Muzyka

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

7 płytowy album  wydany z okazji  Jubileuszu znakomitej polskiej skrzypaczki zawiera nagrania archiwalne z lat 1974-2007 - w  tym  22 nagrania po raz pierwszy opublikowane na płytach.

Kaja Danczowska jest laureatką międzynarodowych Konkursów: V Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im.Henryka Wieniawskiego w 1967 r. – 3 nagroda, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Alberto Curci w Neapolu w 1969 r. – 2 nagroda, Konkursu Wykonań Muzycznych w Genewie w 1970 r. –2 nagroda,  Międzynarodowego Konkursu Radiowego w Monachium  w 1975 r. – 3nagroda, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli  w 1976 r. - srebrny medal.

Najznakomitsze wykonania z całego dorobku nagraniowego Kai Danczowskiej zostały wybrane przez samą artystkę - niektóre  z nich po raz pierwszy opuściły archiwa Polskiego Radia i radiofonii niemieckich. Dodatkowym atutem są komentarze Kai Danczowskiej zamieszczone w booklecie. Kaja Danczowska z niemal fotograficzna pamięcią, drobiazgowo odtworzyła chwile z tamtych lat - ludzi, orkiestry,koncerty, podróże, spotkania.

Słodko-gorzkie tanga w wykonaniu najsłynniejszego w Polsce zespołu przedwojennej muzyki rozrywkowej.

Jan Emil Młynarski, z tych Młynarskich: śpiewak jazz bandu, wirtuoz gry na bandżoli (oryginalnej, z Myszką Miki na skórzanej membranie, odziedziczonej po legendarnym Stanisławie Grzesiuku), perkusista, muzyczny archeolog Warszawy, elitarny jazzman, zabawiacz tłumów. Jako lider Warszawskiego Combo Tanecznego i autor radiowych audycji przeszukuje archiwa, a to, co znajduje - ocala od zapomnienia.

Repertuar jego zespołu to w lwiej części  utwory z okresu międzywojennego i wcześniejsze. Piosenki z rodowodem, jak sam nazwa zespołu wskazuje, warszawskim, retro-oktet prezentuje w brzmieniu współczesnym (jeśli chodzi o kwestie techniczne) i w aranżacjach bliskich oryginalnym (gdy idzie o kwestie artystyczne). Przed blisko stu laty bawiły i wzruszały publiczność rewii, gości dansingów i bywalców podwórkowych potańcówek. Teraz bawią i wzruszają, w zasadzie, wszędzie i o każdej porze.

Album Mietka Szcześniaka „Nierówni” zawiera utwory oparte na tekstach księdza Jana Twardowskiego. Zamierzenie artysty było proste: podzielić się wierszami ks. Twardowskiego, przenosząc je z serc do głów i na usta, żeby można było je śpiewać, tańczyć (!), śmiać się i płakać. Niewymuszenie i po prostu - jak to u Twardowskiego. Forma płyty ma w swoim zamierzeniu dodać lekkości i podkreślić to, co ważne dla poety i kompozytora - ciepłą nadzieję, afirmację poetyckiej prostoduszności, zdystansowanej a niewymuszonej mądrości codziennej i zupełnie niecodziennej.

Dlatego opracowane przez Szcześniaka wiersze opowiedziane są językiem kompozycji nawiązujących do akustycznej, lekkiej i pełnej słońca muzyki brazylijskiej, jej wyraźnych rodzajów : bossanovy, samby, chorinjo, sao. Płyta jest w całości nagrana akustycznie, ma szlachetne, organiczne brzmienie. Żeby do treści dodać niezłą formę - została nagrana przez brazylijskich muzyków w USA. Użyte na niej instrumentarium to gitara, bas, fortepian, trzech perkusjonistów, chórki oraz kwartet smyczkowy. Album w wersji CD został wydany przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia w 2016r. Album w wersji CD ma status Złotej Płyty.

