Jazz

Fonograficzne wydarzenie dekady. Blisko 40 nigdy niepublikowanych nagrań mistrza jazzowej trąbki z archiwum Polskiego Radia w 6-płytowym albumie „Tomasz Stańko - Polish Radio Sessions 1970-1991”

Najsłynniejszy polski jazzman przez wiele lat regularnie gościł w studiach nagraniowych Polskiego Radia w Warszawie. Podczas dłuższych i krótszych sesji towarzyszyli mu czołowi artyści improwizujący z Polski i zagranicy. Te taśmy - oraz niezliczone rejestracje koncertów - nigdy nie zostały opublikowane.

Z pragnienia, by miłośnikom jazzu zaprezentować nieznaną/zapomnianą/zaginioną część dorobku Tomasza Stańko, narodziła się idea wydania unikatowego boksu - radiowego portfolio trębacza, kompozytora i lidera.

Fonograficzne wydarzenie dekady. Blisko 40 nigdy niepublikowanych nagrań mistrza jazzowej trąbki z archiwum Polskiego Radia w 6-płytowym albumie „Tomasz Stańko - Polish Radio Sessions 1970-1991”

Najsłynniejszy polski jazzman przez wiele lat regularnie gościł w studiach nagraniowych Polskiego Radia w Warszawie. Podczas dłuższych i krótszych sesji towarzyszyli mu czołowi artyści improwizujący z Polski i zagranicy. Te taśmy - oraz niezliczone rejestracje koncertów - nigdy nie zostały opublikowane.

Z pragnienia, by miłośnikom jazzu zaprezentować nieznaną/zapomnianą/zaginioną część dorobku Tomasza Stańko, narodziła się idea wydania unikatowego boksu - radiowego portfolio trębacza, kompozytora i lidera.

Kolejne sensacyjne znalezisko z archiwum Polskiego Radia - nigdy nie publikowane, studyjne nagranie kwartetu Jana Ptaszyna Wróblewskiego z Mieczysławem Koszem.

Rok 1968 - po spektakularnym debiucie na festiwalu Jazz Jamboree ’67 - był dla Mieczysława Kosza szczęśliwy, wypełniony sukcesami i obietnicami wspaniałej przyszłości. Niewidomy pianista koncertował i nagrywał jako lider własnego tria i rozchwytywany solista, dużo podróżował po Polsce i Europie, sporo nagrywał na potrzeby Polskiego Radia. Los zetknął go wtedy z Janem Ptaszynem Wróblewskim, starszym o zaledwie sześć lat, ale już cieszącym się ugruntowaną sławą jednego z ojców-założycieli polskiego jazzu, z ważnym artystycznym epizodem w USA. Propozycji, żeby grać w kwartecie sławniejszego kolegi po prostu nie mógł odrzucić.

„Gypsy Love” to album, na którym spotykają się silne osobowości i odmienne muzyczne światy.

Kwintet w składzie: Roby Lakatos (skrzypce), Szymon Klima (klarnet/klarnet basowy), Robert Szaksci Lakatos (fortepian), Adam „Szabas” Kowalewski (kontrabas) oraz Grzegorz Pałka (perkusja) tworzy brzmienie pełne energii, wrażliwości i improwizacyjnej swobody.

Płyta oparta jest na autorskich kompozycjach członków zespołu — zarówno nowych, napisanych specjalnie na potrzeby sesji nagraniowej, jak i tych, które dojrzewały wcześniej na koncertach i w szufladach kompozytorów. Swoje utwory wnoszą tu m.in. Roby Lakatos, Szymon Klima, Robert Szaksci Lakatos oraz Adam Kowalewski, którego trzy kompozycje stanowią ważną część muzycznej narracji albumu. Ta różnorodność twórczych temperamentów przekłada się na materiał wyjątkowo autentyczny, wielobarwny i emocjonalny.

„Warschauer Strasse” to album polskiej wokalistki jazzowej i kompozytorki, Oli Błachno.

Stworzyła ona muzyczną opowieść o dwóch miastach, ludziach, podróży i wolności, która jest motywem przewodnim całego projektu. Synonimami wolności w projekcie są: stacje kolejowe (oraz stacje metra), motyw podróży, dwa miasta bliskie sercu artystki (Berlin i Warszawa) oraz jazz, który zarówno historycznie jak i dzisiaj, wraz ze swoją improwizacją, uważany jest za muzykę wolności.

