Muzyka

"Atramentowe 10 lat, Best Of”  to podsumowanie muzycznej dekady twórczości Stanisławy Celińskiej - od wydania bestsellerowego albumu Atramentowa w 2015.

Płyta zawiera 17 utworów, starannie wybranych przez Stanisławę. Znalazły się na niej ulubione piosenki słuchaczy - wielbicieli twórczości Celińskiej,  piosenki bliskie sercu Artystki oraz utwory niosące ważne przesłanie. Poza Stanisławą Celińską wśród autorów znalazły teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Marcina Sosnowskiego, a w piękną całość łączy muzyka Macieja Muraszko.

„Warschauer Strasse” to album polskiej wokalistki jazzowej i kompozytorki, Oli Błachno.

Stworzyła ona muzyczną opowieść o dwóch miastach, ludziach, podróży i wolności, która jest motywem przewodnim całego projektu. Synonimami wolności w projekcie są: stacje kolejowe (oraz stacje metra), motyw podróży, dwa miasta bliskie sercu artystki (Berlin i Warszawa) oraz jazz, który zarówno historycznie jak i dzisiaj, wraz ze swoją improwizacją, uważany jest za muzykę wolności.

Artystka inspirowała się muzyką industrialną, popularną w I połowie XX wieku (odgłosy lokomotyw, pociągu). Imitacje odgłosów podróży nie są jednak kluczowym elementem projektu. Ta muzyka to uniwersalna historia o człowieku, dla którego podróż jest możliwością i pretekstem do przemyśleń, refleksji i wspomnień, a nade wszystko zajrzenia w głąb siebie. Każda z kompozycji posiada swoją myśl przewodnią połączoną luźno z tematyką wolności, która, co ważne, jest daleka od polityki uprzedzeń, ideologii. Utwory noszą nazwy wybranych stacji warszawskiego i berlińskiego pociągu/metra, np. Alexanderplatz, Nowy Świat-Uniwersytet, Praga, Warschauer Strasse, Warszawa Centralna.

Błędowski & Jemioła (Paweł Błędowski i Łukasz Jemioła) – dwaj autorzy utworów, tworzący dotąd na własny rachunek, postanowili połączyć siły we wspólnym muzycznym projekcie. Najpierw jako duet pod szyldem – „The Beatles Akustycznie" razem śpiewali piosenki „Czwórki z Liverpoolu", której fanami są od dziecka. W końcu nadszedł czas na autorskie piosenki nagrane od serca, na tzw. „setkę", bez „ulepszaczy smaku". Czego dowodem jest powstanie albumu „Błędowski & Jemioła", który – jak sami twierdzą zawiera „dwa głosy, dwie gitary oraz szczery i prosty przekaz". Znajdujące się na nim piosenki świetnie radzą sobie zarówno w serwisie YT jak i na platformach streamingowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że utwory "Niezwykły zwykły dzień" i "Śpiewaj mi" mają w sobie tzw. gen przeboju, gdyż świetnie sprawdzają się na antenie radiowej.

Wirtuoz altówki i niestrudzony orędownik jej renesansu przedstawia pierwszy w historii polskiej fonografii album z solowym repertuarem crossover wyłącznie na ten niezwykły i (zwykle) niedoceniany instrument.

Altówka - większa i cięższa od lubiących solowe wycieczki skrzypiec i nie tak eksponowana w orkiestrach jak pełna gracji wiolonczela - to instrument o niezwykłej, głębokiej barwie, do tego wymagający technicznie i niezwykle wszechstronny. Z racji tego bycia „pomiędzy” bywa ignorowany, zarówno przez kompozytorów, jak i niektórych słuchaczy. „Violand” to manifest artystyczny i kamień milowy dla polskiej muzyki altówkowej.

Sensacyjne odkrycie z archiwum Radia Lublin: jazzowe nagrania braci Ryszarda i Krzysztofa Olesińskich, muzyków pierwszego składu Maanamu.

Okładkę pierwszego albumu Maanamu zdobi zdjęcie autorstwa krakowskiego fotografika Jacka Szmuca: obok Kory, lidera Marka Jackowskiego, Ryszarda Olesińskiego na tle busa marki Volkswagen – tzw. ogórka - pozuje też basista Krzysztof Olesiński, który wziął udział w nagraniach, jednak nie jako regularny członek grupy (z którą występował od kilku lat), a jako przyjaciel i niezawodny muzyk sesyjny.