Dwupłytowy album zawierający nagranie koncertowe opery "Der Berggeist", dokonane podczas 13. Wielkanocnego Festiwalu im. Ludwiga van Beethovena. Jest to rejestracja pierwszego wykonania tej opery po 172 latach i jednocześnie pierwsze fonograficzne nagranie dzieła Louisa Spohra.

Duch Gór wpisuje się w tradycję niemieckiej opery wczesnoromantycznej, opisującej - znane jeszcze z mitologii greckiej - niełatwe stosunki świata fantastycznego ze śmiertelnikami. Zwykle postać fantastyczna zakochuje się w istocie śmiertelnej, ale miłość ta nie ma szans na szczęśliwe spełnienie – przynajmniej w życiu doczesnym. W Duchu Gór zakochany w księżniczce Almie tytułowy bohater zostaje w końcu przywołany do porządku przez (niewidzialnego i niemego) Przedwiecznego Ducha, który uświadamia górskiemu młodzieńcowi, że miłość jest wyłącznym atrybutem śmiertelników.

Opera „Maria Padilla” Gaetano Donizettiego zarejestrowana na żywo podczas 15. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. W partii tytułowej wystąpiła sławna sopranistka Nelly Miricioiu. W realizacji dzieła udział wzięli soliści: Helena Zubanovich, Jorge Prego, David Pershall, Andrew Craig Brown, Jennifer Feinstein, Eric Barry i Eric Downs , którym towarzyszyła Polska Orkiestra Radiowa, Chór Polskiego Radia w Krakowie, Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej. Całość poprowadził Łukasz Borowicz.
Opera została zrealizowana we współpracy z Opera Program Yale School of Music i jego dyrektorem artystycznym, Prof. Doris Yarick Cross.

Projekt dotyczy wydania na płycie CD koncertowej wersji opery „Ifigenia na Taurydzie” [Iphigénie en Tauride] Christopha Willibalda Glucka.

Wykonanie opery w oryginalnej francuskiej wersji językowej było związane z 300. rocznicą urodzin kompozytora. Odbyło się w dniu 14 kwietnia 2014 r. w Filharmonii Narodowej w ramach XVIII Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena. To wykonanie i jego rejestracja jest kontynuacją współpracy z Wydziałem Wokalnym Yale School of Music i profesor Doris Yarick-Cross w ramach prezentacji na Festiwalu koncertowych wersji wyjątkowych, ale rzadko prezentowanych oper.

Do udziału w projekcie zostali zaproszeni młodzi znakomici śpiewacy ze Stanów Zjednoczonych, Finlandii i Wielkiej Brytanii: tenor Eric Barry (partia Pyladesa), baryton David Pershall (partia Orestesa), sopran Helena Juntunen (wykonującą główną rolę Ifigenii), bas George Mosley (partia Taosa). Role drugoplanowe powierzone zostały młodym francuskim śpiewakom: Laurze Holm, Annie Destrael, Guillaume’owi Durand i Benoit Deney’owi. Wystąpiły też zespoły Polskiej Orkiestry Radiowej i Chóru Polskiego Radia z Krakowa. Całość poprowadził dyrygent Łukasz Borowicz. Projekt wsparła Ambasada Stanów Zjednoczonych w Polsce. Koncert został zarejestrowany przez Polskie Radio.

Simon Boccanegra - dyskretnie awangardowa opera Verdiego. Cała opowieść toczy się w ponurej atmosferze pałacu dożów, konsekwentnie podkreślanej przez muzykę. Być może z tego powodu w operze dominują niskie głosy, już w prologu, którego akcja rozpoczyna się w nocy, protagoniści śpiewają głosami barytonowymi i basowymi, a głosy kobiece pojawiają się tylko w chórze.

"Atramentowe 10 lat, Best Of”  to podsumowanie muzycznej dekady twórczości Stanisławy Celińskiej - od wydania bestsellerowego albumu Atramentowa w 2015.

