tiffany'ego". Wszystkie utwory są ponadczasowe i śpiewane są przez kolejne pokolenia.

Agata Steczkowska przygotowała interpretacje znanych utworów z towarzyszeniem Warszawskiego Chóru Chłopięcego, a także kwartetu wiolonczelowego CelloManiax. Płyta jest pełna pięknych melodii i różnorodnych nastrojów, od radości i beztroskiej zabawy, po melancholię i zadumę. Jedno jest pewne, piosenki śpiewać mogą wielopokoleniowe rodziny! Ułatwi to z pewnością fakt, że na jednym dysku mamy piosenki, a na drugim podkłady fortepianowe.

Błędowski & Jemioła (Paweł Błędowski i Łukasz Jemioła) – dwaj autorzy utworów, tworzący dotąd na własny rachunek, postanowili połączyć siły we wspólnym muzycznym projekcie. Najpierw jako duet pod szyldem – „The Beatles Akustycznie" razem śpiewali piosenki „Czwórki z Liverpoolu", której fanami są od dziecka. W końcu nadszedł czas na autorskie piosenki nagrane od serca, na tzw. „setkę", bez „ulepszaczy smaku". Czego dowodem jest powstanie albumu „Błędowski & Jemioła", który – jak sami twierdzą zawiera „dwa głosy, dwie gitary oraz szczery i prosty przekaz". Znajdujące się na nim piosenki świetnie radzą sobie zarówno w serwisie YT jak i na platformach streamingowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że utwory "Niezwykły zwykły dzień" i "Śpiewaj mi" mają w sobie tzw. gen przeboju, gdyż świetnie sprawdzają się na antenie radiowej.