Historyczna sesja nagraniowa Maanamu miała miejsce na przełomie sierpnia i września 1980 r. w studiu Radia Lublin i oprócz narodzin legendy, zaowocowała też fenomenalnym - przez kilka dekad zapomnianym – muzycznym projektem. Jego bohaterami są właśnie bracia Olesińscy: Ryszard i zmarły w 2023 r. Krzysztof.

Wzorcowa antologia nagrań z archiwum Radiowego Centrum Kultury Ludowej, czyli pięćdziesiąt lat Nagrody im. Oskara Kolberga w nieco ponad dwie godziny.

Przyznawana od 50 lat Nagroda im. Oskara Kolberga to  najważniejsze w Polsce wyróżnienie dla  twórców kultury ludowej. Przypomina o istnieniu ojczyzn prywatnych, gdzie szanowane są szczere więzi społeczne, cenione walory estetyczne dziedzictwa kultury lokalnej, regionalnej, etnicznej.

Antologia przygotowana przez Marię Baliszewską i Piotra Dorosza, redakorów Radiowego Centrum Kultury Ludowej, jest - według słów jej autorów - „bardziej galerią osobowości niż metodycznym kompendium folkloru muzycznego, ale i tak daje wyobrażenie o fantastycznej rozmaitości ekspresji muzycznych na ziemiach polskich.”

Nowy album artysty, który modom się nie kłania i w którego głosie brzmią i czysta poezja, i proza nie zawsze wypełnionego poezją życia.

Najszczerszy z piewców szczerości w muzyce, nadwrażliwy twardziel, wędkarz i (były) bokser. Tak śpiewa tylko on. Tak czuje prawie każdy (ale rzadko się do tego przyznaje). Marek Dyjak, przekroczywszy jubileuszową granicę pięćdziesiątego roku życia, w pięknym stylu zrywa z własnym postanowieniem sprzed kilku lat i… nie kończy kariery nagraniowej. Jego najnowszy album - ten, którego według zapowiedzi miało nigdy nie być! - to zbiór dziesięciu nasyconych emocjami piosenek o zakrętach życia dojrzałego mężczyzny.

Na swojej nowej płycie, nagrywanej podczas kilku sesji w studiu Cavatina w Bielsku-Białej, Dyjak zaśpiewał teksty Ernesta Brylla, Jana Kondraka, Jacka Kleyffa, Mariana Hemara, Artura Majewskiego i Jacka Musiatowicza. Piosenki skomponowali Przemysław Gintrowski, Marek Tarnawski, Michał Lorenc, Bolesław Horowicz, Piotr Mikołajczak, Mateusz Kołakowski, Artur Majewski i Jacek Musiatowicz.

Kolorowa (i długa!) opowieść o muzycznej tradycji, czyli Kaja i Janusz Prusinowscy ożywiają piosenki, tańce i zabawy, którymi dawno, dawno temu rozbrzmiewały pola, lasy i… przytulne, wiejskie domostwa.

Prusinowscy grać na ludowych instrumentach i śpiewać w sposób możliwie bliski temu, jak robiło się to dawno, dawno temu, przez lata uczyli się od wiejskich muzykantów. Dziś sami są mistrzami, z ogromnym - liczonym nagraniami, koncertami i nagrodami - dorobkiem. I równie ogromnym wpływem na wszystkich, którzy pragną, by muzyczna tradycja nigdy nie stała się przeszłością, a była żywą częścią przyszłości.

Kolędy na Boże Narodzenie i Wielkanoc, czyli wyśpiewany sercem prezent od Kai i Janusza Prusinowskich, wirtuozów i niestrudzonych ambasadorów polskiej muzyki tradycyjnej.

Tamara Granat (laureatka prestiżowych konkursów pianistycznych, animatorka kultury i wieloletnia liderka DUO GRANAT) i Adrian Kreda (obecnie dziekan w Konserwatorium Muzycznym
w szwajcarskiej Genewie) znają się od 35 lat. Podzielają pasję do gry w duecie i potrzebę realizacji ambitnych, nietuzinkowych przedsięwzięć. Są m.in. autorami opracowania tango operity Astora Piazzolli „Maria de Buenos Aires” na dwa fortepiany, głos, parę taneczną i perkusję, jako pierwsi
w Polsce zaprezentowali koncert Maksa Brucha op. 88a (z wenezuelskim dyrygentem Gerardo Estradą i Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Częstochowskiej), grywają koncerty z orkiestrami
i recitale na całym świecie, prezentując zarówno autorskie wizje i projekty, jak i repertuar klasyczny; nagrywają płyty oraz programy radiowe i telewizyjne, prowadzą międzynarodowe kursy mistrzowskie; nie stronią od muzyki popularnej (program „Melodie dużego ekranu”).