Płyta zawiera 17 utworów, starannie wybranych przez Stanisławę. Znalazły się na niej ulubione piosenki słuchaczy - wielbicieli twórczości Celińskiej,  piosenki bliskie sercu Artystki oraz utwory niosące ważne przesłanie. Poza Stanisławą Celińską wśród autorów znalazły teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Marcina Sosnowskiego, a w piękną całość łączy muzyka Macieja Muraszko.

Nowy album artysty, który modom się nie kłania i w którego głosie brzmią i czysta poezja, i proza nie zawsze wypełnionego poezją życia.

Najszczerszy z piewców szczerości w muzyce, nadwrażliwy twardziel, wędkarz i (były) bokser. Tak śpiewa tylko on. Tak czuje prawie każdy (ale rzadko się do tego przyznaje). Marek Dyjak, przekroczywszy jubileuszową granicę pięćdziesiątego roku życia, w pięknym stylu zrywa z własnym postanowieniem sprzed kilku lat i… nie kończy kariery nagraniowej. Jego najnowszy album - ten, którego według zapowiedzi miało nigdy nie być! - to zbiór dziesięciu nasyconych emocjami piosenek o zakrętach życia dojrzałego mężczyzny.

Na swojej nowej płycie, nagrywanej podczas kilku sesji w studiu Cavatina w Bielsku-Białej, Dyjak zaśpiewał teksty Ernesta Brylla, Jana Kondraka, Jacka Kleyffa, Mariana Hemara, Artura Majewskiego i Jacka Musiatowicza. Piosenki skomponowali Przemysław Gintrowski, Marek Tarnawski, Michał Lorenc, Bolesław Horowicz, Piotr Mikołajczak, Mateusz Kołakowski, Artur Majewski i Jacek Musiatowicz.

Rok 2019 to sto dziesiąta rocznica urodzin oraz pięćdziesiąta śmierci Grażyny Bacewicz. I z tej okazji zrealizowano wyjątkowe nagranie pięciu Sonat skrzypcowych tej wybitnej polskiej kompozytorki. Jest to pierwsze dla Polskiego Radia nagranie kompletu Sonat skrzypcowych Grażyny Bacewicz. Podjęli się tego dzieła dwaj utytułowani muzycy: skrzypek Jakub Jakowicz i pianista Bartosz Bednarczyk. Nagrania wydane na prezentowanej płycie – poza ogromną wartością muzyczną – mają także na celu przybliżenie postaci wyjątkowej artystki i jej sztuki kompozytorskiej. Ostatnia Sonata na skrzypce i fortepian to dzieło wybitne, a mało popularne i rzadko wykonywane. V Sonata skomponowana w 1951 roku to dowód na stylistyczną „nieoczywistość” dorobku twórczego artystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.tystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.

Trzypłytowy album stanowi precyzyjnie skomponowaną przez artystę antologię - zawiera największe kreacje artystyczne Bernarda Ładysza:

CD1 zawiera największe kreacje operowe, m.in. arię Skołuby ze Strasznego dworu Moniuszki, scenę śmierci z Borysa Godunowa Musorgskiego oraz pieśni Moniuszki, Noskowskiego, Schuberta, Niewiadomskiego i innych.

CD 2 to najpiękniejsze polskie kolędy, pieśni dla matki (m.in. Nie zobaczysz matko syna Katarzyny Gertner) oraz romanse Wertyńskiego i innych twórców (m.in. Bajkał, Wołga, Wołga, Jaskółka, Był bal). 

CD 3 to piosenki i pieśni popularne (m.in. Zegar, Droga,Miasto pokoju, Zielone lata oraz przeboje musicalowe: m.in. Południowy Pacyfik,  Gdybym był bogaczem).

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

Specjalna świąteczna dwupłytowa edycja przygotowana z myślą o wielbicielach talentu Artystki. Wydawnictwo zawiera dwie najnowsze płyty Stanisławy Celińskiej: „Atramentowa…” i „Atramentowa… Suplement”.