Artystka inspirowała się muzyką industrialną, popularną w I połowie XX wieku (odgłosy lokomotyw, pociągu). Imitacje odgłosów podróży nie są jednak kluczowym elementem projektu. Ta muzyka to uniwersalna historia o człowieku, dla którego podróż jest możliwością i pretekstem do przemyśleń, refleksji i wspomnień, a nade wszystko zajrzenia w głąb siebie. Każda z kompozycji posiada swoją myśl przewodnią połączoną luźno z tematyką wolności, która, co ważne, jest daleka od polityki uprzedzeń, ideologii. Utwory noszą nazwy wybranych stacji warszawskiego i berlińskiego pociągu/metra, np. Alexanderplatz, Nowy Świat-Uniwersytet, Praga, Warschauer Strasse, Warszawa Centralna.

Andrzej Trzaskowski na czele orkiestry STUDIO S-1 i charyzmatyczny Tomasz Stańko jako solista. Polskie Radio z dumą prezentuje wielokolorowe klejnoty z muzycznego archiwum.

Andrzej Trzaskowski (1933-98) po spektakularnych, jazzowych latach 60. - kiedy nie tylko nagrywał cenione autorskie albumy w Polsce, ale też wyrobił sobie mocną pozycję na scenie europejskiej - w kolejnej dekadzie wybrał dla siebie inną rolę: kompozytora filmowych ścieżek dźwiękowych, promotora muzyki i muzyków, edukatora oraz - przede wszystkim - dyrektora wszechstronnej i wszechobecnej na ówczesnych antenach Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji STUDIO S-1. Zarządzał bogatym repertuarem oryginalnym i adaptowanym, pomagał w rozwoju karier, no i dyrygował w studiu nagraniowym i podczas festiwali, od Opola po Jazz Jamboree.

Nowy album zjawiskowej pianistki, kompozytorki i liderki, czyli trzy kwadranse jazzu, który przykuwa uwagę, zachwyca i skłania do przemyśleń.

Aga Derlak: dumna posiadaczka trzech Fryderyków, absolwentka Berklee College of Music w Bostonie, ambasadorka polskiego jazzu na całym świecie, wirtuozka i edukatorka, od lat liderka własnego tria.

Jej najnowsze dzieło to jazzowy album koncepcyjny o odmienności. Zaczerpnięte z nauki o neuropsychologii słowo tytułowe odnosi do różnic w funkcjonowaniu mózgu. Neuroatypowość to odbiegające od normy reagowanie na bodźcie, prowadzenie narracji, odbierania rzeczywistości i jej interpretowanie.

Aga Derlak: Nic tutaj nie wpisuje się w normę. Okładka albumu jest jej tyłem, tył przodem; tytuły zapisane są niepoprawnie, kompozycje przenikają się, by pojawić się ponownie ulegając po drodze przekształceniom. Coś, co wychodzi poza zbiór ogólnoprzyjętych reguł, stawia odbiorcę przed wyzwaniem wyzbycia się normatywnego patrzenia i zaakceptowania nowych, niezrozumiałych definicji i znaczeń.

Złoto z archiwum Polskiego Radia, czyli pierwsze studyjne nagrania tria Mieczysława Kosza. Kilka kompozycji autorskich, popularne piosenki i… Thelonious Monk!

Pierwsze trzy utwory na nowej płycie (znane już z wydanej kilka lat temu kompilacji „Piano solo, duo, trio”) to autorskie kompozycje Kosza, zarejestrowane w radiowym studiu 28 października 1968 r. To muzyka śmiała i ponadczasowo nowoczesna, sygnalizująca wielkie artystyczne ambicje, dramaturgicznie i wykonawczo doskonała.

Kolejnych sześć utworów (umowna strona B) to zapis sesji z 2 lutego 1968 r. Zespół gra w bardziej tradycyjny, swingujący sposób. Tak Kosz uwodził słuchaczy: błyskotliwymi interpretacjami polskich i amerykańskich standardów oraz swoim numerem popisowym: arią z operetki „Das Land des Lächelns” („Kraina uśmiechu”), znaną w Polsce pod tytułem „Twoim jest serce me”.

Album ukazuje się na płycie kompaktowej, której okładkę zaprojektował Dawid Ryski.