Wymienianie laurów i nazwisk, z którymi przyszło pojawiać się na scenie i w studiach nagraniowych klarneciście Szymonowi Klimie, pianiście Dominikowi Wani, kontrabasiście Adamowi Kowalewskiemu i perkusiście Przemysławowi Jaroszowi zajęłoby zbyt dużo czasu i miejsca. Nie mówiąc o ich własnych projektach i wybitnych nagraniach solowych.

Spotykali się w różnych przestrzeniach i składach, aż w głowie Szymona Klimy zakiełkował pomysł, a pozostali koledzy zgodzili się, że we czterech stanowią konglomerat, który spokojnie może przyjąć nazwę IMPROVISION QUARTET. Bo też improwizacja jest tym, co panom wspólnie wychodzi naprawdę znakomicie.

A ponieważ improwizować trzeba na jakiś temat, ci czterej postanowili sięgnąć najpierw do bogatej tradycji muzyki polskiej. Ich poprzednia płyta inspirowana była folkiem ze zbiorów Oskara Kolberga.

Nagrania powstały w legendarnym Studiu S4 Polskiego Radia im. Jerzego Wasowskiego, a w rejestracji materiału wzięły udział trzy zespoły. Przede wszystkim KRAJECZKA. To dzieci w wieku lat 6-13 podrosłych tymczasem członków zespołu KRAJKA, do których dołączyły dzieci z ukraińskich rodzin poszukujących w Polsce schronienia z racji wojny. Oczywiście dzieciom w kilku utworach towarzyszą śpiewacy z zespołu KRAJKA, także z udziałem dorosłych uchodźców przed wojną. Młodym i starszym wokalistom akompaniuje kapela wirtuoza skrzypiec i rekonstruktora folkloru z Kijowa, Serhija Okhrimchuka, która od roku 2015 współpracuje z zespołem KRAJKA.

A zatem proponujemy kolekcję niemal czterdziestu piosenek, wśród których są i te bardzo znane, ale w mniej znanych wersjach, jak i te, o których możemy nie pamiętać, że były wykonywane przez Irenę Jarocką, a byłoby szkoda.

21 października 2022 roku nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia ukazał się trzeci już album z nowej serii wydawniczej, prezentującej koncerty radiowej Dwójki z cyklu Jazz.PL. Tym razem jest to wydawnictwo zatytułowane „Franciszek Pospieszalski Quintet” dedykowane muzyce Charlesa Mingusa.

Klan muzyczny rodziny Pospieszalskich jest z pewnością zjawiskiem wyjątkowym nie tylko w skali naszego kraju. Dorasta już trzecie, a właściwie czwarte pokolenie tej muzykującej i aktywnej w przestrzeni artystycznej rodziny.

WERNYHORĘ stworzyła w roku 2019 trójka sanockich muzyków. Grająca na skrzypcach, wiolonczeli i historycznych instrumentach smyczkowych Anna Oklejewicz poznała grającego na lirze korbowej i kobzie Macieja Harnę. Maciej spotkał śpiewającą Darię Kosiek i jesienią cała trójka połączona miłością do tradycyjnych pieśni z Bojkowszczyzny, Łemkowszczyzny, Zakarpacia i Podola ruszyła na pierwszy wspólny koncert, na Słowację.

Wiosną 2020 roku Daria Kosiek otrzymała Stypendium MKiDN „Kultura w sieci” i tak zrodził się pierwszy muzyczny projekt WERNYHORY, „Bojkowski głos Bieszczadu”. Dwie nagrody na „Mikołajkach Folkowych” w tym samym roku były naturalną konsekwencją dobrze przepracowanego czasu pandemii. A potem nadeszła „Nowa Tradycja” w roku 2021.

W nagraniu płyty, która powstawała w styczniu i marcu 2022 roku, w Studiu Polskiego Radia S-4 im. Jerzego Wasowskiego, do zespołu WERNYHORA dołączyli Wojciech Lubertowicz grający na bębnach i duduku oraz gitarzysta basowy Marcin Pospieszalski, który całość wyprodukował muzycznie. Za stołem mikserskim w czasie nagrywania, miksowania i masterowania materiału zasiadł Tadeusz Mieczkowski.