W sumie 24 piękne utwory. Charyzmatyczny wokal, klimatyczne kompozycje Macieja Muraszki oraz doskonałe teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Muńka Staszczyka, Marcina Sosnowskiego oraz przez samą Stanisławę Celińską – prawdziwa muzyczna uczta.

Kolorowa (i długa!) opowieść o muzycznej tradycji, czyli Kaja i Janusz Prusinowscy ożywiają piosenki, tańce i zabawy, którymi dawno, dawno temu rozbrzmiewały pola, lasy i… przytulne, wiejskie domostwa.

Prusinowscy grać na ludowych instrumentach i śpiewać w sposób możliwie bliski temu, jak robiło się to dawno, dawno temu, przez lata uczyli się od wiejskich muzykantów. Dziś sami są mistrzami, z ogromnym - liczonym nagraniami, koncertami i nagrodami - dorobkiem. I równie ogromnym wpływem na wszystkich, którzy pragną, by muzyczna tradycja nigdy nie stała się przeszłością, a była żywą częścią przyszłości.

„Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku” to najnowsza płyta Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Album zawiera zarówno wykonania koncertowe, jak również rejestracje archiwalne realizowane dla Polskiego Radia.Wszystkie powstały w latach 2015 -2019.

Kolędy na Boże Narodzenie i Wielkanoc, czyli wyśpiewany sercem prezent od Kai i Janusza Prusinowskich, wirtuozów i niestrudzonych ambasadorów polskiej muzyki tradycyjnej.

Błędowski & Jemioła (Paweł Błędowski i Łukasz Jemioła) – dwaj autorzy utworów, tworzący dotąd na własny rachunek, postanowili połączyć siły we wspólnym muzycznym projekcie. Najpierw jako duet pod szyldem – „The Beatles Akustycznie" razem śpiewali piosenki „Czwórki z Liverpoolu", której fanami są od dziecka. W końcu nadszedł czas na autorskie piosenki nagrane od serca, na tzw. „setkę", bez „ulepszaczy smaku". Czego dowodem jest powstanie albumu „Błędowski & Jemioła", który – jak sami twierdzą zawiera „dwa głosy, dwie gitary oraz szczery i prosty przekaz". Znajdujące się na nim piosenki świetnie radzą sobie zarówno w serwisie YT jak i na platformach streamingowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że utwory "Niezwykły zwykły dzień" i "Śpiewaj mi" mają w sobie tzw. gen przeboju, gdyż świetnie sprawdzają się na antenie radiowej.

„Podwieczorek przy mikrofonie” był niezwykle popularną audycją w drugiej połowie lat 50 oraz w latach 60 i 70, prowadzoną na luzie, z dużą ilością satyry, z przebojami i z gwiazdami.

„Delicje z Podwieczorków przy mikrofonie” to zbiór 70 piosenek  zarejestrowanych, podczas kolejnych wydań programu w latach 1962 -1973, w wykonaniu jednej z gwiazd audycji - Ireny Santor.  Na płytach znalazły się pełne blasku interpretacje znanych utworów z repertuaru Artystki oraz też piękne choć całkiem zapomniane, piosenki. Zdecydowanie warto  je sobie przypomnieć. Być może to jest początek prezentacji gwiazd biorących udział w podwieczorkach…

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie we współpracy z Chórem Polskiego Radia i solistami zwieńczyła obchody Roku Moniuszkowskiego nagraniem utworów religijnych ojca polskiej opery. Na płycie znalazły się dwie Msze łacińskie Es-dur, Des-dur, a także Msza polska d-moll, dedykowana pamięci matki kompozytora. Jest to pierwsze w dziejach fonografii wydanie mszy w ich pełnej wersji.

W wasze ręce trafia płyta z mszami w wersji oryginalnej czyli na orkiestrę smyczkową, chór, solistów i organy. Każda z tych mszy jest napisana w nieco innym stylu. Moniuszko śledził trendy, które obowiązywały w muzyce europejskiej, doskonale znał twórczość Rossiniego, Donizettiego i Verdiego, potrafił elementy tych trendów połączyć, czerpać z nich i wypracować własny muzyczny styl. Dzięki niezwykłemu zmysłowi melodycznemu i wyczuciu harmonii potrafił doskonale budować dramaturgię i formę, używając w mszach języka muzycznego prostszego niż w operach.