Płyta Polskiego Radia jest drugą z serii prezentującej wcześniej niepublikowane, koncertowe i studyjne nagrania Mieczysława Kosza jako solisty, lidera własnego zespołu i sidemana.

Henryk Miśkiewicz, wiek: 70+, zawód: geniusz saksofonu altowego. „Come Back…” to pierwszy w jego trwającej ponad pół wieku karierze album z big bandem i… zaskakujący powrót do przeszłości.

W ciągu trwającej ponad 50 lat kariery Henryk Miśkiewicz wszedł na większość szczytów, o jakich może marzyć polski jazzman: tworzył bestsellerowe płyty na czele zespołów małych
i dużych, zdobywał Fryderyki, (w tym Złotego za dorobek życia), występował z orkiestrami symfonicznymi, z którymi wykonywał kompozycje napisane specjalnie dla niego, nagrywał
i koncertował u boku światowych gwiazd. Ukochany saksofonista Polaków, który nigdy nie stracił radości z muzykowania, szczyci się wyjątkowym, momentalnie rozpoznawalnym tonem. Gładkość i słodycz improwizowanych, bajecznie melodyjnych fraz jego altu, sąsiaduje tu z zadziorną nonszalancją i muzyczną agresją. Kombinacja doskonała.

Poezja, jazz i autorski slalom między muzycznymi stylami - Tadeusz Olchowski śpiewa o dojrzałej miłości, przemijaniu, godzeniu się z losem i ulotnych chwilach zachwytu.

Nie uczestniczy w wyścigu zwanym show-biznesem, za to pielęgnuje swoje literackie i muzyczne pasje, ciesząc się uznaniem słuchaczy, którzy poznali go kilka lat temu dzięki piosence „Janusze”, przewrotnym wyznaniu sympatii wobec statystycznego rodaka. Kompozytorskie, autorskie i wykonawcze doświadczenie, zdobywane tu i tam przez kilka dekad pracy fortepianie i mikrofonie, Tadeusz Olchowski wykorzystał, przygotowując w 2021 r. debiutancki album „Tadek”. Kontynuacja - czyli „Poczekalnia” - dokumentuje nie tylko rozwój muzycznej wizji, ale i zmianę lirycznej optyki: tym razem osią opowieści zawartej w piosenkach są uczucia.

Wymienianie laurów i nazwisk, z którymi przyszło pojawiać się na scenie i w studiach nagraniowych klarneciście Szymonowi Klimie, pianiście Dominikowi Wani, kontrabasiście Adamowi Kowalewskiemu i perkusiście Przemysławowi Jaroszowi zajęłoby zbyt dużo czasu i miejsca. Nie mówiąc o ich własnych projektach i wybitnych nagraniach solowych.

Spotykali się w różnych przestrzeniach i składach, aż w głowie Szymona Klimy zakiełkował pomysł, a pozostali koledzy zgodzili się, że we czterech stanowią konglomerat, który spokojnie może przyjąć nazwę IMPROVISION QUARTET. Bo też improwizacja jest tym, co panom wspólnie wychodzi naprawdę znakomicie.

A ponieważ improwizować trzeba na jakiś temat, ci czterej postanowili sięgnąć najpierw do bogatej tradycji muzyki polskiej. Ich poprzednia płyta inspirowana była folkiem ze zbiorów Oskara Kolberga.

„Melodies. The Magic Mountain” jest drugą płytą tego składu, którego członkowie zdążyli się już zaprezentować fanom jazzu w kilkunastu krajach, na trzech kontynentach, jako wrażliwi artyści o niezwykle lirycznym podejściu do tworzonej przez siebie muzyki.

Oto drugi zestaw nagrań Mieczysława Kosza wynalezionych w Archiwum Polskiego Radia. Szesnaście utworów zarejestrowanych w latach 1967-1971, głównie w studiach Polskiego Radia, dwa zaś pochodzą z recitalu Kosza w warszawskiej Filharmonii Narodowej podczas Jazz Jamboree ’70. Nagrania te nigdy wcześniej nie były prezentowane na płytach.