Płyta wydana w związku z Jubileuszem Krzysztofa Pendereckiego w roku 2013 r., zawiera utwory chóralne Mistrza (a cappella)z różnych okresów jego twórczości.  Chór Polskiego Radia pod dyrekcją Agnieszki Franków –Żelazny nagrał m.in. mszę Missa Brevis, Pieśń Chrubinów, hymny: O gloriosa Virginum, Veni Creator,  a także chóralne fragmenty wielkich dzieł kompozytora: De perofundis (z oratorium Siedem Bram Jerozolimy) , Agnus Dei(z Polskiego Requiem), Miserere mei , Dei (z Pasji wg św. Łukasza). Znakomite nagranie opatrzone jest wnikliwym komentarzem Małgorzaty Janickiej-Słysz na temat twórczości chóralnej Krzysztofa Pendereckiego.

Płyta, będąca zapisem koncertu, zawiera siedem utworów autorstwa wszystkich członków formacji. Pełne pasji wykonanie nadaje kompozycjom żywiołowość i tworzy niepowtarzalny styl. „Talents” - w tym określeniu kryje się najbardziej trafna, choć lapidarnie ujęta, charakterystyka zespołu.

Seria Jazz.PL związana jest z przypadającą w 2022 roku 85. rocznicą powstania Programu 2 Polskiego Radia.

Te bożonarodzeniowe pieśni są bliskie niemal każdemu z nas, przywołują bowiem dobro i ciepło wspólnych, rodzinnych chwil przy świątecznym stole. Piękna tradycja kolędowania sięga wczesnych wieków. Już od XIII stulecia, chodząc od domu do domu, wymieniano się darami i dobrymi życzeniami. I tak od ośmiu wieków, śpiewając i radując się kultywujemy ten piękny obrzęd. Dziś każdy z nas może w swoim domu podtrzymywać tę tradycję towarzysząc Dorocie Miśkiewicz, muzykom Pawła Tomaszewskiego i wspomaganemu przez dzieci Chórowi Polskiego Radia.

Jan Krenz Diamentowe Batuty - to album dwupłytowy, pierwszy z serii 12 albumów polskich dyrygentów, laureatów Diamentowej Batuty.
Diamentowa Batuta to nagroda indywidualna przyznawana przez Zarząd Polskiego Radia "za wybitne kreacje artystyczne, rozsławianie muzyki polskiej w kraju i za granicą oraz przybliżanie jej milionom słuchaczy Polskiego Radia”. Laureatami nagrody są dyrygenci: Jan Krenz, Stefan Rachoń, Stanisław Wisłocki, Antoni Wit, Krzysztof Penderecki, Kazimierz Kord, Stefan Stuligrosz, Jerzy Maksymiuk, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Tadeusz Strugała i Jacek Kaspszyk.

Krążek „O³” specjalne znaczenie ma dla perkusisty zespołu OMEN, Pawła Buczmy. Kiedy w 2018 roku, po jednym z koncertów, zupełnie zdrowego człowieka karetka na sygnale odwoziła do szpitala, nikt nie mógł przypuszczać, że przez kolejne cztery miesiące muzyk „jedną nogą będzie po tamtej stronie”, a przez następny kwartał lekarze będą robić, co w ich mocy, by w grudniu, o kulach mógł wyjść na Święta do domu. Ostatnia rzecz, o której wtedy sam sądził, to że jeszcze kiedykolwiek weźmie do rąk pałeczki i siądzie za bębnami.

28 maja 2021 roku w sprzedaży pojawiło się kolejne wydawnictwo Agencji Muzycznej Polskiego Radia z serii BĘDZIE GŁOŚNO.

To krążek, który zespół MYASTA otwiera utworem pt.: „Tańcz”. Dalej możemy posłuchać jedenastu piosenek wykonawców różnej muzycznie proweniencji. Są tu nagrania oszczędnie minimalistyczne i niezwykle bogate aranżacyjnie. Wachlarz propozycji od spokojnej ballady, przez granie rockowe, funk, ska i pop, po rap i muzyczne eksperymenty pozwala spokojnie myśleć o przyszłości polskiej sceny. 

Reedycja podwójnej platynowej płyty w znakomitym wykonaniu Bernarda Ładysza.