Do współtworzenia tego niezwykłego projektu zaproszeni zostali soliści: Ewa Majcherczyk, Elwira Janasik, Andrzej Lampert, Jarosław Bręka. Chór Polskiego Radia i Orkiestrę Polskiego Radia w Warszawie poprowadził Michał Klauza.

Do płyty dołączony jest booklet z omówieniem utworów autorstwa Marcina Majchrowskiego. Patronat nad płytą objął Program 2 Polskiego Radia.

Trzypłytowy album przygotowany z okazji jubileuszu 25-lecia wolnej Polski pod patronatem 51 KFPP Opole 2014.

Ponad 50 największych polskich przebojów w drodze do wolności: Wojciech Młynarski, Jacek Kaczmarski, Jan Pietrzak,  Martyna Jakubowicz, Stanisław Soyka, Kult, Perfect, Oddział Zamknięty, Obywatel GC, Maryla Rodowicz, Czesław Niemen, Edyta Geppert, Magdalena Umer, Ryszard Rynkowski i wielu innych.

Wzorcowa antologia nagrań z archiwum Radiowego Centrum Kultury Ludowej, czyli pięćdziesiąt lat Nagrody im. Oskara Kolberga w nieco ponad dwie godziny.

Przyznawana od 50 lat Nagroda im. Oskara Kolberga to  najważniejsze w Polsce wyróżnienie dla  twórców kultury ludowej. Przypomina o istnieniu ojczyzn prywatnych, gdzie szanowane są szczere więzi społeczne, cenione walory estetyczne dziedzictwa kultury lokalnej, regionalnej, etnicznej.

Antologia przygotowana przez Marię Baliszewską i Piotra Dorosza, redakorów Radiowego Centrum Kultury Ludowej, jest - według słów jej autorów - „bardziej galerią osobowości niż metodycznym kompendium folkloru muzycznego, ale i tak daje wyobrażenie o fantastycznej rozmaitości ekspresji muzycznych na ziemiach polskich.”

Opole łączy pokolenia. Opole lansuje mody i kreuje trendy. I dlatego to nie jest tylko album wspomnień. Są tu piosenki, na których wychowywali się nasi rodzice, utwory, które nuciliśmy i nucimy od lat, i te współczesne, dopiero przez nas odkrywane. A nawet piosenki zupełnie nieznane, które swoją premierę będą miały na tegorocznym festiwalu!

Pierwszą płytę zatytułowaliśmy „Będzie zabawa” i mamy nadzieję, że sprawdzi się w  rozrywkowych momentach życia. Druga nosi tytuł - „Rzuć wszystko co złe”, jest odrobinę nostalgiczna, refleksyjna – na dobre i na złe… Dwa krążki, a na nich -  przeszłość, teraźniejszość i przyszłość polskiej piosenki.

21 października 2022 roku nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia ukazał się trzeci już album z nowej serii wydawniczej, prezentującej koncerty radiowej Dwójki z cyklu Jazz.PL. Tym razem jest to wydawnictwo zatytułowane „Franciszek Pospieszalski Quintet” dedykowane muzyce Charlesa Mingusa.

Klan muzyczny rodziny Pospieszalskich jest z pewnością zjawiskiem wyjątkowym nie tylko w skali naszego kraju. Dorasta już trzecie, a właściwie czwarte pokolenie tej muzykującej i aktywnej w przestrzeni artystycznej rodziny.

„Warschauer Strasse” to album polskiej wokalistki jazzowej i kompozytorki, Oli Błachno.