Połowa z proponowanych utworów jest autorstwa Mieczysława Kosza. Reszta to jazzowe standardy, popowe hity polskie i zagraniczne, a nawet nokturn Ferenca Liszta i melodia ludowa. Wszystkie interpretowane przez Kosza w sposób niedostępny nikomu innemu. Muzyka była dla tego pianisty sposobem wyrzucenia z siebie kłębiących się w nim emocji, nie zaś patentem na wirtuozerskie tanie sztuczki.

1 marca 1937 roku, pod kierownictwem pisarza i poety Zenona Kosidowskiego, uruchomiona została radiostacja Warszawa II. Tę właśnie datę przyjmuje się jako dzień narodzin radiowej Dwójki.

Przez cały 2022 rok Program 2 Polskiego Radia celebruje 85. rocznicę powstania. Fonograficznym zwieńczeniem obchodów jest ukazujący się w limitowanym nakładzie 1000 egzemplarzy (ręcznie numerowanym), wyjątkowy, dwupłytowy album winylowy, zatytułowany „85 lat Dwójki”, którego mecenasem jest Polska Fundacja Narodowa.

Na każdej z czterech stron dwóch winylowych płyt znalazły się muzyczne perełki, choć niezwykle trudnym zadaniem był wybór nagrań z przebogatej muzycznej historii Programu 2.

Eugenia Umińska i Grzegorz Fitelberg należeli do najbliższych muzycznych przyjaciół Karola Szymanowskiego. Skrzypaczka włączała do swojego repertuaru wszystko, co Szymanowski napisał na ten instrument. W 1951 roku wraz z odrodzoną orkiestrą radiową w Katowicach pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga nagrała dla Polskiego Radia oba Koncerty skrzypcowe Szymanowskiego. II Koncert skrzypcowy op. 61 znajduje się na STRONIE A wydawnictwa.

21 października 2022 roku nakładem Agencji Muzycznej Polskiego Radia ukazał się trzeci już album z nowej serii wydawniczej, prezentującej koncerty radiowej Dwójki z cyklu Jazz.PL. Tym razem jest to wydawnictwo zatytułowane „Franciszek Pospieszalski Quintet” dedykowane muzyce Charlesa Mingusa.

Klan muzyczny rodziny Pospieszalskich jest z pewnością zjawiskiem wyjątkowym nie tylko w skali naszego kraju. Dorasta już trzecie, a właściwie czwarte pokolenie tej muzykującej i aktywnej w przestrzeni artystycznej rodziny.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Wiesław Wysocki jest jednym z najbardziej zapracowanych muzyków w Polsce. Multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer. Dźwięki jego saksofonów, klarnetów, fletu, fortepianu usłyszeć można od lat na płytach wielu wykonawców, w kinach, w teatrach muzycznych i niemal wszystkich salach koncertowych i klubach w Polsce.

Wiktor Wysocki, syn Wiesława, jeździł ze swoim tatą na każdą możliwą imprezę muzyczną jeszcze zanim zaczął chodzić do szkoły. Dziś, będąc w trakcie zdawania matury kiedy album „Jazz dla młodego” trafia do słuchaczy, jest już też multiinstrumentalistą, grając (co zrozumiałe) na tych samych instrumentach, co ojciec, ale także na perkusji.

Sławek Wierzcholski, jeden z tuzów polskiej sceny bluesowej i autor kilkuset tekstów, od 40. lat lider zespołu „Nocna Zmiana Bluesa”, potrafi też udatnie napisać teksty do piosenek, tylko w założeniu, dla dzieci. Taki świat widziany okiem sześciolatka z doświadczeniem gościa w wieku sześćdziesiąt plus.

Piotr Zubek jest jednym z najbardziej niezwykłych wokalistów tuż po dwudziestce. Ma charakterystyczny w brzmieniu głos o wielkiej skali, po której porusza się z dużą swobodą. Przy okazji cechuje go, zupełnie niecharakterystyczne dla jego pokolenia, zamiłowanie do melodii.

Koncert, którego nagranie znalazło się na pierwszej płycie, odbył się w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w piątek, 13 sierpnia 2021 r. Marcie Zalewskiej towarzyszyła jazzrockowa supergrupa, składająca się ze znakomitych muzyków młodego pokolenia.