"Ozłociliście Pieśni ziemi naszej - to dzięki Wam ta płyta jest złota" - tymi słowami, skierowanymi do słuchaczy Polskiego Radia Danuta Żelechowska - współinicjatorka całego projektu, podziękowała za ogromne zainteresowanie albumem Bernarda Ładysza. Z pewnością jest to płyta wyjątkowa. Znajdują się na niej pieśni, oddające najgłębsze uczucia patriotyczne ich twórców, wywołujące wzruszenia nawet u najbardziej odpornych na emocje słuchaczy, takie jak Rota, Warszawianka, Boże, coś Polskę, My, pierwsza Brygada, O mój rozmarynie, Dziś do ciebie przyjść nie mogę i Góralu, czy ci nie żal.

Ten album powinien być obowiązkową pozycją fonograficzną w każdym polskim domu.

Rok 2019 był w Polsce Rokiem Stanisława Moniuszki. Kasia Moś uczciła pamięć o kompozytorze , dając niezapomniany koncert w sali NOSPR w Katowicach.
Zapis tego wyjątkowego wydarzenia ukazuje się na płycie "Moniuszko 200" z towarzyszeniem jednej z najlepszych orkiestr kameralnych w Europie - Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy AUKSO pod batutą Marka Mosia.

Album składa się z płyty CD i DVD w wersji koncertowej. Za warstwę muzyczną i aranżację odpowiedzialni są: Mateusz Moś (skrzypce, brat Kasi) i Mateusz Kołakowski (fortepian).

Na scenie oprócz orkiestry i wokalistki pojawili się także muzycy zespołu Kasi: Mateusz Kołakowski (fortepian, instrumenty klawiszowe), Mateusz Moś (skrzypce, wokal, kompozycje/aranżacje) Maciej Magnuski (gitara basowa, syntezator basowy Moog) i Tomasz Mądzielewski (perkusja).

Dwupłytowe wydawnictwo, na którym zebrano w sumie 23 piosenki ze znanych filmów polskich i zagranicznych opracowane przez kompozytorkę, dyrygentkę, pianistkę, dziennikarkę radiową, modelkę i pisarkę Agatę Steczkowską, członkinię słynnej muzykującej rodziny Steczkowskich.

W zestawie mamy piosenki zarówno z bajek, jak i filmów dla dzieci, chociażby z "Misia Uszatka", "Misia Kolargola", "Paweł i Gaweł", czy "Akademii Pana Kleksa", jak i dzieł dla dorosłych, by dać za przykład "Dziecko Rosemary", czy "Śniadanie u Tiffany'ego". Wszystkie utwory są ponadczasowe i śpiewane są przez kolejne pokolenia.

Agata Steczkowska przygotowała interpretacje znanych utworów z towarzyszeniem Warszawskiego Chóru Chłopięcego, a także kwartetu wiolonczelowego CelloManiax. Płyta jest pełna pięknych melodii i różnorodnych nastrojów, od radości i beztroskiej zabawy, po melancholię i zadumę. Jedno jest pewne, piosenki śpiewać mogą wielopokoleniowe rodziny! Ułatwi to z pewnością fakt, że na jednym dysku mamy piosenki, a na drugim podkłady fortepianowe.

Rok 2019 to sto dziesiąta rocznica urodzin oraz pięćdziesiąta śmierci Grażyny Bacewicz. I z tej okazji zrealizowano wyjątkowe nagranie pięciu Sonat skrzypcowych tej wybitnej polskiej kompozytorki. Jest to pierwsze dla Polskiego Radia nagranie kompletu Sonat skrzypcowych Grażyny Bacewicz. Podjęli się tego dzieła dwaj utytułowani muzycy: skrzypek Jakub Jakowicz i pianista Bartosz Bednarczyk. Nagrania wydane na prezentowanej płycie – poza ogromną wartością muzyczną – mają także na celu przybliżenie postaci wyjątkowej artystki i jej sztuki kompozytorskiej. Ostatnia Sonata na skrzypce i fortepian to dzieło wybitne, a mało popularne i rzadko wykonywane. V Sonata skomponowana w 1951 roku to dowód na stylistyczną „nieoczywistość” dorobku twórczego artystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.tystki, z trudem poddającego się jednoznacznym klasyfikacjom. Jesteśmy przekonani że nagranie Jakuba Jakowicza i Bartosza Bednarczyka sprawi, że V Sonata znajdzie zasłużone miejsce w kanonie wykonawczym.

Trzypłytowy album stanowi precyzyjnie skomponowaną przez artystę antologię - zawiera największe kreacje artystyczne Bernarda Ładysza:

CD1 zawiera największe kreacje operowe, m.in. arię Skołuby ze Strasznego dworu Moniuszki, scenę śmierci z Borysa Godunowa Musorgskiego oraz pieśni Moniuszki, Noskowskiego, Schuberta, Niewiadomskiego i innych.