Stworzyła ona muzyczną opowieść o dwóch miastach, ludziach, podróży i wolności, która jest motywem przewodnim całego projektu. Synonimami wolności w projekcie są: stacje kolejowe (oraz stacje metra), motyw podróży, dwa miasta bliskie sercu artystki (Berlin i Warszawa) oraz jazz, który zarówno historycznie jak i dzisiaj, wraz ze swoją improwizacją, uważany jest za muzykę wolności.

Artystka inspirowała się muzyką industrialną, popularną w I połowie XX wieku (odgłosy lokomotyw, pociągu). Imitacje odgłosów podróży nie są jednak kluczowym elementem projektu. Ta muzyka to uniwersalna historia o człowieku, dla którego podróż jest możliwością i pretekstem do przemyśleń, refleksji i wspomnień, a nade wszystko zajrzenia w głąb siebie. Każda z kompozycji posiada swoją myśl przewodnią połączoną luźno z tematyką wolności, która, co ważne, jest daleka od polityki uprzedzeń, ideologii. Utwory noszą nazwy wybranych stacji warszawskiego i berlińskiego pociągu/metra, np. Alexanderplatz, Nowy Świat-Uniwersytet, Praga, Warschauer Strasse, Warszawa Centralna.

14. album z serii Agnieszka Duczmal & Amadeus Orkiestra Kameralna Polskiego Radia zawiera nagrania utworów Richarda Strauss, Josepha Haydn i Henry'ego Purcell. W nagraniach dwóch utworów wzięła udział wybitna polska śpiewaczka Ewa Podleś. Jej mistrzowska interpretacja Kantaty „Ariadna na Naxos”  Haydna oraz „Lamentu Dydony” z opery „ Dydona i Eneasz” Purcella wzbudza zachwyt każdego melomana. Artystce  towarzyszy  doskonała  Orkiestra Kameralna Polskiego Radia „Amadeus” pod batutą  Agnieszki Duczmal o czym możemy się już przekonać słuchając pierwszego utworu z płyty - Metamorfoz na 23 instrumenty smyczkowe Richarda Straussa.

WERNYHORĘ stworzyła w roku 2019 trójka sanockich muzyków. Grająca na skrzypcach, wiolonczeli i historycznych instrumentach smyczkowych Anna Oklejewicz poznała grającego na lirze korbowej i kobzie Macieja Harnę. Maciej spotkał śpiewającą Darię Kosiek i jesienią cała trójka połączona miłością do tradycyjnych pieśni z Bojkowszczyzny, Łemkowszczyzny, Zakarpacia i Podola ruszyła na pierwszy wspólny koncert, na Słowację.

Wiosną 2020 roku Daria Kosiek otrzymała Stypendium MKiDN „Kultura w sieci” i tak zrodził się pierwszy muzyczny projekt WERNYHORY, „Bojkowski głos Bieszczadu”. Dwie nagrody na „Mikołajkach Folkowych” w tym samym roku były naturalną konsekwencją dobrze przepracowanego czasu pandemii. A potem nadeszła „Nowa Tradycja” w roku 2021.

W nagraniu płyty, która powstawała w styczniu i marcu 2022 roku, w Studiu Polskiego Radia S-4 im. Jerzego Wasowskiego, do zespołu WERNYHORA dołączyli Wojciech Lubertowicz grający na bębnach i duduku oraz gitarzysta basowy Marcin Pospieszalski, który całość wyprodukował muzycznie. Za stołem mikserskim w czasie nagrywania, miksowania i masterowania materiału zasiadł Tadeusz Mieczkowski.

Nagrania powstały w legendarnym Studiu S4 Polskiego Radia im. Jerzego Wasowskiego, a w rejestracji materiału wzięły udział trzy zespoły. Przede wszystkim KRAJECZKA. To dzieci w wieku lat 6-13 podrosłych tymczasem członków zespołu KRAJKA, do których dołączyły dzieci z ukraińskich rodzin poszukujących w Polsce schronienia z racji wojny. Oczywiście dzieciom w kilku utworach towarzyszą śpiewacy z zespołu KRAJKA, także z udziałem dorosłych uchodźców przed wojną. Młodym i starszym wokalistom akompaniuje kapela wirtuoza skrzypiec i rekonstruktora folkloru z Kijowa, Serhija Okhrimchuka, która od roku 2015 współpracuje z zespołem KRAJKA.