Nagrania umieszczone na płycie „Janusz Skowron Polish Radio Jazz Archives 35” pochodzą z lat 1981-1998 i jak wszystkie inne w serii zostały wydobyte z radiowych archiwów. W większości dotychczas nie były publikowane na płytach. Każdy z utworów został opisany barwnie przez Tomasza Tłuczkiewicza w towarzyszącym albumowi tekście, a opisy uzupełniają cytaty z wypowiedzi o Januszu kolegów muzyków: Kazimierza Jonkisza, Krzesimira Dębskiego, Krzysztofa Ścierańskiego, Tomasza Stańki, Witolda Szczurka, Cezarego Konrada i Piotra Wojtasika.

Płyta, będąca zapisem koncertu, zawiera siedem utworów autorstwa wszystkich członków formacji. Pełne pasji wykonanie nadaje kompozycjom żywiołowość i tworzy niepowtarzalny styl. „Talents” - w tym określeniu kryje się najbardziej trafna, choć lapidarnie ujęta, charakterystyka zespołu.

Seria Jazz.PL związana jest z przypadającą w 2022 roku 85. rocznicą powstania Programu 2 Polskiego Radia.

Europa 67/21 to najnowszy projekt Sławka Jaskułke napisany w kwietniu 2021 roku na zaproszenie Polskiego Radia Programu Drugiego oraz Narodowego Centrum Kultury.

Rozbudowana kilkuczęściowa kompozycja jest połączeniem jazzu, swobodnej improwizacji, muzyki polifonicznej i poezji. Całość skomponowana została na zespół jazzowy oraz kwartet smyczkowy NeoQuartet, specjalizujący się w wykonawstwie współczesnej muzyki poważnej. W utworze wykorzystano wiersze Tadeusza Różewicza, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera, Wisławy Szymborskiej.

Stanisław Rybarczyk, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju złożył Piotrowi Baronowi takie zamówienie – Moniuszko na jazzowo – pod koniec 2012 roku właśnie. Artysta entuzjazmu nie okazał, co Rybarczyk teraz opisuje w tekście na płycie. Ostatecznie jednak Baron, zainspirowany słynnym wydawnictwem „Legrand Jazz”, powstałym pod koniec lat 50. ubiegłego stulecia, dwa i pół roku przed urodzeniem naszego znakomitego jazzmana, zmierzył się z tematem. Rybarczyk pisze, że jazzowy koncert podczas Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie, w sierpniu 2013 roku był „strzałem w dziesiątkę”, a publiczność „odjechała”.

W roku 1967 Festiwal Jazz Jamboree obchodził 10. urodziny. Organizatorzy zadbali, żeby w tej niezwykłej, jak na tamte czasy i miejsce, jubileuszowej imprezie, wzięli udział naprawdę znaczący muzycy z całego świata. Zaproszono niemal sześćdziesięciu wykonawców z kraju i zagranicy, a także wielu międzynarodowych działaczy i krytyków jazzowych.

„Wodecki jazz” to bardzo ciekawy muzycznie, przyjemny dla ucha projekt Piotra Barona – utytułowanego muzyka jazzowego i aranżera.

„Woman In Black” - spektakularny powrót Sashy Strunin. Materiał zaprezentowany na krążku „Woman In Black” z pewnością nas zaskoczy. To płyta dojrzała i osobista, pokazująca artystyczną podróż jaką niedawno przebyła wokalistka.

Album „Woman In Black” to połączenie jazzu „noir” i rhythm and blues. Przywołuje na myśl obrazy zadymionych kafejek i gangsterów z lat 50 ale z nowym i ekscytującym brzmieniem odzwierciedlającym czasy teraźniejsze. Płyta powstała pod czujnym okiem wybitnego kompozytora, muzyka i producenta Garego Guthmana, który współpracował m.in. z takimi gwiazdami jak Tony Bennett, Aretha Franklin, Tom Jones czy Bee Gees. Na krążku  Sashy towarzyszą jedni z najlepszych polskich muzyków, tacy jak: Paweł Pańta na kontrabasie (laureat nagrody Grammy za album nagrany wspólnie z Włodkiem Pawlikiem „Night in Calisia”), Paweł Dobrowolski  na perkusji (na stałe współpracujący m.in. z Anną Marią Jopek), Filip Wojciechowski na fortepianie (grający muzykę klasyczną w jazzowych aranżacjach), Jacek Namysłowski na puzonie, Michał Milczarek na gitarze (lider własnego projektu autorskiego Michał Milczarek Trio), czy Maciej Kajper (jeden z najlepszych saksofonistów w Polsce) i oczywiście Gary Guthman na trąbce.