CD 2 to najpiękniejsze polskie kolędy, pieśni dla matki (m.in. Nie zobaczysz matko syna Katarzyny Gertner) oraz romanse Wertyńskiego i innych twórców (m.in. Bajkał, Wołga, Wołga, Jaskółka, Był bal). 

CD 3 to piosenki i pieśni popularne (m.in. Zegar, Droga,Miasto pokoju, Zielone lata oraz przeboje musicalowe: m.in. Południowy Pacyfik,  Gdybym był bogaczem).

Henryk Wars, właściwie Henryk Warszawski – kompozytor, aranżer, pionier jazzu w Polsce, pianista oraz dyrygent, kojarzony głownie z muzyką rozrywkową i filmową, komponował także duże formy symfoniczne. Dzieła symfoniczne Henryka Warsa, które powstały w jego amerykańskim okresie (1947-1977) zostały odkryte dopiero pod koniec lat 90 XX wieku. Na płycie nagranej przez Polską Orkiestrę Radiową znajdziecie monumentalną Symfonię nr 1 (1949), trzyczęściowe symfoniczne Szkice miejskie (1951 re. 1974), uwerturę koncertową Maalot (1974) a także błyskotliwy jednoczęściowy Koncert na fortepian i orkiestrę (1950) w interpretacji pianisty Piotra Orzechowskiego.

Dzieła te stanowią istotny element historii muzyki polskiej XX wieku i jednocześnie ukazują w nowym świetle dorobek kompozytora, którego muzyka nie traci na popularności wśród kolejnych pokoleń fanów.

Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie we współpracy z Chórem Polskiego Radia i solistami zwieńczyła obchody Roku Moniuszkowskiego nagraniem utworów religijnych ojca polskiej opery. Na płycie znalazły się dwie Msze łacińskie Es-dur, Des-dur, a także Msza polska d-moll, dedykowana pamięci matki kompozytora. Jest to pierwsze w dziejach fonografii wydanie mszy w ich pełnej wersji.

W wasze ręce trafia płyta z mszami w wersji oryginalnej czyli na orkiestrę smyczkową, chór, solistów i organy. Każda z tych mszy jest napisana w nieco innym stylu. Moniuszko śledził trendy, które obowiązywały w muzyce europejskiej, doskonale znał twórczość Rossiniego, Donizettiego i Verdiego, potrafił elementy tych trendów połączyć, czerpać z nich i wypracować własny muzyczny styl. Dzięki niezwykłemu zmysłowi melodycznemu i wyczuciu harmonii potrafił doskonale budować dramaturgię i formę, używając w mszach języka muzycznego prostszego niż w operach.

Do współtworzenia tego niezwykłego projektu zaproszeni zostali soliści: Ewa Majcherczyk, Elwira Janasik, Andrzej Lampert, Jarosław Bręka. Chór Polskiego Radia i Orkiestrę Polskiego Radia w Warszawie poprowadził Michał Klauza.

Do płyty dołączony jest booklet z omówieniem utworów autorstwa Marcina Majchrowskiego. Patronat nad płytą objął Program 2 Polskiego Radia.

Mirosław Kalisiewicz to człowiek o wielu twarzach: wokalista, kompozytor, autor tekstów do swoich utworów, a także basista, mający na swoim koncie występy z czołówką polskiego rocka i popu.

Album Leny Piękniewskiej pt. „Coś przyjdzie: miłość lub wojna” jest zapisem fonograficznym koncertu, który odbył się w studiu im. Agnieszki Osieckiej w dniu 27 stycznia 2019 r.

Będzie Głośno! – pod takim hasłem Czwórka promuje młodych, zdolnych, polskich muzyków niemających jeszcze kontraktu z żadną wytwórnią. Jest to program, który umożliwia nieznanym muzykom bezpośredni kontakt z radiem, a poprzez audycję pod tytułem Będzie Głośno! i listę przebojów dociera do słuchaczy. Częścią projektu jest konkurs „Wydaj płytę z Będzie głośno”, który Czwórka zorganizowała po raz trzeci. W 2019 zwyciężyła Sara Kordowska.

„Muzyka kompozytorów polskich XVIII i XIX wieku” to najnowsza płyta Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie.
Album zawiera zarówno wykonania koncertowe, jak również rejestracje archiwalne realizowane dla Polskiego Radia.Wszystkie powstały w latach 2015 -2019.