Wyjątkowy projekt oraz wyjątkowi Artyści w przejmującej muzycznej opowieści o dniu codziennym mieszkańców Walczącej Warszawy. Opowieść, która zamienia się w dialog pokoleń 14/44. Oryginalne wiersze młodych Twórców czasu Walczącej Stolicy zaśpiewane z niezwykłym wyczuciem rzeczywistości minionych dni w połączeniu z historią opowiedzianą przez Raperów językiem dzisiejszej „ulicy”.

W warstwie muzycznej odnaleźć można wiele stylów muzycznych. Razem potrafiły stworzyć spójną całość.

O.S.T.R., LUKASYNO, BORIXON, KASTA, SOBOTA, TADEK, PROCEENTE, KĘKĘ oraz Anna Karwan, Joanna Kulig, Joanna Lewandowska, Kari Amirian, Monika Kuczera, Marta Zalewska, Mateusz Krautwurst, Sławek Uniatowski to Artyści, którzy uwierzyli, że słowem i muzyką można połączyć, na pierwszy rzut oka, odległe od siebie czasy.

Na płycie prezentujemy niezmiernie interesujący i fascynujący materiał dźwiękowy kompozycji Krzysztofa Komedy, zarejestrowany podczas festiwali Jazz Jamboree w roku 1963 i 1964. Z Krzysztofem Komedą grali Tomasz Stańko – trąbka, Michał Urbaniak -  saksofon sopranowy i tenorowy oraz Czesław Bartkowski – perkusja. Podczas festiwalu Jazz Jamboree’63 w kwintecie Krzysztofa Komedy grał także Maciej Suzin na kontrabasie, a rok później podczas kolejnego festiwalu na kontrabasie grał Janusz Kozłowski.

Tytułowa kompozycja „Sophia’s Tune” poświęcona jest żonie Zofii. Pozostałe: Repetition, Svantetic, Dwójka rzymska i Alea to znane, cenione, kilkunastominutowe utwory powstałe w okresie rozkwitu „formy” twórczej artysty.

Po kilkuletniej przerwie prezentujemy dwunastą płytę z cyklu „Jan Kanty Pawluśkiewicz. Antologia”.
Oratorium „Pieśni Doliny Jozafata” jest zapisem koncertu zorganizowanego z okazji 50. rocznicy pracy artystycznej Jana Kantego Pawluśkiewicza, który odbył się w 2017 roku. Na scenie ICE Kraków wystąpili: Orkiestra Akademii Beethovenowskiej pod dyrekcją Ewy Strusińskiej, chór pod kierownictwem Wiesława Delimata oraz soliści – Elżbieta Towarnicka, Magdalena Idzik, Iwona Socha, Aleksander Kruczek i Kamil Zdebel.

Rok 2019 był w Polsce Rokiem Stanisława Moniuszki. Kasia Moś uczciła pamięć o kompozytorze , dając niezapomniany koncert w sali NOSPR w Katowicach.
Zapis tego wyjątkowego wydarzenia ukazuje się na płycie "Moniuszko 200" z towarzyszeniem jednej z najlepszych orkiestr kameralnych w Europie - Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy AUKSO pod batutą Marka Mosia.

Album składa się z płyty CD i DVD w wersji koncertowej. Za warstwę muzyczną i aranżację odpowiedzialni są: Mateusz Moś (skrzypce, brat Kasi) i Mateusz Kołakowski (fortepian).

Na scenie oprócz orkiestry i wokalistki pojawili się także muzycy zespołu Kasi: Mateusz Kołakowski (fortepian, instrumenty klawiszowe), Mateusz Moś (skrzypce, wokal, kompozycje/aranżacje) Maciej Magnuski (gitara basowa, syntezator basowy Moog) i Tomasz Mądzielewski (perkusja).