Eryk Kulm w jazzie zdziałał tyle, że mógłby być nazywany legendą. Ale jest skromnym, wyciszonym artystą. Trzyma się z dala od głównego nurtu i nagrywa rzadko. A kiedy to robi, jego muzyka przypomina o tym jak jest istotną postacią.

Tak też jest w przypadku „Private Things”. Eryk Kulm w 1975 roku jako początkujący perkusista wyjechał do USA uczyć się w prestiżowym Berklee College of Music. Ale prawdziwe szlify zdobył grając przez 15 lat na ulicach i w klubach Nowego Jorku. To nauczyło go jak grać jazz. Dlatego kiedy wrócił do Polski, z miejsca dostał angaż do grupy Zbigniewa Namysłowskiego.

Krzysztof Komeda w Polskim Radiu vol. 8 - suplement to ósma, kończąca serię płyta, zawierająca nagrania radiowe Krzysztofa Komedy.
Na płycie usłyszymy:
- sześć nagrań z Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia z przełomu lat 1956/57 słynnego Sekstetu Komedy, pierwszej formacji muzycznej naszego artysty;
- fragment występu tegoż Sekstetu podczas Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie w roku 1957;
- kompozycję „Fourth” w wykonaniu Tria Komedy z roku 1963; - piosenka „Ja nie chcę spać” w wykonaniu Kaliny Jędrusik z towarzyszeniem zespołu Krzysztofa Komedy nagrana w Warszawie w roku 1967r;
- nagrania bonusowe: Kołysanka z filmu „Rosemary’s baby” w wykonaniu Mieczysława Kosza, oraz „Dwaj ludzie z Szafą” muzykę filmową w wykonaniu     Orkiestry PRiTV w Łodzi p/d M.Debicha oraz bardzo interesująca rozmowa Magdaleny Konopki z Krzysztofem Komedą (nagranie z roku 1967r.)

Lumpeks to czterech utalentowanych muzyków, trzech jazzmanów z Francji i polska śpiewaczka i barabanistka. Olga Kozieł, kontrabasista Sébastien Beliah, saksofonista Pierre Borel i trębacz Louis Laurain stworzyli hipnotyzującą mieszankę jazzu i dawnej polskiej muzyki wiejskiej. Tym połączeniem jazzowej improwizacji i polskich melodii tanecznych zapracowali sobie na najwyższą nagrodę w radiowym konkursie wyłaniającym zespoły i artystów inspirujących się polską muzyką tradycyjną.

„Andrzej Jagodziński – W Hołdzie Wolności” jest autorskim wyborem utworów od czasu, kiedy Polska była pod zaborami do roku 1997 wyrażających tęsknotę za wolnością  i walkę o niepodległość. Andrzej Jagodziński po mistrzowsku połączył podniosły i niełatwy temat utworów z interpretacją jazzową. Znane większości słuchaczy oryginalne brzmienia poszczególnych utworów nabrały zupełnie nowego charakteru w warstwie muzycznej w żaden sposób nie ujmując powagi w warstwie tekstowej.

Fantazja na tematy IV Kwartetu Smyczkowego Grażyny Bacewicz to studyjna płyta Krzysztofa Herdzina - pianisty, kompozytora, aranżera, dyrygenta, laureata wielu nagród muzycznych, wydana z okazji dwóch rocznic: urodzin i śmierci Grażyny Bacewicz. Jest to muzyczny hołd złożony wybitnej kompozytorce.
Krzysztof Herdzin rozpisał rytmiczną i harmonijną kompozycję Grażyny Bacewicz na kwartet smyczkowy i jazzowy. Płyta stanowi doskonały przykład zbliżenia muzyki klasycznej i jazzu. W tym przypadku klasyka autorstwa Bacewicz jest przez Herdzina interpretowana w sposób erudycyjny. W utworze tym dawna aranżacja i nowa kompozycja, przeplatane improwizacją, stapiają się w jedno brzmienie.

„Ślad” to tytuł najnowszej autorskiej płyty Janusza Strobla - wybitnego gitarzysty i kompozytora.

To artystyczne przedsięwzięcie z orkiestrą Sinfonia Viva pod dyr. Tomasza Radziwonowicza, we współpracy z Polskim Radiem i House of music. Do jego realizacji Janusz Strobel zaprosił również artystów: Pawła Pańtę i Luisa Ribeiro.