Prezentujemy dziewiątą płytę z serii „Koncerty w Trójce”, z zapisem koncertu Pawła Królikowskiego i jego Gości, który odbył się 26 maja 2013 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. A. Osieckiej.
Na albumie można usłyszeć piosenki z autorskim tekstami Pawła Królikowskiego oraz muzyką znakomitych kompozytorów, w wykonaniu Autora i znanych aktorów (ale nie tylko), z którymi Artysta spotykał się m.in. na planie filmowym oraz na deskach teatru. W wyniku tych spotkań powstawały, nie zawsze nazwane, wrażenia, nastroje i emocje, a to co było artystycznym, nieokreślonym, uczuciem stało się dla P. Królikowskiego inspiracją, na kanwie której powstały teksty jego piosenek. Autorami muzyki do tekstów Pawła Królikowskiego są: Krzesimir Dębski, Zygmunt Konieczny, Jerzy Satanowski, Wojciech Waglewski, Jan Ignacy Królikowski i Jacek Piskorz.

Nowy, studyjny albumu MAFII na20-lecie zespołu. Nowy wokalista oraz charakterystyczne dla zespołu rockowe brzmienia połączone z muzyką XXI wieku. Dojrzałe teksty w mocnych, gitarowych utworach okraszonych elektronicznymi brzmieniami oraz nostalgiczne ballady.

Album „Ten świat nie jest zły” jest podsumowaniem 20-letniej działalności zespołu MAFIA, ukłonem w stronę rockowych korzeni, z których muzycy wyrośli, a także dużym krokiem naprzód w spojrzeniu na muzykę XXI wieku.

Mocne, gitarowe utwory o nietuzinkowej, beatlesowskiej melodyce, okraszone elektroniką obok nostalgicznych ballad - nawiązujących do największych przebojów zespołu jak "Imię deszczu" czy "Noce całe" -  pozornie stojące ze sobą w sprzeczności to główne atuty tej płyty. Ciekawostką i jednocześnie bonusem dla fanów, są  nowe wersje piosenek znanych z wcześniejszych krążków Mafii: "Noc za ścianą" i "Nie ma takich miejsc".

Wymowny tytuł albumu "Ten świat nie jest zły"pokazuje, że zespół MAFIA postanowił zabrać głos w najważniejszych sprawach dotyczących współczesnego świata. Każdy utwór jest oddzielną opowieścią. Miłość, wojna,przemoc, cynizm w polityce, a także radość życia - to wszystko interesuje dziś muzyków, którzy na 20-lecie działalności nagrali dojrzałą i szczerą płytę.

Podobnie do poprzednich płyt: ,,Siedem żyć'' (2013) oraz ,,Piorunochron'' (2016), zespół NaVi kontynuuje nawigowanie po różnych stylach muzycznych. 

Debiutancki album grupy The Lollipops „HOLD!” zawiera 12 kompozycji, na których nie zabraknie brudnych gitarowych brzmień i charyzmatycznego wokalu Kasi Staszko. Nagrania zrealizowano w warszawskim oddziale Studia im. A. Mickiewicza, pod czujnym okiem i sprawnym uchem Macieja Cieślaka. Produkcją zajął się Marcin Bors.

„Piosenki nie tylko o zwierzętach” Izabeli Byry, to płyta dedykowana najmłodszym.
Nowatorstwo i niezwykłość tej muzyki, polega na poważnym traktowaniu  dziecka - słuchacza, zarówno w sferze tekstowej jak i muzycznej, choć z dużą dozą dowcipu. Istotna jest też szczerość i czystość przekazu.

Album wyprodukowany przez kompozytora – wykonawcę – Jacka Telusa na podstawie scenariusza autorstwa prof. Stanisława Balbusa (UJ), przyjaciela Czesława Miłosza i znawcy jego twórczości. Utwory zawarte w tym wyjątkowym wydawnictwie są chronologicznym przekrojem twórczej drogi Poety – noblisty, a powstały materiał poparty jest oficjalną zgodą jedynego spadkobiercy praw do twórczości Czesława Miłosza – jego syna Anthony'ego Miłosza.

Tracklistę na ten dwupłytowy album skomponował Piotr Metz na podstawie listy polskich i zagranicznych utworów, które gościły na antenie Trójki. Album zawiera utwory artystów znanych i debiutujących. Znajdziecie tu Melę Koteluk, Pablopavo i Ludziki, Dido, Kasię Nosowską, Julię Pietruchę, Dawida Podsiadło, Radiohead i wiele innych znanych z trójkowej anteny hitów. 

Wyjątkowy projekt oraz wyjątkowi Artyści w przejmującej muzycznej opowieści o dniu codziennym mieszkańców Walczącej Warszawy. Opowieść, która zamienia się w dialog pokoleń 14/44. Oryginalne wiersze młodych Twórców czasu Walczącej Stolicy zaśpiewane z niezwykłym wyczuciem rzeczywistości minionych dni w połączeniu z historią opowiedzianą przez Raperów językiem dzisiejszej „ulicy”.

W warstwie muzycznej odnaleźć można wiele stylów muzycznych. Razem potrafiły stworzyć spójną całość.

O.S.T.R., LUKASYNO, BORIXON, KASTA, SOBOTA, TADEK, PROCEENTE, KĘKĘ oraz Anna Karwan, Joanna Kulig, Joanna Lewandowska, Kari Amirian, Monika Kuczera, Marta Zalewska, Mateusz Krautwurst, Sławek Uniatowski to Artyści, którzy uwierzyli, że słowem i muzyką można połączyć, na pierwszy rzut oka, odległe od siebie czasy.

„Podwieczorek przy mikrofonie” był niezwykle popularną audycją w drugiej połowie lat 50 oraz w latach 60 i 70, prowadzoną na luzie, z dużą ilością satyry, z przebojami i z gwiazdami.

„Delicje z Podwieczorków przy mikrofonie” to zbiór 70 piosenek  zarejestrowanych, podczas kolejnych wydań programu w latach 1962 -1973, w wykonaniu jednej z gwiazd audycji - Ireny Santor.  Na płytach znalazły się pełne blasku interpretacje znanych utworów z repertuaru Artystki oraz też piękne choć całkiem zapomniane, piosenki. Zdecydowanie warto  je sobie przypomnieć. Być może to jest początek prezentacji gwiazd biorących udział w podwieczorkach…

Na tej wyjątkowej płycie można usłyszeć utwory skomponowane i przygotowane przez uznanych autorów specjalnie dla Stanisławy Celińskiej. Niepowtarzalne teksty do kompozycji Macieja Muraszko napisali Wojciech Młynarski, Dorota Czupkiewicz oraz Muniek Staszczyk i Marcin Sosnowski. Ponadto Maciej Muraszko zaaranżował na nowo ulubione utwory Artystki, które dzięki nowemu wykonaniu nabrały niezwykłej pogody ducha.

Album Mietka Szcześniaka „Nierówni” zawiera utwory oparte na tekstach księdza Jana Twardowskiego. Zamierzenie artysty było proste: podzielić się wierszami ks. Twardowskiego, przenosząc je z serc do głów i na usta, żeby można było je śpiewać, tańczyć (!), śmiać się i płakać. Niewymuszenie i po prostu - jak to u Twardowskiego. Forma płyty ma w swoim zamierzeniu dodać lekkości i podkreślić to, co ważne dla poety i kompozytora - ciepłą nadzieję, afirmację poetyckiej prostoduszności, zdystansowanej a niewymuszonej mądrości codziennej i zupełnie niecodziennej.

Dlatego opracowane przez Szcześniaka wiersze opowiedziane są językiem kompozycji nawiązujących do akustycznej, lekkiej i pełnej słońca muzyki brazylijskiej, jej wyraźnych rodzajów : bossanovy, samby, chorinjo, sao. Płyta jest w całości nagrana akustycznie, ma szlachetne, organiczne brzmienie. Żeby do treści dodać niezłą formę - została nagrana przez brazylijskich muzyków w USA. Użyte na niej instrumentarium to gitara, bas, fortepian, trzech perkusjonistów, chórki oraz kwartet smyczkowy. Album w wersji CD został wydany przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia w 2016r. Album w wersji CD ma status Złotej Płyty.

Po kilkuletniej przerwie prezentujemy dwunastą płytę z cyklu „Jan Kanty Pawluśkiewicz. Antologia”.
Oratorium „Pieśni Doliny Jozafata” jest zapisem koncertu zorganizowanego z okazji 50. rocznicy pracy artystycznej Jana Kantego Pawluśkiewicza, który odbył się w 2017 roku. Na scenie ICE Kraków wystąpili: Orkiestra Akademii Beethovenowskiej pod dyrekcją Ewy Strusińskiej, chór pod kierownictwem Wiesława Delimata oraz soliści – Elżbieta Towarnicka, Magdalena Idzik, Iwona Socha, Aleksander Kruczek i Kamil Zdebel.