Rola tego dzieła w literaturze muzycznej łączącej gitarę klasyczną z orkiestrą jest wyjątkowa, ponieważ na przestrzeni epok powstało niewiele dzieł z wykorzystaniem powyższego instrumentarium. Tym samym światowa biblioteka muzyczna wzbogaca się o niezmiernie cenną pozycję.

Na płycie prezentujemy niezmiernie interesujący i fascynujący materiał dźwiękowy kompozycji Krzysztofa Komedy, zarejestrowany podczas festiwali Jazz Jamboree w roku 1963 i 1964. Z Krzysztofem Komedą grali Tomasz Stańko – trąbka, Michał Urbaniak -  saksofon sopranowy i tenorowy oraz Czesław Bartkowski – perkusja. Podczas festiwalu Jazz Jamboree’63 w kwintecie Krzysztofa Komedy grał także Maciej Suzin na kontrabasie, a rok później podczas kolejnego festiwalu na kontrabasie grał Janusz Kozłowski.

Tytułowa kompozycja „Sophia’s Tune” poświęcona jest żonie Zofii. Pozostałe: Repetition, Svantetic, Dwójka rzymska i Alea to znane, cenione, kilkunastominutowe utwory powstałe w okresie rozkwitu „formy” twórczej artysty.

"Moments” to wspomnienia, fragmenty z życia uchwycone w dźwiękach. To muzyka ilustracyjna, nasycona emocjami, nastrajająca do przemyśleń intelektualnych. Kompozycje zarejestrowane na płycie to ostatnie pół roku mojego życia, choć znajdują się tam, także starsze tematy wykonywane przeze mnie od lat. Część materiału napisana została na kwartet jazzowy, część na trio, gram też dwa utwory na gitarze akustycznej, co stanowi pewnego rodzaju nowość. Płyta charakteryzuje się spójnością, można jej wielokrotnie słuchać, działa dość kojąco i relaksuje. Chociaż zawiera utwory o dynamicznym przebiegu, to jednak dominują melodyjne tematy i wirtuozowskie partie solowe. Brzmienie zespołu nawiązuje do stylistyki ECM, to nowoczesne europejskie granie.

Na płycie prezentujemy zarówno nagrania studyjne Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane w Studiu Polskiego Radia w roku 1959 podczas przygotowywania muzyki do filmu „Niewinni Czarodzieje” oraz Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem rejestrowane w warszawskim Studiu w roku 1961 jak i relacje z Festiwali Jazz Jamboree.

W roku 1961 na Jazz Jamboree Krzysztof Komeda wystąpił ze swoim Trio wraz z BerntemRosengrenem. W roku 1962 Komeda wystąpił na festiwalu z dwoma formacjami: Trio z Romanem Dylągiem i RuneCarlsonemoraz Grupą Krzysztofa Komedy prezentującą muzykę baletową kompozytora. W formacji tej wystąpili: Wanda Warska, Michał Urbaniak, Zbigniew Namysłowski, Eje Thielin, Roman Dyląg i Rune Carlson.

Natomiast w roku 1963 Komeda wystąpił na JJ’63 z Kwintetem w którym oprócz lidera wystąpili: Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Maciej Suzin i Czesław Bartkowski.

„Muzyka baletowa i filmowa 2” to piąty album z serii Krzysztof Komeda w Polskim Radiu. Płyta zawiera nagrania Kwartetu Krzysztofa Komedy dokonane przez Trio Komedy wraz z Berntem Rosengrenem, zarejestrowane podczas Festiwalu Jazz Jamboree 1961. Album zawiera także nagrania z Festiwali Jazz Jamboree 1962 i 63, podczas których wystąpił Kwintet Komedy oraz Trio Komedy.

Płyta „Night Lakes” jest spełnieniem młodzieńczych marzeń Krzysztofa Ścierańskiego. Jako początkujący muzyk marzył o tym, aby zostać gitarzystą w jakimś zespole, komponować, koncertować i zwiedzać świat. Przez wiele lat udawało mu się spełniać swoje marzenia, ale tylko jako gitarzyście basowemu. Dopiero teraz marzenie to zostało spełnione i Krzysztof nagrał płytę jako gitarzysta solowy.